<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رضا قربانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mediamanager.ir</link><description>کارآفرین و فعال اقتصادی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:16:21</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1147/avatar/R75X1K.jpeg</url><title>رضا قربانی</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir</link></image><item><title>به بهانه ۹ ژانویه و تولد من و بیت‌کوین ؛)</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/به-بهانه-۹-ژانویه-و-تولد-من-و-بیت-کوین-quofwpmmw9fc</link><description>بسیاری، خسرو سینایی را با عروس آتش به یاد دارند؛ من اما با «دستگاه». نمی‌دانم با شنیدن نام دستگاه به یاد چه می‌افتید، ولی من تا قبل از دیدن مستند دستگاه به یاد چیزهایی مثل سیستم نمی‌افتادم؛ یا نظام و هر چیزی مثل آن. با شنیدن نام دستگاه دقیقاً به یاد دستگاه می‌افتادم؛ دستگاه‌های بزرگ کارخانه؛ همان‌ها که همه کار می‌کنند، ورودی را می‌گیرند و خروجی می‌دهند.  از همان کودکی هر مجموعه فلزی که با ترکیبی محیرالعقول به هم متصل شده بود برای من نامش دستگاه بود. از نظر من دستگاه‌ها بزرگ بودند، به حدی که برای جابه‌جایی‌شان تریلی لازم بود. دستگاه برای من نام هر چیزی بود که کاری می‌کرد و من نمی‌دانستم چه‌کار.این تا اینجا.اوایل دهه ۹۰ و روزهای پایانی دی‌ماه، در روزهای سرد زمستان تهران در سینما تک‌خانه هنرمندان فیلم «دستگاه» را دیدم. مستندی از خسرو سینایی.داستان فیلم «دستگاه» درباره دستگاهی طبی و صندوقچه مانند است که از پدر خسرو سینایی به او ارث رسیده. این دستگاه باتوجه‌به عتیقه بودن، متأسفانه در پیچ‌وخم بوروکراسی اداری موزه‌های پزشکی مرتبط در تهران، گرفتار و به دلایل مختلف، حاضر به پذیرش آن نشدند. عاقبت و بیرون از فضای فیلم، این دستگاه به همت چند نفر، در موزه طب قدیم بوشهر جای گرفت.آن روز که مستند را در خانه هنرمندان دیدم، پایان فیلم خسرو سینایی رفت روی سن و دستگاه را به ما نشان داد؛ دستگاهی که در کل مستند، قصه سرگردانی آن را مشاهده کرده بودیم.دستگاه آن روز روی سن بود، دستگاهی که کسی در موزه‌های تهران تا آن زمان آن را نپذیرفته بود؛ علی‌رغم این که سینایی برای اهدای آن به موزه‌ها خیلی تلاش کرده بود.یاد گرفتم گاهی اوقات چیزهای بدیهی آن قدر که به نظر می‌رسند بدیهی نیستند!از آن روز زمستانی چیز دیگری هم در ذهن من ماند. خسرو سینایی گفت امروز روز تولدش است و این که الان در این روز کنار این جمع است احساس خوشحالی می‌کند. گفت جهان همین است؛ خودتان باید برای خودتان کاری کنید وگرنه می‌شد این روز تولد را تنها در خانه باشد.وقتی برای چیزهای ساده و بدیهی می‌جنگی خوب است همراهانی داشته باشی و دوستانی که مسیر با آنها خوش بگذرد.من اهل تولد و تولد بازی نیستم؛ ولی در چند سال گذشته سعی کردم روزهایی از تقویم تاریخ را بردارم و آن را بهانه‌ای کنم برای در جمع بودن. یکی‌اش همین ۹ ژانویه که دوستان خوبم کمک کردند رویدادی بشود بزرگ؛ آن هم برای توسعه دانش در زمینه یکی از جذاب‌ترین موضوعات چند سال گذشته.  ۹ ژانویه فقط تولد من نیست؛ رویدادی است که به بهانه تولد بیت‌کوین دور هم جمع می‌شویم و درباره آینده حرف می‌زنیم. بعد از مدت‌ها همدیگر را می‌بینیم و سعی می‌کنیم کدورت‌های دورماندن از هم را کم‌رنگ‌تر کنیم و وزن دوستی و مودت را بیشتر.تولد یک نفر برای دیگران اتفاق مهمی نیست؛ می‌تواند بهانه‌ای باشد برای دور هم بودن و عبور از روزهای سخت.تولدم مبارک.و راستی، امسال ۹ ژانویه ۲ بهمن است!</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Wed, 08 Jan 2025 11:00:12 +0330</pubDate></item><item><title>با حب و بغض نمی‌شود اکوسیستم ساخت</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/با-حب-و-بغض-نمی-شود-اکوسیستم-ساخت-d6cgwym0r9fc</link><description>وقتی بچه‌دار شدی، با نظمی که برایت آشناست، خداحافظی کن.به نظمِ جدید سلام کن.اگر درکش نکنی، نظمِ جدید، عین بی‌نظمی است!وقتی ماشینِ گران‌قیمتی سوار شدی، بیشتر حواست را جمع کن.خیلی‌ها حواس‌شان نیست؛ ناخواسته آسیب می‌زنند.تویی که باید مراقب خودت و مَرکَبت باشی.اگر فرزندت به چیزی آسیب زد، ملالی نیست؛ در حال رشد است و نمو. باید صبوری کرد، ولی انتظار کشیدن، نه!چیزی، خودبه‌خود درست نمی‌شود.اگر تلاش خودت را کردی، شاید به مرور درست شد.اگر نه که چیزی تکان نمی‌خورد.با حب و بغض نمی‌شود اکوسیستم ساخت.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Wed, 17 Jan 2024 09:37:00 +0330</pubDate></item><item><title>۲۰ ویژگی فرد صنفی</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/۲۰-ویژگی-فرد-صنفی-hd9o6zv1hd56</link><description>فردا مجمع عمومی عادی سازمان نصر تهران است و ۸ دستور دارد؛ دستور هشتم انتخابات هیئت مدیره و بازرس است. هر ۳ سال یک بار و در آستانه انتخابات ناگهان برخی فعال صنفی می‌شوند. فرد صنفی فارغ از صندلی یک فرد صنفی است. او برای تاثیرگذاری هیچ نیازی به صندلی ندارد و تلاش می‌کند منشا اثر باشد. با توجه به تجربیاتی که در این مدت داشتم ۲۰ ویژگی برای فرد صنفی به ذهنم می‌رسد که اینجا می‌نویسم.صاحب کسب‌وکار باشد، یا یکی از سهامداران، اعضای هیئت مدیره موظف، موسسان کسب‌وکاری فعال در بخش خصوصی باشد.کسب‌وکار حقوقی او حداقل در سال ۱۰ میلیارد تومان درآمد داشته باشد.در کسب‌وکار او حداقل ۲۵ نفر بیمه شده فعالیت کنند.در یکی از نهادهای صنفی یا کمیسیون‌های یک نهاد صنفی (مانند سازمان نصر یا اتاق بازرگانی) حضور فعال و اثربخش داشته باشد.حاضر باشد از خودش و کسب‌وکارش برای صنف و توسعه کسب‌وکارهای مشابه (و حتی رقیب) هزینه کند.حاضر به تعامل و گفت‌وگو با دولت و حاکمیت باشد و در بزنگاه‌ها نقش اپوزویسیون به خود نگیرد. به دنبال قهرمان‌سازی از خودش نباشد.حضور مستمر در فضای محتوا و رسانه‌ها داشته باشد. در شبکه‌های اجتماعی ایرانی یا غیر ایرانی فعالیت مستمر داشته باشد.دسترسی به او آسان باشد.دنیا دیده باشد؛ کسب‌وکارهای بین‌المللی را بشناسد و توان گفت‌وگو با بازیگران جهانی را داشته باشد.در کلام از واژگان مناسب استفاده کند. توانایی نگارش اثربخش و سخنرانی داشته باشد.زود عصبانی نشود و تحمل شنیدن دشنام، تهمت، ناسزا و تحمل ناسپاسی را داشته باشد.مجبور نباشد در کسب‌وکارش تمام وقت زمان بگذارد و با طراحی ساختار سازمانی و سازمان‌دهی درست وقت آزاد برای فعالیت صنفی داشته باشد.از خودش برای صنف هزینه کند نه از صنف برای خودش.پاک‌دست باشد.فساد خط قرمزش باشد ولی در زدن تهمت فساد به دیگران امساک داشته باشد.اصل را بر برائت دیگران بگذارد. هرگز تا زمانی که جرم و تخلف فردی ثابت نشده است به کسی تهمت نزند.تکیه‌اش بر شناخته شدن کسب‌وکارش نباشد. خودش  بایدحاضر باشد وقت بگذارد؛ کار صنفی را نمی‌توان به منشی و دستیار واگذار کرد.حداقل به یک زبان خارجی مسلط باشد.به طور مرتب کتاب بخواند؛ در جریان دستاوردهای علمی و پژوهشی حوزه خودش باشد.دیدگاهی کلان‌نگر داشته باشد ولی حاضر باشد برای جزئیات وقت بگذارد.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Mon, 18 Dec 2023 20:39:48 +0330</pubDate></item><item><title>چند خطی به بهانه انتخابات پیش‌روی هیئت مدیره سازمان نصر تهران</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/چند-خطی-به-بهانه-انتخابات-پیش-روی-هیئت-مدیره-سازمان-نصر-تهران-reddkyndv9bj</link><description>تا چند ساعت دیگر مجمع عمومی عادی سازمان نصر تهران (نوبت دوم) برگزار می‌شود. این یادداشت را در شرایطی می‌نویسم که درد تمام وجودم را گرفته. صبح باید برای پیگیری مسائل صنفی کسب‌وکارهای حوزه پیامک انبوه به سازمان تنظیم مقررات می‌رفتم. دردی غیرمعمول  زمین‌گیرم کرد.  اکنون که می‌خواهم این یادداشت را بنویسم درد کم‌تر شده، ولی هست. فردا ۸ صبح قرار است مجمع سازمان نصر تهران برگزار شود؛ ۸ دستور دارد که آخرین آن برگزاری انتخابات هیئت مدیره و بازرس سازمان است. همان‌طور که قابل حدس بود در روزهای گذشته برخی به بهانه انتخابات پرده‌دری کردند و مرزهای اخلاق را رد کردند. من به همراه دیگر اعضای تیم هم‌آفرینی و البته کاندیداهای مستقل در انتخابات، میثاق‌نامه‌ای را امضا کردیم که ما را از عبور از مرزهای اخلاقی منع می‌کند. برای فرد صنفی انجام کار صنفی وابسته به صندلی نیست؛ کار صنفی کردن برای من چیزی از جنس کنش‌گری مرزی است. حرکت در مرزها هم قاعدتا دردناک است و پر‌هزینه. برخی تلاش می‌کنند با زدن ضربه‌ای نامی برای خودش جور کند.کار صنفی دوست را به دشمن تبدیل می‌کند؛ هرچند که بعید است دشمن را به دوست تبدیل کند. برخلاف تصور برخی این صندلی‌ها نیستند که به کسی چیزی می‌دهند بلکه این کسان هستند که برای صندلی‌ها ارزش خلق می‌کنند. شخصا در این سال‌ها تلاش کردم تک‌روی نکنم و بخشی از یک تیم باشم؛ چه این تیم هیئت مدیره دوره ششم باشد چه تیم هم‌آفرینی. کار صنفی کردن یک کار تیمی است و نمی‌توان به تنهایی چیزی را جلو برد. در کلام ساده است، ولی تجربه ما در دوره ششم نشان داد حتث تغییراتی ساده در اساسنامه سازمان بعد از ساعت‌ها کار کارشناسی چگونه به دیوار بسته می‌خورد. سازمان نصر تهران در چارچوب‌های بسته‌ای فعالیت می‌کند که همین کار را برای تغییرات مطلوب سخت می‌کند؛ ولی این‌ها مانع نشد که در این سال‌ها دست روی دست بگذاریم. چه در زمینه‌های محتوایی و چه در زمینه‌های شکلی کارهایی انجام دادیم که ممکن است دلیل اصلی عصبانیت برخی در این روزها باشد. سازمان نصر تهران بزرگ شده است و حالا در دوره هفتم یک کار سخت پیش روی اعضای منتخب هیئت مدیره قرار دارد. هیئت مدیره بعدی باید بتواند از این فرصتی که ایجاد شده استفاده کند و با ایجاد سرمایه اجتماعی برای توسعه بازار کسب‌وکارهای فناوری گام بردارد. در سال‌های اخیر چالش‌هایی رخ داد که از حیطه کنترل هیئت مدیره سازمان نصر تهران بیرون بود. ولی در این میان من شاهد بودم که تک تک اعضای هیئت مدیره برای حفظ کیان این نهاد صنفی چگونه از خودشان مایه گذاشتند. در این مدت دو ماموریت پیش روی خودم داشتم؛ یکی ورود کسب‌وکارهای حوزه فناوری‌های مالی به سازمان نصر و دیگری توسعه برند و نام نصر. در راستای ماموریت اول کمیسیون فین‌تک شکل گرفت که تلاش کرد منشا تاثیر باشد بدون این که خللی در فعالیت انجمن‌های دیگر ایجاد کند. کمیسیون فین‌تک تعامل را سرلوحه کار خودش قرار داد و سعی کرد پلی میان کسب‌وکارهای بزرگ و کسب‌وکارهای کوچک باشد. از دل این جمع کمیسیون لندتک خلق شد و کارگروه‌های تخصصی فعال تاثیرگذار بر حوزه‌های فناوری‌های مالی. امروز شاهد این هستیم که کسب‌وکارهای هلدینگ حوزه فناوری مالی کشور و PSP‌ها برای فعالیت صنفی سازمان نصر را انتخاب می‌کنند. حالا در کنار رسته‌های نرم‌افزار، سخت‌افزار و خدمات فناوری می‌توانیم از حضور رسته جدید فناوری‌های مالی صحبت کنیم. و اما در زمینه محتوا؛ کارهایی مانند بخش محتوایی الکامپ و روز فناوری و فعالیت‌های متعددی که سازمان نصر تهران در زمینه ترویج حوزه فناوری انجام داده امروز سازمان نصر را به نهادی شناخته‌شده در میان تنظیم‌گرها تبدیل کرده است. امروز نه فقط وزارت ارتباطات و سازمان فناوری اطلاعات بلکه نهادهایی مانند بانک مرکزی، بیمه مرکزی، سازمان بورس، وزارت اقتصاد، وزارت صمت، مجلس، مرکز ملی فضای مجازی و ده‌ها نهاد تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر این نهاد مهم صنفی را می‌شناسند و در موضوعات متعدد طرف مشورت قرار می‌دهند. سازمان نصر در این دوره تعامل اثربخشی با نهادهای صنفی دیگر از اتاق بازرگانی‌ها گرفته تا انجمن‌های تخصصی در پیش گرفت و این کاری است که باید ادامه پیدا کند. در این مدت نقش کوچکی در این مسیر داشتم و در صورتی که فردا منتخب کسب‌وکارهای معظم فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران باشم تلاش می‌کنم همین راه را ادامه دهم. در دوره جدید بیشترین زمان را باید برای شنیدن و صحبت کردن با کسب‌وکارها صرف کرد. تصور می‌کنم به دلیل چالش‌های بیرونی و درونی سه سال گذشته نهاد صنفی نصر آن گونه که باید در ارتباط دو طرفه با کسب‌وکارها موفق نبود. البته که نسبت به قبل بهبودهایی حاصل شد، ولی معتقدم در ادامه گفت‌وگو و تعامل بیشتری باید در دستور کار قرار گیرد. برای همین هیئت مدیره بعدی از همان روز اول باید تغییرات جدی در ساختار دبیرخانه و کمیسیون‌ها و رسته‌ها را شروع کند و با برنامه‌ریزی زمینه تغییر روبه‌جلو را فراهم کند. سازمان نصر نهاد صنفی است که از دل کسب‌وکارها بیرون آمده و برای زنده ماندن آن باید از خود هزینه کرد.  