https://virgool.ir/feed/@maryamnazemi077در تاریکی چشمانت را جستم، در تاریکی چشمانت را یافتم و شبم پرستاره شد.fa2026-11-11 14:17:13https://files.virgool.ir/upload/users/18850/avatar/etyjJm.pnghttps://virgool.ir/@maryamnazemi077https://virgool.ir/@maryamnazemi077/رویا-kh4pzfxb13nx دیشب در رویایی بی­خواب مانده بودم. انگاری که منتظر باشی تا در خوابی بیدار شوی. من در تاریکی رویایم چشمانی را یافتم که بیدار می­کرد رویا را. و بیداری پس از رویا شبیه هرچیزی­ست جز بیداری... maryamnzmmaryamnzmSun, 11 Nov 2018 01:50:29 +0330https://virgool.ir/@maryamnazemi077/قتل-عمد-ipdjo6o4fdiaآمدیم بودنت را عادت دهیم بر قلبی که پیوسته زمزمه داشت:( نه نه... زخمی تر از آنم که او مرهمِ من باشد. او همان زخم آخر است... شک نکن!)وشاید ”بودنت” دلیل موجهی بود برای یک قتل عمد!maryamnzmmaryamnzmWed, 07 Nov 2018 21:40:04 +0330https://virgool.ir/@maryamnazemi077/خیانت-u58r1bjizoa8هنوز هم پرسه زنان به دور شهر در پیِ حادثه ام و تو نمی دانی انبوهی از من، بی کس ِ بی کس از جمعیت گذر می کند. این «همه کس» را تحمل کرده ام و حالا من مانده ام در رویایی ترین شکل تو. غایت، تو بودی عزیز، لیک ردپای من حالا خیانت است. «خیانت»، شوخیِ فجیعی ست که هرروز ، خنده ی مبهمی را فریاد می کشد و من هرلحظه در فکری دور با «خیانت» می جنگم و هر بار درپایان، مرهم همان «خیانت» می شود. باور نخواهم کرد که روزی من و تو، بی صورت جمع شویم. چرا که عهد امروزیِ ما مسخ« رفتن» است؛ بدون درود، بدون بدرودmaryamnzmmaryamnzmSun, 14 Oct 2018 01:45:18 +0330https://virgool.ir/@maryamnazemi077/زندانی-yjkelarvgotxالله الرحمن الرحیم در آن ساعت از شب که روح هنگامه وداع سرمیدهد از جسم، جسم خاکی باز دلتنگ از او، لب به تمنا میگشاید :محبوبم; حضورت برای من لالایی جانفزایی است که زمهریر جانم را هرم میبخشد.عظمت برای تو در آن است که از زندان من رها شوی و برای من در تماشای الوهیت جاری شده در وجود توست.تنها روزنه نور در زندان من، وجود توست محبوبم.همان چیزی که مرا نیز از زندانم فراری میدهد.بمان و بتاب ویا مرا نیز با خود در این نور غرق کن. مرا با خود یکی کن ای رهاترین زندانی من.maryamnzmmaryamnzmWed, 10 Oct 2018 15:07:48 +0330https://virgool.ir/@maryamnazemi077/امّا-چرا-z5pre2ewn0nt بسم الله الرحمن الرحیمبه مرحمت این روزهای ناتمام از « هر»، وجودم یخ بسته و هزار تکه می شود و من مبهوت از خود تنها به نظاره نشسته ­ام. بیگانه از پاسخ، در هزارتوی پرسش، هراسان رها گشته ­ام.کاش پیدا شویکاش پیدا شویکاش پیدا شویاز کِی مرا گم کردی؟از کدامین تکه بی تو شکستم؟به گمانم «پیام آور فروردین» در این همه «من» گمگشته، امّا...چرا!! ...چرا!! maryamnzmmaryamnzmTue, 09 Oct 2018 00:59:49 +0330