https://virgool.ir/feed/@meem.alefپژوهشگر، تحلیلگر کسب‌وکارfa2026-11-10 16:27:11https://files.virgool.ir/upload/users/68421/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@meem.alefhttps://virgool.ir/@meem.alef/کرونا-و-تجربۀ-ابتلای-من-sjjmykushu63من کرونا گرفتم. در کنار سختی‌ها و نگرانی‌هایی که داشت، برای من تجربۀ خوبی بود. در این پست قصد دارم کمی در مورد این تجربه بنویسم.۱- ویروس کرونا از آن‌چه فکرش را می‌کنید به شما نزدیک‌تر است. من از لحاظ مراعات پروتکل‌های بهداشتی اگرچه وسواس خارق‌العاده ندارم اما ابداً سهل‌انگار نیستم. همیشه ماسک می‌زنم و محل کارم هم اصلاً شلوغ و پر تردد نیست. بالای ۹۰ درصد جلسات کاری من آنلاین هستند. پمپ بنزین و خرید هم با ماسک و دستکش انجام می‌شد. اما ناگهان دو روز تب‌ولرز و بعد تست PCR مثبت!۲- بعد از مثبت شدن تست کرونا و مطلع شدن اطرافیان، در خلال تماس‌ها برای آرزوی سلامتی، پیشنهادات متعدد درمانی سنتی و غیر سنتی دریافت خواهید کرد. توصیۀ اکید می‌کنم مطلقاً خوددرمانی نکنید و در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید. اگر علائم چندان شدید نبود، پزشک عمومی یا متخصص اورژانس کفایت می‌کند.علائم من در ۴ روز اول: تب و لرز، عرق سرد، بدن‌درد. این آخری یعنی بدن‌درد برای من مشابه با حالتی بود که بعد از چند سال دوری از فوتبال، ناگهان سه-چهار ساعت فوتبال بازی کرده باشید. این علائم با مصرف داروهای پزشک و استراحت و مصرف مایعات مقوی به مرور کم شد و ظرف یک هفته فقط بدن‌درد گهگاهی با شدت کمتر سراغم می‌آمد.۳- بعد از یک هفته از شروع علائم کرونا، حتماً اسکن ریه انجام بدهید. حتی اگر مشکل تنفسی ندارید. با نتیجۀ اسکن دوباره پیش پزشک بروید (این بار ترجیحاً متخصص عفونی). خوشبختانۀ درگیری ریۀ من ۵-۶ درصد بود و داروی تخصصی خاصی برایم تجویز نشد.۴- با کمرنگ شدن علائم قبلی، تقریباً از روز دهم حالت تهوع و سرگیجۀ گهگاهی شروع شد که نسبتاً شدید بود و فقط با خوابیدن و صبر باید از سر می‌گذراندم. چون با نگاه کردن به گوشی و لپ‌تاپ تشدید می‌شد. در نهایت این هم با استراحت و تقویت، خوشبختانه بعد از دو-سه روز رفع شد.۵- تست مجدد PCR بعد از دو هفته از شروع علائم. خوشبختانه این تست کرونا برای من منفی شد. اما گاهی این تست مثبت می‌شود و باید بعد از ۴۸ ساعت تکرار شود. برای تفسیر این تست، در کنار «مثبت-منفی» بودن، متغیر دیگری هم تحت عنوان Ct گزارش می‌شود که اینجا به طور خلاصه دربارۀ آن می‌نویسم:تعریف Cycle threshold یا Ct Value: عبارت است از تعداد چرخه‌های تکراری که در یک تست PCR، منجر به آشکارسازی ویروس می‌شود. (منبع: ادارۀ سلامت عمومی اونتاریو). اگر ویروس در چرخه‌های تکرار کمتری پیدا شده باشد (زیر ۳۰ چرخه یا Ct value=30) به این معنی