حالا اگر برخی هم سنگ برداشتند و زدند به ما فدای سر صنف؛ قطار در حال حرکت از برخی سنگ هم می‌خورد ولی مهم این است که به راهش ادامه دهد.حالا که می‌خواهم این یادداشت را تمام کنم درد بیشتر شده و امیدوارم که بتوانم در مجمع روز سه‌شنبه صبح حاضر شوم. فردا هر چه که رخ دهد باز هم روزی از روزهای خداست و از پس‌فردا همه باید دست به دست هم بدهیم که صنف برای صنف باقی بماند، آن هم در این روزهای سخت فعالیت اقتصادی.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Mon, 18 Dec 2023 20:30:37 +0330</pubDate></item><item><title>یادی از همایش هشتم بانکداری الکترونیک و نظام‌های پرداخت</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/یادی-از-همایش-هشتم-بانکداری-الکترونیک-و-نظام-های-پرداخت-enxwkqqfdkia</link><description>فایل‌هایم را مرتب می‌کردم؛ این صفحه‌ از گزارشِ هشتمین همایش بانکداری الکترونیک و نظام‌های پرداختِ سال ۱۳۹۷ را دیدم. رفتم به آن سال‌های نه چندان دور. شعار اصلی رویداد «انقلاب بلاکچین» بود. آن زمان خوشحال از این که محور مهم‌ترین رویداد حاکمیتی فناوری‌های مالی ایران «بلاکچین» است.اگر به گذشته برگردم در انتخاب واژه «انقلاب» دقت بیشتری می‌کنم. این واژه‌ها ترسناک هستند و تجربه نشان داده تندروی‌ مانع توسعه اکوسیستم بلاکچین در ایران شده. آن زمان در رویداد تمام قد از اکوسیستم بلاکچین ایران دفاع کردم و هنوز هم دفاع می‌کنم؛ ولی معتقدم راه زیادی در پیش داریم.هنوز یادم نرفته مدیر ارشدی را که با پوزخند به من گفت سال بعد بیایید ببینیم، حتی یک کسب‌وکار بلاکچینی هم نداریم! سال بعد به دلیل کرونا رویداد برگزار نشد ولی در سال‌های بعد از آن کسب‌وکارهای زیادی در ایران خلق شد. اواخر سال گذشته رویداد نهم برگزار شد؛ با حضور پررنگ رمزارزی‌ها.بهمن ۹۷ همتی رئیس‌کل بانک مرکزی بود و یک تنه مخالف جدی بلاکچین و رمزارزها؛ تا جایی که توانست مانع از توسعه اکوسیستم شد. از آن طرف جهرمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات بود و هرچقدر که از توسعه این اکوسیستم حمایت کرد راه به جایی نبرد.یادم هست ناصر حکیمی معاون فناوری‌های نوین بانک مرکزی بود و در آن همایش در سالن اصلی میزبان حکیمی در یک صندلی داغ بودم. چه رویدادی بود. چقدر سخنران خارجی در رویداد داشتیم. از پائولو سیرونی بگیر تا برت کینگ.حتی فرصتی فراهم شد که مهدی عبادی از انجمن فین‌تک و سهیل نیکزاد از انجمن بلاکچین در بهترین بخش همایش خواسته‌هایشان را بگویند.میزگردی هم برگزار شد با عنوان چرا انقلاب؟ چرا بلاکچین؟ که خیلی پرتنش شد. یادم هست یکی از مدیران دولتی  فناوری مالی وسط بحث ناگهان رو کرد به من و گفت شما طرفدار فلان شرکت هستید! خنده‌ام گرفت و گفتم مگر فلان شرکت تیم فوتبال است که من طرفدارش باشم!خواننده اختتامیه پرواز همای بود و انتشارات راه پرداخت در این رویداد برای کتاب «فین‌تک به زبان ساده» تندیس دکتر نوربخش را گرفت. در زمان اهدای جایزه در سالن نبودم و مینا والی که رفت جایزه را بگیرد من و رسول مشغول جمع کردن غرفه‌ راه پرداخت از نمایشگاه بودیم.اواخر آذر امسال قرار است دهمین دوره رویداد بانکداری الکترونیک و نظام‌های پرداخت برگزار شود. افتخار دارم یکی از اعضای هیئت علمی رویدادم و قرار شده مقاله‌ای در زمینه دیفای بنویسم. یا حق.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sat, 30 Sep 2023 20:55:41 +0330</pubDate></item><item><title>درباره رویداد متاراد و این که گفته می‌شود قوه قضائیه و قوه مقننه حامی برگزاری نمایشگاه هستند</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/درباره-رویداد-متاراد-و-این-که-گفته-می-شود-قوه-قضائیه-و-قوه-مقننه-حامی-برگزاری-نمایشگاه-هستند-lhx2eoo80dyc</link><description>تصمیم نداشتم چیزی درباره رویداد «متاراد» بگویم. اساسا تصور می‌کنم حتی ضعیف‌ترین رویدادها هم اندکی تاثیر مثبت دارند و اگر از پول بیت‌المال استفاده ‌کنند و دقیقا بخش خصوصی برگزارکننده آن باشد حق دارند برگزار شوند حتی بی‌کیفیت؛ و قاعدتا ما هم حق داریم انتخاب کنیم. این که از شخصی و رویدادی و شرکتی بد بگوییم را نمی‌پسندم، ولی اگر جایی خطایی باشد که ممکن است تاثیر اشتباهی بگذارد باید درباره آن صحبت کرد.جالب است که می‌بینم برخی می‌گویند رضا قربانی پشت رویداد متاراد است و از آن طرف هم برخی می‌گویند من چشم ندارم موفقیت بخش خصوصی را ببینم ؛) نه من پشت این رویداد هستم و نه از موفقیت کسی ناراحت می‌شوم. من انقدر دل بزرگی دارم که بدون این که تابحال یک بار شخص استوی را دیده باشم آماج انواع توهین‌ها و حمله‌های ناجوانمردانه بودم و ‌شنیدم که می‌گویند رضا قربانی حامی استوی است.! پاسخ این حرف‌های بی‌اساس را بارها داده‌ایم و حرف من از گذشته تا امروز تغییری نکرده است. می‌گویم ما حق نداریم به کسی تهمت بزنیم و تا وقتی گناه‌کاری کسی ثابت نشده نمی‌توانیم حتی به متهم بگوییم مجرم. کار ما تشکیل دادگاه نیست. ما در بهترین حالت می‌توانیم روشنگری کنیم و اجازه دهیم مردم خودشان انتخاب کنند.علی‌ای‌حال درباره رویداد متاراد چند سوال دارم که متاسفانه هنوز جواب آن را نگرفته‌ام. برگزار کننده این رویداد یک شرکت خصوصی است به نام «مرکز کار ایران». این نام‌ها گمراه‌کننده هستند و این طور تداعی می‌شود که بخشی در حاکمیت و دولت به نام مرکز کار ایران وجود دارد و حالا آمده‌اند رویدادی برگزار کنند. نام‌های دیگری هم هست مثل خانه بلاکچین ایران و فوروم بلاکچین ایران و از این دست. اشکال این است که این نام‌ها گمراه‌کننده هستند. یک شرکت خصوصی حق دارد روی پای خودش بایستد و رویداد برگزار کند اما نباید باعث گمراهی شود. مثلا من در وب‌سایت و تبلیغات‌ این رویداد لوگوی قوه‌قضاییه، قوه مقننه، وزارت صمت و چند جای دیگر را دیدم و این طور تداعی می‌شود که این چند نهاد برگزارکننده یا حامی این رویداد هستند. البته بماند که اساسا با نفس ورود دستگاه‌های حاکمیتی برای برگزاری رویداد و حتی حامی بودن مبهم‌شان مسئله دارم و تا وقتی دقیقا روشن نشده نقش‌شان چیست به نظرم حضورشان فایده‌ای ندارد ولی با این حال وقتی از نام و لوگوی یک نهاد حاکمیتی مثل مجلس و قوه قضاییه استفاده می‌کنیم باید نامه مکتوب و رسمی داشته باشیم و ابعاد حمایت کامل مشخص باشد. من چنین نامه‌ای ندیدم. این یک اشکال بزرگ بر برگزارکنندگان این رویداد است. خوب می‌دانیم که در دیوان‌سالاری حاکم بر ایران نمی‌توان استناد به مذاکرات شفاهی کرد و همه چیز باید رسمی و مکتوب باشد. اگر این چند نهاد تصمیم گرفته‌اند حامی رویداد بخش خصوصی باشند خوب است شرایط‌شان را هم به صورت عمومی برای حمایت از باقی رویدادها اعلام کنند. تا این لحظه هم در وب‌سایت‌ها و کانال‌های رسمی این نهادها ندیده‌ام حمایت‌شان از این نمایشگاه را اعلام کنند؛ ولی در تبلیغات این رویداد به شدت روی این موضوع تاکید می‌شود که ممکن است در جلب توجه برخی افراد تاثیرگذار باشد.نکته دیگر هم اعلام شفاهی این موضوع است که بانک مرکزی در این نمایشگاه غرفه دارد و قرار است از رمزپول رونمایی کند. بماند که نفس حضور بانک مرکزی و حتی رونمایی از رمزپول هیچ ارزشی برای یک نمایشگاه بخش خصوصی نیست ولی اعلام همین موضوع وقتی بانک مرکزی چیزی را تایید نمی‌کند و اعلام بی‌اطلاعی می‌کند، محل اشکال است.اشکالات دیگری هم هست که می‌گذرم و در پایان بگویم که نه مخالف برگزاری این رویداد هستم و نه حمایتی از این رویداد می‌کنم. شما حق دارید در هر رویدادی که صلاح می‌دانید شرکت کنید ولی با آگاهی و هوشیاری.نظر شخصی من هم این است که دنیای رمزارزها در ایران امروز بیشتر از این که به شو‌آف و نمایشگاه و فعالیت‌های این چنینی نیاز داشته باشد محتاج تعامل و گفت‌وگوی سازنده و تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری و در نهایت تنظیم‌گری هوشمند است. با رویداد و نمایشگاه نمی‌توان منشا تاثیر در تنظیم‌گری شد. سال گذشته هم یک رسانه بزرگ ادعاهای دروغی کرده بود که با ورود به موقع نهادهای امنیتی رویداد لغود شد. چنین اشتباهاتی به همه اکوسیستم ضربه می‌زند و ما در نهایت تاوان اشتباهات دیگران را می‌پردازیم.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Wed, 18 May 2022 12:51:16 +0430</pubDate></item><item><title>یادداشت ناشر برای چاپ هفتم کتاب یک ساتوشی</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/یادداشت-چاپ-هفتم-کتاب-یک-ساتوشی-zmgfg3so2wz4</link><description>خوشحالم که کتاب «یک ساتوشی» به چاپ هفتم رسیده است. نه ما در انتشارات راه پرداخت و نه نویسندگان کتاب انگیزه انتفاعی از انتشار این کتاب نداشته‌ایم و به همین دلیل قیمت پشت جلد این کتاب بسیار کم‌تر از میانگین بازار نشر است. قیمت پشت جلد کتاب در حدی است که صرفاً هزینه‌های چاپ و کاغذ و توزیع را تأمین کند. هدف نویسندگان و ما صرفاً این بوده است که افراد بیشتری دنیای بیت‌کوین و رمزارزها را به شیوه درست بشناسند. سؤال بسیاری در این زمانه پرهیاهو این است که چگونه وارد دنیای بیت‌کوین شوند و در پاسخ به این پرسش‌ها شاهد این بوده‌ایم که انبوهی سروصدا خلق شده است. در این‌همه سروصدا تشخیص سره از ناسره هر روز سخت‌تر می‌شود. ما مطمئن هستیم آنهایی که مبانی را درست آموخته‌اند در ادامه راه کم‌تر دچار خطا می‌شوند. البته که هیچ راهی برای دوری از خطا وجود ندارد و حرفه‌ای‌ترین‌ها هم دچار خطا و اشتباه می‌شوند. ولی مطالعه درست و آشنایی با اصول و مبانی به ما کمک می‌کند ادامه مسیر با قطب‌نمای دقیق‌تری انجام شود. دقیق‌ترین قطب‌نماها هم نمی‌توانند کشتی را از غرق شدن نجات دهند ولی اگر از قطب‌نما به‌موقع و درست استفاده کنیم در ادامه راه از بسیاری ریسک‌ها جلوگیری می‌کنیم.