<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مبینا پناهی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mbynamshyrpnhii</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:58:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/58924/avatar/8CldlH.png</url><title>مبینا پناهی</title><link>https://virgool.ir/@mbynamshyrpnhii</link></image><item><title>مرا یاد تو می اندازد...</title><link>https://virgool.ir/@mbynamshyrpnhii/مرا-یاد-تو-می-اندازد-spi2cqoshdda</link><description>اتو را به برق زدم و مشغول اتو زدن شدم تمام حواسم جمع بود که بلایی سر مانتوی نازنینم نیاید تلویزیون روشن بود فکر کنم سریال نشان میداد صدایِ زیبای دخترانه ای اسم تو را زمزمه کرد،یک اسم کافی بود تا همه چیزرا فراموش کنم و کنار تو پیدایم شود،در خیالاتم لبخندت را تداعی کردم یاد آور دلتنگی هایم شدم بی قراری ها و نا آرامی هایش،بهانه ها و دیوانگی هایش،یادم آمد تو از همه جا بیخبری و اصلا نمیدانی دختری با نام من اینجا نشسته و مشغول زیستن با نام توست ، رنج دلتنگی را به جان میخرد برای یک لحظه دیدنت حتی از دور،درد دوری را تحمل میکند با تصور چشمانت حتی در رویا ،به این فکر کردم که تو چند فرسخ آن طرفتر با خیالی راحت به زندگیت میرسی و من اینجا شش دانگ خیالم پیش توست ،کاش از آنچه در دلم میگذرد خبر داشتی با گفتن این جمله یاد عهدی که بستم افتادم و بغضی به وسعت جهان در سینه نهادم &#34;تو نباید.....&#34;به مانتو نگاهی انداختم،بیشتر از قبل دوستش دارم دستی روی رد سوختگی کشیدم &#34;از این پس تو هم یاد آور او هستی....&#34;هرچه اینجاست مرا یاد تو می اندازد...</description><category>مبینا پناهی</category><author>مبینا پناهی</author><pubDate>Sun, 04 Aug 2019 06:34:43 +0430</pubDate></item><item><title>تو بودی اما نبودی...</title><link>https://virgool.ir/@mbynamshyrpnhii/تو-بودی-اما-نبودی-vn7tse42maat</link><description>امروز تو بودی اما نبودیامروز جایی بودم که قبل ترها بودی اما نبودیامروز من بودم و خاطرات و تویی که بودی اما نبودیهمین که قدم اول را که برداشتم خاطرات هجوم آوردند،بغض عجیبی در گلو رخ نمود و پرده نازکی از جنس اشک در چشمانم رخت پهن کرد هر گوشه آن جا تو را می دیدم که بودی اما نبودی کنار صندلی های مشکی خاک گرفته گوشه حیاط جایگاه رفع خستگی ها در رویا و خیالات ان جا هم بودی اما نبودیپله ها را که بالا رفتم صدای پاهایت در گوش هایم جانی دوباره گرفت به اتاق که رسیدم دیگر تحمل این بار سنگین بر گلو دشوار شد و آرام از چشمانم بر زمین نشست دانه های اشک آرام به زمین افتاد و من هم ...در و دیوار،ساعت کنج دیوار حتی پنجره همه بودند اما تو نه نبودی...کوله بار خاطره بر دوش کشیدم به قصد اتمام این سفرِ پر ماجرا و دشوار اما با دیدن گلدان کوچک شمعدانی بار دیگر آرام در کنج رویا جان دادم و بازهم تو بودی که با لبخند نظاره گرم بودی اما نبودی...</description><category>مبینا پناهی</category><author>مبینا پناهی</author><pubDate>Sun, 21 Jul 2019 04:09:41 +0430</pubDate></item></channel></rss>