<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مأوا کلاب</title><link>https://virgool.ir/feed/@mawa.club</link><description>بیا حرف بزنیم!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 23:17:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1731635/avatar/IhlDI9.png</url><title>مأوا کلاب</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club</link></image><item><title>کتاب موآ- منصور ضابطیان</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/کتاب-موآ-منصور-ضابطیان-mjixrxvkzqzz</link><description>نویسنده‌ی مطلب: زهرا باغشاهیکتاب موآنویسنده منصور ضابطیانضابطیان را سال‌هاست می‌شناسم‌ و‌ کم و بیش به‌عنوان یک آدم‌حسابی رویش حساب می‌کنم. سفر و سفرنامه‌خوانی و البته شناخت فرهنگ و سبک زندگی افراد را نیز دوست دارم. اما نمی‌دانم چرا تابحال سمت این ترکیب نرفته بودم؛ ترکیب ضابطیان و سفرنامه.روزی که تصمیم گرفتم بالاخره شروع به خواندن سفرنامه‌های منصور ضابطیان کنم؛ به کتابفروشی رفتم و از میان هفت‌هشت سفرنامه‌اش، دو کتاب را انتخاب کردم که یکی از آن‌ها موآ بود. همین کتاب پیش رو که سفرنامه ویتنام است. چرا؟چندی بود که در فیلم‌ها و کتاب‌ها از جنگ ویتنام و آمریکا می‌شنیدم یا در برخی خریدها به عبارت ساخت ویتنام برمی‌خوردم و همیشه برایم مبهم بود که ویتنام دقیقا چه‌طور جایی است. پس خواندن یک سفرنامه صمیمی از این کشور که فقط از لحاظ تاریخی و سیاسی به آن نگاه نمی‌کند، گزینه مناسبی به نظر می‌رسید. البته که دید روزنامه‌نگارانه نویسنده در کتاب مشهود است؛ اما لحن کتاب آنقدر صمیمی و دلنشین و ساده‌ست که مخاطب را متوجه جزییاتی فراتر از یک سفرنامه می‌کند. در موآ، می‌توان طعم غذاهای آسیای شرقی را چشید، با خلقیات چشم‌بادامی‌ها آشنا شد، دانست که سفر تنها گشتن مکان‌های معروف نیست و در نهایت آب و هوای عجیب ویتنام را نفس کشید. گفتنی‌ست که موآ، همان باران است به زبان ویتنامی، چراکه آنطور که نویسنده می‌گوید بیشتر روزهایی که در آنجا به سر برده با باران‌های سیل‌آسا همراه بوده‌اند. این هم وجه تسمیه کتاب!</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Fri, 02 Sep 2022 14:26:38 +0430</pubDate></item><item><title>بانوی میزبان- فئودور داستایفسکی</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/بانوی-میزبان-فئودور-داستایفسکی-sc15ifnmzpe4</link><description>نویسنده‌ی متن: متین حسینیکتاب بانوی میزبان از فئودور داستایفسکیترجمه: سروش حبیبینشر ماهی&#34;داستایفسکی در فوریه‌ی ۱۸۴۷ به برادرش می‌نویسد: برایم آرزوی موفقیت کن. &#34;بانوی میزبانم&#34; را دست گرفته‌ام و از همین حالا پیداست از کوتاه داستان (اولین داستان نویسنده) بسیار بهتر است. قلمم را فوران الهام هدایت می‌کند که در ذهنم برمی‌جوشد و از روحم راه به بیرون می‌جوید.