https://virgool.ir/feed/@maryam.a.manafiآموزگار پایه اول دبستان. علاقمند به آموختن و آموزاندنfa2026-11-10 21:55:18https://files.virgool.ir/upload/users/2993439/avatar/WCC7ng.jpghttps://virgool.ir/@maryam.a.manafihttps://virgool.ir/@maryam.a.manafi/پیشنهادهایی-برای-شروع-فعالیت-های-انسان-دوستانه-hfskj2wyxqwoبرای پدر و مادرها، معلمان، کاسبان، کارکنان اداره‌ها، کارگران، دانش آموزان، دانشجویان، اساتید دانشگاه، پزشکان و مهندسان و هرکسی که دوست دارد به خودش و دیگران برای بهتر زندگی کردن کمک کند.امام صادق (ع) خدای عزوجل فرموده است: «مردم خانواده منند؛ پس محبوب‌ترین آنها نزد من کسی است که با آنان مهربان‌تر و در راه برآوردن نیازهایشان کوشاتر باشد.»۱- به موسسه های خاص حامی محرومین و نیازمندان سر بزنید: همراه با خانواده خود یا دوستان یا همکلاسی ها به یک خانه سالمندان، مرکز نگهداری از کودکان نابینا، بیمارستان‌های برای بیماری‌های خاص مثلاً بیماران سرطانی، محل نگهداری کودکان معلول، خانه‌های مراقبت و حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و ... سر بزنید. برای پیدا کردن چنین مکان‌هایی می‌توانید از سازمان بهزیستی کمک بگیرید. چون بسیاری از این مکان‌ها تحت نظر بهزیستی هستند. علاوه بر این بسیاری از سازمان‌های خیریه که به چنین افراد نیازمندی کمک می‌کنند دارای سایت اینترنتی هستند و شما می‌توانید از طریق اینترنت با این سازمان‌ها بیشتر آشنا شوید.نکته ۱: از قبل به مشکلاتی که ممکن است در این بازدید پیش بیاید و همچنین برنامه‌ها و کارهایی که می‌توانید در این مکان‌ها انجام دهید فکر کنید و برای انجامشان تدارک ببینید. دست خالی نروید. می‌توانید با هدیه‌های مختلف آدم‌ها را خوشحال کنید و به آنها انگیزه برای خوب زندگی کردن بدهید. مثلاً قصه گویی برای کودکان نابینا، خریدن هدیه مناسب یا میوه و شیرینی برای پدربزرگ‌ها و مادر بزرگ‌های خانه سالمندان و ...سورة مائده ۳۲: «و هر کس کسی را زنده بدارد، چنان است که گویی تمام مردم را زنده داشته است.»نکته ۲: گاهی ممکن است بردن یکی از اعضای خانواده به این مکان‌ها مناسب نباشد. ضمناً همیشه بهتر است نیت و هدفتان از این بازدید را از قبل برای خودتان و همراهانتان معلوم کنید. (مثلاً خوشحال کردن کسانی که آنجا هستند، کمک کردن مستمر به آنها، احساس مسئولیت کردن در برابر این آدم‌ها و این که ما وظیفه داریم بهشان کمک کنیم و ...)نکته ۳: سعی کنید راه‌هایی برای تداوم، گسترش و عمیق‌تر شدن این سرزدن‌ها پیدا کنید. چون در غیر این صورت بعد از مدتی ممکن است با خودتان فکر کنید که آیا واقعاً سر زدن من کمکی به این کودکان معلول یا نابینا با این همه مشکل می‌کند و فایده‌ای دارد؟ و انگیزه‌تان برای ادامه چنین کاری را از دست بدهید. انگار هر بار که فرصت دیدار آدم‌های محروم در هر کدام از این مکان‌ها برای شما پیش می‌آید، از شما می‌طلبد که کاری جدید بکنید و تصمیمی تازه بگیرید. پس دست به کار شوید. مثلاً شاید بعد از مدتی بتوانید یک برنامه آموزشی مفید و امید بخش ماهانه یا هفتگی در برخی از خانه‌های سالمندان شهرتان اجرا کنید. یا پیشنهاد اجرای برنامه‌هایی را که شما طرح آنها را ریخته‌اید به مسئولان این مکان‌ها بدهید.مثال:✓ پیشنهاد ایجاد یک باغچه یا گلخانه که سالمندان علاقمند در آن گل و گیاه و سبزیجات و صیفی جات بکارند.✓ ایجاد یک کتابخانه با کتاب‌های مفید و به درد بخور در هر کدام از مراکز فوق و اجرای برنامه کتاب خوانی، قصه گویی و شعرخوانی در آنها✓ ایجاد ارتباط میان پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های خانه سالمندان با کودکان محروم تحت پوشش یک خیریه یا کودکان نابینا از طریق نامه نگاری کودکان به بزرگ‌ترها و برعکس، تدریس به کودکان، دیدار حضوری و ...✓ استفاده از توانایی‌های محرومین (مانند توانایی یک معلم پیر خانه سالمندان برای تدریس یا توانایی خواندن سرود در کودکان نابینا) تا برای ایجاد پیوند میان آدم‌ها تلاش کنیم و کمک کنیم تا آدم‌ها عزت نفس خود، دانش، امید و شادی را دوباره بیابند.