https://virgool.ir/feed/@mehdi.shalahiمدرس و متخصص شبکه خندان (:fa2026-11-12 09:45:55https://files.virgool.ir/upload/users/1470852/avatar/HB6ys0.jpeghttps://virgool.ir/@mehdi.shalahihttps://virgool.ir/@mehdi.shalahi/سرویس-wds-چیست-و-چگونه-کار-میکند-apongu1t6toiبا توجه به افزایش هر روزه ینیاز سازمان ها و شرکت ها با هر اندازه ای به کامپیوتر ، موضوع پشتیبانی از سیستم عامل هاینصب شده در این کامپیوتر ها اهمیتیویژه پیدا کرده است و یکیاز گلوگاه های ایجاد بار کاری مازاد و تاخیر در ادامه کار افرادی که ویندوز آنها دچار مشکل شده است میباشد.خودتون رو در شبکه ایتصور کنید که بالای 500 Workstation داشته و و به صورت روزانه با تعدادیکامپیوتر مواجه میشوید که نیاز به تعویض ویندوز دارند و برایاین کار با دردسرهایی مثل انتقال کامپیوتر مشکل دار به واحدIT ، اتصال مجدد کابل های دستگاه ، نصب ویندوز از روی فلش و یا DVD با معطلی زیاد (، نصب درایورها با زحمت و زمان زیاد و در انتها نصب زمان گیر و اعضاب خوردکن برنامه هایکاربردی سازمان روی سیستم مربوطه و تازه بعد از اون برگردوندن مجدد سیستم به کارمند مربوطه.حالا این موضوع رو با در نظر گرفتن وجود چندین دستگاه در صف تعویض ویندوز با روال ذکر شده تصور کنید که یکی یکی باید تکرار بشه و زمان و انرژی زیادی صرف میشه و از طرف دیگه 2 الی چند روز معطلیکارمند مربوطه رو هم به همراه داره.با استفاده از سرویس Windows deployment Service (WDS) خیلیراحت میتونید به صورت همزمان رویچندین سیستم ویندوز نصب کنید بدون اینکه به فلش یا DVD نیاز داشته باشید و حتیلازم باشه اون سیستم رو جابجا کنید و بیارید واحد IT و خیلی راحت و از طریق شبکه میتونید ویندوز اون سیستم رو عوض کنید. حالا جالبترش کنم ؟؟ خود WDS به صورت خودکار همه درایور های مورد نیاز سیستم رو نصب میکنه و از طرفی میتونید ایمیجیرو بهWDS بدید که تمام برنامه های کاربردی روش از قبل نصب شده و وقتی این ایمیج Deploy میشه ، همراه با همه نرم افزارها خواهد بود.موارد مختلفی در راه اندازیسرویس WDS وجود داره که همه رو یکی یکی بررسی میکنم1- معمولا در سازمانها یک ویندوز به همراه همه برنامه های کاربردی که باید روش نصب باشه رو راه اندازی میکنیم و ازش ایمیج میگیریم و این ایمیج که حاوی تمام تنظیمات مورد نیاز هر کاربر هست رو به WDS میدیم تا اون رو روی سیستم هایی که ویندوز میخوان نصب کنه2- ویندوزی که توی مرحله قبل گفتم نصب میکنیم با برنامه های مورد نیاز تا ازش ایمیج بگیریم رو قبل از ایمج گرفتن اصطلاحا جنرالایز (Generalize) میکینیم تا با این کار تمام درایورها و مقادیر یکتایی که روی این ویندوز هست و خاص سخت افزاری هست که ویندوز روش نصب شده ، از روش پاک بشه و بلافاصله ایمیج میگیریم تا این ایمیج هیچ وابستگی به سخت افزار نداشته باشه و روی هر سیستمی که نصب بشه بدون مشکل کار کنه3- کار جنرالایز کردن رو با ابزار Sysprep انجام میدیم که با نوشتن این دستور در RUN ابزارش برامون ظاهر میشه4- ایمیجی که باید به WDS بدیم پسوندش wim هستش و برای گرفتن ایمیج با همچین پسوندی یا میتونیم با خود WDS نسبت به گرفتن ایمیج اقدام کنیم (بله درست خوندید ، WDS قابلیت ایمیج گرفتن هم داره) و یا با استفاده از ابزار Windows ADK یک سیدی بوتیل بنام Windows PE بسازیم تا با این CD دستگاه هدف رو بوت کنیم و ازش ایمیج بگیریم5- شروع کار در WDS با استفاده از PXE Boot هست و کارت شبکه کلاینت باید قابلیت PXE یا همون بوت از LAN رو داشته باشه که خداروشکر این روزها همه کارت شبکه ها چه Onboard و چه کارتی این ویژگی رو پشتیبانی میکنن6- روال کار به این صورت هست که در تنظیمات Boot سمت کلاینت شما باید First Boot Device رو به بوت از Lan یا PXE یا Network قرار بدید ( این موارد که نوشتم به این علت بود که در هر مدل