<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Maryami</title><link>https://virgool.ir/feed/@maryam.k</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:29:14</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Maryami</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k</link></image><item><title>جودی ابوت به پاریس میرود</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k/جودی-ابوت-به-پاریس-میرود-e0v0lapcuuwq</link><description>بالاخره تونستم مرخصی بگیرم و برای هدف بزرگی که داشتم که خوندن در یک گروه کر معتبر بود به پاریس بیام. خیلی هیجان دارم و میخوام بهترین خودم رو بگذارم. کار در گروه کر بهار رو دو سال پیش شروع کردم گرچه گروهشون رو ده سالی بود که میشناختم ولی خب اورنج کانتی کجا و پاریس کجا که بالاخره امسال جور شدو اولش میخواستم 10 روز برم که استاد عزیز موافقت نکرد. هرچی من گفتم بزرگوار دو هفته مرخصی رو از کجا بیارم و اینجا مملکت سرمایه داری و ما مثل شما عمرا کار کنیم انگار نه انگار! گفت یا میای یا میشینی خونه. خلاصه منم سر کار بهشون گفتم دارم میرم پاریس برای اجرای موسیقی. چقدر هم استقبال شد بر خلاف شرکت قبلی که اصلا تو ذهنشون نمیگنجید یه دختر از خاورمیانه کرال بخونه! جالب ابنجاست که ایرانیا اعتقاد دارن مولانا رومی رو همه میشناسن ولی من به هر کسی گفتم داریم آهنگهای مولانا رو اجرا میکنیم اصلا نمیشناخت. به غیر از یکی از استادام جناب Larry خان که رومی رو میشناخت و شعراشو دوست داشت. خلاصه من کلی با پز و افتخار و البته دو تا دفتر پر پارتیتورهای کرال عازم پاریس شدم. از اول به ما هشدار دادن که این یک سفر سیاحتی نیست و یک سفر فرهنگیه. بدین معنا که از چرخ زدن اضافه در شهر و خوشگذرونیهای الکی در شهر پرهیز کنیم چون نباید مریض بشیم و هم باید صدامونو نگه داریم. لباس هم یه چیزی در حد پروتکلهای کاخ باکینگهام مشکی و استین کوتاه و پایین زانو و خلاصه خیلی فرمال طوری. خیلی خوشحالم که میتونم در این رویداد شرکت کنم و این شانسو داشتم که یه دفعه فیسبوک رو باز کنم و ببینم گروه کر بهار از طریق انلاین هم شاگرد میگیره :) خلاصه جودی درون من خیلی خیلی خوشحاله :))))))))))))))))</description><category>Maryami</category><author>Maryami</author><pubDate>Fri, 24 May 2024 15:32:43 +0330</pubDate></item><item><title>دل نوشته های یک حسابدار مهاجر و متاهل</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k/دل-نوشته-های-یک-حسابدار-مهاجر-و-متاهل-noywad7lb5zg</link><description>امروز صبح میخواستم مثلا ساعت 7 بیدار شم برم باشگاه  با نوید ورزش کنم. اما بیدار نشدم چون به قدری از نظر مغزی خسته بودم که حتی نمیتونستم از تخت بلند شم. چند وقته دنبال ارتقا شغلی هستم. یعنی وضع اینجوریه که من بدو ارتقا شغلی بدو. یه رییسی هم دارم ( اسمشو میگذارم بهترین دوست من) که تو صورت من نگاه میکنه و دروغ میگه که این موضوع از عهده اش خارجه. هفته پیش بهش گفتم بزرگوار من میدونم داری چیکار میکنی. یه چیزی تو مایه های &#34;من خر نیستم&#34;. دیگه به کسی که 30 سالگی مهاجرت کرده و 12 ساله اینجا زندگی میکنه که نمیشه دزوغ گفت.  خلاصه فعلا دو راه پیش رو دارم که یا کارمو عوض کنم که واقعا حوصله ندارم یا اینکه به تواناییهام اضافه کنم که بخشهای دیگه منو استخدام کنن. تو این مدت خیلی کارها کردم که بتونم خودمو قوی کنم. رزومه عوض کردم. مصاحبه ازمایشی انجام دادم. کلی ریسرچ کردم. خلاصه خودمو کشتم :) بماند که این وسط یهو یه عین الله باقرزاده با سابقه فروشندگی و رانندگی اوبر میاد وسط و استخدام میشه که من هیچچچچچچچچچچچ کنترلی روش ندارم. خلاصه اوضاع و وضعیت بدین صورته و دارم فکر میکنم برای سلامت روان برم باشگاه و روی تردمیل بدوم شاید بهتر بشم. </description><category>Maryami</category><author>Maryami</author><pubDate>Sun, 31 Mar 2024 00:40:50 +0330</pubDate></item><item><title>مرده بدم زنده شدم</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k/مرده-بدم-زنده-شدم-g44s9kkbjrku</link><description>سلام