&#34; بانوی میزبان داستان مرد جوانی به نام اردینف در پترزبورگ است. جوانی تنها، کتابخوان و اهل مطالعه که باید آپارتمانش را ترک کند و خانه‌ای جدید برای خودش پیدا کند. همین امر باعث می‌شود در شهر پرسه بزند. دنیای بیرون از خانه برای او که مدتها در تنهایی و گوشه‌گیری از آدم‌ها گذشته بود تازگی داشت. &#34;البته نمی‌شد گفت که نمی‌دانست این شیوه‌ی دیگر زندگی نیز هست، منتها با آن آشنا نبود و هرگز به دنبالش نرفته بود. از کودکی به راهی غیر از همه رفته و به شیوه‌ای غیر از همه زندگی کرده بود.&#34; درادامه پرسه زدن‌هایش وارد یک کلیسا می‌شود و کاترینا را می‌بیند. شیفته‌اش می‌شود‌. آپارتمان آن‌ها را پیدا می‌کند و تصمیم می‌گیرد گوشه‌ای از آن‌ها اجاره کند و به خانه میزبانش نقل مکان کند و این جابجایی سرآغاز وارد شدن به دنیای عجیب کاترینا و پیرمرد همراهش مورین می‌شود.  اردینف نیز  مثل راوی جوان شب‌های روشن آدمی تنهاست. درواقع این داستان داستایفسکی نیز &#34; مثل بسیاری از داستان‌هایش از زندگی خود او مایه می‌گیرد و می‌شود گفت وصف حال اوست در سال‌های جوانی.&#34;وقتی اردینف وارد آن خانه شد دچار ترس و نگرانی شدم چون آن آدم‌ها  عجیب و غریبی بودند. هر لحظه به این فکر می‌کردم که آیا اردینف کار درستی کرده از آن‌ها گوشه‌ای اجاره کرد که قدم به دنیای ناشناخته‌شان بگذارد؟ من همچنان کابوس مورین را می‌بینم.</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Fri, 02 Sep 2022 14:23:47 +0430</pubDate></item><item><title>درباره‌ی زبان و تاریخ از زبان والتر بنیامین</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/درباره-ی-زبان-و-تاریخ-از-زبان-والتر-بنیامین-edsyykskdi91</link><description>نویسنده‌ی مطلب: ریحانه شفیقهمانطور که از نام این کتاب پیداست موضوع مقالات آن-که به نظرم خاصیت جستاریشان بر مقاله بودنشان می‌چربید- درباره‌ی دو مفهوم تاریخ و زبان بود. اما راهگشایی و نورافشانی مطالب این کتاب برای من فراتر از این دو مفهوم بود. فیلسوف بودن والتر بنیامین در نوشته‌هایش مشخص است و بیانش عارف‌گونه؛ ترکیب این دو، فهم درخشانی از دین به خواننده می‌دهد. او یهودی‌ای آلمانی بوده که به نوشته‌ی تاریخ‌های غالب سیاسی -که به نظرش تهی از اعتباراند و من هم با او هم‌نظرم- با خوردن تعداد زیادی قرص مرفین خودکشی کرده. نوشته‌هایش در این کتاب آنقدر سرشار از زندگی و لحظه‌های نشاط‌آور و روشنگر بود که چنین مرگی را سخت باور میکنم. نقطه عطف این کتاب برایم تغییر مفهوم وحی، زبان و طبیعت بود که فکر میکنم هنوز بسیار کوچکم و زود است که با زبان خودم از آن بگویم. این کتاب برای من شروع لذت‌بخشی برای وارد کردن دنیای والتر بنیامین به زندگی‌ام بود. از آن دریچه‌هایی که برای ذهن تاریکم بسیار روشنی‌بخش بوده و هست.</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Fri, 02 Sep 2022 14:19:28 +0430</pubDate></item><item><title>بینایی و هجوم دوباره‌ی مرگ</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/بینایی-و-هجوم-دوباره-ی-مرگ-jwn7vgxbb3nr</link><description>نویسنده: مرضیه فروغیکتابی که شروع کردم به خواندن کتاب بینایی نوشته ژوزه سارامگو‌ قبل از آن می‌خواهم در مورد کتاب کوری و هجوم دوباره مرگ هم توضیحاتی برای دوستان عزیز بدهم. چون حس میکنم نوشته های ایشان یک جورهایی مکمل هم هستند .