بنابراین مطالعه کتاب یک ساتوشی در این چند سال اولین توصیه ما برای کسانی بوده است که می‌خواستند وارد دنیای بیت‌کوین شوند. برخی از افرادی که در چند سال گذشته سعی کردند از مسیر درست وارد این دنیای هیجان‌انگیز شوند امروز به حرفه‌ای‌های این حوزه تبدیل گشته‌اند و در کسب‌وکارهای نامداری مشغول فعالیت هستند. دنیای رمزارزها فراتر از این است که رمزارزی را بخریم و به انتظار بنشینیم که گران شود و ما یک‌شبه پول‌دار شویم. دنیای رمزارزها دنیایی ناشناخته است که هر روز بعدی جدیدی از آن را کشف می‌کنیم. ولی این دنیای جدید ناشناخته مبنی بر اصولی است که در این سال‌ها تغییری نکرده است.دنیای بلاک‌چین و رمزارزهای شناخته شده مبتنی بر فلسفه جهان آزاد و توزیع‌شده است. پیش از بلاک‌چین و رمزارزها هم در سال‌های قبلی نهضت نرم‌افزار متن‌باز را شاهد بودیم. اگر آن زمان افرادی که درگیر این حوزه‌ها می‌شدند افرادی فعال در حوزه‌های تخصصی بودند رمزارزها این فلسفه را به خانه‌های مردم برد. اگر نرم‌افزارهای متن‌باز در سیستم‌های مدیریت محتوا و سیستم‌های عامل و نرم‌افزارهای کاربردی و در مواردی نرم‌افزارهای سمت سرور خلاصه شده بودند دنیای توزیع‌شده مالی جهانی جدید پیشروی همه ما قرار داد.این جهان دنیای هیجان‌انگیزی است که اگر سواری گرفتن از آن را ندانیم به توسنی مهارناپذیر تبدیل می‌شود و ما را به‌سان سرگشتگانی که یارای مدیریت امور را ندارند در سراسیمگی رها می‌کند. ما چاره‌ای نداریم جز این که اصول و مبانی این دنیای جدید را بدانیم.نویسندگان کتاب یک ساتوشی به‌صورت کاملاً حرفه‌ای و مسلط برای مخاطب ناآشنا مفاهیم را بسته‌بندی کرده‌اند و در یک ساختار منطقی ارائه کرده‌اند. قاعدتاً این تازه شروع راه است؛ راهی که رهروان آن باید آن را به‌تنهایی طی کنند. در این مسیر استعاره کرگدن را دوست دارم. آنهایی که می‌خواهند در این مسیر موفق باشند چاره‌ای ندارند جز این که طریقت کرگدن را انتخاب کنند. همان گونه که کرگدن تنها سفر می‌کند و پوست کلفتی دارد رفتن در این مسیر برای آنهایی مناسب است که طاق تنهایی دارند و می‌توانند تنها سفر کنند. قاعدتاً راه بی رهرو ساخت است و تنها سفر کردن کاری است طاقت‌فرسا. به همین دلیل لازم است که برای خودمان توشه راه برداریم که در این راه سخت و طولانی کم نیاوریم. کتاب یک ساتوشی به‌مثابه همان توشه راهی است که برای زدن به دل جاده باید با خود برداریم. این کتاب را اگر یک‌نفس بخوانیم در کم‌تر از یک روز خوانده می‌شود و تمام. ولی باتوجه‌به این که به‌جای حجم خوانده‌ها بهتر است عمیق‌تر بخوانیم توصیه من به همه آنهایی که این کتاب را دست گرفته‌اند این است که با طمانیه بخش‌های گوناگون کتاب را بخوانند. درباره آن فکر کنند و سعی کنند در دستگاه مختصات فکری خود جایی برای آن باز کنند. پیشنهاد می‌کنم هیچ چیزی را چشم‌بسته قبول نکنید و به هر ادعایی که در کتاب می‌رسید از خودتان سؤال بپرسید که چرا؟ بپرسید که چرا این ادعا درست است و یا حتی چرا غلط است؟ سعی کنید ذهنتان را درگیر کنید و بیش‌تر از این که قیمت لحظه‌ای کریپتوها را دنبال کنید به این فکر کنید که منطق پشت این تغییر را بیابید. قطعا آنهایی که منطق این دنیا را درک کنند در تسلط یافتن به ابزارها و روش‌های گوناگون راه ساده‌تری در پیش دارند. شروع کردن با ابزارها تأثیر مخربی بر ذهن می‌گذارد و ذهن انسان را بسته نگه می‌دارد. سعی کنید این کتاب دریچه‌ای باشد برای شما که ذهن‌تان را به روی دنیای جدید باز کند. این فرصتی است که حیف است آسان از دست بدهید.در پایان لازم است از همه همکاران و دوستانم که در انتشار و رسیدن این کتاب به دست شما ما را یاری کردند تشکر کنم و امیدوارم که هر روزها محتواهای آرام‌تر و روشنگرتری تولید کنید.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sun, 08 May 2022 19:28:20 +0430</pubDate></item><item><title>در دنیای رمزارزها به کسی اعتمادی نیست</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/در-دنیای-رمزارزها-به-کسی-اعتمادی-نیست-bfo3eosaxzol</link><description>ورود سلبریتی‌ها به عرصه تبلیغ توکن‌های جعلی و بدون فایده وارد فاز تازه‌ای شده است. هفته‌های قبل شاهد این بودیم فردی که سابقه روشن و شفافی ندارد توسط ملیکا شریفی‌نیا به عنوان مشاور مالی به مردم معرفی شد. این فرد با همراهی چهره‌های فعال در اینستاگرام گویا رمزارز جعلی ووجک (WOJ) را تبلیغ می‌کنند و به مردم می‌گویند با خریدن این توکن پول‌دار می‌شوند! برای آنهایی که اندک دانشی در زمینه بلاکچین و رمزارز‌ها دارند مثل روز روشن است که پروژه‌هایی که وعده پول‌دار شدن می‌دهند نه ارتباطی به دنیای بلاکچین و رمزارز دارند و نه آنهایی که سرمایه‌شان را روانه این سیاهچاله‌ها می‌کنند در نهایت پول‌دار می‌شوند؛ فقط عده‌ای که از ناآگاهی بقیه سواستفاده می‌کنند سوار خر مرادشان می‌شوند و بس! بیت‌کوین و اتریوم و رمزارزهای شناخته شده صرفا دارایی دیجیتال هستند و قواعدی که بر آنها حاکم است همان قواعدی است که بر همه دارایی‌های دیگر حاکم است. هرگز نمی‌توانیم با خریدن یک دارایی یک شبه پول‌دار شویم مگر این که رانت و اطلاعاتی داشته باشیم که دیگران ندارند یا آینده‌ای را دیده باشیم که دیگران ندیده‌اند. این دیدن آینده درباره بیت‌کوین ده سال پیش صادق است؛ زمانی که این تکنولوژی به اندازه امروز مطرح نشده بود و کسانی که فرصت را درک کرده بودند و نه برای پول‌دار شدن، بلکه برای سهیم شدن در آینده به سراغ این رمزارز رفتند، در سال‌های بعد از این قمارشان حسابی سود کردند. اما امروز که هر کودکی را که می‌بینیم یا ماین می‌کند یا ترید یا در حال فعالیت در بازار‌های NFT است و در حال خرید و فروش زمین در متاورس و ساعت‌ها درباره NFT و متاورس و DeFi حرف برای گفتن دارد، دیگر نمی‌شود گفت این یک تکنولوژی ناشناخته است. امروز ویتالیک بوترین عطسه می‌کنند بسیاری کیسه در می‌آورند ذرات عطسه را جمع و NFT کنند.در دنیای نوآوری آنهایی که جزو پذیرندگان اولیه محسوب می‌شوند هم سودهای بالاتر را می‌برند هم ضرر‌های بزرگ‌تر را. همیشه آنهایی که پذیرنده اولیه یک تکنولوژی یا نوآوری بوده‌اند نَبُرده‌اند، بلکه صدها برابر کسانی که بُرده‌اند کسانی را داریم که باخته‌‌اند. دردا که حس جا ماندن حس آزاردهنده‌ای است و زمان کافی برای آموزش و یادگیری هم نداریم و می‌خواهیم سریع برویم سراغ اصل مطلب. این می‌شود که حاضریم قمار کنیم و توجیه‌مان هم معمولا این است که حالا من پول زیادی وارد نمی‌کنم. مثلا یک میلیون تومن می‌گذارم و اگر فلان توکن صد برابر شد این یک میلیون تومن می‌شود صد میلیون تومان. دقیقا مشابه کسانی که به صورت پیوسته بلیت‌های لاتاری را می‌خرند. غافل از این که حفره‌هایی که در خودمان را داریم نمی‌توانیم با شانس و اتکا به بخت پر کنیم. کسانی که در درون‌شان نیازمند شانس و اقبال هستند حتی در زمانی که شانس و اقبال هم به آنها رو می‌کند و به اصطلاح یک کیسه پول از آسمان می‌رسد هم نمی‌توانند از این فرصت‌ها آن گونه که باید استفاده کنند. حتما قصه‌های کسانی که برنده جایزه‌های بخت‌آزمایی شده‌اند و معمولا بعد از خوشی اولیه دچار انواع ناخوشی‌ها شده‌اند را شنیده‌اید.پول‌دار شدن چیزی نیست که یک شبه انسان را خوشبخت کند. حتی اگر قرار است پول‌دار شویم این موضوع باید به آهستگی رخ دهد و آن هم با انجام کاری که به جامعه ارزش اضافه می‌کند و به ما حس ارزشمندی می‌دهد. کسانی که در اینستاگرام این روزها فعال‌تر از قبل شده‌اند صرفا از روی شیادی در حال سرکیسه کردن مردمی هستند که از همه جا ناامید شده‌اند. این‌ها بدترین دزدهایی هستند که می‌شناسیم؛ اینان امید را می‌دزدند!هفته گذشته هم در اوج تعطیلی‌ها و در میانه کنسرت پر زد و خورد و پر از فحش امیر تتلو شاهد رونمایی از توکن ccn بودیم. این توکن که لوگویی شبیه cnn دارد می‌خواهد در فضای رسانه‌ای فعالیت کند که از همین الان مشخص است هدف چیست. کاری به این ندارم که امیر تتلو و تتلیتی‌ها چگونه هستند و این توکن جعلی آنها به کجا می‌رسد؛ می‌خواهم بگویم از این به بعد شاهد حضور جدی‌تر چهره‌های توخالی در این عرصه خواهیم بود. کسانی که یادشان هست تقریبا چهار پنج سال پیش شهرام جزایری در حال رونمایی از شهرام کوین بود که خیلی زود هم پرونده آن کوین و هم صاحب کوین بسته شد تا ببینیم بار دیگر این فرد از کجا سبز می‌شود.وقتی در سال‌های گذشته شاهد این بودیم که فلان مشاور طلاق و ازدواج مشاور استارتاپی شد و در اکوسیستم استارتاپی درباره شیوه‌های موفقیت استارتاپ‌ها داد سخن ‌داد! یا مثلا همین شهرام جزایری که وقتی گفت می‌خواهد شهرام کوین بدهد بیرون بسیاری با آب و تاب از آن صحبت کردند؛ وقتی فلان چهره معروف اینستاگرامی تبدیل به مشاور روانشناسی شد و توصیه‌های بیمارگونه داد؛ وقتی کسی که دچار اضافه وزن شدید بود به مشاور تغذیه تبدیل شد نه آینه عبرت؛ وقتی همه این‌ها را دیدیم و صرفا لبخندی زدیم پس این منطق روزگار است؛ آنهایی که می‌خواهند به هر شیوه روی خط باشند همیشه زودتر از حاکمان و مردم قدرت نوآوری را درک می‌کنند. آنها مدام روی طول موج‌ها شنا می‌کنند و می‌دانند به هر قیمتی شده باید روی خط باشند.خلاصه این که سال‌هایی که صرف یادگیری بلاکچین و دنیای توزیع‌شده کردم به من آموخت که هیچ اعتمادی به هیچ کسی نیست! این به معنای این نیست که همه کلاهبردار هستند بلکه به این معناست که هیچ کاری از هیچ کسی بعید نیست! حتی من که نگارنده این یادداشت هستم هم به دور از خطا نیستم؛ که برای گناه نکرده و حرف نزده بارها در محکمه شبکه‌های اجتماعی بارها مورد عنایت دوستان سایبری قرار گرفتم. نمی‌گویم به من اعتماد کنید یا توکن‌ها و کوین‌هایی که من معرفی می‌کنم؛ که جز توکن‌های شناخته شده تاکنون از هیچ توکن و کوینی نگفته‌ام؛ می‌گویم در این دنیا کسی معصوم و دور از خطا نیست. همه ممکن است خطا کنند، آگاهانه یا ناآگاهانه. مهم این است که بعد از اشتباه چه رفتاری انجام می‌دهیم. در این دنیای توزیع شده کسی پیامبر و به دور از گناه نیست حتی ساتوشی ناکاموتو و ویتالیک بوترین بزرگ!پس تمرکزمان را بگذاریم روی آموزش پیوسته خودمان و دوروبری‌هایمان. بنای بلاکچین بر بی‌اعتمادی است و ما اگر نمی‌دانیم و نمی‌شناسیم نباید به چیزی و کسی اعتماد کنیم. به همین خاطر اگر فکر می‌کنیم درباره توکن تتلو به اندازه کافی می‌دانیم و مطمئن هستیم که آمده که ما را خوشبخت کند سرمایه‌مان را بگذاریم در این توکن. جهنم و ضرر! ولی من نه به این فرد اعتماد دارم و نه به دوروبری‌هایش و نه به توکن‌هایش. اما شما مجبور نیستید به حرف من گوش کنید. در این جهان کسی قابل اعتماد نیست.این یادداشت را برای ضمیمه رمزارز هفته‌نامه کارنگ نوشتم.