به همگیاین دو سه هفته اصلا روزای خوبی نبود و حس و حال درست و حسابی نداشتم که بنویسم. سقوط هواپیمای مسافربری و کشته شدن ۱۷۹ نفر که یک زمانی مثل من زندگیشونو کرده بودن توی دو تا چمدون ۲۳ کیلویی و دوری از خانواده رو برای داشتن یک زندگی بهتر به جون خریده بودن اصلا درد ساده ای نبود. این دو سه هفته خودمو جای خیلیهاشون گذاشتم. میدونم مهاجرت چقدر سخته  مخصوصا اینکه بخوای به کشوری مهاجرت کنی که زبانش فرهنگش و سیستمش با ایران فرق میکنه. بماند که این چند وقت شدیم خبر روز دنیا و حتی استاد Finance ما دیشب از سقوط سهام بویینگ به خاطر سقوط هواپیمای اکراین حرف زد. نمیتونم بگم که چقدر حس بدی داشتم وقتی تلویزیون اتاق ناهار خوری ما روشن بود و همکارای من داشتن به سخنرانی ترامپ بعد از حمله موشکی ایران گوش میکردم و من متوجه نگاههای دزدکیشون میشدم وقتی تنها ایرانی شرکت من هستم. خلاصه اینها رو گفتم که بدونید چرا غایب بودم. بالاخره جمعه هفته گذشته تصمیم گرفتم خودم رو جمع و جور کنم و رفتم ورزش کردم. تصمیم گرفتم اشپزی کنم چون تو این دوران فهمیدم اشپزی میتونه به ارامش فکریم کمک کنه. چند تا صفحه اشپزی خوب پیدا کردم و شروع کردم به درست کردن غذاهای تازه. دانشگاهم از چهارشنبه شروع شد و من دیگه حسابی سرم شلوغه. خلاصه اینکه داره کم کم حالم خوب میشه. وقتی خارج از ایران باشی هر اتفاقی تو ایران میافته دو برابر  وی ادم اثر داره مخصوصا وقتی خانواده داشته باشی. خب الان وقت ناهار من تموم شد  و من باید برم سر کار. منتظر پست بعدی من باشین! ?</description><category>Maryami</category><author>Maryami</author><pubDate>Sat, 25 Jan 2020 03:55:24 +0330</pubDate></item><item><title>یادداشتهای یک حسابدار دانشجوی همسر</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k/یادداشتهای-یک-حسابدار-دانشجوی-همسر-f69qjrvfrz5t</link><description>امروز یکشنبه هست حتما میپرسین خب که چی؟؟ خب که چی یعنی من به جای استراحت باید درس بخونم. وقتی مهاجرت میکنی یه جمله تداعی میکنی ز گهواره تا گور دانش بجوی. اینکه چرا من تصمیم گرفتم به جای فوق لیسانس فوقش یه لیسانس بخونم ماجرایی داره بس تلخ و سنگین که فعلا نمیخوام واردش بشم. دیشب استاد محترم ایمیل داد که ای کسانی که ۱۶ دسامبر امتحان دارید بدانید و اگاه باشد که من یک تکلیف دیگه به شما اضافه کردم. خیلی دلم میخواست بهش ایمیل بزنم و بگم دوست عزیز الان تو مغز تو چی میگذره و ایا تو برنامه داری به ما نمره بدی یا میخوای پدر ما رو در بیاری. دیشب تا ۱۰ شب سر پروژه بودم و بعدش برای اینکه مغز من دست از غر غر برداره رفتم تا ۱۲:۳۰ فیلم گاگستری دیدم اصلا فکر نکنید که مغز من اون موقع ظرفیت سکینه نینای نایی و کارادایی و این سریالهای ترکی مشنگ داشت. دیروز تمام مدت با مساله امار و احتمالات درگیر بودم و هی اون میگفت من حل نمیشم منم میگفتم خودتی حلت میکنم. بالاخره حلش کردم. امروز که یکشنبه هست و همه خارج نشینها هشتگ ساندی فان دی میزارن این وسط من چسبیدم به پروژه که بالاخره به سلامتی تموم شه. الان هم میرم ببینم این همسر گرامی چی میخواد باشد که امروز دست از سر موهای شونه نشده من برداره و دایم از من کمک نخواد.</description><category>Maryami</category><author>Maryami</author><pubDate>Sun, 08 Dec 2019 20:34:17 +0330</pubDate></item><item><title>یادداشتهای یک دانشجوی کارمند همسر</title><link>https://virgool.ir/@maryam.k/یادداشتهای-یک-دانشجوی-کارمند-همسر-lyprpygqbktg</link><description>میخوام وبلاگم رو با این جمله شروع کنم : زندگی ابتنی در حوضچه اکنون است.بعد از مدتها تونستم به طور اتفاقی یک وبلاگ فارسی پیدا کنم و بنویسم. به قول معروف هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش. این وبلاگ در مورد تجربیات روزمره ها و اتفاقاتی هست که برای من می افته. اتفاقاتی که به عنوان یک مهاجر کارمند دانشجوی همسر می افته. امیدوارم لذت ببرید.</description><category>Maryami</category><author>Maryami</author><pubDate>Sat, 07 Dec 2019 02:13:01 +0330</pubDate></item></channel></rss>