است که ویروس راحت‌تر در نمونه پیدا شده است. برای من در تست اول، برای دو ژن مورد بررسی به ترتیب ۲۱ و ۱۹ بود. از آن‌جایی که بیشترین تعداد چرخه‌های تکرار برای آشکارسازی کروناویروس در یک تست PCR معمولاً ۳۵ تا ۴۰ چرخه است، نمونه‌های مثبت عمدتاً با تعداد چرخه‌هایی کمتر از این اعداد قابل تشخیص هستند (منبع: سند راهنمای ادارۀ سلامت عمومی انگلستان). در تست‌های منفی هم که معمولاً not detected ثبت می‌شود (یعنی ویروس مشاهده نشده است، مثل تست دوم من).تست اول PCR منتست دوم PCR منتعریف دقیق‌تر و فنی‌تری از Ct value را می‌توانید در این پست از سایت فول‌فکت (Fullfact.org) بخوانید.۶- در آخر، تجربۀ کرونای من اگرچه از نوع شدید آن نبود، اما سخت بود. واقعاً سخت بود. هم درد داشت و هم نگرانی. نگرانی از روند پیشرفت و از آن مهم‌تر، جلوگیری از سرایت به دیگران (خوشبختانه همسرم مبتلا نشد). پیشرفت یا شدت بیماری ارتباط شدیدی به ایمنی بدن فرد مبتلا دارد و به همین خاطر این بیماری برای گروه‌های آسیب‌پذیر مثل افراد مسن و یا کسانی که بیماری زمینه‌ای دارند، بحرانی‌تر است.پس، پروتکل‌های پیشگیری از کرونا را حتماً و حتماً و بیش‌تر از گذشته مراعات کنید و سهل‌انگاری نکنید. به هیچ مراسمی نروید؛ چه مذهبی چه غیر مذهبی، چه مسقف چه روباز. حتی‌الامکان همۀ کارهای خود را آنلاین کنید: خریدها، جلسات کاری، آموزش، دیدوبازدید، جشن، عزاداری و…و بالاخره، هر واکسنی که در دسترس بود و امکان تزریق داشتید را حتماً تزریق کنید. متأسفانه شایعات بی‌اساس و غیرعلمی دربارۀ واکسن، کم‌اثر نبوده و به‌شخصه با خیلی‌ها برخورد داشتم که علی‌رغم دسترسی، از تزریق واکسن خودداری می‌کردند. دلایل هم متنوع بوده: از توهم توطئۀ احتمال قتل عام توسط بیل‌گیتس و جاسازی میکروچیپ تا عدم اعتماد به اثرگذاری به خاطر سرعت توسعۀ واکسن‌ها و حتی برخی که ابراز می‌کردند: «منتظر می‌شم برکت بیاد!».مراقب خودتان و دیگران باشید.محمد اسدیمحمد اسدیFri, 13 Aug 2021 17:16:50 +0430https://virgool.ir/@meem.alef/سودآوری-یا-رشد-rz3bpgeau7x2سودآوری باعث رشد می‌شود یا برعکس؟یک استارتاپ در مسیر حرکت خود باید به کدامیک اولویت بدهد؟ رشد یا سودآوری؟اجازه بدهید با یک مثال، سؤال را روشن‌تر کنم: فرض کنید یک پلتفرم ایجاد کرده‌اید برای وصل کردن گردشگرها به اقامتگاه‌های بومگردی. اگر مدل درآمدی شما مبتنی بر کمیسیون باشد، در ابتدای کار چقدر باید از اقامتگاه کمیسیون طلب کنید؟ چقدر باید تخفیف بدهید؟ از چه زمانی باید کمیسیون واقعیِ رقابتی بگیرید؟