مادربوردی گزینش متفاوته) و بعد از این کار باید سیستم رو restart کنید تا سیستمتون برای بوت شدن از طریق شبکه با قابلیت PXE اقدام کنه.7- شبکه شما باید حتما DHCP داشته باشه تا به سیستم شما یک آدرس IP بده و شمارو به سمت سرور WDS هدایت کنه تا فرآیند نصب ویندوز آغاز بشهپیکربندی سرویس WDS نکات متنوعی داره که همگی دارای اهمیت زیادی هستن و میتونید همه این نکات رو با تمام جزئیات و سناریو های مختلف، در دوره WDS موجود در سایت توسیسنسو به آدرس زیر ببینید و به یک حرفه ای تبدیل بشید.https://tosinso.com/1jL4شاد و تندرست باشیدپیج اینستاگرام و کانال آپارات من به آدرس @Cafe.Amuzesh رو دنبال کنیدارادتمند شما مهدی شلاهیمهدی شلاهیمهدی شلاهیSun, 23 Jan 2022 10:50:08 +0330https://virgool.ir/@mehdi.shalahi/سرویس-dns-چیست-و-چگونه-کار-میکند-wxboqjgav3mdدر دنیای شبکه و اینترنت ، مبنای ارتباطات آدرس های IP هستن ، حالا یا آدرس IPv4 و یا آدرس IPv6 و همیشه برای آغاز شدن ارتباط باید بتونید آدرس آیپی سیستم هدف رو پیدا کنید تا با استفاده از اون آدرس به سراغ سیستم هدف برید و ارتباط رو آغاز کنید ، درست مثل اینکه میخواید با کسی تماس تلفنی بگیرید و پیامی رو بهش بدید یا ازش بگیرید و طبعا برای شروع ارتباط لازمه که شماره تلفن اون فرد رو بدست بیارید تا بتونید باش تماس بگیرید.حالاموضوعی که مطرح میشه اینه توی شبکه داخلی و شبکه اینترنت که تعداد سیستم ها زیاده ما با آدرس های آیپی زیادی روبرو هستیم باید با هرکدوم که کار داریم آدرس IP اون رو به خاطر بسپریم ؟؟!!! جواب اینه که طبعا برای ذهن انسان به خاطر سپردن آدرس های IP سخت تر از به خاطر سپردن یک نام هست و قطعا نمیتونیم همه اون آدرس هارو به ذهن بسپریم و با هرکدوم که کار داشتیم توی ذهنمون آدرسشو پیدا کنیم و بریم سراغش !!!پس چکار باید کرد ؟پس تا اینجا با من موافقید که استفاده از نام بسیار بهتر و راحت تره اما موضوع اینه که اول و آخرش یک ارتباط با آدرس IP برقرار میشه پس الان که ما هر سایتی رو که کار داشته باشیم اسمش رو توی مرورگر مینویسیم و ارتباط برقرار میشه ماجراش چیه و آدرس IP کجای ماجراست ؟؟؟!!!!جواب اینه که اون اسم قطعا باید به آدرس IP مقصدی که صداش کردیم تبدیل بشه تا در ادامه کار با استفاده از اون آدرس IP بتونیم ارتباطمون رو شروع کنیم،پس باید مرجعی باشه که بریم و ازش بپرسیم که این نامی که من باهاش کار دارم آدرس آیپیش چیه و جواب رو بگیرم و برم سراغ اون آدرس تا ارتباط برقرار بشه.در سالهای گذشته راهکارهای مختلفی به کار بسته شد مثل استفاده از یک فایل بنام Host File که در همه سیستم ها قرار میگیره و در این لیست همه آدرس های IP سیستم های شبکه، همراه با نامشون نوشته میشه تا وقتی از اون سیستم یک نام رو صدا میکنیم، سیستم بتونه از توی Host File چک کنه تا ببینه آیا این نام توی Host file وجود داره و اگر وجود داره آدرس آیپیش چی هست.این روش ظاهرا خوبه اما بدی بزرگی داره اونم اینه که باید به صورت دستی هر سیستمی که توی شبکه هست رو اسم و آدرسشو به Host File اضافه کنیم و هرموقع هم این نام یا IP تغییر کرد دستی بیایم و اصلاحش کنیم ، و تازه باید این فایل رو روی تمام سیستم ها کپی کنیم تا همه از این Host File اطلاع داشته باشن و بتونن ازش استفاده کنن. پی این روش در شبکه های بزرگ قابل استفاده نیست ضمن اینکه مشکل دیگش اینه که نام های سلسله مراتبی رو پشتیبانی نمیکنه (به مقاله ای با نام ساختار نام در DNS مراجعه کنید) و این یعنی نام های اینترنتی رو نمیتونید به IP تبدیل کنید و همین بخش بزرگی از نیاز افراده که برآورده نمیشه.همزمان با روش بالا از یک روش جالب برای تبدیل شدن نام به آدرس آیپی به صورت خودکار استفاده میشد تا اگر در Host File نام و IP مد نظر نبود ، کاربر بتونه به صورت خودکار نام مد نظرش رو به IP تبدیل کنه و ارتباطش رو آغاز کنه .