طبیعتاً لازم می‌شود که افرادی که تمایل به انجام چنین برنامه‌هایی دارند از طریق خواندن کتاب، گفتگو با افراد آگاه و فعال در این زمینه‌ها و برقراری جلسات مداوم با آنها دانش و مهارت‌های لازم را کسب کنند. مثلاً شما برای انجام قصه گویی برای کودکان نابینا، لازم است که در زمینه رشد کودکان، علوم تربیتی، قصه گویی، پیدا کردن قصه‌های مناسب این کودکان و پیدا کردن درک درست از شرایط خاص کودکان نابینا مطالعه کنید و از افراد فعال در این زمینه کمک بگیرید.۲- از انجمن‌ها سازمان‌ها و نهادهای دولتی و مردمی فعال در زمینه‌های انسان دوستانه بازدید کنید: مانند انجمن‌های حمایت از کودکان سرطانی (مثل: محک مؤسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان)، سازمان بهزیستی و .....ضمن بازدید، از فعالیت‌های این نهادها آگاه می‌شوید و متوجه نیازمندی آنها و این که خود شما چطور می‌توانید با آنها همکاری کنید می‌شوید. می‌توانید به صورت گروهی مثلاً با همکلاسیها یا دوستانتان این برنامه را ترتیب دهید.3- نهادهای فعال در زمینه‌های انسان دوستانه را به دیگران معرفی کنید: لیستی از خیریه‌ها و نهادهای فعال در زمینه اعمال انسان دوستانه را تهیه کنید و در محل کار خود، در آپارتمان محل سکونتتان، در خانواده و در موقعیت‌هایی مانند مهمانی‌ها، هفته احسان و نیکوکاری، اردوها، جشن ها و... میان افراد پخش کنید. یا اینکه لیست را در مکان‌های مناسبی مثل برد اداره یا دانشکده، دیوار پارکینگ، ورودی آپارتمان، آسانسور و .... نصب کنید. در این لیست علاوه بر نام آن نهاد، خلاصۀ کوتاهی از فعالیت‌های آن، آدرس، شماره تماس و شماره بانکی موسسه جهت کمک مالی را هم بنویسید.✓ با نوشتن شعارهای انسان دوستانه با فونت بزرگ‌تر در بالای صفحه، می‌توانید در بقیه انگیزه برای انجام کار نیک ایجاد کنید.✓ اگر می‌توانید همزمان با پخش لیست، درباره اهداف و نتایج و خوبی‌های فعالیت‌های انسان دوستانه با دیگران گفتگو کنید.۴- یک صندوق قرض الحسنه راه بیاندازید: پیشنهاد راه اندازی یک صندوق قرض الحسنه در خانواده یا بخشی از دانشگاه یا مدرسه یا آپارتمان محل سکونت یا اداره یا محل کارتان را بدهید. قوانین این صندوق را با کمک بقیه اعضا به عنوان اساسنامه تهیه کنید. درست کردن این صندوق خوبی‌های بسیاری دارد. مثلاً:وقتی هر کدام از ما قسمتی از درآمد خود را -که چندان هم زیاد نیست و بود و نبودش در مخارج ماهیانه‌مان تاثیر اساسی ندارد- برای قرض الحسنه کنار می‌گذاریم، مقدار زیادی پول جمع می‌شود، که می‌تواند در مواقع ضروری مانند بیماری‌های پرهزینه، اجاره خانه، خرید یک وسیله ضروری، بیکار شدن یک نفر و ... مفید و پر خیر و برکت باشد و به کمک دوستان و نزدیکان ما بیاید. در واقع قسمت اندکی از مال ما که احتمالاً به راحتی مصرف می‌شد، از بین می‌رفت و تمام می‌شد، سبب خیر و برکت و کمک به اطرافیانمان شده است؛ خیری که ماندگار است و تمام نمی‌شود. علاوه بر اینها با کنار گذاشتن پولی اندک، توانسته‌ایم پیوند دوستی و رابطه‌ای بهتر میان آدم‌ها ایجاد کنیم.«آنچه پیش شماست تمام می‌شود و آنچه پیش خداست پایدار است و قطعاً کسانی را که شکیبایی کردند به بهتر از آنچه عمل می‌کردند پاداش خواهیم داد.» نحل-۹۶«مَثَل صدقات کسانی که اموال خود را در راه خدا انفاق می‌کنند، همانند دانه‌ای است که هفت خوشه برویاند که در هر خوشه‌ای صد دانه باشد. و خداوند برای هر کس که بخواهد آن را چند برابر می‌کند و خداوند گشایشگر داناست.» بقره - ۲۶۱«کیست آن کس که به خدا وامی نیکو دهد تا نتیجه اش را برای وی دو چندان گرداند و او را پاداشی خوش باشد؟» حدید - ۱۱نکته: می‌توانید هر ماه یا هر چند ماه سهمی از پول حساب را با توافق اعضا، صرف امور خیریه بکنید یا به نهادها، سازمان‌های مردم نهاد و خیریه‌ها، مدارس محروم، خانه‌های سالمندان و ...  بدهید.۵- به کودکان و نوجوانان انفاق، احسان و نیکوکاری را یاد دهید: به کودک خود یا کودکانی که می‌شناسید کمک کنید و یاد دهید که با دست خودشان برای دیگران نیازمند یا غیر نیازمندِ غریبه، هدیه درست کنند؛ یا به دیگران کمک کنند. برای آنها قصه‌ها و فیلم‌هایی در این زمینه‌ها تهیه کنید. هدیه کودک شما ممکن است یک نقاشی ساده باشد یا گلدانی گل که کودک خودش آماده کرده است یا قصه‌ای که با صدای خودش ضبط شده است.«امام علی (ع) جامه ای خرید و چون از آن خوشش آمد، آن را در راه خدا بخشید. جلد دوم الحیات صفحه ۳۵۴»✓ یک قلک صدقه به کودک یا نوجوانی که می‌شناسید هدیه دهید و درباره صدقه دادن و کمک به دیگران و کودکان نیازمند با او صحبت کنید.