هر استارتاپ در مراحل ابتدایی دورۀ عمر خود دیر یا زود به این دوراهی می‌رسد و ناگزیر است که به آن پاسخ دهد. خصوصاً اگر از نوع استارتاپ‌های پلتفرمی باشد. شاید برای خیلی‌ها، پاسخ نسبتاً روشن باشد: رشد. اما مثل خیلی از سؤال‌های دیگر حوزۀ مدیریت و کسب‌وکار، پاسخ این است: بستگی دارد…یکی از دوراهی‌های تصمیم‌گیری برای استارتاپ‌ها، دوراهی رشد یا سودآوری استتعبیر روشن‌تر از مفهوم رشد در ادبیات کسب‌وکارهای استارتاپی، «مقیاس‌پذیری» است. این مسأله در طراحی مدل درآمدی آن‌ها اهمیت بالاتری پیدا می‌کند. خصوصاً در مورد پلتفرم‌هایی که همزمان با دو «بخش مشتری» (customer segment) طرف هستند. ارزش پیشنهادی پلتفرم‌ها مبتنی بر ایجاد ارتباط میان «عرضه‌کنندگان» و «دریافت‌کنندگان» محصول یا خدمت است. به همین خاطر پا گرفتن پلتفرم مستلزم افزایش همزمان کاربری این دو گروه است.این نوع مدل کسب‌وکار به خاطر همین دوگانه (یا چندگانه) بودن گروه‌های مشتریان آن به «پلتفرم چندوجهی» معروف است. پلتفرم چندوجهی یکی از رایج‌ترین مدل‌های کسب‌وکار استارتاپی است. گوگل، آی‌تیونز، اوبر، اِربی‌اِن‌بی، کافه‌بازار و اسنپ شاخص‌‌ترین نمونه‌های خارجی و داخلی پلتفرم‌های چندوجهی هستند.پلتفرم‌های چندوجهی از همان ابتدا با دوگانۀ «رشد یا سودآوری» مواجه هستند. مثلاً اسنپ برای این‌که رانندگان را به استفاده از اپلیکیشن مجاب کند، باید به آن‌ها نشان دهد که مسافران زیادی دارد. برای این‌که مسافران راضی به استفاده شوند، باید در هر بار جستجو به سرعت برایشان راننده پیدا شود. وقتی هنوز هیچکدام محقق نشده، پلتفرم باید به هر دو طرف تخفیف بدهد تا جذابیت قیمت، آن‌ها را به حضور ترغیب کند. یعنی پلتفرم باید برای رشد، سودآوری را هزینه کند.خیلی از استارتاپ‌ها به راحتی سراغ همین گزینه می‌روند. آن‌ها اولویت را به رشد می‌دهند. شاید کار درستی باشد اما یک نکتۀ مهم را باید مدنظر دهند: از همان ابتدا باید نسبت به این انتخاب، «خودآگاه» باشند. آن‌ها باید افق زمانی معینی برای این انتخاب داشته باشند. به خصوص پلتفرم‌هایی که به خاطر ایدۀ به شدت خلاقانه یا جدید و ساختارشکن (disruptive) خود، سریع‌تر از انتظار رشد می‌کنند.برخی ممکن است از این رشد سرمست شوند و فراموش کنند که از کجا برای آن هزینه کرده‌اند. خصوصاً اگر به دلایلی به سرمایۀ قابل توجه هم دسترسی داشته باشند.برخی هم برای این هزینه خِسّت به خرج می‌دهند. مثلاً دوستی که در مراحل ابتدایی راه‌اندازی یک پلتفرم در حوزۀ خدمات پوست و زیبایی بود، نگران بود که در مذاکره با یک سالن‌دار اگر نرخ ۵ درصد را پیشنهاد کند، چطور می‌تواند در آینده آن را به ۲۰ درصد برساند.طبیعتاً مثل هر مقولۀ دیگری در حوزۀ مدیریت و کسب‌وکار، یک پاسخ مشخص برای همۀ کسب‌وکارها و پلتفرم‌ها قابل طرح نیست. هر استراتژی یا تصمیمی مزایا و معایبی دارد که باید با آگاهی نسبت به آن‌ها و پذیرفتن هزینه‌های معایب، اقدام کرد.