<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مِرِدیث</title><link>https://virgool.ir/feed/@mergrey97</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:37:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/129539/avatar/avatar.png</url><title>مِرِدیث</title><link>https://virgool.ir/@mergrey97</link></image><item><title>آن شب برف می‌بارید</title><link>https://virgool.ir/@mergrey97/آن-شب-برف-میبارید-kwfv1fd5hbw9</link><description>آن شب برف می‌بارید و صامت‌ترین آهنگی که شنیده‌ بودم با نیمه شب همخوانی می‌شد. برف‌ها از جلوی چراغ‌ها رقصان پایین می‌ریختند و اگر خیره می‌شدی ماتت می‌برد. روی صورت خانه‌ها و سنگ فرش خیابان ملحفه سفید می‌کشیدند اما عذاداران ساکت بودند و درخوابی عمیق. حتما صبح حس خلا درونشان را با چای شیرین و پنیر قورت می‌دادند و بچه‌ها را برای برف بازی می‌بردند. اما هیچکدام خبر نخواهد داشت که امشب حقیقتا چه شد. اگر بپرسند می‌گویم آن شب نه عشقی وجود داشت، نه نفرتی. نه اندکی شادی و نه ذر‌ه‌ای غم. فقط سکوت بود، سفیدی و آرامش. و البته او. همان او که قوانین مجموعه‌ها را برایم نقض می‌کند. حتی تهی هم برای من یک زیر مجموعه دارد.</description><category>مِرِدیث</category><author>مِرِدیث</author><pubDate>Sat, 01 Feb 2020 01:25:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>