نوشته های ژوزه اوایل یک جورایی کسل کننده هستند ولی به مرور آدم را میخکوب می‌کند، طوری که دلت نمی‌آید رهایش کنی . چه بسا گاهی خودت  را در آن فضا میبینی و تجسم میکنی. حتی بعد از اتمام کتاب حس تعلق به فضای داستان را داری،که البته بیشتر در مورد کتاب کوری صدق می‌کند ...در کتاب های ژوزه ساراماگو بیشتر اشاره به هنجارهای اجتماعی دارد که کل جامعه را درگیر می کند حتی از مرزهای جغرافیای رد می‌شود و قشر  وسیعی را در برمیگیرد... مشکلات سیاسی را با قلم روی کاغذ آورده با توجه بیوگرافی ژوزه ساراماگو، ایشان یک کمونیست پرتغالی است که در کتاب هایش میخواهد جهالت و نادانی را مثل یک بیماری واگیردار و مسری نشان دهد. در کتاب کوری که قشر وسیعی از افراد جامعه کور می شوند و آن کوری سفید هست که دنیا را مثل شیر سفید میبیند . منظور کوری دل بود و بس...در این داستان بعد از مدتی انسان ها اخلاقیات انسانی را زیر پا گذاشته و به خلق و خوی حیوانی در میان که بهم رحم نمیکنند.در کتاب هجوم دوباره مرگ دنیا به جایی میرسد که مرگ متوقف میشود و چون مرگ پایان همه چیز بود و چیزی جز نفرت و جدایی نداشت ابتدا مردم خوشحال می شدند ولی به مرور زمان همه مشکلات زیاد میشود. بیمارستان ها پر از بیمارانی که پایان عمری  نداشتند خانه سالمندان پر از افراد پیر که مرگی به دنبال نداشت. سرنوشت انسان ها بسیار ترسناک شده جوری که زندگی نفرت‌انگیز شده بود مرگ می توانست شیرین تر از زندگی باشد. افراد سرشناس جامعه مثل پاپ ها رئیس جمهورها وزرا و ...غیره همه نامه ای  به مرگ می نویسند و متقاضی برگشت مرگ می‌شوند که ما دیگر از تو ترس و واهمه ای نداریم جوری که نویسنده انتهای داستان را به طنز تلخی می نویسد. مرگ با قبول این که قبل از مرگ افراد به فردی که زمان مرگش رسیده طی نامه ارغوانی مرگ اورا با زمان مشخص شده اطلاع میدهد و و نویسنده لباس مرگ را لباسی سیاه شنل دار با نامه های ارغوانی به تحریر درآورده... در ادامه داستان نامه ای ارغوانی به شخصی می نویسد و بعد از مدتی این نامه برگشت می خورد برای بار دوم و سوم بعد از ارسال نامه نامه مرگ برگشت میخورد و مرگ خودش را در قالب زنی در می آورد و به دیدن شخص می رود تا بفهمد چرا نامه او برگشت میخورد تا اینکه......</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Fri, 02 Sep 2022 14:00:34 +0430</pubDate></item><item><title>زندگی پیش رو</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/زندگی-پیش-رو-u9xlo6i8g1lg</link><description>نویسنده: کیمیا فرساد«وقتی خیلی کوچک بودم نمی‌دانستم که مادر ندارم. حتی نمی‌دانستم که باید مادر داشته باشم و رزا خانم هم برای اینکه در این‌باره حرفی نزند همیشه از این موضوع طفره می‌رفت. من نمی‌دانم چطور شد و چه مشکلی پیش آمد که من به دنیا آمدم. رفیقم لوماهوت که چند سال از من بزرگتر بود به من توضیح داده بود که به دنیا آمدن ما به دلیل جبر زمان بوده است.»