«هرگز به نیکوکاری نخواهید رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید و از هر چه انفاق کنید قطعاً خدا بدان داناست» آل عمران-۹۲6- جشن نیکوکاری فصلی برگزار کنید: یک برنامه یا مراسم فصلی در ابتدای هر فصل داشته باشید که در آن همه اعضای خانواده، محل کار، کلاس و ... لباس‌ها و وسایل مناسب اضافی را برای هدیه دادن به نیازمندان کنار می‌گذارند. از کودکان و نوجوانان هم بخواهید که در این برنامه شرکت کنند. مثلاً در فصل سرما، به جز لباس‌های گرم می‌توان به فکر تهیه پتو یا بخاری هم بود. این وسایل را می‌توانید به خیریه‌ای که می‌شناسید بدهید یا خودتان مستقیماً به یک مدرسه محروم یا خانه سالمندان محروم و... برسانید.«هر که برای مستمندی صدقه ای جمع آوری کند، اجری همانند اجر صاحب صدقه دارد و اگر چهل هزار انسان آن صدقه را دست به دست کنند و سپس به دست مستمند برسد به همه آنها اجر کامل داده می‌شود.» پیامبر اکرم (ص)7- از توانایی‌ها و تخصصتان استفاده کنید: هر کدام از ما توانایی‌ها و تخصص‌هایی داریم که به راحتی می‌توانیم آنها را برای کمک به دیگران به جریان بیندازیم. مثلاً اگر مهندس هستید و جمعی از مهندسان را هم می‌شناسید، می‌توانید یک گروه شوید و برای تعمیر ساختمان مدارس محروم اقدام کنید؛ اگر پزشک هستید می‌توانید با کمک دوستان پزشکتان یک گروه خیریه با هدف کمک‌های بهداشتی و درمانی تشکیل دهید. بسیاری از کودکان و نوجوانان محروم علاوه بر امکانات آموزشی، از آموزش با کیفیت دروسشان هم محروم هستند. شما می‌توانید با چند ساعت وقت گذاشتن در هفته برای تدریس یک درس، از ترک تحصیل یک کودک محروم جلوگیری کنید.«شما به اتفاق کردن آنچه به دست آورده‌اید محتاج‌ترید تا به دست آوردن آنچه گرد می‌آورید» امام علی (ع) میزان الحکمه - ۶۴۳۹8- در مکان‌های مختلف برنامه نمایش فیلم بگذارید: در خانه، محل کار، دانشگاه، مدرسه یا هرجایی که ممکن است، فیلم‌هایی با موضوع فعالیت‌های انسان دوستانه، کمک به دیگران، مسایل محرومین و نیازمندان، بخشش و احسان و ..... نمایش دهید. یا چنین فیلم‌هایی را به دیگران هدیه دهید یا پیشنهاد دهید.۹- کتاب‌ها و داستان‌های مناسب را به دیگران معرفی کنید: کتاب‌هایی با موضوع فعالیت‌های انسان دوستانه، کمک به دیگران، مسایل محرومین و نیازمندان، بخشش و احسان و ... را به دیگران معرفی کنید، هدیه دهید یا برای خواندن پیشنهاد کنید. برای کودکان یا نوجوانان می‌توانید داستان‌هایی با این موضوعات را تعریف کنید و با آنها در این باره گفتگو کنید.۱۰- نمایشگاه عکس برگزار کنید: در اداره، سالن عمومی مجتمع محل زندگی، مدرسه، دانشگاه و ... یک نمایشگاه عکس با موضوع جنگ و صلح، محیط زیست و ارتباط آن با فقر، وضعیت زندگی افراد نیازمند و محروم در نقاط مختلف جهان، تبعیض در جوامع مختلف و ... برگزار کنید.۱۱- نمایشگاه کتاب برگزار کنید: در اداره، خانه، سالن عمومی مجتمع محل زندگی، مدرسه، دانشگاه و ... یک نمایشگاه کتاب با موضوع جنگ و صلح، محیط زیست و ارتباط آن با فقر، وضعیت زندگی افراد نیازمند و محروم در نقاط مختلف جهان، تبعیض در جوامع مختلف و ... برگزار کنید.۱۲- از هنرتان استفاده کنید: تهیه صنایع دستی، کارت پستال دست ساز، غذاهای خانگی و فروش آن جهت کمک به نیازمندان. این برنامه را به ویژه در مدرسه و دانشگاه به راحتی می‌توان اجرا کرد.«لبخند زدن تو به روی، برادرت، صدقه است. امر به نیکی تو، صدقه است. نهی از بدی تو، صدقه است. نشان دادن راه به کسی که راه بلد نیست، صدقه است. برداشتن سنگ و خار و استخوان از سر راه، صدقه است. خالی کردن آب از دلو خود به دلو برادرت صدقه است.» پیامبر اکرم (ص)، میزان الحکمه، ۳۰۴۱۱۳- مناسبت های خاص: در مناسبت‌های خاص مانند ماه رمضان، دهه محرم، هفته احسان و نیکوکاری، عیدنوروز و ... به مدارس محروم، خانواده‌های نیازمند و ... سر بزنید و در جهت تامین نیازهای آنها تلاش کنید. به عنوان مثال در ماه رمضان می‌توانید برای خانواده‌های نیازمند ارزاق ببرید یا در مدارس محروم برای برگزاری مراسم افطار غذا تهیه کنید.۱۴- از اینترنت به نفع محرومین استفاده کنید: اگر وبلاگ اینترنتی دارید می‌توانید خیریه‌ها و موسسات فعال را در آنجا معرفی کنید و معرفی فیلم، کتاب و عکس‌های مناسب را روی وبلاگتان قرار دهید.