https://virgool.ir/feed/@mehdi.kazemi8fa2026-11-11 16:13:59https://files.virgool.ir/upload/users/8839/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@mehdi.kazemi8https://virgool.ir/@mehdi.kazemi8/مهم-ترین-قسمت-بازیِ-تنیس-بازیِ-زندگی-ekdaepmq6zssدر کتاب خاطرات خود، Open، آندره آغاسی پرآوازه ادعا می کند که سخت ترین بخش یک مسابقه تنیس این است که حریف خود را متقاعد کنید که قرار است این مسابقه را ببازد. من چندین بار با این موقعیت روبرو شده ام، هم در زمین تنیس و هم در زندگی. در حالی که مهارت ها، شرایط و موقعیت قطعا نقش مهمی دارند، اغلب اوقات مسئله درباره تمایل ما به پذیرش شکست و تسلیم شدن است. من ترجیح می دهم زندگی را مانند یک مسابقه تنیس تصور کنم، جایی که ما همیشه انتخاب داریم که تسلیم شویم یا به مبارزه ادامه دهیم!پ.ن. به همین دلیل است که شکست دادن بازیکنان بزرگی چون راجر فدرر، رافائل نادال و نواک جوکوویچ بسیار مشکل است. آنها به طور مداوم در مقابل شکست مقاومت می کنند و هرگز بدون مبارزه تسلیم نمی شوند.Mehdi KazemiMehdi KazemiMon, 24 Jul 2023 12:12:36 +0330https://virgool.ir/@mehdi.kazemi8/خروج-از-دایره-ی-امن-چقدر-مهمه-x9ff6nu7vlrrمفهوم "خارج شدن از دایره ی امن" اهمیت قابل توجهی برای من داشته است، به ویژه در زمین تنیس. در تنیس، مانند زندگی، تنها راه پیشرفت این است که خود را فراتر از این دایره‌ی امن خودتون بکشید. اگر من همچنان با همان حریفان بازی می کردم و بدون چالش برای خودم آنها را مداوم شکست می دادم، فضایی برای بهبود وجود نداشت. من عمداً خود را در موقعیت های ناخوشایند قرار دادم، در برابر حریفان برتر از خود شکست خوردم و گاهی اوقات شکست های تحقیرآمیز را تحمل کردم. این تجربیات، با این حال، مسیر را برای بهبود من روشن کردند. یکی از جنبه های مثبت شکست خرد کننده 6-0، 6-0، درس تواضع و پیدا کردن انگیزه برای تهیه یک برنامه برای پیشرفت است.همین اصل در زندگی شخصی و حرفه ای ما نیز صادق است. من فرصت های بسیار خوبی را فقط به خاطر اینکه در مورد اپلای برای یک شرکت خاص تردید کردم، از دست دادم، به خاطر ترس از رد شدن احتمالی. اگر آفر ارائه نشود چه اتفاقی می افتد؟ در واقع، هیچ چیز فاجعه باری رخ نمی دهد. این یک درس است که من اکنون می فهمم اما در گذشته نتوانستم آن را درک کنم. منطقه امن، منطقه مردگان است. شما چقدر زمان در داخل آن سپری کرده اید؟بخش تریکی در مورد مناطق امن این است که مسئولیت فرار از آن فقط بر دوش شما است. دیگران نمی توانند فشار بیاورند، به شما مشورت دهند، یا شما را برای رهایی ترغیب کنند. حتی مربی یا منتور شما نمی تواند این کار را انجام دهد؛ آنها ممکن است تلاش کنند، اما در نهایت، وظیفه شماست که از نظر روانی خود را آماده کنید و برای چالش آماده شوید.Mehdi KazemiMehdi KazemiTue, 18 Jul 2023 18:39:01 +0330https://virgool.ir/@mehdi.kazemi8/آیا-احساس-ارزشمند-بودن-ما-باید-مستقیما-از-دستاوردهای-ما-سرچشمه-بگیره-xz3r0btwpka4شاید با عباراتی مانند "فوتبال درسی برای زندگی است" یا "بسکتبال زندگی است" برخورد کرده باشید. در سال های اخیر، من تجربه ی مشابهی را در سفر تنیس خودم مشاهده کرده ام، اصولی که برای موفق شدن و لذت بردن در تنیس باید رعایت کنید، و فکر میکنم این اصول کاملا در مورد زندگی خارج از زمین تنیس هم صادق هستند.