https://virgool.ir/feed/@masiha.hadiتازه واردfa2026-11-11 09:52:56https://files.virgool.ir/upload/users/182664/avatar/MvsqmG.pnghttps://virgool.ir/@masiha.hadihttps://virgool.ir/@masiha.hadi/دیالوگها-hyg7yx6vzenmاز جمله دیالوگ هایی که دوست داشتم:تلخی با قند شیرین نمیشه؛ شب رُ باید بی چراغ روشن کرد. مادرطغای مرد جنگ است؛ نه مرد سیاست. سربدارانآنچه من میخواهم یک شمشیر مرصّع نیست. یک شمشیر برّان است. سربداران-شیخ حسن را یافتی؟+ مرده.-جسدش را برایمان آوردی؟+ لاشخوران زودتر از من رسیده بودند.-لاشخوران ِ هرزه گو را از جانب من به طعامی دیگر دعوت کردی؟+ دستور نداشتم.-باید می کردی. سربدارانتو سلطان بانوی مایی یا سلطان بانوی وزیر اعظم؟ سلطان و شبانعزم شکار ناب کن. هزار دستانجماعت ِ خواب، اجتماع ِ خواب زده، جامعه چُرتی. هزار دستان-تو لشکر شام را باور می کنی؟+من اناری را باور می کنم که در دست می فشارم. امام علیعقلم را به اسبم سپردم و چشمهایم را به فرداهای دور؛ اما دلم را برای تو نگاه می دارم؛ دخترک سیاه چَشم ِ عالم آشوب؛ عروس مرگ؛ قُطام. امام علیmasiha.hadimasiha.hadiFri, 12 Nov 2021 15:36:46 +0330https://virgool.ir/@masiha.hadi/هملت-wc3fkwtpvhnqآن زمان که این کالبد خاکی را بشکافیم درون آن رویاهای مرگباری را می ببینیم. ترس از همین رویاهاست که عمر مصیبت بار را اینقدر طولانی میکند؛ زیرا انسان اگر یقین داشته باشد که با یک خنجر برهنه می تواند خود را آسوده کند، کیست که در مقابل ظلم ظالم، تفرعن جابر، تکبر متکبر و دردهای عشق شکست خورده و رنج هایی که لایقان صبور از دست نالایقان می بینند، تن به تحمل دهد؟تفکر و تعقل همه ما را ترسو می کند و عزم و اراده هرگاه با افکار احتیاط آمیز توام گردد رنگ می بازد و صلابت خود را از دست می دهد و به مثابه همین خیالات بلند، عمر مصیبت بار آنقدر طولانی می شود...masiha.hadimasiha.hadiFri, 26 Jun 2020 22:42:32 +0430https://virgool.ir/@masiha.hadi/بیماری-بی-موقع-pgz6f8ypjovoسه روز پیش روز شلوغ و خاصی برای من بود. اول صبح دوش گرفتم و مختصر صبحونه ای خوردم و راهی شرکت شدم.‌ چند تا مهمون داشتیم و یکی دو تا جلسه مهم. تقریبا نزدیک ظهر بود که یهو یه سرگیجه وحشتناکی اومد سراغم. اصلا افتادم روی صندلی. یکی از همکارا گفت مهندس سرخ شدی. هر چند من چون سبزه ام سرخ شدنم یعنی سیاه پوستی کامل. خلاصه با اصرار همکارا راهی شدم و از اون موقع تا نزدیک ۳ نیمه شب درگیر دوا و دکتر و بیمارستانو غیره بودم....توی دو روز گذشته هم این ماجرا ادامه داشت. تب و لرز و سر درد.کلی آزمایش و شک کردن دکترها به خیلی چیزها...الان که مینویسم دیگه تب و لرز ندارم و بهترم.داشتم فکر میکردم شاید از خیلی وقت پیش بود که راجع به این هفته و تعطیلات آخر اون در حال برنامه ریزی بودم!masiha.hadimasiha.hadiWed, 03 Jun 2020 02:41:54 +0430https://virgool.ir/@masiha.hadi/دهم-اردیبهشت-hgzlomzio3uyمیشه گفت بهتر از دیروز بودم وقتی از خواب پا شدم. اسنپ گرفتم و هنوز ساعت ۹ نشده بود که رسیدم دفتر. آب رو گذاشتم جوش بیاد برای چای و بلافاصله مشغول رفع عیب از سیم کشی های دفتر شدم...