آلخاندرو کرمادس، نویسندۀ کتاب «هنر جذب سرمایه برای استارتاپ»، در مطلبی که برای نشریۀ فوربس نوشته، برخی از معایب و مزایای اولویت دادن به رشد را برشمرده. در ادامه آن‌ها را نقل می‌کنم:مزایا:جذابیت بیشتر برای سرمایه‌گذاران بالقوه؛امکان تداوم جذب سرمایه از سرمایه‌گذاران فعلی؛جلب توجه رسانه‌ها؛تصاحب سهم بازار از رقبا؛معایب:آماده نشدن برای دورۀ کاهش سرعت رشد؛نرخ بالای سوخت سرمایه؛اثرات منفی محقق نشدن اهداف بزرگ بر تیم؛ایجاد وجهۀ منفی در صورت نیاز به اقدامات شدید برای سودآوری؛همیشه بین دو گزینۀ «جذب دوبارۀ سرمایه» یا «تعطیل کردن» مجبور به انتخاب هستید.در هر صورت، بدون رشد پایدار و متوازن، کسب‌وکار در نهایت می‌میرد. بدون سودآوری هم، به تعبیر کرمادس، شما بیشتر از اینکه استارتاپ داشته باشید، بلیت لاتاری برده‌اید!بدون یک برنامۀ مدون، نه رشد خودبخود محقق می‌شود نه سودآوری. هرکدام می‌تواند در پی دیگری بیاید و شما در نهایت به هر دو نیاز دارید.اگر رشد را اولویت بدهید و بتوانید سرمایه‌گذار جذب کنید و تیم و کاربر هم فراهم کنید، احتمالاً سودآوری هم به دنبال آن محقق می‌شود. البته باید مراقب بود که سودآوری منجر به از دست رفتن کاربران نشود. مثلاً اگر با قیمت‌های پایین یا ارسال رایگان به رشد رسیده‌اید و حالا برای سودآوری باید این سیاست‌ها را تغییر دهید، احتمالاً درصدی ریزش کاربر را تجربه خواهید کرد.اگر سودآوری را اولویت بدهید، باید برای رشد پایدار هم برنامه‌ای داشته باشید که حاشیه سود شما را تهدید نکند. احتمالاً مجبور می‌شوید با حاشیه سود بالا شروع کنید و جا برای سهم واسطه‌ها و خرده‌فروش‌ها هم بگذارید.خلاصه این‌که باید برنامۀ رشد داشته باشید و برای زنده ماندن هم باید به سرعت به سودآوری برسید. این‌که کدام مقدم است بیشتر شبیه به مسألۀ مرغ و تخم‌مرغ است. معمولاً استارتاپی که سودآوری را اولویت می‌دهد و سودآور می‌شود، رشد هم می‌کند اما برعکس آن کمتر دیده شده است.نظرات، تجربه‌ها و مثال‌های خودتان را می‌توانید هم اینجا و هم اینجا برای من بنویسید.محمد اسدیمحمد اسدیSun, 31 Jan 2021 09:32:29 +0330https://virgool.ir/@meem.alef/کانالهای-تلگرام-دقیقاً-چه-میکنند-aiiuhvvxpcqrمدل درآمدی کانال‌های تلگرامیپیش‌نوشت یک: در این مطلب یکی از رایج‌ترین مدل‌های درآمدی مورد استفاده در شبکه‌های اجتماعی را با هم مرور می‌کنیم. مدل خیلی ساده است. اما توجه نکردن به آن باعث خیلی از آفت‌هایی شده که این روزها جامعه با آنها درگیر است.هجوم‌های یک شبه برای خرید برخی کالاها یکی از مصادیق کوتاه‌مدت این آفت‌هاست. تغییر رفرنس‌های جامعه و عوض شدن جای «رسانه» و «پیام» به نظرم مهم‌ترین مصداق بلندمدت برای آن است. از طرفی هم عدم توجه به این مدل درآمدی ساده باعث شده سیاست‌گذار هم راه را اشتباه برود و به دنبال سیاست‌های محدودکننده باشد.پیش‌نوشت دو: شاید برای شما هم پیش آمده باشد. در حال کار هستید و ناگهان نیاز دارید خیلی سریع چیزی را در موبایلتان چک کنید و به کارتان ادامه بدهید.