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sun, 08 May 2022 19:10:12 +0430</pubDate></item><item><title>کتاب راهنمای سرمایه‌گذاری خطرپذیر منتشر شد</title><link>https://virgool.ir/way2paypress/کتاب-راهنمای-سرمایه-گذاری-خطرپذیر-منتشر-شد-ku3mna4w6yim</link><description>کتاب «راهنمای سرمایه‌گذاری خطرپذیر» منتشر شد؛ عنوان فرعی این کتاب «آنچه لازم است برای ورود به حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر بدانید» است و به زبانی ساده تلاش می‌کند آن چه که برای فعالیت در کسب‌وکارهای VC  لازم است بدانیم را آموزش دهد. نویسنده این کتاب یعنی بردلی مایلز با صداقت و صممیمت مسیر ورود خودش به دنیای سرمایه‌گذاری خطرپذیر را در این کتاب شرح می‌دهد و به دور از پیچیدگی‌های مرسوم تلاش می‌کند مخاطب را با خودش در سفری برای شناخت دنیای VC همراه کند. این کتاب با حمایت پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف منتشر شده است.کتاب راهنمای تحول دیجیتال کتاب خوش‌خوانی است و برای درک مفاهیم آن نیازی نیست که دانش مالی داشته باشید؛ البته آنهایی که دانش مالی دارند قطعا از کتاب لذت بیشتری می‌برند و ذهن آنها را منظم و دانسته‌هایشان را دسته‌بندی می‌کند.با این که کتاب از سوی VCها به سرمایه‌گذاری نگاه می‌کند ولی قطعا به کار استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهایی هم که می‌خواهند سرمایه جذب کنند هم می‌آید. متاسفانه منابع مکتوب در زمینه سرمایه‌گذاری خطرپذیر نه فقط در ایران و به زبان فارسی بلکه در باقی نقاط جهان و به زبان انگلیسی هم کم و نایاب است. سرمایه‌گذاری خطرپذیر حوزه‌ای است که در سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته است ولی منابع آموزشی مرتبط با آن به اندازه رشد این حوزه رشد نداشته است. سرمایه‌گذاری خطرپذیر در دنیا بیش از 50 سال قدمت دارد و هرچند منشأ آن ایالات متحده است اما به‌تدریج این مقوله به سایر نقاط جهان نیز نفوذ کرده است. امروزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر یک صنعت 200 میلیارد دلاری است که ارزش آن روز به روز نیز بیشتر می شود. با این حال این صنعت در ایران چندان مورد توجه مسئولان دولتی و همچنین سرمایه‌گذاران خصوصی قرار نگرفته و هنوز کودکی نوپا به حساب می‌آید. به همین ترتیب در زمینه تولید و ترجمه کتاب در این حوزه نیز با فقر منابع اطلاعاتی و دانشی مواجه هستیم.کتاب راهنمای سرمایه‌گذاری خطرپذیر از معدود کتاب‌هایی است که در این حوزه به زبان فارسی منتشر می‌شود. این کتاب با توجه به رویکرد آموزشی‌ای که دارد می‌تواند برای بسیاری از کارشناسان، علاقه‌مندان و حتی مدیران راهی باشد که بتوانند هر چه بیشتر با این صنعت جذاب آشنا شده و زمینه ظهور و بروز هر چه بیشتر این نوع سرمایه‌گذاری در کشور را فراهم کنند.نویسنده این کتاب خود از جمله فعالان حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر است و سعی کرده به زبانی ساده هر آنچه یک فرد علاقه‌مند به ورود به این حوزه نیاز دارد را آموزش دهد.در پایان لازم است از جناب آقای مجید دهبیدی‌پور رئیس پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف صمیمانه تشکر کنم که با حمایت خود زمینه انتشار این کتاب کاربردی را فراهم کردند. مطمئن هستم با رویکردی که ایشان دارند ناحیه نوآور شریف قطب نوآوری و فناوری ایران خواهد بود.اینجا می‌توانید بخشی از کتاب را مطالعه کنید و در صورت تمایل کتاب را از فروشگاه انتشارات راه پرداخت بخرید.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sat, 18 Dec 2021 19:57:51 +0330</pubDate></item><item><title>جذب نیرو در راه پرداخت</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/جذب-نیرو-در-راه-پرداخت-rvo5trf2lfgj</link><description>ما در راه پرداخت برای چند موقعیت شغلی به دنبال جذب همکاران جدید هستیم.در این زمینه‌ها:گرافیک و صفحه‌آراییویرایشتدوین و تولید ویدیو، پادکست و موشن گرافیکتولید محتوا و خبرنگاریحسابداری و مالیدر صورت تمایل صرفا به jobs@way2pay.ir رزومه بفرستید.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sat, 26 Dec 2020 12:21:14 +0330</pubDate></item><item><title>پول؛ این بی‌مقدار لعنتی!</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/پول-این-بیمقدار-لعنتی-hj5n04hxj0t2</link><description>مرگ بر پول! این روزها می‌شود به راحتی تعداد کلمه‌هایی که یک نفر در روز تکرار می‌کند را بشماریم. شبکه‌های اجتماعی هم جایی شده که ما خودمان را افشا می‌کنیم. عده‌ای هم هستند که کلمه‌هایی که ما در صفحه‌هایمان را بیشتر تکرار می‌کنیم را می‌شمارند و تصاویر زیبایی هم برای نمایش این کلمه‌ها می‌سازند. دوستان من این کار را برایم انجام داده‌اند و در انبوه کلمه‌هایی که استفاده کرده‌ام یک کلمه بیشترین تکرار را داشته است: پول! این چرک کف دست؛ این علت‌العلل هر فساد و تباهی؛ این کمتر از آب دهان بزی که روشنفکر و غیر روشنفکر در یک چیز درباره آن با هم توافق دارند؛ در ظاهر به آن بی‌توجهی می‌کنند و فعلا ما از باطن هیچ کدام خبر نداریم!پول در طول سال‌ها بی‌ارزش‌‌ترین مفهوم نزد فلاسفه و جامعه‌شناسان و به طرز عجیبی حتی اقتصاددان‌ها بوده است. حسابدارها و بقیه کسانی هم که به پول اهمیت می‌دادند هیچ گاه ننشستند درباره مفهوم پول فکر کنند. اصلا کدام دیوانه‌ای پیدا می‌شود که بخواهد درباره بی‌مفهوم‌ترین مفهوم بشرساخته فکر کند؟ چرا باید وقت شریف را درباره ریشه همه بی‌شرافتی‌ها هزینه کرد؟ این بی‌توجهی تا حدی است که در دنیای جامعه‌شناسی ایران تا همین چند سال پیش کمتر کسی می‌دانست که گئورگ زیمل بزرگ کتابی دارد سترگ به نام فلسفه پول! یا مثلا در عالم اقتصاد ایران کم‌تر کسی بود که خبر از کتاب ملی‌زدایی از پول هایک داشته باشد. اصلا خود هایک را هم تا همین چند سال پیش چند نفر در ایران می‌شناختند؟ یووال نوح هراری هم که سعی کرد فلسفه و تاریخ را به زبان عامه عرضه کند یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که به آن پرداخت مفهوم پول بود. به حدی مفهوم پول در کارهای هراری مهم بود که آن بخش‌ها را از کتاب‌هایش جدا کردند و در یک کتاب جدا به نام پول منتشر کردند.این توجه زایدلوصفی که این روزها نسبت به پول ایجاد شده برای من که در شبکه‌های اجتماعی‌ام مدام پول پول می‌کنم قطعا باید جذاب باشد؛ ولی هنوز همم مفهوم پول را نمی‌شناسیم. هنوز هم با ترس و لرز به این عجیب‌ترین ساخته دست بشر نگاه می‌کنیم و متفق‌القول هستیم که پول ریشه همه بدبختی‌ها است و اگر پول نبود لابد دنیا به جای بهتری تبدیل می‌شد. اصلا همه چیز سر پول است و چقدر خوب است که در مدارس و دانشگاه‌های ما وقت دانش‌آموزان و دانشجویان را با خزعبلاتی درباره پول پر نمی‌کنند. پول چرک کف دست است و ما شب تا صبح و صبح تا شب باید با معنویات سرگرم باشیم و شایسته نیست وقت شریف را با فکر کردن به این مفهوم غیر شریف حرام کنیم.ولی در عمل هرچقدر کم‌تر به پول فکر می‌کنیم بیشتر در زندگی‌مان با آن سروکار داریم. تا حدی که بی‌پولی موتیف تکرارشونده زندگی همه روشنفکرهای ایرانی شده است و حتما چیزی با محوریت بی‌پولی قلمی کرده‌اند. اگر روشنفکر ایرانی را قرار باشد با ۳ ویژگی متمایز کنیم احتمالا یکی از آن ۳ ویژگی بی‌پولی باشد.انقدر این نبود و عدم در ذهن روشنفکر جماعت بزرگ شده که بود را فراموش کرده است. مطالب و محتواهایی که درباره پول تولید شده متاسفانه در سطحی‌ترین حالت ممکن است و این در حالی است که ایرانی از صبح تا شب قیمت پول‌های خارجی (ارز) را جست‌وجو می‌کند و بالا و پایین شدن قیمت این پول‌های خارجی قیمت‌های ریالی خیلی‌ چیزها را بالا و پایین می‌کند.پول انقدر مهم است که مهم‌ترین مسئله سالانه مجلس و ریاست جمهوری دخل و خرج دولت است که نام پرطمطراق لایحه برنامه و بودجه را برای آن انتخاب کرده‌اند. این که به کجا چقدر پول بدهند و این پول را از کجا بیاورند مهم‌ترین چیزی است که یک دولت با مجلس باید سر آن توافق کنند. در زندگی شخصی ما هم مهم‌ترین چیزی که صبح تا شب برای آن سگ‌دو می‌زنیم پول است. پس یک سوال ساده: چرا تا امروز؛ نه در مدرسه و نه در دانشگاه، حتی یک ساعت درباره مفهوم پول با ما حرف نزده‌اند؟ آیا زمان آن نرسیده که برای این مهم‌ترین مفهوم زندگی وقت بگذاریم؟ شاید چیزی بهتر شد. امتحانش وضع ما را از این چیزی که هست خراب‌تر نمی‌کند.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Fri, 29 May 2020 19:43:45 +0430</pubDate></item><item><title>چند نکته به بهانه فوت جناب محمود خیامی / آیا خیامی قهرمان تولید بود؟</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/چند-نکته-به-بهانه-فوت-جناب-محمود-خیامی-آیا-خیامی-قهرمان-تولید-بود-xz8u0zwhb9rr</link><description>۱/ جناب محمود خیامی فوت شد. خدا او را بیامرزد و انشاالله یک زمانی کسانی که به او ظلم کردند رسوا شوند. جناب خیامی از تاجران بزرگ قبل از انقلاب بود و علاقه زیادی هم به تولید داشت؛ تولید اولین خودرو در ایران. در این متن از این می‌گویم که چرا او در چیزی که می‌خواست موفق نبود.۲/ قبل از هر چیز پیشنهاد می‌کنم این یادداشت دکتر ابراهیم سوزنچی را بخوانید؛ خیلی طولانی نیست.http://urly.ir/VXVwdاو در این یادداشت کوتاه تفاوت صنعتگر و بازرگان را توضیح داده است.۳/ اگر حوصله دارید این یادداشت من که ابتدای امسال درباره #پایان_استارت‌آپ نوشتم را بخوانید؛ اینجا توضیح دادم که چرا مسیر خلق استارت‌آپ‌ها از ابتدا اشتباه بوده است و ما راه درستی را طی نکردیم.https://way2pay.ir/151317۴/ اگر این دو متن را خوانده باشید خوب می‌دانید که موضوعی که مطرح می‌کنم چیست؛ آیا اگر انقلاب ۵۷ رخ نمی‌داد امروز ایران خودرو یک کمپانی قابل مقایسه با هیوندای کره بود؟ پاسخ من این است که احتمالا چنین چیزی رخ نمی‌داد. تصور می‌کنم ظلم به کسی باعث می‌شود تصور کنیم راه او حق بوده است.۵/ به خیامی ظلم شد. حق او این نبود که اموالش در کنار ۵۲ نفر دیگر مصادره شود. او بیشتر از این‌ها حق داشت ولی یادمان نرود که او یک تاجر بود و برای ساختن ایران خودرو مونتاژ را وارد ایران کرد. این که چه راهی را باید می‌رفتیم که درست باشد حرف دیگری است.۶/ پیشنهاد می‌کنم مستند طولانی تهران تقاطع سئول را سر فرصت بنشینید و تماشا کنید. در این مستند به خوبی توضیح داده شده که از ابتدا چه قدم‌هایی اشتباه بوده است.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sat, 29 Feb 2020 17:56:52 +0330</pubDate></item><item><title>جان اسنو! تو هیچی درباره دکتر نجفی نمی‌دونی!