۱۵- خیریه خانوادگی تشکیل دهید: با اعضای علاقمند در خانواده خود یک جمع برای کمک کردن به خانواده‌های نیازمندی که می‌شناسید تشکیل دهید. یا این جمع را تشکیل دهید تا در مرحله اول نیازمندان را پیدا کنید و بتوانید به آنها کمک کنید. انجام چنین کارهایی به تنهایی ممکن نیست باید به فکر تشویق و جذب دیگران بود.۱۶- نیازمندان اطرافمان را ببینیم: ما در هر موقع و به هرجا که می‌رویم می‌توانیم نسبت به افراد نیازمند حساس باشیم و اگر کاری از دستمان بر می‌آید در همان موقعیت یا بعداً انجام دهیم.بابای مدرسه، تنظیف کار اداره، پسربچه سر چهارراه، دختر جوانی که نصف شب در خیابان می‌بینیم، کارگر شهرداری و بسیاری دیگر انسان‌هایی هستند مانند خود ما که حق دارند خوب زندگی کنند و در عین حال در شرایط بسیار سختی به سر می‌برند که رهایی از آن به تنهایی برایشان ممکن نیست.مریم منافیمریم منافیFri, 12 Dec 2025 11:37:27 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/قدم-های-کوچک-اثرهای-بزرگ-پیشنهادهایی-برای-فعالیت-های-انساندوستانه-دانش-آموزی-d0yvyuljiv3m1. در ابتدای سال تحصیلی کتابهای کمک درسی سال قبل خود را جمع آوری کنید تا به محرومان داده شود. یک نفر مسئول جمع آوری کتابها شود و یک نفر دیگر پیگیری کند که کدام مؤسسات انسان دوستانه به این کتابها احتیاج دارند. سپس کتابهای جمع آوری شده را به آن مؤسسه بدهید. یا اینکه یک روز را به فروش کتابهای درسی سال قبلتان به دانش آموزان کوچکتر اختصاص دهید. کتاب ها را به قیمت سال قبلش بفروشید. میتوانید نصف پول را به محرومین اهدا کنید و نصف دیگر را برای خودتان نگه دارید.2.  هر کدام از بچه ها مسئول یکی از موضوعات انسان دوستانه شود؛ مثلا طبیعت و محیط زیست، فقر و نابرابری، گرسنگی، زنان، معلولان و ... . سپس به مطالعه و گفتگو با آدمهای مطلع پرداخته و دربارهی موضوع تحقیق کنید؛  نتیجه جستجوها و تلاشهایتان را به صورت یک متن یا سخنرانی (سمینار) سر صف مدرسه برای سایر بچه ها ارائه دهید.در صورتی که به هر دلیل امکان استفاده از فرصتهایی مثل سر صف نبود، خودتان هم میتوانید دور هم جمع شوید و نشست هایی برگزار کنید؛ این نشستها میتواند با حضور بچه ها و سایر افراد علاقه مند از خود مدرسه یا از سایر مدارس تشکیل گردد.3. برد مدرسه را فعال کنیم؛ شما میتوانید مطلب هایی در زمینه ی موضوعات انسان دوستانه تهیه کرده و آنها را به برد مدرسه بزنید. قالب این مطلب میتواند روزنامه دیواری، بریده ی روزنامه، یک جمله ی قصار، یک قطعه ی ،کوتاه،کاریکاتور، عکس و ... باشد.به عنوان یک پیشنهاد ساده چند نفر از بچه ها میتوانند مسئول کشف و پیگیری روزانه مطالب انسان دوستانه در تعدادی روزنامه ی خاص یا شبکه های اجتماعی شوند. بجز برد مدرسه شما بچه ها میتوانید این مطالب را دست به دست به همدیگر قرض دهید یا در کانال ها و گرو های مجازیتان به اشتراک بگذارید، آنها را بخوانید و و با یکدیگر در مورد آنها گفتگو کنید.4. میتوانید مسابقه هایی در مدرسه تان و یا بین چند مدرسه برگزار کنید؛ مسابقه هایی با موضوعات انسان دوستانه ای مثل گرسنگی، سالمندان، بزهکاری، کودکان کار و خیابان، فساد اقتصادی و ... . قالب این مسابقات، بسته به توانایی شما در برگزاری آن، میتواند به صورت مسابقه کتابخوانی، انشانویسی و... باشد.مسابقات می توانند با حال و هوایی دیگر نیز برگزار شوند. مثلاً در آلمان، کودکان دبستانی در حمایت از کودکان آسیب دیده و بی سرپرست، مسابقه ی دو برگزار کرده بودند. شما بچه ها می توانید تبلیغات مسابقه را خودتان درست کرده و انجام دهید و سپس در روز تعیین شده با شعارهایی که به پیراهن هایتان وصل کرده اید، مسابقه ی دو برگزار کنید. پیشنهادات بسیار دیگری نیز می توانند وجود داشته باشند؛ شما چه پیشنهاداتی دارید؟5. می توانید دور هم جمع شده و از یک سازمان همبستگی (سازمان مردم نهاد یا NGO) دیدن کنید. برخی سازمان ها خودشان مشتاق اند که با بچه ها در تعامل باشند. یکی از بچه ها یا معلمان، مسئول تحقیق در مورد چنین سازمانهایی میشود. پس از هماهنگی های لازم شما به دیدن آنجا می روید و علاوه بر آشنایی ممکن است مطابق با نیازهای آن سازمان همبستگی مسئولیتهایی را نیز متقبل شوید؛ مثلا به عنوان مُبلّغ یا گیرنده ی قلک و... .