<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های حسن بوژمهرانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mehrani100</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:22:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/445367/avatar/lJYVrQ.jpeg</url><title>حسن بوژمهرانی</title><link>https://virgool.ir/@mehrani100</link></image><item><title>در نقد فضای ناسالم گفت و گوها سیاسی در فضای مجازی و ضرورت رعایت اخلاق و انصاف</title><link>https://virgool.ir/@mehrani100/در-نقد-فضای-ناسالم-گفت-و-گوها-سیاسی-در-فضای-مجازی-و-ضرورت-رعایت-اخلاق-و-انصاف-r4adu2t2587q</link><description>سلام عزیزانفرصت چندانی نداشتم بطور پراکنده امروز و امشب گفت و گوها رو مرور می کردم هر چه که جلوتر آمدم افسوس و اندوه و نا امیدی بیشتر و بیشتر شد. متأسفانه فضای گفت و گوها خیلی زننده و اهانت آمیز شده. فضای گفت و گوها عصبی و تنش آلوده و دوستان نه تنها کنترلی به اون چه که از ذهن و دهانشان پرتاب میشه ندارند بلکه دنبال بهانه می گردند تا قید همون اندک شرم و خود تحفظی رو بزنند و در خیالات خودشون دمار از روزگار فرد مقابل درآورده و آّبی به جگر سوخته بزنند. دوستان هم گروه جوری در ردّ هم مطلب می نویسند انگار قراره حالا که دستشون به هم نمی رسه مشت و لگد باشه که از درون متن به صورت مخاطب شون حواله بشه و مشخصه که اصلاً این گفت و گوها- که استفاده از واژه محترمانه گفت و گو هم اینجا غلطه- حقیقت طلبانه و منصفانه نیستش. حتی بعضاً دوستان رعایات تألمات روحی مخاطب رو نمی کنن و همین طور می تازن. کجا قراره برسیم خدا می دونه؟! حتی دشمنان هم تو یه سری موقعیتها بهم احترام میذارن و همو درک می کنن. ما که اینقدر اشتراک داریم و رنج های مشترک زیادی همه ما رو گرفتار کرده درست نیست اینطور بی محابا چنگ به روی هم بکشیم. واقعاً فکر می کنید با بی حیثییت کردن، لجن مالی شخصیت مخاطب و لگد زدن به ملاحظات اخلاقی در نقد و تحلیل قراره ایرانی ساخته بشه؟ یا از اینی که هست خرابتر و چِندِش آورتر بشه؟ به نظر بنده - فرقی هم نمی کنه- چه پوزیسیون چه اپوزیسیون تو بحث و گفت و گو و هر کنش گری دیگه مسئولیت دارند. اینکه هر کسی تنها – و یا مهم ترین- مسئولیت خودش رو حذف و نابودی طرف مقابل قرار بده و لو بلغ ما بلغ از ایران- اگر ایرانی بمونه- جز تلّی از خاکستر چیزی نمیذاره و اصلاً نمیشه به خیر و نیک اندیشی همچین کسی امیدوار بود. امیدوارم با سماحت و بزرگ واری نقد بنده را مد نظر قرار دهید.سخن اخر اینکه در نهضت مشروطه و ملی شدن و انقلاب 57 کلّی شعر و سرود با مضامین همدردی و همیاری وجود داشت. چه اینکه به این بلوغ رسیده بودند که «حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت  آری به اتفاق جهان می‌توان گرفت». شایسته است که برخی دوستان قدری به خودشون استراحت داده و با لختی آرامش روی مضامین سروده ی زیر- فارغ از گوینده و سراینده- اندکی فکر کنند:همراه شو عزیز، همراه شو عزیزتنها نمان به درد، کاین درد مشترکهرگز جدا جدا، درمان نمی‌شوددشوار زندگی، هرگز برای مادشوار زندگی، هرگز برای مابی رزم مشترک، آسان نمی‌شودتنها نمان به درد، همراه شو عزیزهمرا شو، همراه شوهمراه شو عزیزهمراه شو عزیز</description><category>حسن بوژمهرانی</category><author>حسن بوژمهرانی</author><pubDate>Sun, 06 Dec 2020 21:29:47 +0330</pubDate></item></channel></rss>