روز اولی بود که باید کارهای انجام شده رو وارد اتوماسیون میکردیم...کمی وقتم رو گرفت و بعد هم تلفنی شروع به استعلام قیمت برای ساخت غرفه نمایشگاهی شدم...در بین تلفنها بهاین فکر افتادم که من چقدر مسلطم به تلفن زدن و پیگیری کارها...چقدر همه با احترام برخورد میکنن...یاد ۳-۴ سال پیش افتادم که بیشتر کارم تلفن زدن بود. به همکارها، به مشتری ها و به پرسنلی که خارج از دفتر کار میکردند...الان که بهش فکر میکنم میبینم من خیلی بهتر با پرسنل خودم رفتار میکردم نسبت به مدیرانم با من در زمان حال! از این مطلب نتیجه ای نمیگیرم...فکر و خیال ِموندن ماشین در پاسگاه و پیگیری نکردن من باز چندباری به سراغم اومد. یک نفر هم تماس گرفت و گفت من ۳ میلیون تومن میگیرمو ماشینو آزاد میکنم...هر چی بهش گفتم ماشین مشکل خاصی نداره و فقط راه و جاده طولانی و کمی وقتم باعث شده نرم سراغش یا باور نمیکرد یا عمدا سعی میکرد قضیه رو پیچیده جلوه بده...در نهایت با بهانه ای مجبور شدم مذاکره در این مورد رو به بعد موکول کنم...هوای اصفهان ابری و مطبوع بود...توی اینترنت دنبال ماشین اجاره ای گشتم...برای یه روز حداقل ۵۰۰ هزار تومن میگیرند و کلی تضمین که یه ماشینو اجاره بدن...برام قابل هضم نبود...امیدوارم که یه اتفاق عجیب، بزرگ و خوبی بیوفته و همه چیز به سرعت رو به راه بشه...شاید استدلالی برای این امید نداشته باشم جز اینکه خدا خیلی بزرگه و خیلی با ما آدمها فرق داره و از این کارهای عجیب و بزرگ و خوب خیلی انجام میده...شاید توی یک ساعت برلی چند هزار یا چند میلیون نفر اتفاق خوب بیوفته و دوست دارم یکی از اونها باشم...یهو تلفن زنگ بزنه و یه خبر بسیار خوبی که مدتها منتظرش بودم برسه....این کارها برای خدا خیلی راحته و کافیه اراده که...خدای من خیلی خدای خوبیه...همیشه به من کمک کرد. منی که مدتها توی دهات بودم بخاطر لطف اون سر از منطقه یک تهرانو و زعفرانیه در اوردم! اما قدر ندونستم و این باعث تاسف منه...چون تصمیمهای خودم کارو خراب کرد...وقتی به گذشته نگاه میکنم میبینم شاید بالاتر از ۹۵ درصد اتفاقات ناجوری که برام افتاده دقیقا بخاطر تصمیمهای خودم بوده و مقدار ناچیزی بخاطر دیگران...همیشه خودم خراب کردن موقعیتم رو شروع کردم...خدای خوب من، من از تو ممنونم که همیشه مواظب من و عزیزانم بودی و از تو میخوام الان که انقدر تنها و غریب و بی کس و بیچاره و ندار شدم دوباره بیای و به من لطف کنی...خدایا با یه کار بزرگ و عجیب و خوب غافلگیرم کن. چیزی که آرامش جسم و روح و شادی خودم و اطرافیانم و باز شدن دستم و اعتبار و دارایی و سلامتی و خوشی رو به همراه داشته باشه...خدایا، فقط تو میتونی...masiha.hadimasiha.hadiWed, 29 Apr 2020 19:06:04 +0430https://virgool.ir/@masiha.hadi/آخرین-دقایق-نهم-اردیبهشت-yftxa6snnztwروز سختی داشتم. از تصادفم دو هفته ای میگذره و ماشین هنوز توی پارکینگ راهنمایی رانندگی دلیجانه. باید اول برم پاسگاه اون آبادی که نزدیکش تصادف کردم به نام هستیجان و رضایت بدم. بعد اونها نامه ای مینویسند برای اداره راهنمایی و رانندگی. بعد باید ماشینو با جرثقیل یا یدک کش بیارم اصفهان برای تعمیر...