شما می توانید نتیجه ی بازدید خود را به صورت یک گزارش به برد مدرسه بزنید و یا اینکه گزارشتان را در سر صف بخوانید.6. علاوه بر سازمانهای مردم-نهاد، محیط های زیاد دیگری نیز وجود دارند که میتوانید به عنوان یک کار انسان دوستانه به آنجا بروید؛ مثلا خانه ی سالمندان، مرکز نابینایان، بیمارستان و ... . می توانید از قبل برنامه هایی ترتیب داده و آنها را در مرکزی که قرار است به آنجا بروید اجرا نمایید. سرود خوانی، اجرای موسیقی، انجام بازیهای فکری، قصه گویی و شنیدن قصه می توانند پیشنهادهایی فرضی برای بازدید از یک خانه ی سالمندان باشند. برای سایر جاها شما چه پیشنهاداتی دارید؟7. به نفع سازمان های انسان دوستانه کاردستی بسازید. بسیاری از سازمانهای انسان دوستانه مایل هستند که جوانان و نوجوانان، کاردستی هایی تهیه کنند و این کاردستی ها در بازارچه ها و نمایشگاه ها به نفع آن سازمان فروخته شود. با مراجعه به مؤسسه های انسان دوستانه و برنامه ریزی برای انجام یک برنامه ی مشترک، میتوانید به ساخت کاردستی پرداخته و به این شیوه از فراموش شدگان حمایت کنید. کاردستی ها میتوانند چیزهایی از قبیل کارت پستال، قاب، دستبند و تزئینیهای دیگر، دفترچه یادداشت و ... باشند.8. بخشی از پول تو جیبی خود (و نه پول جداگانه ای که از پدر و مادرتان میگیرید) را به نفع فراموش شده ها کنار بگذارید. گرفتن قلک و جمع آوری کمک های ماهانه یکی از گام هایی است که میتوان در شروع فعالیتهای انسان دوستانه برداشت. هم می توانید به طور فردی و تک تک یک قلک داشته باشید؛ و هم اینکه یک قلک عمومی در مدرسه قرار دهید.9. شما دانش آموزان می توانید از پوسترهای دعوت کننده به فعالیت های انسان دوستانه استفاده کرده و آنها را در اتاق، خانه، کلاس یا دیوار مدرسه تان نصب کنید. یونیسف، بهزیستی و بسیاری از مؤسسات انسان دوستانه چنین پوسترهایی دارند و آنها را رایگان و یا با بهایی اندک در اختیار شما قرار می دهند.البته شما می توانید خودتان نیز پوستر طراحی کنید.10. فیلم های زیادی با موضوعات انسان دوستانه ممکن است وجود داشته باشند. شما میتوانید در مدرسه یک ساعت هفتگی را برای دیدن فیلم و گفتگو در مورد آن تعیین کنید. البته سعی کنید دیدن فیلم و گفتگو را با یک دعوت یا فعالیت عملی همراه کنید تا صرفاً به سخن گفتن در مورد انسان دوستی اکتفا نکرده باشیم. هم چنین میتوانید چنین فیلم هایی را به اقوام و دوستانتان در خارج از مدرسه نیز بدهید و آنها را به دیدن این گونه فیلم ها تشویق نمایید.۱۱. از همه مهمتر آن که سخنگو باشید... در همه جا؛ در کلاس، مدرسه، خانه، میهمانی، خیابان، هنگام خرید، در جمع دوستان و... . دعوتگری به فعالیت های انسان دوستانه، یک گام عملی و بزرگ برای شروع فعالیتهای انسان دوستانه است.یک مثال:گروه حافظ طبیعت تشکیل دهید؛ در این گروه شما ابتدا به مطالعه و بحث در مورد موضوعات محیط زیستی می پردازید و پس از آشنایی با کلیات، فعالیت هایی برای خود تعریف می کنید: مثلا به زیباسازی فضای مدرسه به لحاظ طبیعی اقدام می کنید. سپس گامهای بلندتری مثل کوهنوردی و جمع آوری زباله های طبیعت را به عنوان یک فعالیت عمومی در سطح مدرسه اجرا می کنید (البته با کمک مدیر و معلم هایی که مشتاق و حمایتگرند). تجربه کوهنوردی و دیدن طبیعت و جمع آوری زباله ها و عشق به طبیعت، می تواند یک تجربه ی دلچسب برای همه ی دانش آموزان باشد. برای فعالیتهای خود می توانید یک وبلاگ یا کانال یا پیج نیز داشته باشید.در این زمینه فعالیت ها و کارهایی که انتظار مشارکت شما را می کشند بسیارند. شما می توانید از سازمان های محیط زیست و منابع طبیعی و ... دیدن کنید؛ میتوانید از گروههای داوطلب حمایت از محیط زیست دیدن کنید؛ و یا اینکه به تحقیق در مورد وضعیت طبیعت محل زندگی خود پرداخته و ببینید که چه اتفاقات محیط زیستی ای در پیرامون شما در حال رخ دادن اند و نتایج تحقیقات خود را در وبلاگتان منتشر کنید.** این متن به همت دونفر از دوستانم سال ها پیش آماده شده که الان امکان دسترسی به آنها را ندارم. مریم منافیمریم منافیTue, 18 Nov 2025 19:38:17 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/پوکی-استخوان-x7vre1hiwhysسلام بد نیست بدانید آمار پوکی استخوان و شکستگی های ناشی از آن که بیشتر در ناحیه مچ دست، لگن و ستون مهره ها اتفاق می افتد روز به روز در حال افزایش است و اگر تلاشهای لازم را برای پیشگیری نکنیم ممکن است زودتر از آنچه فکر میکنیم یکی از قربانیان آن باشیم. برای اطمینان از این گفته کافیست با یک پزشک صحبت کنید. قضیه خیلی جدی است.