پیامی که قبلاً برای کسی فرستاده‌اید، عکسی که از مدرکی گرفته‌اید، آلارم گذاشتن برای یک کار مشخص و…در این میان چشمتان به لوگوی تلگرام می‌افتد که عددی قرمزرنگ روی آن ظاهر شده یا دو رقمی شده یا مثل مال من ۳ رقمی شده. وسوسه می‌شوید که این عدد را حذف یا کم کنید. وارد تلگرام می شوید و شروع می‌کنید به گشتن بین گروه‌ها و کانال‌ها و «چک کردن» آنها.زمانی به خودتان می‌آیید و می‌بینید برای چک کردن سریع چیزی گوشی را برداشته‌اید و گاهی حتی فراموش می‌کنید قرار بود چه چیزی را چک کنید.یک پژوهش نشان داده امریکایی‌ها روزی ۸۰ بار گوشی خود را چک می کنند (منبع). این عدد در پژوهش دیگری برای millennialها (تقریباً معادل واژۀ «دهۀ هفتادی‌ها» که ما به کار می بریم) ۱۵۰ بار در روز بوده (منبع).اما اصل بحثروزانه ده‌ها پیام در تلگرام به چشممان می‌آید درباره موضوعات متنوع. از رازهای لاغر شدن و خواص قهوه‌ها و دمنوش‌ها تا آخرین اتهامات و افشاگری‌ها دربارۀ افراد و دولت‌ها و غیره. ما هم از سر دغدغه‌مندی، علاقۀ شخصی، کنجکاوی و یا سرگرمی و وقت‌گذرانی آنها را می‌بینیم. متنی می‌خوانیم، ویدیویی دانلود می‌کنیم، وقتی صرف می‌کنیم و نهایتاً آن‌ها که به نظرمان جالب‌تر بودند را برای دیگران هم فوروارد می‌کنیم.به نظرم خواندن و استفاده کردن از این نکات پراکنده فی‌نفسه بد نیست. زمانی تبدیل به آفت می‌شود که خودآگاهی ما به حاشیه رانده شود. به‌شخصه زیاد شنیده‌ام که فردی روی موضوعی که خوانده یا شنیده پافشاری می‌کند. اصلی‌ترین استدلالش هم این است که «ایناها تو تلگرام نوشته!».خودآگاهی یعنی این‌که در برابر این حجم قابل توجه از اطلاعات، صرفاً ماشین دریافت و بازنشر نباشیم. کسب این خودآگاهی هم راه و روش دارد و من مدتی است به دنبال یاد گرفتن و تمرین آن‌ها هستم.شناخت مدل درآمدیبه نظرم اولین گام خودآگاهی در این مسیر، شناختن فرایند تولید محتوا در تلگرام (یا محیط های مشابه) است. اصلی‌ترین منبع محتوا در تلگرام هم، کانال‌ها هستند.فلسفۀ وجودی بخش قابل توجهی از این کانال‌ها کسب درآمد است. در واقع بستری به اسم «کانال تلگرام» فراهم شده که راه‌اندازی و تولید محتوا در آن به مراتب آسان‌تر از سایر ابزارهای متقدم‌تر مثل وبلاگ و وبسایت هست. پس طبیعتاً توجه بیشتری را به خود جلب می‌کند. هر کسب‌وکاری هم یک مدل درآمدی دارد.مدل درآمدی این کانال‌ها ساده است: کانال راه بنداز، محتوا تولید کن، مِمبر زیاد کن، تبلیغ بگیر.این مدل البته برای همان «بخش قابل توجه» است که موضوع این مطلب هستند. کانال‌های دیگری هم با مدل‌های دیگر هستند که اولاً نسبتاً قلیل هستند و ثانیاً عوالم آن‌ها جداست!