وقتی که در مسابقات باشگاه خودتون شرکت می کنید، باید بین احساس ارزشمند بودن خود و نتایج عملکرد خود تفاوت قائل شوید. بپذیرید که ارزشمند بودن شما توسط پیروزی یا شکست در یک مسابقه تعیین نمی شود. تمرکز اصلی شما باید بر فهمیدن خودتون، تشخیص نقاط قوت و ضعف، و پیدا کردن شادی در هر ضربه ای که می زنید باشد.بیایید این را با زندگی حرفه ای و کاری مقایسه کنیم. بسیاری از ما به طور ناخودآگاه ارزش خود را به موفقیت پروژه هایمان متصل کرده ایم. ما ارزش خود را بر اساس اینکه توی کدوم شرکت کار میکنیم یا بر اساس شهرت دانشگاهی که در آن تحصیل کرده ایم، قضاوت می کنیم. آیا به یاد میارید که آخرین بار چه زمانی چنین تجربه ای داشتید؟این خیلی مضره که احساس ارزشمند بودن خودمون را فقط از این راه محاسبه میکنیم. من باور دارم که این روحیه از سیستم آموزشی ناکارآمد و خانواده های ناآگاه نشأت می گیرد، سیستمی که به اشتباه ارزش یک دانش آموز را با دستاوردهای تحصیلی او برابر می کند.Mehdi KazemiMehdi KazemiSun, 16 Jul 2023 14:42:06 +0330https://virgool.ir/@mehdi.kazemi8/تحلیل-مسابقات-برنامهنویسی-icpc-سایت-تهران-hb1ygufdjuj8مسابقات برنامه‌نویسی ACM ICPC (که از سال ۲۰۱۸ دیگر ACM در آن وجود ندارد و فقط با نام ICPC شناخته می‌شود) اواخر هر سال میلادی در ماه دسامبر (آذرماه) در شهر تهران به میزبانی دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود و تیم‌های برتر برای شرکت در مسابقات جهانی که حدود ۶ ماه بعد برگزار می‌شود شرکت می‌کنند. دیتای مربوط به این تحلیل‌ها از آرشیو مسابقات گرفته شده است.رشد تعداد تیم‌های شرکت کننده در مسابقات در پنج سال اخیربه غیر از سال ۲۰۱۴ که اتفاق نادری افتاد، در سال‌های دیگر به صورت میانگین حدود ۸۰ تیم در مسابقات شرکت کرده‌اند. دلیل این محدودیت سایت کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف است‌، در سال‌های نه چندان دور مسابقات در سلف دانشجویان برگزار می‌شد که هزینه‌ی تجهیز زیادی برای برگزارکنندگان داشت. یکی از دلایل شرکت ۱۰۱ تیم در سال ۲۰۱۴ همت مسئولان برگزاری برای بالاتر بردن ضریب سهمیه سایت تهران در مسابقات جهانی بود، چون در مسابقات منطقه‌ای سال ۲۰۱۳، سهمیه سایت تهران از دو به یک کاهش پیدا کرد و تیم امیرکبیر که آن سال رتبه‌ي دوم را کسب کرد نتوانست در مسابقات جهانی شرکت کند. یادم می‌آید در مسابقات سال ۲۰۰۸ زمانی که تیم صنعتی‌شریف اول شد، تیم صنعتی امیرکبیر دوم، و تیم علم‌وصنعت رتبه‌ی سوم را کسب کرد، ارسلان موسویان (عضو تیم دانشگاه علم‌وصنعت) زمانی که در حال بالارفتن از روی سن بود با خوشحالی مشت‌های گره‌کرده‌ی خود را به نشانه‌ی موفقیت نشان می‌داد، مجری و کامران باور گفتند انشاءالله امسال سهمیه بشه سه تا و تیم علم‌وصنعت هم بتواند در مسابقات جهانی شرکت کند. از سال ۲۰۱۳ به بعد که سهمیه سایت تهران یک شد این "انشاءالله" موقع اعلام تیم دوم استفاده می‌شد!رشد تعداد دانشگاه‌های یکتای‌ شرکت کننده در مسابقاتاتفاق خوبی که در سال ۲۰۱۸ افتاد رشد قابل توجه تعداد‌ دانشگاه‌های شرکت کننده در مسابقات بود، شرکت در مسابقات برنامه‌نویسی هنوز در بسیاری از دانشگاه‌ها و استان‌های کشور شناخته شده و مورد حمایت نیست که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.