از طرفی شکستگیهای ناشی از  پوکی استخوان در پیری هم دردسرهای خودشان را دارند مثل: دوره بهبود بسیار طولانی که با درد های شدید و مزمن همراه است و نیاز به جراحی که در این سنین بسیار پرخطر است . و اما نکاتی از کتاب پوکی استخوان (نوشته جولیت کامپسون از انتشارات ارجمند) و گفته های یکی از دوستان پزشکم (که بعضیهایش را هم میدانیم ولی به خیلی هایش عمل نمی کنیم)پوکی استخوان به معنی متخلخل شدن یا تُنُک شدن استخوانهاست که باعث می شود استخوانها راحت تر از معمول شکسته شوند.یائسگی زودرس، قاعده نشدن و بعضی بیماریها و مصرف بعضی داروها احتمال ابتلا به پوکی استخوان را افزایش میدهند.کمبود کلسیم و ویتامین D هم باعث پوک شدن استخوانها میشوند (استخوان بافتی زنده است که برای حفظ استحکام خود  نیاز به بازسازی مداوم دارد. در هر لحظه استخوان قدیمی تحلیل رفته و استخوان تازه جای آن را میگیرد) مصرف کلسیم کافی به استخوان سازی کمک کرده وتحلیل استخوانی ناشی از بالا رفتن سن را کاهش می‌دهد.گرچه بسیاری از غذاها کلسیم دارند اماهمه آنها کلسیم زیادی دربدن آزاد نمی کنند. بهترین منابع کلسیم فراورده های لبنی و تخم مرغ هستند. دوستم میگوید ما روزانه به 1000میلی گرم کلسیم در رژیم غذاییمان نیاز داریم که معادل یک لیوان شیر کم‌چرب، یک تکه پنیر یا یک فنجان ماست ساده است.کلسیم به میزان کمتر در پرتقال، کنجد، پونه، انواع ماهی ها، انواع کلم، انواع لوبیا،سویا، اسفناج، جعفری، بادام، انجیرهم موجود هست .ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک میکند. این ویتامین در اثر تماس با نور مستقیم آفتاب در بدن ساخته می شود.این ویتامین را از طریق غذا هم میتوانیم دریافت کنیم. منابع غنی آن ماهی های چرب هستند و فراورده های لبنی هم مقدار کمی ویتامینDدارند. با توجه به نوع پوشش ما و تماس کم با خورشید بهتر است کمبود این ویتامین در بدنمان و نیاز به مکمل دارویی(قرص یا آمپول) برای تامین آن را بررسی کنیم.خوردن مقدار زیاد پروتئین مثلا گوشت ممکن است دفع کلسیم از بدن را بیشتر کند. مصرف زیاد کافئین و نمک هم احتمال بروز پوکی استخوان را بیشتر میکند.انجام ورزشهای پرتحرک که در آنها استخوانها تحت فشار قرار میگیرند و ضربان قلب بالا میرود مثل والیبال و بسکتبال به قوی و محکم شدن استخوانها و افزایش تراکم استخوان کمک می‌کند. نرمشهای معمولی روزانه این کارکرد را ندارند.اگر لازم است براساس تجویز پزشک با قرصهای کلسیم نیازتان به این ماده را تامین کنید(مثلا دارویی دفع کننده کلسیم مصرف میکنید) ممکن است این گفته رایج که کلسیم رسوب میکند و باعث ایجاد سنگ کلیه میشود شما را از خوردن قرص منصرف کند. اگر به میزان کافی آب مصرف کنید احتمال سنگ کلیه خیلی کم میشود و از طرفی دلیلی برای بالا بردن مصرف آّب روزانه هم پیدا کرده اید. از طرفی عوارض و مشکلات ناشی از پوکی استخوان به هیچ وجه کمتر از سنگ کلیه نیست.لطفا این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذاریدممنونمریم منافیمریم منافیThu, 02 Oct 2025 22:12:38 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/حقوق-مؤمنان-بر-يكديگر-c7nmvggi0sniپيامبر خدا (ص) : مسلمان را بر مسلمان شش حق است: هرگاه با وى رو به رو شدى سلام كنچون تو را دعوت کرد اجابتش كناگر ازتو راهنمايى خواست او را راهنمایی كنهرگاه عطسه كرد و الحمدللّه گفت، او را با گفتن جمله يَرحَمكَ اللّه  دعا كناگر بيمار شد به عيادتش بروو چون درگذشت درتشييع جنازه اش شركت كن. امـام بـاقـر (ع ) : از حـقـوق مؤمن بر برادر مؤمنش اين است كه:گرسنگى او را بزدايدبدن برهنه اش را بـپـوشـانـدانـدوهـش را بـرطرف سازدقرضش را بپردازدو پس از مرگش به زن و فرزندان او رسیدگی كند. امـام صـادق (ع ): حق مسلمان بر مسلمان اين است كه: تا برادرش گرسنه است او سير نخورد و تا برادرش تشنه است او سيراب نگردد و تا برادرش برهنه است او خود را نپوشاند.  