در این مدل، میزان درآمد از تبلیغ، با تعداد مِمبر رابطه مستقیم دارد. شاید بگویید «چشم بسته غیب گفتی؟! اینکه واضح است!». بله واضح است و از فرط وضوح است که به چشم نمی‌آید.دارندۀ کانال تعدادی آدم استخدام می‌کند و آن‌ها با یک لپ‌تاپ و یک خط اینترنت شروع به تولید رگباری پست‌هایی می‌کنند که هریک دارای جذابیتی برای گروهی از مردم است.عکس لو رفتۀ فلان سلبریتی، بریده‌ای از مصاحبۀ فلان شخصیت سیاسی، جملات انگیزشی و انتساب آنها به دکتر شریعتی و پروفسور سمیعی و داستایوفسکی، فواید چای سبز و خواص دمنوش‌های لاغری و نکات بازاریابی و فروش و رفتار و…اما همگی یک ویژگی مشترک دارند: سوار بر موج اخبار روز هستند.این پست‌ها اول روی کانال گذاشته می‌شود و توسط همان کارمندان محتوا در هزاران کانال و گروه همکار و غیر همکار به اشتراک گذاشته می‌شود. از این‌جا کار گروه دوم کارمندان آغاز می‌شود. این گروه بسیار سخاوتمند هستند و بابت کاری که می‌کنند دستمزدی هم نمی‌گیرند.این‌ها همان مخاطبان این پیام‌ها هستند یعنی من و شما! این‌که چرا ما کارمندان این سیستم محسوب می‌شویم به همان مدل درآمدی ظاهراً ساده برمی‌گردد.همانطور که بالاتر هم چشم بسته غیب گفتم، گرفتن تبلیغ برای کانال به دو عامل بستگی دارد: یکی تعداد ممبر کانال و دیگری میزان مشاهده شدن هریک از پست‌های کانال (عددی که در پایین هر پست کنار علامت چشم دیده می‌شود). در هر دوی این‌ها من و شما نقش اصلی را ایفا می‌کنیم.من و شما با دیدن و بازنشر این پست، هم این عدد را بالا می‌بریم هم احتمالاً به افزایش ممبر کانال کمک می‌کنیم (شاید بعضی با دیدن پست سری هم به کانال بزنند و در آن عضو شوند).افزایش دیده شدن پست (اصطلاحاً وایرال شدن پست) و افزایش تعداد ممبر کانال باعث می‌شود کانال برای تبلیغ‌دهنده‌ها جذاب‌تر شود و این باعث افزایش تعرفۀ درج آگهی در کانال و نهایتاً افزایش درآمد دارندۀ کانال می‌شود.یکی از همین کانال‌ها این ارتباط را علناً در قیمت‌گذاری نشان داده بود: هزینۀ درج هر آگهی برابر است با تعداد ممبرهای کانال ضربدر ۱۰ ریالاشکال کار کجاست؟چه ایرادی دارد؟ کسب‌وکار است دیگر. مگر نمی‌گویند با بسته شدن تلگرام nهزار شغل از بین رفته؟ بله. ایرادی ندارد. کسب‌وکار است و گردش مالی ایجاد می‌کند. اما مصرف‌کننده باید بداند چلوکباب نایب می‌خورد یا ساندویچ فلافل دور میدان آزادی!اشکال کار این‌جاست که آن‌قدر که مخاطبان عامِ پیام‌های این کانال‌ها، محتوای پیام‌ها را جدی می‌گیرند، تولیدکنندگان پیام‌ها آن را جدی نگرفته‌اند. یعنی برای اطمینان از صحت آنها وقت نمی‌گذارند چون اساساً به صرفه نیست. چون در این صورت یا باید نیروی کار گران‌تر استخدام کنند یا این‌که به جای روزی n پست، هفته‌ای یا دو هفته‌ای یک پست بگذارند که این هر دو با مدل درآمدی آن‌ها تعارض دارد.