<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mehrdad Amini</title><link>https://virgool.ir/feed/@mehrdad.amn</link><description>همین‌ها که مینویسم مگر کافی باشد</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:06:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/116310/avatar/avatar.png</url><title>Mehrdad Amini</title><link>https://virgool.ir/@mehrdad.amn</link></image><item><title>هجوم فاصله</title><link>https://virgool.ir/@mehrdad.amn/هجوم-فاصله-ap8mhdyonjla</link><description>تقاز این پهلو به آن پهلو پیچ میخورمگوروم گوروم قلبم طبلی جنگی است که تمام تن -اکنون پوکم- را فرامیگیرد...دست ها را بر سر فشار میدهم... متکا را بر سر فشار میدهممرز میان خواب و بیداری سمی در بدن آزاد می‌کند که هزار مرهم انگشت به دهن میمانندهر صدایی آشوبی ست... صدای حرف ها، صدای قدم ها، صدای دیوارهاهر اشاره پرتابم می‌کند به خاطره ای گنک و گم شده که حالا باید با آن کلنجار برومهمچون شبحی که بر رودهای بزرخ بگذرد، پرواز میکنم.کودکی که لکنت داشت را مسخره میکردیم...مسخره میکردم و او میخواست فحش بدهد -فحش مادر- و ما بیشتر میخندیدیم...با دوچرخه‌ام  تازه تازه در کوچه قیقاج میرفتم... جوی و طوقه‌ای که کج شد...پرسه میزنم.. پرسه میزنم... چرا وقتی میخواستم بگویم... سرفه‌ام گرفت؟ لعنت به این دماغ... لعنت به این دماغاز دور تکه پاره‌هایت را میبینم...صد حیف که الکنم لعنت به این خواب و بیداریاما...اما برای لحظه‌ای لبخند میزنم... بوسه... آغوش... کاش آن متکای لعنتی را ول میکردی و سرت را روی بازوی من می‌گذاشتی... روی سینه ام... و من قفسه سینه‌ام را از آن به بعد با افتخار صدا میکردم.خنده محو میشود و ترس همافسوس میماندکاش شک نمیکردم... کاش در بوسه غرق میشدمفروردین 99</description><category>Mehrdad Amini</category><author>Mehrdad Amini</author><pubDate>Thu, 16 Apr 2020 16:27:09 +0430</pubDate></item></channel></rss>