</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/جان-اسنو-تو-هیچی-درباره-دکتر-نجفی-نمیدونی-ocgv7vcoo7fa</link><description>۷ خرداد ماه سال ۱۳۹۸ احتمالا یکی از عجیب‌ترین روزهای این سال بماند؛ شاید آن چه که در این روز گذشت تا مدت‌ها نقطه شروع بسیاری از قصه‌ها باشد. حتما تا الان ماجرا را شنیده‌اید و می‌دانید که داستان از چه قرار است؛ صرفا برای ثبت در تاریخ می‌نویسم که صبح امروز خبری منتشر شد که «میترا استاد» در خانه‌اش به قتل رسید. ماجرا وقتی برای بسیاری جذاب می‌شود که بدانند «استاد» همسر دوم دکتر نجفی معروف است. دکتر نجفی یکی از بهترین الگوهایی است که می‌شود معرفی کرد. فردی که از نوجوانی همیشه در صدر بوده ؛ فارغ‌التحصیل یکی از بهترین دانشگاه‌های جهان یعنی MIT با بالاترین نمره. استادِ یکی از بهترین دانشگاه‌های ایران یعنی شریف. سال‌ها وزارت و ریاست بر نهادها و سازمان‌های گوناگون. چه اهمیتی دارد که این آخر سری گرفتار برخی امواج احتمالا ناخواسته شده و در یکی از بدترین زمان‌ها با فشارهایی که هیچ گاه معلوم نشد چه بود از شهرداری تهران کنار رفت و بعدا هم هویدا گشت که پای زن دوم در میان است. زن دوم کافی بود که خیلی‌ها برای او دندان تیز کنند. او مصداق واقعی این جمله شد که همیشه پای یک زن در میان است!نجفی زن دوم (همسردوم باید بگوییم؟) داشت و مدتی بعد از این که این زن با یک رسانه حرف زد، نجفی تا مدت‌ها نقل محافل و سوژه‌ محتواهای زرد بود. ماجرا تقریبا فراموش شده بود و دکتر نجفی هم از سپهر سیاست ایران کنار گذاشته شده، تا این که خبری منتشر شد که همسر دوم دکتر نجفی به قتل رسیده است. ناخودآگاه همه نگاه‌ها متوجه دکتر نجفی شد. تا غروب خبری از او نبود و غروب خبر آمد که دکتر نجفی خودش را تحویل داده است! حجم و سرعت انتشار موضوعات انقدر زیاد بود که قدرت تحلیل انسانی کارایی نداشت و هوش ماشین نیاز بود که بفهمیم چه شده است.در همین مدت زمان اندک ما به هم رحم نکردیم!خبرنگار یک رسانه در توییتر خبر داد که ظهر روز قتل قرار مصاحبه‌ای با همسر دوم دکتر نجفی داشته‌اند. بعدا معلوم شد که این گفت‌وگو به دلیل مسافرت «استاد» لغو شده است. یک خبرنگار توییتری که درباره همه موضوعات اظهارنظری افشاگرانه در چنته دارد فرصت را غنیمت شمارد و به جان این رسانه افتاد و مانند یک کارآگاه جنایی نظریه‌ای از خود صادر کرد و لحظه به لحظه توییت منتشر نمود و از هر چیزی برای اثبات نظریه خود استفاده کرد که قاتل همین رسانه است! یک خبرنگار اینستاگرامی از این که سریال بازی تاج و تخت هنوز در ذهن بسیاری مانده استفاده کرد و دکتر نجفی را با دنریس تارگرین یکی از شخصیت‌های سریال مقایسه کرد. درباره این شخصیت بسیار مهربان که ناگهان در قسمت‌های پایانی سریال مردم شهر را به آتش کشاند این گونه تحلیل می‌کنند که افسردگی و جداماندگی از جامعه باعث شد که چنین کاری از او سر بزند. حالا «نجفی تارگرین» شخصیت اول قصه بسیاری شده بود! یا یک فعال اقتصادی فعال در توییتر از لایه‌های پنهان سیاست در ایران گفت و یک شهردار خیلی قدیمی تهران از ظلمی که به دکتر نجفی روا شد تویین کرد و همین توییت با یک تیتر و عکس خانوادگی از دکتر نجفی صفحه اول روزنامه او را ساخت. یا از همه جالب‌تر صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بود؛ همان صداوسیمایی که در زمان شهرداری دکتر نجفی قطره‌چکانی او را نشان می‌داد حالا خبرنگارش در کلانتری رو به دوربین ریز ماجرا را شرح می‌داد در حالی که دکتر نجفی در پس‌زمینه تصویر چایی می‌خورد! همین خبرنگار اسلحه پر را دست گرفت و جلوی دوربین آن را دستمالی و  ۸ گلوله را از خشاب آن خالی کرد! دقت کردید! ابزار جرم در دست یک خبرنگار قرار گرفته تا جلوی دوربین برنامه اجرا کند!بسیاری شخصیت دکتر نجفی را روانشناسی کردند و یک روزنامه‌نگار حالا دورافتاده از وطن از خودکشی او در روزهای نه چندان دور گفت! بسیاری هم برای خود دعای عاقبت به خیری کردند و دکتر نجفی ناگهان شد نمونه آخر عاقبت نه خیری! برخی هم از خاطرات دانشگاه با دکتر گفتند و عده‌ای به دوران شهرداری اشاره کردند و خلاصه بسیاری گفتند که باور نمی‌کنند آزار او به یک مورچه برسد چه این که با اسلحه یک انسان را به قتل برساند! بعضی هم به رواج اسلحه و دسترسی آسان به آن در جامعه اشاره کردند.آخر شب هم چیزهایی هم درباره همسر دوم او منتشر شد که بگذارید حتی در حد اشاره هم درباره آنها حرف نزنیم.ابتدای امسال که بعد از مدت‌ها در این وبلاگ نوشتم، از این گفتم که باید فرصت خطا کردن به خودمان بدهیم! حالا که بعد از مدت‌ها دارم برای وبلاگ مدیر رسانه می‌نویسم شاهد این هستم که نه تنها فرصت خطا کردن به هم نمی‌دهیم بلکه با خطا کردن داریم همدیگر را خفه می‌کنیم! از یک ظهر تا شب حجم اطلاعاتی که بیشتر آنها بر پایه«فکت» نیست چنان زیاد است که اگر یک نفر همه آنها را دنبال کند وحشت‌زده می‌شود از جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند. چرا اصرار داریم درباره همه چیز قضاوت کنیم؟ چرا درباره چیزی که نمی‌دانیم به سرعت حکم صادر می‌کنیم؟ چرا صبر نمی‌کنیم؟ چرا به صورت فست‌فودی می‌خواهیم یک قصه بی‌سروته برای ما آماده کنند؟ صداوسیمای ملی چرا در بدترین زمان‌ها بدترین عملکرد‌ها را از خودش نشان می‌دهد! واقعا این ماجرا انقدر مهم است که یک خبرنگار ضعیف را بفرستیم کلانتری و نقال‌وار برای ما قصه تعریف کند؟وقتی ما نمی‌دانیم یک نفر صبحانه چه چیزی خورده چگونه درباره او قضاوت می‌کنیم؟ وقتی نمی‌دانیم که یک نفر چه ماجراهایی را پشت سر گذشته چگونه درباره او حکم صادر می‌کنیم؟ سیستم‌های پلیسی و قضایی هم انقدر سریع به نتیجه می‌رسند؟ پس چرا این همه پرونده در همین سیستم‌ قضایی سال‌ها خاک می‌خورد و به نتیجه نمی‌رسد؟ پلیس ما چطور می‌گوید که این پرونده ابعاد ناشناخته‌ای ندارد؟ صرفا از یک گفت‌وگوی کوتاه با متهم به این نتیجه رسیده است؟ چه اصراری هست که از صدر تا ذیل به سرعت حکم صادر کنیم؟ ماجرا به اندازه کافی عجیب نیست که صداوسیما با پخش تصاویر بی‌سابقه از محیط کلانتری ما را یاد آلیس در سرزمین عجایب نیندازد؟ یکی هم که افتخارات دانشگاهی دکتر نجفی را سر نیزه کرده بود و معلوم داشت انتقام چه چیزی را می‌گرفت؟چون در ماجراهای دیروز به کرات نام سریال بازی تاج و تخت رفت بگذارید پایان این یادداشت جمله معروفی باشد که از زبان یکی از شخصیت‌های سریال نسبت به شخصیت محبوب این سریال بیان شد: جان اسنو! تو هیچی نمی‌دونی!همین جمله را بعدا به شکل‌های گوناگون درباره او شنیدیم و جان اسنو با این که شخصیت با کمالاتی بود اما تا آخرین بخش سریال همیشه او را متعجب دیدیدم؛ گویی سرعت پردازش ذهنش برای درک تغییرات پرسرعت جهان کافی نبود. در نهایت هم مجبور به قتلی ناخواسته شد و تبعید سرنوشت او گشت. نه تنها جان اسنو درباره دکتر نجفی هیچی نمی‌داند بلکه ما هم درباره هیچ کدام چیزی نمی‌دانیم! مایی که زمانی شاگرد او در دانشگاه بوده‌ایم یا حتی همکارش در وزارت آموزش و پرورش، سازمان برنامه و بودجه، سازمان میراث فرهنگی و شهرداری تهران و جاهای دیگر. باور کنیم هیچی نمی‌دانیم و کاش صبر کنیم. کاش خبرنگار توییتری فرصت را غنیمت نشمارد و کاش درباره شخصیت و تنهایی یک نفر مدام حکم صادر نکنیم.خیام احتمالا درباره چین روزهایی گفته است یک روز ز بند عالم آزاد نیم / یک دمزدن از وجود خود شاد نیم / شاگردی روزگار کردم بسیار / در کار جهان هنوز استاد نیم.پ.ن. سکوت می‌کردم اگر حجم ویران‌کننده اطلاعات تباه نگرانم نمی‌کرد. باور کنیم در بسیاری موارد سکوت به تقوا نزدیک‌تر است و کاش گاهی اوقات تقوا پیشه کنیم!منبع: وبلاگ مدیر رسانه</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Wed, 29 May 2019 09:48:46 +0430</pubDate></item><item><title>چند خطی به بهانه یک مقاله مربوط به اردیبهشت سال ۹۳</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/چند-خطی-به-بهانه-یک-مقاله-مربوط-به-اردیبهشت-سال-۹۳-bvjxwsonkv5y</link><description>چند سال قبل تمرکز بیشتری بر رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی داشتم. قبل‌تر بر روی موضوع Enterprise 2.0 کار کرده بودم و تز کارشناسی ارشد من هم درباره همین موضوع بود.دکتر آرین قلی‌پور بزرگوار استاد راهنمای من بود و در جلسه سخت دفاع دفاع جانانه‌ای از من کرد که همه خستگی‌های نزدیک به دو سال زمانی که روی موضوع صرف کرده بودم را برد.این روزها در نزدیکی‌های هفته روابط عمومی هستیم و به خاطر ماه رمضان رویداد روابط عمومی الکترونیکی که باید این روزها برگزار می‌شد اوایل اردیبهشت در ایران مال برگزار شد.امسال با همراهی چهره‌های شاخص بلاکچین ایران درباره این روند فناوری در همایش روابط عمومی الکترونیک کارگاه و سخنرانی برگزار کردیم.سال ۹۳ در همین رویداد درباره وب ۲.۰ در سازمان‌ها صحبت کرده بودم. آن زمان که هنوز تلگرام و اینستاگرام را درک نکرده بودیم از چالش‌ها گفتم و این که برخلاف تصور این شبکه‌های اجتماعی همه خوبی و حسن و جمال نیستند.متاسفانه سیاست‌ درهای کاملا باز و انداختن فرش قرمز برای کسب‌وکارهای خارجی در نهایت منجر شد به سیاست درهای کاملا بسته.متاسفانه شبکه‌های اجتماعی آمدند و ما را با خودشان به هر جا که می‌خواهند می‌برند.اتفاقی که ممکن است درباره دیگر روندها هم بیفتد.حیف! فرصت‌ها از دست می‌روند.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Sun, 12 May 2019 18:20:46 +0430</pubDate></item><item><title>به‌جای تبریک سال نو / آمریکا چه دارد که ما نداریم؟</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/بهجای-تبریک-سال-نو-آمریکا-چه-دارد-که-ما-نداریم-jnsc4wjmhx9g</link><description>این تصویر تاریخی مربوط به سال ۱۹۶۷ است؛ زمانی نه‌چندان دور که زنان حق نداشتند در مسابقه دوی ماراتون شرکت کنند. در این تصویر کاترین سویتزر را می‌بینیم که با شماره رسمی در حال دویدن در مسابقات است و مسئول مسابقات که متوجه زن بودن او شده در حال بیرون کردن او از مسابقه است. سویتزر ماراتون را تا پایان ادامه داد و چند سال بعد این قانون تغییر کرد.متنی به مناسبت شروع سال نو و در اولین روزهای سال ۹۸ چرا باید با واژه «آمریکا» شروع شود؟ با وجود همه حساسیت‌هایی که در ایران نسبت به آمریکا وجود دارد چه چیزی باعث می‌شود کسی در اولین متن سال نوی ایران از آمریکا بگوید؟ چون آمریکا چیزی دارد که ما فعلا نداریم. این درست است که بسیاری از چیزهای آمریکا را دوست دارم؛ ولی خلاف تصور برخی، من و امثال من، شیفته کازینوها، بارها، زرق‌وبرق خیابان‌های شهرهای بزرگ، جنگ‌افروزی و خوش‌گذرانی به سبک آمریکایی نیستیم. آمریکا چیزی دارد که نه اروپا دارد، نه ژاپن و نه باقی تمدن‌های زنده امروز. می‌دانید آمریکا چه دارد که ما نداریم؟ پاسخ را در یکی از نوشته‌ها نسیم طالب جست‌وجو ‌کنیم.ویکپدیا می‌گوید نسیم نقولا نجیب طالب نویسنده، دانشور، آماردان و تحلیلگر ریسک لبنانی-آمریکایی است که آثارش بر مسائل تصادفی بودن و احتمال و عدم قطعیت متمرکز است. کتاب قوی سیاه او که در سال ۲۰۰۷ منتشر شده، در ارزیابی ساندی تایمز به‌عنوان یکی از ۱۲ کتاب اثرگذار بعد از جنگ جهانی دوم توصیف شده است.طالب لبنانی است. او در کتاب قوی سیاه می‌نویسد دلیل این‌که بی‌درنگ در آمریکا خودش را در وطن حس کرده این بوده که فرهنگ آمریکایی، فرایند شکست را ترغیب می‌کند؛ خلاف فرهنگ اروپا و آسیا که در آنها شکست با ننگ و سرافکندگی روبه‌رو می‌شود. طالب می‌نویسد تخصص آمریکا در این است که ریسک‌های کوچک را به‌جای دیگر کشورها می‌پذیرد؛ و دلیل سهم بی‌تناسب این کشور در نوآوری نیز همین ریسک‌پذیری است. در آنجا همین‌که فکری یا کالایی پدید آمد بعدها تکمیل می‌شود.