امام صادق (ع) : مؤمن را بر مؤمن هفت حق است كه خداى عزوجل آنها را بر او واجب كرده است و خدا درباره آنها ازاو بازخواست مى كند:او را در چشم خود بزرگ شمارددر دل دوستش بداردبـا مـال و دارايـى خـود، ياريش رساندبراو همان پسندد كه بر خود مى پسنددغيبت او را حـرام بدانـددر بيمـارى بـه عيادتش روددرتشييع جنازه اش شركت كندو بعد ازمرگ جز به خوبى از وى ياد نكند.امام كاظم (ع): از جمله حقوق واجب برادرت اين است كه: آنچه را براى دنيا و آخرت اوسودمند است از وى پوشيده ندارىكينه اش را به دل نگيرى هر چند بد كندهرگاه تو را فراخواند اجابت كـنـىاو را در مقابل دشمنش تنها نگذارى، هرچند به او از تو نزديكتر باشد و درهنگام بيمارى به عيادتش روى . امـام رضا (ع ) در پاسخ به سؤال از حق مؤمن بر مؤمن فرمود: از جمله حقوق مؤمن بر مؤمن اين است كه:در دل او را دوست بداردبامال و ثروتش او را كمك رساند و به او "اف" نگويد؛ كه اگر چنين بگويد ديگر ميان آنها پيونددوستى نباشد؛ و اگر به او بگويد : تو دشمن من هستى، یكى از آن دو يـار خود را كافر شمرده است. هرگاه به او تهمتى زند، ايمان در دلش آب شود همان گونه كه نمك در آب حل مى شود. امـام صـادق (ع) در پاسخ به سؤال ازكمترين حق مؤمن بر برادرش فرمود: آنچه را كه اوبدان نيازمندتراست به خوداختصاص ندهد.امـام صـادق (ع) در بـيـان حـقـوق مؤمن بر مؤمن فرمود: كمترين اين حقوق آن است كه براى او همان چيزى را دوست داشته باشى كه براى خود دوست دارى و بر او نپسندى آنچه را برخود نمى پسندى . مریم منافیمریم منافیThu, 02 Oct 2025 22:06:33 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/معرفی-کتاب-مرگ-با-تشریفات-پزشکی-g8bsaozjmjfsمرگ با تشریفات پزشکیبالاخره خوندنش تموم شد(: تو این مدت در حال خوندن کتاب مرگ با تشریفات پزشکی بودم. کتاب رو آتول گاواندی، یه جراح و نویسنده ی پرشور و باشرافت هندی که توی آمریکا زندگی می‌کنه نوشته. خب کتاب جایزه‌های زیادی هم گرفته. از نظر من نویسنده به زیبایی و با تبحر زیادی مسئله کتاب رو با تحلیل و خاطره ترکیب کرده و یه ترکیب بسیار پرکشش و درگیر کننده ساخته. کیه که توی زندگیش با مرگ عزیزانش یا خودش درگیر نبوده باشه؟! اصلاً مگه میشه کتابی درباره ی مسئله ی راز آلودِ مرگ اینقدر پرکشش حرف زده باشه و بشه یه لحظه زمین بزاریش؟! خب دیگه! تعریف و تمجید از گاواندی کافیه... بریم سراغ معرفی کتاب: از نظر من کتاب دو قسمت اصلی داره و این تقسیم شدن به این برمی‌گرده که قرار هست چطور بمیریم؟ یه زندگی طبیعی با یه پیری طبیعی و یه عمر  ۷۰ سال به بالا و مرگی که در زمان مورد انتظارمون اتفاق می‌افته و ما رو غافلگیر نمی‌کنه یا غافلگیر شدن با یه بیماری لاعلاج مثل سرطان یا نارسایی قلبی که بهت خبر میدن که وقت زیادی نداری و مدت زیادی از عمرت نمونده و البته علاوه بر زمانِ کوتاهِ باقیمونده، ممکنه مرگی دردناک و رنج‌آور در انتظارت باشه... قسمت اول کتاب مرگ نوع اول رو هدف قرار میده و قسمت دوم کتاب مرگ نوع دوم رو. توی قسمت اول گاواندی بررسی می‌کنه که افرادی که به سنین پیری می‌رسند و دچار کهولت سن میشن به چه شیوه‌هایی به زندگیشون تا موقع فرارسیدن مرگشون ادامه میدن؟ مستقلاً توی خونه ی خودشون زندگی می‌کنند و امورشون رو خودشون رتق و فتق می‌کنند یا به خاطر احساس نیاز به مراقبت و امنیتی که اطرافیانشون براشون خواستار هستند مجبور میشن به آسایشگاه‌ها نقل مکان کنند؟ گاواندی تو دل قصه‌ها، تلخی این نقل مکان رو برای یه سالمند نشون میده: نقل مکان به آسایشگاه‌هایی که به قول گاواندی نهادزده هستند؛ راهروهای بلندی که شما رو به یاد بیمارستان میندازه و در دوطرفشون اتاقهایی هست که افرادی مشترکاً در اونها ساکن هستند. توی اونها افراد مجبور هستند در ساعت مشخصی بیدار شن، در ساعت مشخصی غذا بخورند، در ساعت مشخصی فعالیت‌های خاصی رو داشته باشند و در ساعت مشخصی بخوابند؛ و البته خبری از مکان شخصی نیست و تمام زندگی تو به یه تخت و یک کمد و اتاقی که حداقل یک نفر دیگه در اون زندگی می‌کنه خلاصه می‌شه؛ خبری از کودکان و افراد عادی و سرپای جامعه یا حتی حیوانات خانگی هم نیست. در این آسایشگاه ها "زندگی کردن" فدای سلامتی و امنیت نباتی افراد میشه...