https://virgool.ir/feed/@masoudsalehisocialبرنامه‌نویس ، نویسنده ، موزیسین، شاعر ، در خدمتمfa2026-11-11 21:12:17https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@masoudsalehisocialhttps://virgool.ir/@masoudsalehisocial/بازی-قدرت-قدرت-واقعی-در-اختیار-چه-کسی-است-z2r1rhbkhqmwاین پست دنباله این پست است. بعد از آنکه فهمیدیم ، زندگی‌مان توام با جبر است می خواهیم بدانیم که در این آشفته بازار، کت بر تن چه کسی است؟ چه کسی مارا مجبور به کاری می کند؟بازی شطرنجابزاری که من برای توضیح این موضوع در اختیار دارم، بازی شطرنج است. به طور کلی در بازی شطرنج با دو گروه بازیکن برنده خاص مواجه هستیم: (خاص از این نوع که احتمال برد ، منطقاََ کم است)1. بازیکن آماتوری که نسبت به حریفش برتری در مهره های اصلی دارد.2. بازیکن حرفه ای که چیز زیادی ندارد ولی استراتژی و تاکتیک خوبی دارد.و با دانستن این موضوع ، ما در بازی با حالتی مواجه هستیم به نام وضعیت آرامش ، که وضعیتی است که بازیکن در آن ، با آرامش تصمیم می گیرد و بدون استرس حرکت می دهد و در طی ادوار و با مطالعه سبک زندگی و تجربه بازیکنان برتر شطرنج ، مهم‌ترین مهارت را کنترل احساسات مطرح کرده‌اند. و واضح است که استرس و اضطراب بر این دو حالت و دو نوع بازیکن ، اثر مخرب دارد.در بررسی اثر استرس بر دو نوع بازیکن ، در نوع اول ، مسبب از دست دادن خط فکری و مهارت لازم به کار گیری مهره ها شده و در نهایت بازیکن که بر استرس ود غلبه نکرده، مهره های خودش را از دست می دهد. و در نوع دوم ، بازیکن به سادگی شکست می خورد. در پاراگراف بعدی ، به مسئله اصلی خواهیم پرداخت.مشابه بازی شطرنج ، در جامعه ، دارایی های ما ، مهره های بازی و فراهم کننده امکانات و امتیازات ما است و با توجه به کثرت دارایی ها ، و همچنین مهارت کنترل دارایی ها ، جامعه به چهار قشر تقسیم می شود: (مهارت را می توان به داشتن ذهنیت درست زیستن و مهارت کسب ثروت تعبیر کرد)1. پر دارایی و پر مهارت ( که بدیهی است ، قدرت کافی را دارا هستند و می توانند برای گروه پایین تر تصمیم گیری کنند)2. پر دارایی و کم مهارت3. کم دارایی و پر مهارت4. کم دارایی و کم مهارت ( که همواره و با تاسف فراوان ، مغموم تصمیمات و قوانین گروه های بالا هستند)با توجه به نمودار ، فکت اول : برای قوی بودن و دریافت امکانات زیاد ، باید خود را به افراد ثروتمند و پر مهارت نزدیک کرد.فکت دوم : گروه های 2 و 3 ، همگی یک ویژگی جذاب برای افراد ثروتمند و پر مهارت دارند. گروه دوم ، ثروتمند است و گروه سوم مهارت بالای جذب ثروت و زیستن دارند. به این سناریو توجه کنید : نفر A : هم ثروتمند است و هم پر از مهارت که بسیار شخصیت جذابی برایش می سازد.نفر B : ثروتمند نیست ولی پر از مهارت های جذاب است.نفر C : ثروتمند است ولی مهارتی ندارد.حال این سه نفر در یک مهمانی هستند و این دو نفر B,C ، برای شخص A ، جذابیت داشته و می توانند خودشان به شخص A نزدیک کنند و ارتباط موثر تشکیل دهند.فکت سوم : گروه آخر ، همواره پذیرای تغییرات و تحکیمات از گروه های بالایی هستند و هیچگاه به گروه ثروتمند و پرمهارت نزدیک هم نمی شوند و فرصت ارتباط موثر را نخواهند داشت.جامعه همین اندازه جای ترسناک و پر از ظلم است!سوال این است "وضعیت آرامش آنها چیست؟"آیا گروه اول ، همواره غرق در آرامش است؟ آیا گروه آخر همواره زانو غم در بغل گرفته و اشک می ریزند؟ آیا گروه های میانی ، همواره در حال تقلا هستند؟ خب واضح است که نمی توان جامعه را به طور دقیق با شطرنج ، تطبیق داد و از آن استفاده کرد اما اگر کمی مهارت بازی شطرنج را بررسی کنیم ، در میابیم که ما از ابتدا اضطراب شکست را نداشتیم و یا آنقدر هم زیاد مضطرب نبودیم و اضطراب ما در طی بازی فزونی پیدا کرد ، چرا که ما تصمیم می گیریم. تصمیم درست باشد ، که پیشروی می کنیم و احتمالا برنده بازی می شویم ، ولی بالعکس ،شکست می خوریم. اساسا قدرت برای آرامش است اما قدرت اجتماعی ، اصولا برای آرامش اجتماعی است و آرامش اجتماعی، با آرامش درون متفاوت است به طوری که ممکن است برای آرامش اجتماعی ما ، عده ای قربانی شوند. سوالی مطرح می شود : "چه چیزی آرامش یک فرد ثروتمند را برهم می زند؟" ، چندین حالت وجود دارد ، ولی نکته اینجاست که کثرت ثروت این فرد، برایش رهگشاست، خصوصاَََ که توانمند در مدیریت کردن ثروت باشد. بنابراین ثروت تامین کننده آرامش مشروط است. مشروط به اینکه توام با طمع و حرص برای نگهداری نباشد.