طالب وضعیت بسیاری از مردم را شبیه کسانی می‌داند که پیشاپیش یک غلتک غول‌پیکر در حال حرکت، سکه‌های یک سنتی جمع می‌کنند. مردم از شکست شرم‌زده می‌شوند و ازاین‌رو راهبردی پیش می‌گیرند که کمابیش پایدار ولی حاوی ریسک بزرگ شکست است! در فرهنگ ژاپنی که با تصادفی بودن (randomness) سازگاری چندانی ندارد و آمادگی چندانی هم ندارد که بپذیرد دستاورد بد ممکن است برخاسته از بخت و تصادف باشد، شکست می‌تواند اعتبار کسی را به‌شدت مخدوش کند. مردم از ناپایداری بیزارند و ازاین‌رو با اتخاذ راهبردهای نادرست به پریشانی می‌افتند، چندان‌که گاه پس از شکست‌های بزرگ کار به خودکشی می‌انجامد.طالب پاسخ پرسش ابتدای این متن را به‌خوبی بیان کرده است. او هم مانند بسیاری از متفکرین امروز جهان از دبی و لاس‌وگاس بیزار است، ولی شیفته آمریکای امروز است. آنچه آمریکای امروز را جذاب می‌کند پذیرش شکست است؛ چیزی که بیش‌تر از هر چیز دیگری در سال ۹۸ به آن احتیاج داریم. شکست نقطه پایان نیست؛ اگر در حلقه یادگیری و انجام افتاده باشیم، شکست بخشی از مسیر است. قطعا در حال تشویق شکست خوردن نیستم، دارم از این می‌گویم که خیلی چیزها از اراده ما بیرون است و تلاش برای تغییر برخی چیزها صرفا تلف کردن زمان و انرژی است. پس چه باید کرد؟نسیم طالب در فصل سیزدهم کتاب قوی سیاه و در بحثی درباره پیش‌بینی دو پند می‌دهد؛ یکی بسیار کوتاه برای موضوعات کوچک و دیگری مفصل‌تر برای تصمیمات بزرگ و مهم.پند کوتاه این است: انسان باشیم! با این‌که او در تمام کتاب پیش‌بینی را نکوهش می‌کند اینجا می‌گوید از پیشگویی خودداری نکنیم. طالب می‌گوید من کسی را ترغیب نمی‌کنم دست از نادانی بردارد؛ ولی باید در جای درست نادان باشیم. چیزی که باید از آن بپرهیزیم وابستگی نا لازم به پیش‌بینی‌های زیان‌آور بزرگ است. در موضوعات کوچک نادانی کنید، در موضوعات بزرگ نه. به پیش‌گویان اقتصادی و اجتماعی گوش ندهید ولی در رفتن به گردش حتماً برای خودتان پیش‌بینی کنید. یاد بگیرید باورها را نه برحسب میزان باورپذیری آنها بلکه برحسب آسیب‌هایی که ممکن است به بار بیاورند دسته‌بندی کنید. خلاصه این‌که آماده‌باشید! پیش‌بینی کوته‌فکرانه اثری تسکین‌دهنده یا درمانگر دارد. در برابر اثر تخدیر کننده اعداد جادویی هوشیار باشید. برای تمام پیامدهای مربوط آمادگی پیدا کنید. طالب این را «بیشینه‌سازی خوش‌بیاری در پیرامون خود» می‌نامد؛ ترجیح من البته «قاعده تصادف» است. تصور می‌کنم اتفاق‌های خوب و بد به‌صورت تصادفی رخ می‌دهند، منتها برای کسی که خودش را در معرض اتفاق‌های خوب یا بد گذاشته است.داستان آپِلِس نقاش در این رابطه آموزنده است. می‌گویند او موفق به ترسیم کف دهان اسبی که نقاشی کرده بوده نمی‌شد؛ این می‌شود که از کوره در می‌رود و قلم‌مو را به‌سوی بوم پرت می‌کند. در این لحظه و در اثر تصادف کف موردنظر شکل می‌گیرد. شاید باور نکنید ولی بسیاری از مهم‌ترین کشفیات تاریخ تصادفی کشف شده‌اند؛ ماجرای کشف پنی‌سیلین و ترکیب بنزن دو نمونه جالب هستند که پیشنهاد می‌کنم در وب جست‌وجو کنید و درباره آنها بخوانید.به نظرم کاملا روشن شده است که کدام بخش از فرهنگ آمریکا است که ما را شیفته آمریکا می‌کند؛ و آرزو دارم این تکه از فرهنگ آمریکایی را یاد بگیریم؛ در این لحظه مانند کسی هستم که در حال ریختن ماست در دریا است که دوغ درست کند؛ نمی‌شود ولی اگر بشود چه شود!طالب در بخشی از همین فصل کتاب و برای سرمایه‌گذاری راهبرد ترازو را معرفی می‌کند. او می‌گوید ۸۵ تا ۹۰ درصد سرمایه‌تان را در ریسک‌های ملایم سرمایه‌گذاری کنید و ۱۰ تا ۱۵ درصد را در جاهای پرریسک با نرخ بازگشت بسیار بالا؛ بنابراین در پاسخ به این سوال که سال ۹۸ چه باید کرد؟ می‌توان گفت «به خودمان و دیگران اجازه اشتباه بدهیم و راهبرد ترازو را در زندگی شخصی و کاری‌مان به کار بگیریم.»اگر این موارد برایتان جالب بود پند دوم را هم در خود کتاب بخوانید. خود من هم امسال باید بیشتر درباره فریدریش هایک، کارل پوپر، هانری پوانکاره، میشل دو مونتین، بنوا ماندلبرو و فردریک باستیا بخوانم؛ کسانی که بر نسیم طالب اثر گذاشته‌اند.اما بگذارید پایان‌بخش این یادداشت یکی از بهترین سخنرانی‌های انگیزشی باشد که شنیده‌ام. آنها که سریال بازی تاج‌وتخت را دیده‌اند احتمالاً مانند من شیفته پیتر هایدن دینکلیج باشند. او که در سال ۲۰۱۱ او برای بازی در همین سریال موفق به دریافت جایزه‌امی و گلدن گلوب و در سال ۲۰۱۵ موفق به دریافت جایزه‌امی شد؛ مسیر سختی را در زندگی‌اش طی کرده است. او برای بودن در جایگاهی که امروز هست از مسیر سختی آمده و در سال‌های دور  بسیار نخواستنی بوده است. اگر تا اینجا را تحمل کردید پیشنهاد می‌کنم ۱۰ دقیقه دیگر زمان بگذارید و صحبت‌های او را هم بشنوید.https://www.youtube.com/embed/eCBnbRmXQtUپیتر می‌گوید به دنبال لحظه‌های سرنوشت‌ساز نباشید؛ آنها هرگز نمی‌آیند. بچه‌های لین استارت‌آپ خوب می‌دانند که راه درست چیست؛ انجام دهید؛ اندازه بگیرید؛ یاد بگیرید! دوباره و دوباره این چرخه را تکرار کنید.پ.ن. ۱. این نوشته را تقدیم می‌کنم به شهید متوسلیان و شهید وزوایی و آن لحظه‌ای که متوسلیان دست وزوایی را می‌گیرد و در پیش سربازها از او دلجویی می‌کند؛ بابت اشتباهی که مرتکب شده است. به احترام همه آن‌هایی که اشتباه می‌کنند ولی اشتباهشان را قبول می‌کنند و لجبازی نمی‌کنند کلاه از سر بر می‌دارم و سال نو را به همه آنها تبریک می‌گویم؛ به شما هم که این نوشته را تا اینجا تحمل کردید سال نو را تبریک می‌گویم و بهترین‌ها را برای سال جدید برای شما آرزو دارم و مطمئن هستم که اگر بخواهیم می‌توانیم سال ۹۸ را سال فتح قله‌های موفقیت بسازیم.سال ۹۸ را شمایی خواهی ساخت که اشتباه را بخشی از انسان بودن خودتان می‌دانید.پ.ن.۲. این نوشته را اولین بار در وبلاگ شخصی خودم یعنی مدیر رسانه منتشر کردم؛ منتها به دلیل تجربه کاربری خوب ویرگول آن را اینجا هم بازنشر کردم.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Fri, 22 Mar 2019 20:45:34 +0430</pubDate></item><item><title>من چرا موندم / نوشته‌ای زیبا از مجید زمانی</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/من-چرا-موندم-نوشتهای-زیبا-از-مجید-زمانی-wupefljmwiyh</link><description>مجید زمانی سال‌های ۸۸ بازداشت و زندانی شد؛ زمانی دو فوق لیسانس در آمریکا گرفته، ۵ سال در بانک جهانی کار کرده، دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه شیکاگو بوده است. او سال ۹۱ در صفحه فیس‌بوک خود متنی نوشت با این عنوان که چرا موندم. این روزها که هر جنبنده‌ای در ایران بی‌وقفه از رفتن می‌گوید بازخوانی این متن بسیار مناسب است. درسته با یک گل بهار نمیاد ولی بودن گل، امید بهار را زنده نگه می داره.  این سرزمین پر آدم های خوبه که اگه ببینند می شه یک گل پروروند، اوناهم گل  خودشون رو می پرورونند. اونوقت یهو چشات را باز می کنی می بینی زمستونم  بهاره. ممکنه این بهار به عمر من نرسه. ولی جنگیدن براش لذت بخشه.&#34; نوروز  از راه رسیده و جنب و جوش و شادی در سطح شهر موج می زنه.   فقط در سطح شهر! ته دل آدما اما، اگر شادی هست، بی مهابا و بی دغدغه  نیست، اونطور که شادی باید باشه. نوروزه ولی به سال نو که نگاه می کنی  روزهای سختی را در انتظار می بینی. روزهای سخت سخت. من ۵ ساله که کارم رو  تو بانک جهانی (واشنگتن) ول کردم و اومدم ایران. از این پنج سال ۱۵۳ روزش  رو تو بند ۲۰۹ تو اوین بودم.  از اون ۱۵۳ روز نزدیک به ۵۰ روزش رو تو انفرادی. بعضی از بهترین آدمهای این  سرزمین رو اونجا ملاقات کردم و دلم می شکنه که بگم بعضی هاشون هنوزم آزاد  نیستند. حالا که شرایط کشور داره سخت تر و سخت تر می شه، حالا که دیگه  نگرانی فقط از در بند بودن نیست و صحبت از جنگ و قحطی و مردنه خیلی ها از  من می پرسن که نمی خوای برگردی؟ وقتی بهشون می گم فعلاً نه از این همه بد  سلیقگی و مرده دلی حالشون بهم می خوره. اونا می خوان برن. بهم می گن، نمی  خوان بچشون تو این جهنم بدنیا بیاد.   نمی خوان بچه شون تو این هوا استنشاق کنه. می خوان پاشون را که از اینجا  بیرون می ذارن احترام داشته باشن و از این حرفا... حرفاشون اینقدر انسانیه  که نمی شه باهاشون مخالفت کرد. منم هر جا که تونستم، از هر طریق که می شده  سعی کردم کمک کنم اونایی که دوست دارن برن. به نظرم فرقی نمی کنه آدما چی  بخوان و بخوان کجا باشند.  باید هر طور شده جایی باشند که دوست دارند، با کسی باشند که واقعاً  دوستش دارند، تو کاری باشند که واقعاً عاشقشند و هیچ تدبیری تو این حوزه ها  نکنند. مخصوصا اونایی که زمینه شکوفا شدن استعدادشون اینجا مهیا نیست،  حتما باید برن. می دونم خیلی از اونایی که می خواند برن و خیلی از اونایی  که اونجاند، اونطرف زندگی خوبی نخواهند داشت. ولی نباید به خاطر این از  رفتن منعشون کرد. باید کمکشون کرد برن. فقط امیدوارم اگه اونجا را هم دوست نداشتند حتماً یک کاری براش بکنند.  اسیر دست زمونه نشن. این مطلب رو می نویسم برای اونایی که مجبورند اینجا  باشند و در این حیرت مانده اند که من چرا برگشتم و موندم: من تو این &#34;جهنم&#34;  بزرگ شدم. ولی می خوام اینجا بمونم. بچه ام هم دوست دارم اینجا بزرگ بشه!  اشتباه نکنید، به هیچ وجه آدم ناسیونالیستی نیستم.  ۷ سالی هم که تو آمریکا بودم شاید ۵ بار هم  دلتنگ ایران نشدم. تو شیکاگو، نیویورک و واشنگتن بهم خیلی خوش می گذشت و  مردمشون را مخصوصا مردم شیکاگو را مثل مردم خودم دوست دارم، اینقدر که  ماهند! آمریکا خونه دوم منه حتی اگه دیگه دولتش بهم ویزا نده. آمریکا زندگی  خیلی راحت، منظم و بی دردسره. برای من ارزش آمریکا، راحتی ش، وال استریتش،  هالیوودش، قانونگرایی اش، ...اینا نیست. وقتی من به آمریکا نگاه می کنم،  لینکلن را می بینم که دربرابر نصف کشورش ایستاد و گفت برده داری خوب نیست. سینههای صدها هزار سربازی را می بینم که فقط به خاطر این جلوی گلوله سپر  شدند که معتقد بودند برده داری باید ملغی بشه. وقتی به آمریکا نگاه می کنم  الیس پاول و لوسی برنز و یارانشون رو می بینم که برای اینکه برای زنان  آمریکا در ابتدای قرن بیستم حق رای بگیرن تا دم مرگ رفتند. در حالی که در  زندان اعتصاب غذا کرده بودند لوله های غذا را به زور به دهانشون بستند و به  زور در حلقشون غذا ریختند. به روزا پارکس، دختر سیاه که در مونتگومری  آمریکا در سال ۱۹۵۵جلوی راننده سفید پوست که بهش گفت جاش رو تو اتوبوس به  یک مسافر سفید بده ایستاد و حاضر نشد اطاعت کنه و سلسله جنبان جنبشی شد که  باعث شد خانم کاندالیزا رایس که در بچگی حق نداشت حتی از آبخوری سفید پوست  ها آب بخوره بعداً وزیر خارجه آمریکا بشه. وقتی من به آمریکا نگاه می کنم  هزاران جوان آمریکایی رو می بینم که در ساحل نورمندی جان خود را از دست  دادند تا جهان را از شر فاشیسم نجات دهند.  