تقریبا حقوق ۶ ماه پارسالم رو باید خرج تعمیر ماشین کنم...انقدر از اول سال ناراحتی کشیدم که واقعا جونی برام باقی نمونده...بیماری نزدیکان، قرص اشتباهی خوردن بابا، تصادف ناجور من، این شغل مزخرف و همکاران عقده ای و رئیس تازه به دوران رسیده، دوری از بستگان، تنهایی که ظاهرا قرار نیست تموم بشه، بی پولی و ... ردیف های اول لیست بدبیاری های امسالم رو تشکیل میده...هر روز که از خواب بیدار میشم میگم خدای من، خالق من، بزرگوار، یه نشانه ای، علامتی، چیزی بفرست دلم قرص باشه...میدونم که اون میفرسته و من نمی بینم و این خیلی ناراحتم میکنه...قبلا آدم بهتری بودم...موقعیتهای خوبی داشتم ولی قدر ندونستم و خیلی چیزها رو با تصمیمهای خودم خراب کردم...نمیدونم تا حالا کسی حسرت موقعیتهایی که خودش خراب کرده رو داشته یا نه...وقتی دفترم رو توی زعفرانیه تاسیس کردم حتی یه موی سفید توی سرم نبود...الان توی این سن و سال و با این همه ادعا برای مبلغ اندکی که قبلا دو برابرش رو راحت به دست می اوردم باید ۶۰۰ کیلومتر از خونه دور باشم...به هیچ وجه دخلم به خرجم نمیخونه...چکار کنم خدایا؟ چرا توی همون تصادف منو نبردی از این دیار فانی؟ خیلی موقعیت تراژیکی بود...شیشه ماشینو شکستن و در ماشینو کندن و منو کشیدن بیرون و بعد از مدتی بیهوشی در بیمارستان به هوش اومدم و با کمال تعجب همه ترخیص شدم...فقط کمی کوفتگی و کبودی...همین....من موندم و یه فاجعه جدید...گرفتاری هام بیشتر شد و مسائل مالیم پیچیده تر...خدایا، من میدونم که از من عاقل تری و البته مهربان تر...بیا و توی این ماه رمضون بخاطر دل شکسته من، و بخاطر دل شکسته همه اونهایی که دوستت دارن یه کاری بکن...خدایا، بیا و یا کار و بار منو درست کن و یا منو ببر...یه جوری با شرافت ببرم اگه این گزینه رو انتخاب کردی...کاری نکن که باعث ناراحتی بیشتر مامان دل نارک من بشی...یه جور خوبی این کارو تموم کن.اگرم گزینه اول رو انتخاب کردی، به اسمم قسم میخورم اینبار دیگه قدرت رو بدونم و قدرش رو بدونم...خدایا تو همیشه شاهد هر چیزی که به سرم اومد، هر چیزی که به سرم اوردم بودی...خدایا یادته بخاطر بابام چقدر توی این جاده کوفتی رفتم و اومدم...اونوقتها منو بیشتر دوست داشتی؟ حالا کمتر؟ خدایا، تو خدایی. تو خدامی. خدایا حالمو میبینی؟ منو تحویل بگیر، من آدم خوبیم، فقط عقلم کمه و خراب کاریم زیاد...بیا و یه بار دیگه خدایی کن...کجا میخوندم که بزرگی گفته بود: نجاتم میدهی آیا و راهم میدهی آیا؟حالا میفهمم اون فرد در اون لحظه چه حالی داشته، یا بهتر بگم خیال میکنم میفهمم.مهربانا، همه تعریف میکنن که یه روز یه اتفاق خوب چجوری همه چیزو براشون درست کرده...خونه خریدناشون، زن گرفتناشون، بچه دار شدناشون، پولدار شدنشون...خدایا، میدونم که چیزی که ازت میخوام در توان هیچ کسی نیست. فقط و فقط تو میتونی در یه زمان کم کار بزرگی بکنی...خدایا دلت میاد کار منو راه نندازی؟ اشک و آهمو میبینی؟ بیا و بزرگی کن...بیا و لطف کن...masiha.hadimasiha.hadiWed, 29 Apr 2020 00:56:37 +0430