میانگین تعداد سوال حل شده توسط هر تیمسال ۲۰۱۴ بالاترین میانگین تعداد سوال حل شده توسط تیم‌ها را داراست، چون سال قبل مسئولین برگزاری متوجه شدند که یک قانونِ مربوط به تعیین تعداد‌ سهمیه‌هایی که به سایت تهران تخصص می‌گیرد تعداد تیم‌هایی است که حداقل یک سوال در مسابقه‌ی آنسایت حل کرده اند و سطح سختی سوالات برای سال ۲۰۱۴ یک مقدار پایین‌تر گرفته شد. با مراجعه به نتیجه مسابقات سال ۲۰۱۳ مشاهده می‌کنید که از بین ۷۶ تیم شرکت‌کننده فقط ۴۹ تیم موفق به حل حداقل یک سوال شدند و ۲۷ تیم هرچه تلاش کردند حتی یک سوال هم نتوانستند حل کنند و با مراجعه به نتیجه مسابقات سال ۲۰۱۴ می بینید که از بین ۱۰۱ تیم شرکت‌کننده تمامی آنها حداقل یک سوال و ۹۷ تای آنها حداقل دو سوال را حل کرده اند. نمودار درصد سوالات حل شده در ساعت‌های مختلف کانتست این نمودار بیشتر از همه برای مسئول سرور و judge مسابقات جذاب است. فشار اصلی سابمیت‌های روی سرورِ judge در ساعت اول است. در سال ۲۰۱۷ ۶۸ درصد accept‌ها در ۶۰ دقیقه‌ی اول اتفاق افتاده است که نشان‌میدهد کانتست یک easy start داشته و بعد سوالا یهو به مقدار خوبی سخت شده. یعنی تعداد قابل توجهی از تیم‌ها در ۶۰ دقیقه‌ی ابتدایی ۲ تا accept گرفته اند و بعد نتونستن دیگه سوالی حل کنن.این نمودار تعداد دقایقی که هر تیم در رتبه‌ی نخست قرار داشته را نشان می‌دهد. سوالی که برای من ایجاد شد این بود که آیا تیمی که در اکثر دقایق مسابقه‌ در رتبه‌ی نخست قرار داشته در انتها قهرمان شده است؟ قاطع ترین حالت برای سال ۲۰۱۴ تیم Saboon (متشکل از سعید ایلچی، حامد صالح و علیرضا فرهادی) هست که با ۲۳۷ دقیقه در رنک یک بودن آخر هم قهرمان می‌شوند. تنها حالتی هم که "تیمی که بیشتر از همه رنک یک بوده" آخر اول نشده سال ۲۰۱۷ هستش که تیم On The Way که ۱۵۲ دقیقه رنک یک بودن ولی آخر تیم Cliche (متشکل از محمد مهدی شکری، سید پارسا میرطاهری و محمد حسین نعمت الهی) که 104 دقیقه توی رنک یک بودن قهرمان میشن.تعداد دفعاتی که دانشگاه‌ها رتبه های اول و دوم را کسب کرده انددانشگاه صنعتی شریف هر پنج سال گذشته و در مجموع در تمامی سال‌ها غیر از سال ۲۰۱۰ که دانشگاه صنعتی امیرکبیر (تیم Last War of PMP متشکل از پوریا علی‌میرزایی، محمدجواد رضایی سراجی و پویا ظفر اسدالله‌پور) رتبه‌ی اول را کسب کرد (و در اختتامیه در سالن جابر کامران باور سهوا یا شاید عمدا! بالای فایل اکسل را نمایش داد، همان روزگاری که این سیستم‌هایی که دکترضرابی زاده از مسابقات جهانی برای ما به ارمغان آورده هنوز وجود نداشت و نتایج را با اسکرول کردن روی فایل اکسل یا رنک‌لیست نمایش می دادیم و انتهای سالن که کانتستنت‌های امیرکبیر نشسته بودند بعد از دیدن نتیجه‌ی بالای رنک‌لیست از خوشحالی منفجر شد :))‌) توانسته مقام قهرمانی را از آن خود کند.تعداد حضور دانشگاه‌های مختلف در بین ۴ دانشگاه برتر در پنج سال اخیرفقط دانشگاه شریف و دانشگاه تهران توی پنج سال اخیر همیشه جزو چهارتا بوده‌اند. بعد از این دو دانشگاه، دانشگاه شهید بهشتی بیشترین stability رو داشته توی این پنج سال که البته سال ۲۰۱۸ از جمع چهار دانشگاه اول خارج شد. دانشگاه صنعتی امیرکبیر که تا قبل از سال ۲۰۱۴ بیش از ۱۰ بار رفته بود مسابقات جهانی سال ۲۰۱۸ بعد از ۴ سال ناموفق بالاخره به جمع چهار دانشگاه برگشت.