بیایید نتیجه گیری کنیم:به طور موثر و بدیهی ، افراد ثروتمند و توانمند ، قدرتمند نیز هستند و بر جامعه کنترل می توانند داشته باشند و هریک از گروه های دیگر اجتماعی ، می توانند با آنها ارتباط بگیرند اگر چیزی برای ارائه داشته باشند و گروهی مغموم و ناتوان باقی می ماند و همین فضا ایجاب می کند که اهمیت تفکر درست و اصولی پدیدار شود و ملزوم شویم که تفکری راهگشا برای زیستن و جذب و تامین ثروت داشته باشیم که مجبور به تصمیمات و موج ناملایمات نباشیم...ممنون که با من همراه بودید.ادامه دارد...Amirhossein SalehiAmirhossein SalehiSun, 08 Sep 2024 10:14:51 +0330https://virgool.ir/@masoudsalehisocial/جبر-اجتماعی-قدرت-برچسب-ها-و-التهاب-ناحیه-متوسط-جامعه1-mblfueh7vaqjبه نام خدادر ابتدا باید بگویم که هرچیزی که می خوانید، استنباط های من از جامعه بوده و خوشحال می‌شوم اگر نظرات خودتان را اعم از انتقادی و تشویقی ، برایم بنویسید. پیشاپیش از توجه و وقتی که صرف می کنید متشکرم.واژه "جبر" در فضا های مختلف، معانی مختلفی دارد. در فضای علمی، جبر نام یکی از زیباترین زیرشاخه های ریاضیات است و همه شاخه های علمی ، جبر را به عنوان ابزاری برای حل مسائل خود مورد استفاده قرار می دهند. در فضای غیر علمی و عمومی، جبر ریشه واژه اجبار است و توصیف کننده حالتی است که فرد یا مفعول اختیاری ندارد. به‌ عنوان مثال ، در زمینه تربیت حیوان خانگی ، حیوان، اعم از سگ، گربه و ... در طی فرآیندی مهارت هایی را می آموزد. حال در این وضعیت ناظر ما هستیم و مفعول ، حیوان است. بیایید با مثالی، بهتر این فرآیند را درک کنیم. فرض کنید شما می خواهید به گربه خودتان ، آموزش دهید که هر وقت با انگشت به وی اشاره کردید، "میو" کند. در هر بار که با انگشت به او اشاره می کنید ، در ابتدا آموزش، به صورت تصادفی ، او (گربه) "میو" می کند و هر بار میو می کند، شما به او چیزی موسوم به "تشویقی" ، که آبجکت دلبند گربه‌تان است، می دهید و رفته رفته ، گربه شما با هر بار اشاره کردن "میو" می کند. در این مثال گربه شما به ظاهر با اختیار خودش ، "میو" می کند، اما جبری در کار است!شما با استفاده از علاقه گربه‌تان به تشویقی ، اورا برای دریافت آن، وادار به میو کردن می کنید و این جبر است! بنابراین اعمال جبر ، اجزایی دارد که به‌دنبال هم ، من و شما را وادار به انجام کاری می کنند. حال اگر فضا و محدودۀ اعمال این اجزا را بزرگ انتخاب کنیم که با جامعه برابری کند ما با پدیده ای به نام جبر اجتماعی مواجه هستیم.هولناک است که ما مختار به انتخاب هستیم اما جبر انتخاب هارا محدود به یک انتخاب می کند. به این سناریو دقت کنید. والدین و پسر برای انتخاب رشته با یکدیگر بحث می کنند. پسر علایق خود را در نظر گرفته و با والدین خود در میان می‌گذارد. بعد از شنیده شدن علایق فرزند توسط والدین ، والدین در تمام مدت زمان منتظر شنیدن کلیدواژه هایی مانند "مهندسی" ، "پزشکی" و "دبیری" بوده اند و مادامی که علاقه پسر در آمیخته با آنان نباشد ، از نظر والدین این علایق ارزشی ندارند. سوالی که مطرح می شود این است که چرا این کلیدواژه ها شکل گرفته اند؟ مگر دنیا و کشور به نویسنده و موزیسین و حتی تکنسین ماشین فنی و حرفه‌ای احتیاج ندارد؟ تمامی این واژگان از دل جبری می آیند که در جامعه حاکم است. ابتدا پدر و مادر ، دلیل این موضوع را دلسوزی مطرح می کنند. اما دلسوزی برای‌ چه چیزی؟ مگر با هنرمند شدن پسر، پسر جهنمی می‌شود؟ در ادامه زمینه دلسوزی را کار و شغل تضمین شده مطرح می کنند. گویی هنرمندان بیکار هستند! می دانیم ریشه همه دلسوزی از ترس است. وقتی با شکست عشقی مواجه می‌شویم و به پهنای صورت اشک می‌ریزیم ، پدر و مادر ، آغوششان را برویمان باز می کنند و حمایت و عشق و توجه شان را نثارمان کرده که اتفاق ناگوار تری رخ ندهد. یا اگر در امتحانی ، نتیجه مطلوب حاصل نشود ، با حربه "انشاالله دفعه بعد" خود را آرام می کنیم که ترس از آزار روحی نتایج بد، کمتر شود. پس به صورت تجربی می دانیم که ریشه دلسوزی، ترس است و بزرگترین ترس بشر، محدودیت و محدودیت ، مهمترین رهاورد جبر است.برای مبحث جبر کافیست. در ادامه به زمینه های جبرگرایی و قدرت در جامعه می پردازم. متشکرم.Amirhossein SalehiAmirhossein SalehiSat, 17 Aug 2024 01:49:31 +0330