در زندگی در پیش رو قصه رو از زبون پسربچه چهار ساله‌‌ی عربی می‌شنویم که تقریبا تا چهارده سالگی باهاش همراهیم. مومو یا محمد یه پسربچه‌ی یتیمه که پدر و مادر داره ولی نمیدونه که اونا کی هستن چون تا این سن ندیدتشون و سراغی ازش نگرفتن. مومو با یک خانوم مسن پیر که بچه یتیم‌های دیگه ای هم باهاش زندگی می‌کنن زندگی می‌کنه ولی خیلی با بقیه‌ی اون بچه‌ها از لحاظ دید و رفتار متفاوته. با سن کمش اکثر دوست‌هاش آدم‌های بزرگن و بچه‌هایی که باهاشون زندگی میکنه بیشتر به عنوان یه مراقب و بزرگتر کنارشون هست و کلا خیلی بیشتر از سنش می‌بینه و می‌فهمه و می‌دونه. داستان توی یکی از محله‌های قدیمی پاریس اتفاق میفته که توصیف جالبی هم از محله‌های قدیم پاریس در اون زمان داره.شاید این کتاب صرفن یه رمان با یه داستان معمولی به نظر بیاد، ولی اتفاقن حرفایی که از زبون یه پسربچه با سن کم راجع به مسائل مختلفی مثل اختلاف طبقاتی، تنهایی و سختی‌های زندگی میزنه خیلی بدیع و نو هست و اصلن کلیشه‌ای به نظر نمیاد و همین باعث جذابیت و کشش برای من شده، همینطور فضاسازی‌های خیلی قوی داره که باز هم از زبون همون پسربچه اتفاق میفته و باعث میشه آدم خودشو بتونه کاملن جای اون بچه تصور کنه و با خودش فکر کنه اگه من هم تو چنین شرایط سختی بودم همچنان میتونستم انقد با لذت‌های کوچیکی که در طول روز برام پیش میاد خوشحال باشم؟«این گناهکارانند که راحت می‌خوابند، چون چیزی حالیشان نیست و برعکس، بی‌گناهان نمی‌توانند حتی یک لحظه چشم روی هم بگذارند، چون نگران همه چیز هستند. اگر غیر از این بود بی‌گناه نمی‌شدند.»</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Thu, 18 Aug 2022 11:12:58 +0430</pubDate></item><item><title>بهترین سال زندگی من</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/بهترین-سال-زندگی-من-c0ij8uov1bjq</link><description>عنوان کتاب: بهترین سال زندگی تو- دارن هاردینویسنده‌ی متن: محمدحسین حاجی‌عبدالعلی بزازمهم نیست کجای دنیا زندگی می‌کنید یا چه دین و آیینی دارید. رتبه‌ی شغلی شما کجا قرار داره و چه اهداف و آرزوهایی دارید. خواسته یا ناخواسته همه ی ما انسانیم و پر از نقاط ضعف و قوت.در  چند سال اخیر مد شده که همه دارن کتاب‌های رشد فردی می‌خونن و یک سری از پیشنهادها رو دریافت میکنن که خودشون میدونن باید انجام بدن و یا انجام ندن ولی عموما هیچ راه حل عملی ارائه نمیشه.کتاب‌های دارن هاردی به نظر من این مشکل رو نداره و علاوه بر این که خوب مشکل‌یابی میکنه با دادن راه حل‌هایی که قابل اجراست شما رو در رسیدن به این اهداف کمک میکنه.این دومین کتابیه که من ازش دارم می خونم و در ادامه‌ی کتاب اثر مرکبه. ما هممون یک سری خصلت‌ها داریم که دوستشون نداریم ولی داریمشون. اهمال کاریم ، به برنامه هامون عمل نمی کنیم ، قول‌هامون رو فراموش می کنیم و ... . شما بعد از خواندن کتاب اثر مرکب به این نتیجه می‌رسید که پیشرفت در استمرار است و برای پیشرفت باید تلاش کرد. کتاب بهترین سال زندگی به شما کمک میکنه که ببینین از کجا آمدید ، در کجا هستید و به کجا می خواید برید.