تعداد تیم‌های شرکت کننده بر اساس استاناکتیو ترین استان ها تهران، خراسان رضوی و اصفهان هستند. یکی از دلایلی که تهران خیلی تیم داره اینه که مسابقات در تهران برگزار میشه و مشکل اسکان وجود نداره (اگه مسابقات توی اصفهان برگزار میشد خیلی از همین ۲۲ تیمی که سال ۲۰۱۸ از تهران شرکت کرده اند شرکت نمی کردند)، اگه میشد به تیم ها اسکان داد مطمئنا تیم های خیلی بیشتری از شهرهای دیگه شرکت می کردند. متاسفانه ۹ استان بوشهر، چهارمهال و بختیاری، هرمزگان، ایلام، کرمانشاه، خراسان شمالی، کهگیلویه و بویراحمد، لرستان و مرکزی تقریبا تیمی نداشتن توی چند سال اخیر.کدهای مربوط به تحلیل‌هایی که در این پست به آنها اشاره شده در فایل icpc-contests.ipynb در گیت‌هاب موجود است. https://github.com/mehdikazemi8/icpc-contests/Mehdi KazemiMehdi KazemiFri, 21 Jun 2019 14:25:19 +0430https://virgool.ir/@mehdi.kazemi8/از-مصرف-اخبار-و-اطلاعات-غیر-ضروری-دوری-کنید-z8mfg3cuqe66روزانه چقدر زمان صرف اطلاعاتی می کنید که قصدی ندارید در مورد آنها کاری انجام دهید؟ یا اطلاعاتی که برای شما و زندگی شما اهمیتی ندارند.به عنوان مثال: اخبار جنائی، آپدیت های بی پایان اینستاگرام و فیسبوک، شایعات بی اساس سلبریتی ها و ...در عصر اطلاعات زندگی شما می تواند با اطلاعات بی خود و بی ربط و غیر ضروری پر شود.و مشکل اصلی اینجاست :بعد از یک مدت دریافت این اطلاعات برای شما عادی می شوند. خیلی زود شما شروع می کنید به لاگین کردن توی فیسبوک یا اینستاگرام فقط از ترس اینکه چیزی را از دست نداده باشید. اخبار را چک می کنید، شبکه خبر یا شبکه CNN را تماشا می کنید نه به خاطر اینکه شما دنبال خبر خاصی هستید یا برای اتفاق خاصی اهمیت قائلید و می خواهید اخبار مربوط به آن را دنبال کنید، بلکه فقط از روی عادت این کار را انجام می دهید. شما اخبار 20:30 را نگاه می کنید فقط به خاطر اینکه این کاریست که هر شب انجام می دهید، یا برنامه ی نود را نگاه می کنید فقط به خاطر اینکه این کاریست که هر دوشنبه انجام می دهید، صبح ها حالا خورشید نگاه می کنید فقط به خاطر اینکه عادت کرده اید به این کار...اشتباه نکنید، منظور من این نیست که دنبال یادگیری و به دست آوردن اطلاعات مفید نباشید. در هر صورت یادگیری یکی از کلیدهای اصلی پیشرفت در زندگی می باشد و همچنین به روز بودن در مورد اتفاقات بزرگی که در زندگی شما می افتد می تواند نگاه شما را به جهان پیرامونتان شکل بدهد و تبدیل به یک شهروند مطلوب شوید.اما نکته ی خطرناک اینجاست که خیلی ساده ممکن است دریافت اطلاعات بی ربط و به درد نخور تبدیل به عادت روزانه ی شما شود و شما هم خودتان را قانع کنید که این کاملا طبیعی است و دارم اخبار و اطلاعاتی را دنبال می کنم که به آنها علاقه مندم در حالی که این اخبار و اطلاعات هیچ کمکی به شما نمی کند تا زندگی بهتری داشته باشید.حلقه ی مورد علاقه در مقابل حلقه ی کنترلاستیون کوی در کتاب معروف خود "هفت عادت مردان تاثیرگذار" تفاوت حلقه ی مورد علاقه و حلقه ی کنترل را بررسی می کند.