این جدی گرفته شدن محتوای پیام توسط مخاطب را اصلاً ساده نگیرید. زمانی بود که حرفی اگر در تلویزیون زده می‌شد وحی مُنزَل تلقی می‌شد (البته هنوز هم تلقی می‌شود خصوصاً در حوزه‌های پزشکی).امروز متأسفانه این اعتبار به رسانه در خصوص تلگرام هم دیده می‌شود و این آسیب به نظرم ناشی از نشناختن این رسانه و فرایند سادۀ تولید محتوا در آن است. مخاطب معمولاً مقهور رسانه شده و تصور می‌کند حرفی اگر از رسانه زده می شود حتماً و الزاماً پشتوانه دارد.چه باید کرد؟من برای این‌که گرفتار این آفت در شبکه‌های اجتماعی نشوم راهکارهای زیر را تمرین می کنم:اول، قبل از عضو شدن در هر کانال‌ سعی می‌کنم آن را بشناسم و اطمینان پیدا کنم که از جنس آن بخش قابل توجه نباشد. این‌طور کانال‌ها را از روی فرکانس پست‌گذاری، میزان یکپارچگی موضوعات و لحن و اندازۀ پست‌های آن‌ها می‌توان شناخت. کانال‌های خبری را هم محدود به یک یا دو کانال کرده‌ام.دوم، دربارۀ اخبار و همچنین مطالب علمی، اگر موضوع برایم مهم نیست اصلاً توجهی به پست نمی‌کنم ولی اگر برایم مهم بود، وقت می‌گذارم و به دنبال منبع می‌گردم. سایت‌هایی مثل «گمانه» در فارسی و snopes.com در انگلیسی کارهای خوبی برای بررسی صحت و سقم شایعات کرده‌اند. مثلاً این مطلب را در مورد شایعۀ مربوط به یکی از مواد اولیه نوشیدنی ردبول بینید.سوم، به اشتراک گذاشتن و فوروارد کردن را یک وظیفۀ حیاتی نمی‌دانم! اصولاً کم فوروارد می‌کنم. اگر هم مطلبی واقعاً آن‌قدر برایم جذاب باشد که بخواهم بازنشر کنم، قبلاً سعی می‌کنم مرحلۀ دوم را با وسواس بیشتری بگذرانم.این‌که چه چیزی را share کنیم، چطور share کنیم، چه زمانی share کنیم و… مواردی هستند که در قالب بحثی تحت عنوان اتیکت در فضای مجازی یا «نتیکت» در قسمت هشتم از یکی از پادکست های سایت متمم با عنوان اتیکت معرفی شده است.چهارم (این گام البته برای بهبود نظم شخصی است)، همۀ کانال‌هایی که عضو هستم را mute می‌کنم. در تلگرام دسکتاپ هم با فعال کردن work mode، همان کانال های mute شده هم برایم نمایش داده نمی‌شود.سعی می‌کنم در یک زمان مشخص در روز آنها را چک کنم. مطالب مفصل‌تری هم که لازم است با دقت بیشتر خوانده شود به saved messages می‌رود برای مطالعۀ آخر هفته.البته این روالِ ایده‌آل من هست. اگر بخواهم درصد میزان انطباق خودم با این ایده‌آل را برآورد کنم، در گام‌های اول تا سوم بیش از ۸۰ درصد و در گام چهارم بین ۵۰ تا ۶۰ درصد منطبق رفتار می‌کنم.به هر صورت، ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که با انواع رسانه‌ها احاطه شده‌ایم. همۀ رسانه‌ها هم کمابیش با همین مدل درآمدی کار می‌کنند. نمی‌توان همه را از زندگی حذف کرد. همانطور که تلاش برای استفاده از همۀ آن‌ها هم نه شدنی است و نه معقول. طبق معمول باید انتخاب کرد. انتخاب هم هزینه دارد.محمد اسدیمحمد اسدیThu, 08 Oct 2020 17:18:26 +0330