کتاب اولش با بر شمردن خصوصیات فردی و این که هممون کلی تصمیم گرفتیم و عمل نکردیم شروع میشه و سعی داره کاری کنه که حرف و عملمون یکی بشه.شما در کتاب با خود واقعیتون مواجه میشید و برای این که بتونید نتایج مورد انتظار رو بگیرید لازمه که مرحله به مرحله با کتاب پیش برید.در مرحله ی اول از شما تعهد اخلاقی گرفته میشه و اسم خودتون رو بالای برگه ای مینویسید و امضاش می کنید.بعد با جواب دادن به سوالاتی در مورد تجربیات و گذشته به درک مناسبی از پیشینه ی خودتون میرسید . در مرحله ی بعدی با سوالاتی اکنون خودتون رو در می یابید و در آخر هم برای آینده هدف هایی رو مشخص خواهید کرد.به شما یاد میده که بدون شعار دادن خود واقعیتون رو ببینید و به نیمه های پر وجودیتون تمرکز کنید . شکرگزار باشید و برای آینده برنامه ریزی کنید و به آنها برسید.مهم‌ترین چیزی که کتاب بر آن بنا شده این است که چرا مهم‌تر از چگونه است و با ذکر مثال‌هایی قابل لمس شمارو برای داشتن چرایی هایی که توان بده در این مسیر سخت از پس چگونگی ها بر بیان آماده میکنه. وقتی شما خودتون رو درست شناختید و توانایی تعیین اهداف درست رو داشتید کتاب وارد مرحله‌ ی عمل میشه و با سیستم برنامه ریزی انجام بازخورد و ارتقا شما رو یاری میکنه که تا آخر مسیر مستحکم به حرکتتون ادامه بدید.من خواندن هر دو کتاب دارن هاردی (اثر مرکب و بهترین سال زندگی) را به همه ی شما پیشنهاد می کنم و امیدوارم با استفاده از نکات و نقشه ی راه آن بتونید زندگی موفق و سرشار از شادی رو داشته باشید.</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Mon, 15 Aug 2022 15:29:24 +0430</pubDate></item><item><title>تجربه‌ی ۲۳ روضه در دو روز</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/تجربه-ی-۲۳-روضه-در-دو-روز-xgemjf84hlsl</link><description>به ­نام­ خدانام کتاب:  کاشوبهدی محمدی عزیز کتاب کاشوب را در کلاسش معرفی کرده بود و من هم آن را تهیه کردم اما گفتم تا محرم نمی­خوانمش. چون بعد از خواندن کتاب «به سفارش مادرم از حسام حسینی­‌نسب» که موضوعش سفر اربعین است را بعد از ایام اربعین خوانده بودم متوجه شدم اگر این کتاب را در حوالی اربعین می­خواندم، خیلی بیشتر می­توانست برایم لذت بخش باشد.محرم 1401 شمسی شروع شد و روزهای اول محرم یکی پس از دیگری می­‌گذشت اما باز من نمی­توانستم سراغ کتاب کاشوب بروم. برنامه‌­هایم که را چک می­کردم متوجه شدم برای تاسوعا و عاشورا نمی­توانم هیئت و روضه‌­ای بروم پس این دو روز بهترین زمان برای شروع کتاب کاشوب است.با کاشوب با 23 نفر که حتی یکی­شان دیگر بین­مان نیست به ۲۳ روضه رفتیم. از جامعه شناس و پزشک گرفته تا روحانی و مادر حامله. به روضه‌­های شهرهای مختلف رفتیم. مثلا یک سفر رفتیم خوزستان در بین اعراب آنجا عزاداری کردیم یا از کوچه پس کوچه‌­های اصفهان گذشتیم و به روضه‌­ی خانه بنکدار رفتیم و زیر درخت خرمالو نشستیم و عزاداری کردیم. برای یک روضه باید سرمای طاقت‌­فرسایی را تحمل می‌­کردیم اما تجربه خوشایندی بود. روضه‌­­ای که در کانادا برگزار شد. یکی از روضه‌­ها در کوره­‌های آجرپزی بود و نذری آبگوشت مرغ خوردیم.