حلقه ی مورد علاقه معمولا مواردی هستند که شما برای آنها زمان و انرژی صرف می کنید ولی روی آنها خیلی کم کنترل دارید یا اصلا کنترلی ندارید. (مثلا برای یک شخص این حلقه ی مورد علاق می تواند اخبار و اطلاعات فوتبال باشد،‌ برای یک شخص می تواند سیاست های مالی شرکت مایکروسافت در آمریکا باشد، برای یک شخص می تواند اخبار زلزله در ویتنام باشد و ...) در حالی که حلقه ی کنترلی مواردی هستند که هر روز می توانید به صورت مستقیم روی آنها تاثیرگذار باشید.به عنوان مثال شایعات بی اساس سلبریتی ها، اخبار جنگ و تروریزم، اقتصاد و قیمت سهام شرکت ها، کلاه برداری های اقتصادی و رسوایی های سیاسی، تمامی این موارد در حلقه ی مورد علاقه قرار می گیرند و به راحتی می توانند وقت و انرژی شما را مصرف کنند در حالی که شما هیچ کنترلی روی آنها ندارید.مثال های دیگر در این مورد عصبانی شدن شما در مورد پستی هست که یکی از دوستانتان در اینستاگرام منتشر کرده است، یا نگران بودن در مورد اینکه دیگران در مورد شما چه فکری می کنند، یا امیدوار بودن در مورد اینکه فرزندانتان انتخاب های بهتری در زندگی شان داشته باشند. (البته خوب است که امیدوار باشید اما باز هم انتخاب های فرزندانتان در دایره ی کنترل شما نیست)انسان ها به دو دسته تقسیم می شوند: انسان های واکنش گرا و انسان های فعال. انسان های واکنش گرا غرق در دایره ی مورد علاقه می شوند حال آنکه انسان های فعال در مورد کارهایی که روی آن کنترل دارند کاری انجام می دهند.حواستان باشد با کم کردن از زمانی که روی حلقه ی علاقه ی خودتان می گذارید می توانید وقت بیشتری را روی حلقه ی کنترل خود بگذارید. این به این معنی است که فراغت و توانایی ذهنی بیشتری دارید تا صرف درست کردن اثر هنری، یا شروع کردن یک بیزنس، یا ارتباط برقرار کردن با اطرافیان خود یا مشارکت کردن در کارهای عام المنفعه کنید.در نقطه ی مقابل این سیل اطلاعات که روزانه به شما وارد می شود می تواند به راحتی شما را به سمت حلقه ی مورد علاقه حول دهد اگربه آن اجازه بدهید. از جنگ چه خبر؟ خبر جدید از وضعیت اقتصاد چیه؟ خب فلان سیاستمدار چه تصمیمی گرفته است؟ اگر به صورت مدام با این اطلاعات محاصره شده باشید خیلی ساده دارید بهشون اجازه می دهید که زمان و انرژی شما را مصرف کنند حتی اگه متوجه شوید که شما خیلی کار خاصی هم در این موارد نمی توانید انجام دهید.زمانی که در مورد چیزهایی که خیلی کنترل در مورد آنها ندارید اطلاعات کسب می کنید معمولا این جمله ها را می شنوید که "چه دنیای مزخرفی شده" یا "یه نفر باید بیاد این اوضاع رو درست کنه بالاخره". چرا باید در مورد اتفاقاتی که هیچ کنترلی روی آنها ندارید وقت، زمان و انرژی صرف کنید؟برای خودتان فضایی درست کنید تا به شما کمک کند چیزهای جدید خلق کنید.آیا اتفاقات خارج از شما حواستان را پرت می کند؟ پس برای خودتان زمان اختصاص دهید تا چیز با ارزشی یاد بگیرید. اجازه ندهید به تمامی جهت ها کشیده شوید و تمامی تمرکزتان از بین برود و منجر به این شود که نتوانید هیچ کاری انجام دهید.زمانی که شما صرف خواندن اخبار بی ربط یا تماشای یک شوی تلویزیونی بی ربط می کنید را می توانید برای خلق چیز جدیدی اختصاص دهید...برگردان از مقاله ی Stop Overdosing on Celebrity Gossip, The News, and Low Quality Information مربوط به سایت jamesclear.comMehdi KazemiMehdi KazemiSun, 13 May 2018 02:52:22 +0430