بسیاری از این جوانان می توانستند باشند و از زندگی در آمریکا لذت  ببرند. من به مارتین لوتر کینگ فکر می کنم. خیلی ها می توانستند به خاطر  فشارها آمریکا را ترک کنند و خیلی ها ترک کردند. و بسیاری ماندند، موقعیت و  کار خود را از دست دادند ولی جانانه از خوبی، از صداقت، و شرافت دفاع  کردند و یکی یکی بت های جهل و سیاهی را شکستند تا آمریکا شد آن چیز که الان  هست. ممکنه زندگی تو بهاری که آمریکا هست الان لذت بخش باشه. ولی من ترجیح میدم جزء کسانی باشم که هنر، جسارت، و امیدشون رو جایی  میبرند تا به آمدن بهار جایی که نیست کمک کنند. می دونم که خیلی ها سعی  کردند و نشده، نذاشتن که بشه! من هنوز به اونجا نرسیدم. اینجا اگه جهنمه،  مسئولش منم. اگه هواش آلوده است، من کمتر هوا را آلوده می کنم. اگه اعتماد  از بین رفته، من کمتر دروغ می گم.  اگه کار کمه، من بیشتر شغل تولید می کنم. (یاد باکسر افتادم :) اگه  آدمای بد زیادند، به اونایی که بهترند کمک می کنم. اگه شرکت خصوصی موفق  نیست، من یکیش رو درست می کنم. اگه دولت کله خر و رادیکاله من معتدل و  خردمند می شم، نه اینکه منم همه چیز رو سیاه و سفید ببینم و رادیکال فکر  کنم و وقتی رفتم سرکار دوباره همین آش بشه و همین کاسه. درسته که هزاران  محدودیت هست ولی کاری که اصغر فرهادی کرد و امثال او می کنند نشان میده  چطور می شه تو زمستون یک گل به بار آورد. و اگر هزینه ای قراره داده بشه، اگه من که می تونم ندم، کی می خواد بده؟  من و هزاران نفر مثل من، موقعی که خرد جمعی تایید کرد می شه کاری کرد، کار  خودمون رو کردیم. وقتی موقع اعتراض شد اعتراض خودمون رو کردیم. هزینه هم  دادیم، بی منت. حالا انگار تنها کارهایی که می شود کرد، اینست که بمانی یا  بروی. من می خواهم بمانم، ولی نمی خواهم بمونم و غر بزنم.  می خواهم بمونم و جسارتم را جمع کنم تا کمتر دروغ بگم، می خواهم بمونم و به  آدم هایی که کمتر دروغ می گویند کمک کنم. می خوام بمونم و هر ازچند گاهی  تو گوش اونایی که دنبال جنگ می رن زمزمه کنم که دخترعموی مادرم که پسر  جوونش رو تو جنگ از دست داد، زندگیش رنگ غم گرفت، غمی که هنوز پابرجاست. می  خوام بمونم و تو کارم موفق بشم. می خواهم بمانم و به شهرداری کمک کنم  کمپین کاهش آلودگی هوا درست کنه. می خواهم بمانم و به کارآفرینان جوان کمک  کنم رشد کنند و پولدار شوند.   می خواهم بمانم، شاد باشم و شادی کنم. می خواهم بمانم و برای آنهایی که  آزادی و زندگی شان را برای یک کلمه حرف خوب تقدیم می کنند، سر تعظیم فرود  آورم. می خواهم بمانم و سیاهی لشکر خردمندان و معتدلان باشم. می دانم که  اینها همه سخت است، ولی چیزی که خیلی از جوان های سرزمینم فراموش کردند  اینه که راه درست همیشه راه آسون نیست. و این همه نه به خاظر کشوردوستی و  حس فداکاری و... است. برای من زندگی اینگونه رضایت بخش تر است. اینهم نباید از نظر دور  داشت که در ایران بهتر از هر کجای دنیا می توان پول درآرود. می دونم، می  خواید بگید سیستم اینقدر خرابه که همه اینا نقش بر آبه! تازه اگرم بشه، با  یک گل بهار نمی شه! آره با یک گل بهار نمیاد. ولی من می خوام همون یک گل  خودم را بپرورونم. درسته با یک گل بهار نمیاد ولی بودن گل، امید بهار را زنده نگه می داره.  این سرزمین پر آدم های خوبه که اگه ببینند می شه یک گل پروروند، اوناهم گل  خودشون رو می پرورونند. اونوقت یهو چشات را باز می کنی می بینی زمستونم  بهاره. ممکنه این بهار به عمر من نرسه. ولی جنگیدن براش لذت بخشه.  قبل از اینکه نافرمانی روزا پارکس در اول دسامبر ۱۹۵۵ جرقه جنبش حقوق مدنی  آمریکا را بزنه، بسیار قبل از او این کار را کرده بودند. لیزی جنینگ ۱۸۵۴،  هومر پلسی ۱۸۹۲، ایرن مورگان ۱۹۴۶، سارا لوئیس کیز ۱۹۵۵ و کلاودت کالوین در  آوریل ۱۹۵۵ کارهایی شبیه روزا پارکس کرده بودند. هیچ کدام از اینان، حتی  روزا پارکس که در سال ۲۰۰۵ فوت کرد فرصت این را نداشتند که ببینند روزی یک  پسر سیاه که در زمان زندگی آنها حتی حق معاشرت با سفیدپوستان را نداشت،  رئیس جمهور آمریکا می شود. ولی جسارتشون و اینکه اسیر زمونه خودشون نبودن  زندگی شون را احترام انگیز و رضایت بخش می کنه. یادمه وقتی تو بند ۲۰۹ به  زندابانان فشار اوردم که حداقل یک کتاب به من بدند، مرحمت فرموده یک کتاب  اوردن به نام &#34;مجموعه شعر زنان تاجیک&#34;! اول خیلی عصبانی شدم.   بعد ولی از شعر پر درد زنان تاجیک خوشم آمد. یکیشیون تو مطلع شعرش گفته  بود &#34; نوروز است ولی روز من نو نیست&#34; حالا هم نوروزه ولی روز ما نو نیست!  نگرانی من از جنگ و بمب و موشک کمتره. بیشتر نگران اینم که آیا مردمم  اینقدر جسور و بزرگوار شده اند که کمتر دروغ بگویند، راه آسون را به راه  درست ترجیح ندند، کمتر سیاه و سپید کنند، کمتر متنفر باشند و بیشتر مدارا  کنند و مسئولیت بپذیرند؟ باید از خودم شروع کنم روزهای سخت در پیشند، ولی  اونایی که امید و عشقشون فراتر از محدودیت ها و سیاهی هاست بالاخره نوروز  واقعی را با خودشان میارند.مجید زمانی نوروز ۱۳۹۱ - تهران</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Mon, 14 Jan 2019 18:42:03 +0330</pubDate></item><item><title>چهاردهمین شماره ماهنامه «عصر تراکنش» منتشر شد / آیا می‌توان بدون توجه به تاریخ و تنها با توسل به نوآوری توفنده موفق شد؟</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/چهاردهمین-شماره-ماهنامه-عصر-تراکنش-منتشر-شد-آیا-میتوان-بدون-توجه-به-تاریخ-و-تنها-با-توسل-به-نوآوری-توفنده-موفق-شد-d4ltsbk2nqhk</link><description> شماره شهریورماه عصر تراکنش منتشر  شد. عصر تراکنش نشریه‌ای چاپی است که به صورت تخصصی در زمینه کسب‌وکار،  فناوری، طراحی، ایده‌ها و نوآوری منتشر می‌شود. این نشریه در مدت زمان  کوتاهی توانسته در زمینه رهبری افکار و ایجاد توجه در زمینه تغییرات  فناوری‌های نوظهور تاثیرگذار باشد. در حال حاضر تمرکز محتوای عصر تراکنش  فناوری‌های مالی (فین‌تک)، بیمه (اینشورتک)، بورس (ولث‌تک) و مقررات  (رگ‌تک) است.عصر تراکنش در شماره چهاردهم با طرح جلدی متفاوت نسبت به روال  معمول نشریه این سؤال را مطرح کرده است: «آیا می‌توان بدون توجه به تاریخ و  با توسل به نوآوری توفنده  موفق شد؟» طرح جلد این ماهنامه به این موضوع اختصاص یافته که «آیا می‌توان  در فضای استارت‌آپی ایران تنها با توسل به نوآوری توفنده و بدون توجه به  تاریخ، تغییر موفق ایجاد کرد؟ آیا با تفنگ پلاستیکی می‌توان به جنگ تانک  رفت؟» کلیدواژه شهریورماه بانکداری اسلامی است.  به همین دلیل در شماره شهریورماه عصر تراکنش موضوع بانکداری اسلامی به‌طور  ویژه مورد بررسی قرار گرفته است. نویسندگان عصر تراکنش در گزارشی با عنوان  ریشه‌های بانکداری اسلامی (با گذشت ۳۵ سال از تصویب قانون بانکداری اسلامی  در مجلس، آیا این قانون در ایران در حال اجراست؟)، گفت‌وگویی با دکتر امید  ترابی درباره وضعیت اجرای بانکداری اسلامی در ایران با تیتر صنعتی به نام  بانکداری اسلامی و در بخش جهان گزارشی مفصل با عنوان حال خوش بانکداری  اسلامی (بررسی وضعیت و جایگاه بانکداری اسلامی در کشورهای اسلامی و غیر  اسلامی در سراسر دنیا) به این موضوع پرداخته‌اند.ایران، جهان، راهنماماهنامه عصر تراکنش دارای سه بخش کلی ایران، جهان و راهنما  است. برخی از مطالب این شماره عبارت‌اند از: آرامش برون، آتش درون (گفتگو  با بنیان‌گذاران باهمتا درباره  داستان تولد، رشد و چالش‌های این استارت‌آپ)، صدایی که شنیده نمی‌شود (چرا  یک کانون بانکداری قدرتمند در ایران نداریم؟)، نگاهی به فارابیکسو و  موبیکسو (شرکت کارگزاری فارابی، اطلاعات بورس و سرمایه را در اختیار  کاربران قرار می‌دهد)، کارکشته تجهیزات بانکداری (گزارش بازدیدی یک روزه از  کارخانه شرکت فرادیس البرز، باسابقه‌ترین کارخانه تولید سخت‌افزارهای بانکی در کشور)، فانوسی در میان اقیانوس‌ها (گزارش گفت‌وگو با مظاهر مرجانی، بنیان‌گذار پارمیس)،  بن‌بست پرداخت خرد (چرا معضل پرداخت خرد در ایران حل نمی‌شود؟)، آخرین  رئیس بانک مرکزی پهلوی به چه جرمی اعدام شد؟ (آیا خوش‌کیش فقط به جرم تورم و  شناور نکردن ارز اعدام شد، یا اتهامات دیگری مطرح بوده است؟)در این شماره ماهنامه عصر تراکنش پرونده‌ای با عنوان جای خالی  هاب فناوری نیز منتشر شده است که در آن به این سؤال پرداخته‌شده که با  وجود تلاش‌های ناموفق در ایجاد هاب فناوری در کشور آیا می‌توانیم انتظار  داشته باشیم در تهران هاب فناوری شکل بگیرد که کسب‌وکارها و استارت‌آپ‌های  فین‌تک نیز جذب آن شوند؟ آیا می‌توان از شهرهای دیگر کشور انتظار پیشرفت در  این زمینه داشت؟ در این پرونده علاوه بر گزارشی درباره فعالیت‌های  پارک‌های فناوری در تهران و شهرستان‌ها، یادداشت‌هایی از صابر صیادی، مشاور  استراتژی بازاریابی و توسعه کسب‌وکار و حمیدرضا نورصالحی، مشاور و طراح  سیستم‌های پیشرفته علم و فناوری و گزارشی از استارت‌آپ پونیشا در مرکز  شکوفایی منطقه آزاد انزلی منتشر شده است.عبدالناصر همتی،  سجاد بنابی، محمدمهدی باریده، سعید مشهدی، مسعود مشهدی و علیرضا لگزایی  چهره‌های ایران این شماره عصر تراکنش هستند. در بخش فوکوس هم تصاویری از  الکام استارز و دورهمی رونمایی از کتاب فین‌تک منتشر شده است.در بخش جهان شماره چهاردهم ماهنامه عصر تراکنش گزارشی با  عنوان حرکت لاک‌پشتی PSD2 در اروپا (دومین دستورالعمل سرویس‌های پرداخت  اروپا چه تحولی در بانکداری و پرداخت ایجاد می‌کند؟) منتشر شده است. در بخش  راهنما علاوه بر انتشار بخشی از کتاب اینشورتک که به‌زودی توسط راه پرداخت  ترجمه فارسی آن منتشر خواهد شد، در مطلبی تحلیلی رضا قربانی از درک ارزهای  رمزنگاری‌شده و فرار از همه شطحیات ناتمام این روزها گفته و در آن به  بررسی تفاوت ارز دیجیتال، ارز مجازی و ارز رمزنگاری‌شده پرداخته و به کمک  مدل گل پول درباره درک درست‌تر از مفهوم پول صحبت کرده است. در این بخش  مطالب دیگری با عناوین ردپای فین‌تک در توریسم، از آیبَن و سوئیفت جهانی تا  شبای ایرانی و شایستگی‌های جدید کسب کنیم (تلنگری به متخصصان منابع انسانی  حوزه فین‌تک درباره تغییر شرایط) منتشر شده است.ماهنامه عصر تراکنش در ۱۱۶ صفحه رنگی با کاغذ گلاسه ابتدای  هرماه منتشر می‌شود از شماره چهاردهم قیمت این ماهنامه ۴۰ هزار تومان است.  برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت اشتراک این ماهنامه در سراسر کشور،  می‌توانید با شماره ۴۶۰۱۰۵۳۹ تماس بگیرید. همچنین دریافت اشتراک از طریق فروشگاه وب‌سایت راه پرداخت (Way2Pay.ir) هم ممکن است؛ نسخه الکترونیکی و قابل دانلود نشریه عصر تراکنش در اپلیکیشن‌های جار و طاقچه نیز ارائه می‌شود.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Tue, 21 Aug 2018 10:26:04 +0430</pubDate></item><item><title>چرا نمی‌توان صریح گفت بانکداری در ایران ربوی است یا نه؟</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/چرا-نمیتوان-صریح-گفت-بانکداری-در-ایران-ربوی-است-یا-نه-k6swmt74ydhd</link><description>  استاد رحیم پورازغدی دیروز در فاجعه فیضیه فرمودند که حوزه هنوز بعد از 40 سال دارد بحث می‌کند بانک‌ها ربوی هستند یا خیر؟!