<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سيد مهدي رادمرد</title><link>https://virgool.ir/feed/@mehdiradmard</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:42:44</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سيد مهدي رادمرد</title><link>https://virgool.ir/@mehdiradmard</link></image><item><title>زنان کرامت دارند، حتی به غلط!!!</title><link>https://virgool.ir/@mehdiradmard/زنان-کرامت-دارند-حتی-به-غلط-u64s2h2qmr3v</link><description>به تازگی در یکی از نشریات دانشگاه مطلبی در باره شخصیت زنان در ایران منتشر شده که از چند دروغ و اشتباه تشکیل شده است! البته نمی توانم بگویم دروغ گفته اند، چون برای دروغ گفتن اول باید چیزی را بدانی، سپس چیز دیگری بگویی. در حالی که بعید میدانم این نویسندگان(!!!) چیزی بیشتر از آنچه نوشته اند بدانند. البته که از این دوستان انتظاری بیش از این نیز نمی رود.گفته اند که: ( پس از دوران رنسانس و شکل گیری انقلاب صنعتی، سرمایه داران غربی با به راه انداختن جریان فمنیسم و برابری زنان با مردان به بهانه حضور زنان در اجتماع از آنان بیگاری کشیدند و زن را بعنوان نیروی کار ارزان وارد کارخانه ای تولیدی کردند ). کاش قبل از نوشتن لااقل یک سرچ در گوگل میکردند.قبل از هرچیز باید خاطر نشان کنم که بین انقلاب صنعتی و رنسانی حدود250 سال فاصله وجود دارد! از عجایب است که ( پس از رنسانس و انقلاب صنعتی ) یک اتفاقی رخ داده است!!.از این مطلب که بگذریم، نه فمنیسم باعث حضور زنان در کارخانه شد، نه آنرا سرمایه داران به راه انداختند. بلکه با انقلاب صنعتی ( نه پس از آن ) و زیاد شدن مشاغل، زنان خود به خود وارد کارخانه ها شدند، البته کار سنگین کمر شکن می کردند اما حقوق ناچیز می گرفتند. تا اینکه بالاخره در اعتراض به این وضعیت دست به اعتصاب زدند و جنبش های حقوق زنان به راه افتاد. در حقیقت جنبش فمنیسم جنبشی علیه سرمایه داران و صاحبان کارخانه ها بود نه وسیله این افراد برای بیگاری کشیدن از زنان. البته این خاصیت دوستان آنطرفی است که همه چیز را آنگونه که می خواهند میبینند و حتی برای آنگونه دیدن دست به تحریف آشکار تاریخ نیز میزنند.البته ناگفته نماند که با این نکته شان موافقم که: ( در جوامع غربی زن جزو طبقات انسانی حساب نمیشد ). این نکته کاملا درست است اما نکته مهمتر این است که این وضعیت هیچ اختصاصی به غرب نداشته است. یعنی چنین نیست که فقط در غرب زنان جزو طبقان انسانی حساب نمیشده اند و جملهء: ( در حالی که در فرهنگ کشور ما زنان همیشه مورد احترام هستند.) که در همان نشریه آمده است غلط است.آیا واقعا زنان در تاریخ ایران مورد تکریم بوده اند؟متاسفانه چنانکه گفتم زنان در گذشته در هیچ کجای جهان مورد احترامی که لایق و شایسته اش باشند نبوده اند. البته این به آن معنا نیست که وضعیت امروزه زنان مطلوب است. اما در ایران باستان نیز دختران به ازای بدهکاری پدرانشان گرو گرفته و برای بهره کشی جنسی اجاره داده می شدند1. وقتی زن و مرد زناکار را دستگیر می کردن، فقط زن را سنگسار می کردند و مردان از مجازات معاف بودند2.نیایش زنان در ایران به روایت متون کهن چنین بوده است: نیایش زنان آن باشد که هر روز سه مرتبه به وقت صبح و ظهر و شام، دست در پیش گیرند و در برابر شوهر خود بایستند و از او بپرسند که امروز چه می خواهی بیندیشم تا من چنان اندیشم، چه می خواهی بگویم تا من چنان گویم و چه می خواهی بکنم تا من چنان کنم. هر چه شوهر فرماید، زن باید همان کند3.همچنین رسوم عجیب و غریبی در ایران وجود داشته که حقیقتا وحشتناک است. برای مثال: هنگام زائیدن زنان، اتاقی در جایی بی آب و علف بسازید و زن را در آن حبس کنید. زن موظف است در آن اتاقک تا سه روز بماند و در این سه روز چند جام از مخلوط پیشاب ( ادرار ) گاو نر با خاکستر را بنوشد در حالی که حق نوشیدن آب را تا اتمام این مهلت ندارد4.همچنین در میان اسطوره های ایرانی نیز این داستان آمده است: اهورامزدا برای زاییدن مرد، یک دیوفاحشه را برای اینکار انتخاب کرد که این دیوفاحشه زن نام داشته است5.وضعیت نامطلوب فقط به گذشته های دور برنمیگردد، بلکه در زمان قاجاریه نیز تاج السلطنه دختر شاه ایران در باره وضعیت زنان چنین می نویسد: افسوس که زنهای ایرانی از نوع انسان جدا شده و جزء بهائم و وحوش هستند و صبح تا شام در یک محبس ناامیدانه زندگی میکنند6.