https://virgool.ir/feed/@melody.farajollahifa2026-11-12 07:53:49https://files.virgool.ir/upload/users/1363827/avatar/O4C0dS.jpeghttps://virgool.ir/@melody.farajollahihttps://virgool.ir/@melody.farajollahi/رویای-دیروز-h1ofzplgvdqhامروز پانزده سال تمام شد که از ایران مهاجرت کردم.پانزده سال پر از خاطرات خوب و بد و عجیب و غریب .خوب ها را تلاش کردم بنویسم٫ بدها را با شعر به رقص آوردم و برای عجیب و غریب هایش رنگ را به دست کودک درونم دادم تا شاید درکش کند. و اما نوشتن و نویسنده شدن که از دغدغه های روزگار نوجوانی درونم جوانه زده بود نه بستری برای رشد یافت و نه گوشی برای شنیدن و نه چشمانی نزدیک برای خواندن. روزگار درگیر جنگ بود و من سرگرم رویا بافی خوب اینها با هم سازگار نبودند دیگر پنداری همین دیروز بود۰ سی و سه سال پیش اولین رمانم را که نامش* دریای مواج زندگی* بود نوشتم آن هم در یک دفترچه ی دویست برگ جلد قرمز من رویاهایم را نوشتم و چون در آن زمان نوشتن که تنها توانایی و استعداد من بود و این استعداد به شدت نادیدنی بود هیچ وقت این رمان چاپ نشد. اما خواننده داشت آن هم بین دختران دبیرستانی که بیشترشان از هم شاگردی هایم بودند.هنوز دارمش دفتر را می گویم!جلدی قرمز دارد که رویش را هم نایلون شیشه ای کشیده بودم تا خراب نشود.من از زمان عبور کردم اما رویای نوشتن همیشه روحم را قلقلک می داد و فکرم را با خودش به سفر می برد.شش سال پیش نوشتن را باز هم آغاز کردم رمانی دیگر و داستانی جدید.*فنجان مونس *که شد مونس جانم. نغمه فرج الهی غNaghmeh FarajollahiNaghmeh FarajollahiMon, 29 Nov 2021 17:53:35 +0330