مهمان­‌های یکی از روضه­‌هایی که رفتیم خاص­ بودند. همان­‌هایی که بر آن­‌ها برچسب «دیگری» می­زنیم. روضه، خانه پدربزرگی بود که مهمانانش دیوانه‌­ها بودند. تنها جایی که احترام­شان حفظ می­شد. با کاشوب قاچاقی به کربلا رفتیم. سفری سخت و ترسناک که با تجربه‌­ای متفاوت همراه بود. روضه‌­­ی خانه­‌ی آقای تهرانی هم رفتیم. یک‌بار زمانی که در قید حیات بود و یک‌بار که نه خودش بود و نه آن خانه قدیمی‌­اش. در یکی از سفرهای کربلا با کسی آشنا شدم که او را سال قبل، از هیئت محله‌­شان بخاطر اعتیادش بیرون انداخته بودند اما حالا ده روز محرم را در حرم امام حسین (ع) بود.یکی از روضه‌­ها بیشتر با حال و هوای من همراه بود. همان روضه‌­ای که با یک جامعه‌­شناس رفتم. او از مستند بودن و نبودن مداحی و روضه می­‌گفت. بارها برای من پیش آمده که در حال اشک ریختن از صحبت­‌های روضه­خوان و مداحی هستم، اما به یک‌باره چیزی می­گویند تمام اشک‌­های من خشک می­‌شوند و با خودم می­گویم آیا صحت دارد؟ ذهنم آنقدر درگیر می­شود که نیمی از مراسم را از دست می­دهم.من نمی­توانم بگویم تاسوعا و عاشورا امسال روضه نرفتم. بلکه رفتم،  با ۲۳ نفر به ۲۳ روضه متفاوت رفتم.متین حسینی20مرداد1401 پنجشنبهحوالی 00</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Sat, 13 Aug 2022 15:27:23 +0430</pubDate></item><item><title>سفینه‌ی زندگی، روایت یک زندگی خاص و معمولی</title><link>https://virgool.ir/@mawa.club/سفینه-ی-زندگی-روایت-یک-زندگی-خاص-و-معمولی-d7q0sbvv6zqd</link><description>نام کتاب: سفینه زندگی، زندگی پیتر کامنتزید(رمان)نویسنده: هرمان هسهنویسنده‌ی متن: ریحانه شفیقگوش دادن به این کتاب برای من از آن اتفاقات یک‌هویی جذاب بود که در پی ‌بی‌خوابی‌های ناگهانی و طی گشت‌های شبانه‌ام در اپلیکیشن طاقچه رخ داد. اوایل کتاب از توصیفات تفصیلی نویسنده(کامنتزید) درمورد مناظر طبیعی محل زندگی‌اش هم حوصله‌ام سر رفته‌بود و هم مدام کنجکاوتر می‌شدم که قرار است چه اتفاقی در این روستای کوچک پوشیده از برف در دامنه‌ی کوه‌های آلپ، رخ دهد.کامنتزید روستازاده‌ای است که میل به تجربه‌ی زندگی واقعی و خوب و عالمانه دارد، به دنبال همین میل از روستای کوچکشان خارج می‌شود و دنیا و آدم‌های مختلفش را می‌بیند و طعم زندگی در فرهنگ‌های متفاوت را می‌چشد. زندگی‌اش در این بین تصاویر زیادی را برایش به نمایش می‌گذارد، عشق، تنهایی، رفاقت، فراغ، مرگ، روزمرگی و همه‌ی چیزهای عادی‌ دیگری که همه‌ی آدم‌های معمولی تجربه‌اش می‌کنند و برایشان خاص است. مثل همه‌ی ما. کامنتزید تا بیست و چهارسالگی‌اش بسیار شبیه ریحانه بود و همین شباهت ترقیبم میکرد برای دنبال کردن داستان زندگی‌اش و فهم آخر ماجرا. اما به طرز زیبا و شگفت‌انگیزی این زندگی مثل تمام زندگی‌های دیگر در حالی ادامه‌یافت که کتاب تمام شد. برخی در نقد این اثر می‌گویند که کتاب ناگهانی و بدون خبر تمام می‌شود، اما همین پایان بی‌شکوه برای من ضامن بقای کامنتزید دوستداشتنی در ذهنم بود.