به این مجموعه بسیار بیشتر از این می توان افزود، اما طعم تلخش تا همینجا کافیست.واقع امر این است که مساله حقوق زنان در دوران مدرنیته مطرح شده و عمر چندانی ندارد. وضعیتی که در غرب بوده، همان وضعیت در شرق هم بوده. مسائل حقوقی زنان مانند حق رای، سهم الارث برابر و خواسته هایی از این دست به تازگی پدید آمده اند و در گذشته دیده نمی شوند. عجیب است که عده ای سعی می کنند به هر روشی خاک روی گذشته خودشان بریزند و تمام زشتی را متوجه غرب کنند.مساله دیگری که در این نشریه بدان پرداخته شده است، پوشش در دانشگاه های خارج از کشور است. توصیه می کنم این قسمت از نشریه را بخوانید. واقعا عجیب است که یک نشریه می تواند تا این سخن بی استناد و بی پایه بنویسد، و هیچکس هم گریبانش را نگیرد. در مهمل بودن نوشته جات این قسمت نیز کافیست سری به کورس های تحصیلی در دانشگاه هایی که نامشان در آنجا برده شده بزنید. وضعیت پوشش را سرکلاس ببینید و تصور کنید که وقتی سر کلاس اینگونه هستند بیرون از کلاس و در محوطه های باز چگونه لباس می پوشند! برای اینکه زحمتتان را کم کنم چند دقیقه ای از یکی از کلاسهای دانشگاه هاروارد را در کانال کانون هامون برایتان میگذارم. باقی مطلب را پای خودتان می گذارم.منابع:1- دانشنامه آشورولوژی ج3 ص 18972- تاریخ تمدن ویل دورانت ج1 مشرق زمین3- متن پهلوی (صد در نثر) که از کهن ترین متون ایران باستان است.4- مجموعه اوستا، وندیداد، ج2 ص7135- فرنبع دادگی، بندهش، بخش نهم6- خاطرات تاج السلطنه ص 98</description><category>سيد مهدي رادمرد</category><author>سيد مهدي رادمرد</author><pubDate>Mon, 26 Apr 2021 07:44:33 +0430</pubDate></item><item><title>منافقين</title><link>https://virgool.ir/@mehdiradmard/منافقين-cpg0yn6mkprl</link><description>نگاهي گذرا به ظهور منافقين در صدراسلام و پس از انقلاب اسلامي((مساله نفاق و منافقان در اسلام از زماني مطرح شد كه پيامبر به مدينه هجرت فرمود و پايه هاي اسلام قوي، و پيروزي آن آشكار شد وگرنه در مكه تقريبا منافقي وجود نداشت))( تفسير نمونه- سوره منافقون)اين اساسي ترين نكته است. منافق هميشه اطراف قدرت ظهور ميكند و جزء رده قدرتمندان است، پست ها ومسئوليت هاي كليدي دارد، خواهان بيشترين قدرت به لحاظ حجم و وسعت، و كمترين ميزان پاسخگويي است. هدف اين دسته افراد به دست گرفتن قدرت نظام و استفاده ازآن عليه اهداف مجموعه است. در قرآن مي فرمايد منافقين دوگانگي ظاهر و باطن دارند. اظهار ايمان مي كنند اما در دل آنها ذره اي ايمان وجود ندارد.خطر منافق از خطر هر دشمن ديگري بيشتر است. متاسفانه در غفلت دستگاه هاي نظارتي، افرادي وارد مجموعه هاي مختلف شده اند كه از نظام جمهوري اسلامي فقط قدرت آنرا مي خواهند. اين افراد مقابل همه تاكيدات دين اسلام و به تبع دين، رهبرانقلاب، ايستادگي ميكنند اما چنان مرموزانه و مخفيانه سلوك مي كنند و همواره با استين هاي بالا زده و خيس با اب وضو در راهروها رفت و امد مي كنند كه فهميدن عناد دروني شان كمي مشكل است و اين دقيقا معناي منافق است. يعني با دروغ و رياكاري خودشان را دلبسته و مدافع دين و انقلاب نشان مي دهند، اما در حقيقت فقط قدرت براي سركوب مي خواهند. چنانكه قرآن مي فرمايد: ( آنان كساني هستند كه مي گويند به كساني كه نزد پيامبر خدايند انفاق نكنيد تا پراكنده شوند) ( منافقون ٧) منافقين صدر اسلام همواره كساني بوده اند كه در راه جهاد همراه پيامبر خدا مي رفتند اما در ميانه راه هم خودشان بازميگشتند و هم سعي در پشيمان كردن عده ديگري داشتند در حالي كه توصيه پيامبر جهاد بود!امروز نيز كه توصيه همه علماي دين و رهبرانقلاب، ازادانديشي و گفتگوست، عده اي مسئوليت در مكانهاي دانش محور مثل دانشگاه مي پذيرند اما دقيقا مقابل تاكيدات مقام معظم رهبري مي ايستند و بواسطه قدرتي كه از راه نفاق كسب كرده اند، ديگران را نيز توصيه و حتي تهديد مي كنند تا از راه عمل به ازاد انديشي كه جهاد روزگار ماست برگردند.تنها راه حل شدن اين مشكل، طرد اين دسته افراد است كه اميدواريم با توجه مسئولين برطرف شود</description><category>سيد مهدي رادمرد</category><author>سيد مهدي رادمرد</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2020 07:31:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>