واقعیت این است که این حرف مانند این می‌ماند بگوییم فیزیکدان‌ها بعد از ۱۰۰ سال دارند بحث می‌کنند که نور ذره است یا موج؟!واقعیت این است که برخی پرسش‌ها به‌ظاهر جوابی ساده دارند ولی تنها یک ذهن ساده‌نگر و سطحی و ناآشنا با پیچیدگی‌های سیستم است که ممکن است تصور کند همه‌چیز را می‌داند و این‌همه آدم فعال در سیستم چیزی نمی‌دانند.برخی پرسش‌ها را هر دو طیف مجاهدین و سلطنت‌طلب و حزب‌اللهی هم‌زمان مطرح می‌کنند و این تقریب این دوستان مایه تعجب است.همان‌گونه که نور هم ذره است و هم موج، بانکداری ما نیز هم اسلامی است و هم نیست.پاسخ در زاویه دید فرد است.اگر من به‌عنوان یک فرد عادی گرفتار سودهای کلان سیستم بانکی شده باشم قطعاً تصور می‌کنم این سیستم ربوی است.اما نکته مهم اینجاست که پژوهشگران ما و نظریه‌پردازان ما چه تحلیل از سیستم دارند.بنابراین واقعاً اگر جایی مثل حوزه بر روی ربوی بودن یا نبودن این سیستم کار می‌کنند بسیار جای خوشحالی دارد.هم پرسش دینامیک دارد و هم پاسخ.</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Tue, 21 Aug 2018 10:09:20 +0430</pubDate></item><item><title>مهم‌ترین مطالب 7 روز گذشته راه پرداخت که نباید از دست بدهید</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/مهم‌ترین-مطالب-7-روز-گذشته-راه-پرداخت-که-نباید-از-دست-بدهید-oot62i9wxg9e</link><description>به بعضی چیزها فقط باید بی‌توجهی کرد. خودشان می‌آیند و می‌روند و کاری به کار کسی ندارند؛ مثل همین رویداد تلکام که بی‌رمق‌تر از هر سال دیگر برگزار شد و تمام. حیف پول است و زمان که صرف برخی رویدادها شود. شاید اگر یکی دو اتفاق مهم نبود و یکی دو شرکت مهم در این نمایشگاه حضور نداشتند تلکام امسال واجد کم‌ترین ارزش‌های خبری می‌شد. از جمله اتفاق‌هایی که در تلکام افتاد رونمایی از آنی بانک شرکت جی‌اس‌اس در غرفه همراه اول بود.http://urly.ir/eXqGهفته گذشته هم‌زمان با رویداد پرسروصدای تلکام بخش خصوصی در کتابخانه ملی ایران دور هم جمع شدند تا درباره بیت‌کوین گفتگو و شبکه‌سازی کنند. گزارش‌های این رویداد در برخی رسانه‌ها منتشر شده است؛ مثل روزنامه تعادل و روزنامه فایننشیال تریبیون و هفته‌نامه شنبه.گزارش رویداد بیت‌کوین در روزنامه فایننشیال تریبیون http://urly.ir/dj71گزارش رویداد بیت‌کوین در روزنامه تعادلhttp://urly.ir/JE9Lنقل‌قول هفته:حکیمی: بیت کوین در کشور ما به‌عنوان یک فرصت استhttp://way2pay.ir/80838کشمکش هفته:هنوز ذهن‌ها درگیر این است که کارمزد چه سرانجامی پیدا می‌کند. تحلیلی در این باره در راه پرداخت منتشر کردیم:http://way2pay.ir/80427گزارشی درباره این که مدیران عامل شرکت‌های PSP نسبت به نامه شاپرک چه واکنشی داشتند را هم در راه پرداخت بخوانید.http://way2pay.ir/80223رویداد هفته:سیبوس هفته گذشته در تورنتو کانادا برگزار شد. این رویداد را سوئیفت برگزار می‌کند. گزارش‌های راه پرداخت درباره سیبوس ۲۰۱۷ را از دست ندهید.http://urly.ir/aogKرویداد پیش‌رو:کنفرانس و نمایشگاه «خودپرداز و نوآوری‌های نقدی آسیا» یکم و دوم آذرماه در مالزی برگزار می‌شودhttp://way2pay.ir/80647خبر خوش هفته:بانک مرکزی ضوابط پول مجازی را تا نیمه اول سال ۹۷ تدوین می‌کندhttp://way2pay.ir/80566تغییر و تحول هفته:پرداخت الکترونیک سامان با کسب مجوز، شرکت دانش‌بنیان شدhttp://way2pay.ir/80671ایران کیش با کسب مجوز، شرکت دانش‌بنیان اعلام شدhttp://way2pay.ir/80454عدد هفته:گزارشی از وضعیت برنامه‌هایی با موضوع مالی در کافه بازار هم در راه پرداخت منتشر شد که عددهای جالبی دارد. در کافه بازار تعداد کل برنامه‌ها ۴۷۶۳۱ بوده‌اند و ۸۳۴ تا از این برنامه‌ها، مالی هستند. همچنین تعداد کل دانلودها ۸۶۷ میلیون بار  بوده است که بیش از ۹ میلیون از این دانلودها مربوط به برنامه‌های مالی بوده‌اند.http://way2pay.ir/80371راستی، حالا بیت‌کوین حتی از مورگان استنلی و گلدمن ساکس هم بیشتر می‌ارزد!http://way2pay.ir/80537از بین شرکت‌های ایرانی، سپ بیشترین رشد را در گزارش ۲۰۱۷ نیلسون ریپورت داشته استhttp://way2pay.ir/80660خانم‌ها و آقایانو حالا مطالب پربازدید راه پرداخت در هفته گذشتهhttps://t.me/newway2pay/8405</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Fri, 20 Oct 2017 15:48:50 +0330</pubDate></item><item><title>مهم‌ترین مطالب 7 روز گذشته راه پرداخت که نباید از دست بدهید</title><link>https://virgool.ir/@mediamanager.ir/مهم‌ترین-مطالب-7-روز-گذشته-راه-پرداخت-که-نباید-از-دست-بدهید-kzmrqzynhjep</link><description>نقل‌قول هفته: بانک‌ها از فعالیت فین‌تک‌ها هیچ‌گونه هراسی ندارندعلیرضا لگزایی قائم‌مقام بانک ملت ۱۹ مهرماه در برنامه چوب‌خط که از شبکه افق پخش می‌شود، روی خط تلفن آمد و از نقش فین‌تک‌ها در بانک‌ها خبر داد و اظهار داشت: «بانک‌ها نه‌تنها از فعالیت فین‌تک‌ها هیچ‌گونه هراسی ندارند، بلکه باید با تغییر مدل کسب‌وکار خود و اصلاح بانکداری سنتی از کانال فین‌تک‌ها به سمت بانکداری نوین حرکت کنند.»http://way2pay.ir/80265ولادیمیر پوتین هم که شخصیت جالبی دارد، اخیراً در اظهار نظری گفته:استفاده از بیت‌کوین خطرات جدی به همراه داردhttp://way2pay.ir/80174رویداد هفته: اولین رویداد بیت‌کوین و ارزهای دیجیتال ایراناولین همایش بیت‌کوین و ارزهای دیجیتال در ایران، سه‌شنبه ۲۵ مهر ماه در مرکز همایش‌های بین‌المللی کتابخانه ملی ایران برگزار می‌شود. این رویداد زمانی برگزار می‌شود که بیت‌کوین، ارزهای رمزنگاری شده و زنجیره بلوک در کانون توجه همه قرار گرفته است. خبر برگزاری این رویداد در وب‌سایت بیت‌کوین‌ دات کام هم منتشر شده است.yon.ir/aGsYpجیتکس هم هفته پیش برگزار شد و از ایران تنها شرکتی که به صورت مستقل حضور داشت جی‌اس‌اس بود.حضور جی‌اس‌اس و رونمایی از محصولات جدید در نمایشگاه جیتکس ۲۰۱۷http://way2pay.ir/80173اولین گزارش تصویری راه پرداخت از جیتکس ۲۰۱۷http://way2pay.ir/80013بچه‌های راه پرداخت در این رویداد حضور داشتند و گزارش‌ها و ویدیوهای ما را می‌توانید از طریق این دو لینک بخوانید و ببینید:yon.ir/FgPegyon.ir/5kOjD?کشمکش هفته: کارمزدابتدای این هفته و زمانی که بسیاری از مدیران بانکی و اهل فناوری در ایران آماده سفر به دبی و حضور در جیتکس می‌شدند، نامه‌ای به علت اهمال‌کاری و بی‌تدبیری منتشر شد که ذهن همه پرداختی‌ها را به هم ریخت.آرامش غلیظ صنعت پرداخت شکست! / نامه‌ای که آتش به جان شرکت‌های PSP انداختhttp://way2pay.ir/79870در این نامه محسن قادری مدیرعامل شاپرک به مدیران عامل شرکت‌های پی‌اس‌پی گفته‌است بانک‌مرکزی قصد دارد در آینده تغییراتی در نظام کارمزد خدمات پرداخت الکترونیک ایجاد کند و از آنجایی که این تغییرات ممکن است تعدیل‌هایی در درآمد شرکت‌های پرداخت ایجاد کند که به ویژه برای پی‌اس‌پی‌های حاضر در بورس از اهمیت بیشتری برخوردار است، لازم است تمهیدات لازم از سوی این شرکت‌ها اندیشیده شود.پیش از این و شهریورماه سال ۱۳۹۳ هم قادری در یک کنفرانس مطبوعاتی خبر داده بود که از آبان آن سال قرار است کارمزد تراکنش‌های پرداخت از ذینفع نهایی گرفته شود. آن سخن و حاشیه‌های ایجاد شده بعد از آن باعث شد طرح درست کارمزد به نتیجه نرسد.اولین حرف‌های قادری به عنوان مدیر عامل شاپرک؛ دریافت کارمزد از پذیرندگان از ابتدای آبان (شهریور ۹۳)http://way2pay.ir/35096حالا و انتشار بی‌موقع این نامه آتش به جان شرکت‌های پرداخت ایران انداخته است. هفته گذشته شرکت‌های پرداخت مجبور شدند متن‌هایی منتشر کنند و درباره تغییرات آینده توضیح دهند. بهتر بود این نامه محرمانه می‌ماند و تغییرات موردنظر بانک مرکزی انجام می‌شد و بعد از این که شرکت‌های پرداخت آماده تغییر شده بودند این موضوع اطلاع‌رسانی می‌شد.توضیحات «آپ» در مورد نامه شاپرک و درآمدهای پایدار کارمزدیhttp://way2pay.ir/80012رویداد پیش‌رو: نشست بین‌المللی صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه آذر ۹۶ برگزار می‌شودhttp://way2pay.ir/80257همچنین هفته گذشته خبر آمد که هفتمین همایش سالانه بانکداری الکترونیک و نظام‌های پرداخت هم بهمن‌ماه ۹۶ برگزار می‌شود. فعلاً چیز خاصی جز یک سری محورهای کلی درباره رویداد منتشر نشده است. البته با نگاهی به محورها به نظر می‌رسد رویداد امسال نسبت به سال گذشته کمتر دچار شلختگی محتوایی باشد.http://way2pay.ir/80190دنیا قشنگ نو: زنجیره بلوکزنجیره بلوک جذاب‌ترین فناوری چند سال اخیر در فضای مالی و بانکی است. برخی تصور می‌کنند هنوز پتانسیل‌های فراوان نهفته در این فناوری رو نشده و به همین خاطر خیلی‌ها سعی می‌کنند با این فناوری همراهی کنند. مثلاً فروردین ماه رویدادی بزرگ در زمینه زنجیره بلوک در دبی برگزار می‌شود. در جیتکس امسال هم می‌شد دید که حاکمیت دبی این فناوری را جدی گرفته است. آلمان‌ها به برخورد سرد و البته منطقی شهره هستند. بوندس بانک یا بانک مرکزی آلمان اخیراً گزارشی در زمینه زنجیره بلوک منتشر کرده است. متن کامل گزارش در شماره ۵ عصر تراکنش منتشر می‌شود. خلاصه‌ای از آن را در راه پرداخت بخوانید:نگاه سرد بانک مرکزی آلمان به زنجیره بلوکhttp://way2pay.ir/80281تغییر و تحول هفته:حسین فلاح جوشقانی رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی شدhttp://way2pay.ir/80295عدد هفته:اپلیکیشن آپ به ۸ میلیون دانلود رسیدhttp://way2pay.ir/79637در سال ۲۰۱۶، ارزش پرداخت‌های موبایلی انجام‌شده در چین ۹۰ برابر آمریکا بوده استhttp://way2pay.ir/80203۱۰ کشور بدون پول نقد دنیا کدام‌اند؟ / کانادا، سوئد و انگلستان جزو ۳ کشور برتر بدون پول نقد دنیاhttp://way2pay.ir/80184پرداخت‌های دیجیتالی تا سال ۲۰۲۰ به ۷۲۶ میلیارد دلار می‌رسدhttp://way2pay.ir/80004و آخرین مطلب پیشنهادی که کم‌اهمیت‌ترین این مطالب هم نیست: بسیاری از متخصصان فین‌تک درباره دانش فین‌تکی خود بلوف می‌زنند!http://way2pay.ir/79649خانم‌ها و آقایانو حالا مطالب پربازدید راه پرداخت در هفته گذشتهشرکت خدمات انفورماتیک در ۱۶ عنوان شغلی استخدام می‌کندhttp://way2pay.ir/79738توسن در ۹ عنوان شغلی استخدام می‌کندhttp://way2pay.ir/79807آرامش غلیظ صنعت پرداخت شکست! / نامه‌ای که آتش به جان شرکت‌های PSP انداختhttp://way2pay.ir/79870بت شکن از بانک مسکن رفت / چه کسی جایگزین بت شکن می‌شود؟http://way2pay.ir/79650سیاست‌ها و ضوابط پرداخت یاران توسط بانک مرکزی منتشر شد / چراغ راه فین‌تک‌هاhttp://way2pay.ir/79677بنیان‌گذار بانک صادرات که بود؟ / در جست‌وجوی صبح، در جاده‌های مه‌آلودhttp://way2pay.ir/79494راهکارهای همراه کارینا در ۴ عنوان شغلی استخدام می‌کندhttp://way2pay.ir/79991Bye Bye Banksیا «خداحافظ بانک‌ها؟»http://way2pay.ir/79202درباره راه پرداخت</description><category>رضا قربانی</category><author>رضا قربانی</author><pubDate>Fri, 13 Oct 2017 13:00:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>