صدای فریاد موسویان در این لذت روح‌افزا برایم بی‌تاثیر نبود و مشتاق شنیدن دیگر کتاب‌های خوبی که با صدای او صوتی شده هستم.</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Sat, 13 Aug 2022 13:56:20 +0430</pubDate></item><item><title>سقوط تدریجی شوهر آهو خانم</title><link>https://virgool.ir/Rocket/سقوط-تدریجی-شوهر-آهو-خانم-vybeabtfajtl</link><description>به نام خدانویسنده: زهرا باغشاهی«در زندگی لحظاتی پیش می‌آید که انسان نه کسی را دوست دارد، نه دلش میخواهد کسی او را دوست داشته باشد؛ از همه چیز و همه کس حتی از وجود خود بیزار است؛ مثل اینکه تمام نیروها و رشته‌های زندگیرا از او بریده اند. نه میل کار کردن دارد و نه اشتهای خوردن؛ دلش می‌خواهد خاموش و تنها در گوشه‌ایبنشیند و به نقطه ثابتی خیره شود، یا اینکه صورت اشک‌آ‌لود خود را در متکا فرو برد و به هیچ چیز نیندیشد؛ آهو نیز چنین حالاتی را می‌گذرانید...»- شوهر آهو خانم- علی محمد افغانیویکی پدیا می‌گوید که علی‌محمد افغانی، نویسنده نخستین رمان واقع‌نگرانه فارسی است؛ یعنی همین رمان  پیش رو؛ «شوهر آهو خانم» در همان سبکی که افغانی در آن مشهور است، رئالیسم.  در صفحات ابتدایی کتاب، نقل قولی از نجف دریابندری آمده است که میگوید: نویسنده، در این داستان از زندگی مردم عادی اجتماع ما، تراژدی عمیقی پدید آورده و صحنه‌هایی را پرداخته است که انسان را به یاد آثار بالزاک و تولستوی می‌اندازد. افغانی این کتاب را به مادر خود تقدیم کرده است که باتوجه به داستان زنانه آن، دور از انتظار نیست. داستان کتاب شوهر آهو خانم، در سال‌های ابتدایی قرن 14 ، در سال‌های بحبوحه کشف حجاب و متحدالشکل کردن لباس اتفاق می‌افتد؛ کرمانشاه (زادگاه نویسنده)، خانه‌ای بزرگ و چندضلعی همراه با چند اتاق که در هرکدام افرادی با داستان‌های خودشان، ساکن‌اند. « اگر بخواهم، یک عنوان برای آنچه می‌نویسم انتخاب کنم، نام آن را «سقوط تدریجی شوهر آهو خانم می‌گذارم؛ چراکه از صفحات ابتدایی تا صفحات پایانی آن هم شاهد افت کتاب شوهر آهو خانم هستیم و هم سقوط شوهر آهو خانم؛ یعنی سیدمیران سرابی! مردی بازاری، معتبر و معتقد که درست در نقطه اوج، سقوط می‌کند و به افول می‌‌رسد. یک مرد و دو زن، بازیگران اصلی داستان‌اند. مرد، خاکستری به نظر میرسد که یک سمتش، زنی شهرآشوب و اغواگر ایستاده و در سمت دیگرش، زنی فرشته‌خو که حتی جایی میخواندم، نام آهو هم برگرفته از همین نماد بی‌گناهی و معصومیت است. یکی مرد خاکستری را به ورطه نابودی میکشاند و دیگری او را نجات میدهد و در نهایت، مخاطب در کشاکش این تناقض‌ها رها می‌شود که از نظر من، این همان، افول کتاب شوهر آهو خانم است. آنجا که هیچ راهی برای برون‌رفت از تناقضات وجود ندارد و همه‌ چیز تنها به توصیف و شرح و بسط رنج‌های آدمیزادی ختم می‌شود. به طوری که دور از انتظار نیست که خواننده بخواهد کتاب را در نیمه‌های آن رها کند و البته چیزی ر ا هم از دست ندهد!</description><category>مأوا کلاب</category><author>مأوا کلاب</author><pubDate>Sat, 13 Aug 2022 13:50:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>