به این روش تبدیل نام به IP مدل NetBIOS میگن که مبنای کارش ارسال پیام Broadcast در شبکست تا با ارسال این پیام برودکست در کل شبکه داد بزنه و بپرسه ، صاحب این نام کیه و آدرس IP خودش رو اعلام کنه !!! و چون این پیام فراگیر به همه ی اعضای شبکه میرسید طبعا اگر یکی از شنوندگان این Broadcast همون دستگاهی باشه که نامش صدا زده شده، پاسخ میده و آدرس IP خودش رو به ارسال کننده پیام فراگیر تحویل میده .خوب دیگه ، مامورت انجام شده چون اون کسی که با استفاده از پروتکل NetBIOS پیامBroadcast ارسال کرده بود و خواستش بدست اوردن آدرس IP مقصد بوده الان نتیجه گرفته و آدرس رو بدست اورده و میتونه با استفاده از این آدرس IP ارتباط مد نظرش رو شروع کنه. خدا بده برکت !!حالا این خوبه یا بد ؟؟ قطعا در زمان خودش عالی بوده اما در شبکه های امروزی که تعداد سیستم ها زیاده تصور کنید که چه حجمی از پیام های Broadcast در شبکه تولید میشه !!!! و چه کندی میتونه ایجاد کنه ، و چه امنیتی رو کاهش میده ، بازم بگم ؟؟ باشه میگم ، و اینکه این مدل تبدیل نام فقط میتونه نامهای NetBIOS ای رو به IP تبدیل کنه و نام های سلسله مراتبی یا همون DNS ای که در اینترنت استفاده میشن رو نمیتونه به آدرس IP نبدیل کنه .خوووب وقتشه مشکل رو در شبکه ها حل کنیم !!!برای حل این مشکل سرویسی بنام DNS که مخفف Domain Name System هست ارائه شد که مثل Host File در دل خودش میتونست لیستی از همه نام ها و IP های شبکه رو نگهداری کنه با این تفاوت که سیستم ها خودشون به صورت خودکار میتونن نام و آدرس IP شون رو در DNS ثبت کنن که به این کار میگن Dynamic Update و اینجوری دیگه لازم نیست ادمین مداوم بخواد تغییرات رو بروز کنه و اصلا هم لازم نیست که فایلی روی سیستم ها باشه بلکه همه چیز در سرور DNS اتوماتیک ثبت و نگهداری میشه .علاوه بر این ، سرویس DNS میتونه نام های سلسله مراتبی رو به IP تبدیل کنه پس تبدیل نام های اینترنتی براش مثل آب خوردنه و همه این فرایند تبدیل نام داره به صورت پیام های Unicast انجام میشه یعنی اینکه کاربر وقتی میخواد نامی رو به آدرس IP تبدیل کنه خیلی شیک و مجلسی پیامش رو به صورت Unicast به DNS میفرسته و از DNS میخواد که آدرس آیپی این نام رو بهش برگردونه (به این فرآیند درخواست دادن و جواب دادن DNS میگن DNS Name Resolution ) و جالبه بدونید توی DNS مکانیزم های مختلف و جذابی بکار گرفته شده تا این نام رو هرطور شده به IP تبدیل کنه ، راهکارهایی مثل استفاده از Zone ، Forwarders , Conditional Forwarders , Root Hints , Secondary Zines , Stub Zunes .تازه این همه چیز نیست و DNS این قابلیت رو داره که حتی تقسیم بار کاری یا همون Load Balance ایجاد کنه توی شبکه که این موضوع خودش یه مبحث دیگست و توی حوصله ی این مقاله نمیگنجه.پس اگر بخوایم خلاصه کنیم باید بگم که :سرویس DSN سرویس تبدیل کننده نام به آدرس IP استسرویس DNS میتواند نام های اینترنتی یا همان نامهای سلسله مراتبی رو به IP نبدیل کنهدستگاه های شبکه میتوانند به صورت خودکار نام و آدرس IP خودشون رو در DNS ثبت کنند ( Dynamic Update)سرویس DNS میتواند عمل Load Balance در شبکه انجام بدهد.سیستم تبدیل نام به IP در DNS بر مبنای پیام های Unicast است.همه زورش رو با روشهای مختلف میزنه که نام رو به IP تبدیل کنه و همه چیز فقط به اطلاعات تویDatabase ختم نمیشه.به زودی در مقاله های دیگه در مورد بخش های مختلف DNS براتون مطالب مفیدی رو قرار میدم.شاد باشید و توی مسیر موفقیت استوار پیش برید.پیج اینستاگرام من با نام @Cafe.Amuzesh رو دنبال کنید که ویدیوهای فوق العاده ای اونجا میذارمارادتمند شما ، مهدی شلاهیدوره آموزشی سرویس DNS من در سایت توسینسو به آدرس https://tosinso.com/1jMX مهدی شلاهیمهدی شلاهیFri, 21 Jan 2022 22:31:57 +0330