گاواندی در کنار توصیف شرایط آسایشگاه های روتین ومعمول، به سراغ جایگزین‌های آسایشگاه ها و افراد دغدغه‌مندی میره که سعی کرده اند جایگزین‌هایی رو برای آسایشگاه‌ها طراحی می‌کنند و بسازند. مثل مجتمع‌هایی که همه ی افراد توشون سالمند هستند و البته هر کس اتاق یا سوئیت شخصی خودش و استقلالشو تا حد زیادی داره و خودش تعیین می‌کنه چه موقعی بیدار شه و چه موقعی هر کار دیگه ای که مایل هست رو انجام بده؛ مراکزی که کاملا شبیه به خانه طراحی شده اند و در اونها خبری از راهروهای بلند و فضاهای مشترک و حتی ایستگاه های پرستاری معمول نیست؛ مراکزی که پرنده و سگ و گربه و گل و گیاه فراوان دارند و فرزندان کارمندان، زمینی برای بازی در ان میابند. البته مراقبت‌های پرستاری و چک کردن افراد در این مجتمع ها بسیار در دسترس‌تر از حالتی هست که شخص به تنهایی در خانه ی شخصی خودش زندگی می‌کنه و همین هم دلیل نقل مکان افراد به این مجتمع‌ها یا خونه‌های مشابه به اون‌هاست. گاواندی مثال‌های زیادی از انواع مجتمع‌ها یا خانه‌ها یا مدل‌های مختلفی که میشه فردی که وارد پیری شده نقل و بررسی می کنه که در عین اینکه فرد در اونها زندگی با معنای خودش رو ادامه میده، تحت مراقبت و در امنیت هم هست. قصه آدم‌ها رو میگه و با افراد تاثیرگذاری که باعث ایجاد تغییر شدن صحبت می‌کنه. فصل ۱ تا ۵ کتاب این تجربه‌های شیرین، برانگیزاننده و ایده دهنده رو به اشتراک می‌گذاره. امیدوارم افراد زیادی این کتاب رو بخونند و سعی کنند توی کشور خودمون هم این ایده‌ها رو پیاده کنند. و چقدر دعای خیر پشت سرشون خواهد بود که کمک کردن که یک سالمند به جای اینکه اسیر یک زندگی نهادزده بشه که توش فقط امنیتش و سلامتیش مهم هست، شرایطی براش ایجاد بشه که همچنان خودش تصمیم گیرنده زندگیش باشه و به معنای واقعی کلمه به زندگیش ادامه بده و در عین حال امنیت و سلامتیش هم به خطر نیفته...آتول گاواندیبخش دوم و نفس گیر کتاب همونطوری که گفتم برمی‌گرده به افرادی که عمدتاً جوان و میانسال هستن و دچار یک بیماری غیر قابل علاج میشن که بین چند ماه تا چند سال بیشتر اجازه زندگی بهشون نمیده. گاوندی در این فصل ها، زندگی دو دسته افراد با دو انتخاب متفاوت رو مقایسه می کنه: دسته اول افرادی هستند که لحظه به لحظه تلاش می‌کنند مراحل متعدد و پی در پی شیمی‌درمانی و انواع درمان‌های آزمایشی رو امتحان کنند تا شاید کمی به عمرشون اضافه بشه و در نهایت هم ممکنه در بیمارستان و در بخش های مراقبت های ویژه بمیرند. دسته دوم هم افرادی هستند که بعد از چند مرحله شیمی‌درمانی، به جای اینکه هر روز با دم و دستگاه پزشکی در ارتباط باشند و با عوارض شیمی درمانی مثل تهوع، کهیر، زخم‌های دهانی و ضعف که توان "زیستن" رو ازشون می‌گیره، دمخور باشند، تصمیم می‌گیرند در حالی که قبول می‌کنند مدت زیادی زنده نخواهند موند سراغ مراقبت‌ها و مراقبت‌های تسکینی برن و شیمی درمانی رو رها کنن. این افراد بعد از جواب ندادن معالجات معمول مثلا سه مرحله شیمی درمانی، بیمارستان رو ترک می‌کنند و البته تحت نظارت پزشک سراغ تسکین دهنده‌هایی می‌رن که درد و عوارض سرطان رو تا جای ممکن براشون کاهش بده تا بتونن در روزهای آخر زندگیشون کارهایی که دوست دارند رو انجام بدن و با کسانی که دوستشون دارن معاشرت کنند و به جای اینکه در آی سی یو در حالی که لوله‌های زیادی بهشون وصل هست از دنیا برن در خونه و کنار عزیزانشون آخرین روزهای زندگیشونو بگذرونن. قصه‌های گاواندی در این فصل ها نفس‌گیر و متأثرکننده هستند. او تبحر زیادی برای ایجاد حس همدلی در خواننده نسبت به شخصیت‌های کتابش که همگی واقعی هستند داره. و یکی از این شخصیت‌ها هم پدر خودِ گاواندی هست. خیلی دوست دارم که یکی از مهم‌ترین شیوه‌هایی که توی کشور آمریکا الان به صورت گسترده‌ای برای کمک به این افراد استفاده می‌شه رو اینجا معرفی کنم که اسمش خدمات "هوسپایس" هست. هوسپایس به افرادی که پزشک تایید کرده بیشتر از شش ماه زنده نمی مونن، کمک می‌کنه تا روزهای آخر زندگیشون، توی خونه ی خودشون، در حالی که از داروهای تسکینی استفاده می‌کنند، بتونن تا حد ممکن واقعاً "زندگی" کنن و در آرامش در کنار نزدیکانشون بمیرن. هوسپایس مددکاران، پزشکان، روانپزشکان و نیروهایی رو داره که در خانه، افراد رو ویزیت می‌کنند، خانه ی افراد رو بررسی می‌کنند تا عواملی که ممکنه ایمنی اون‌ها رو خدشه‌دار کنه شناسایی کنند؛ دستگاه های لازم برای زندگی راحت تر مثل دستگاه تنفس یا تخت های مخصوص رو در اختیارشون قرار میدن، هر ساعتی از شبانه روز در دسترس هستند تا مشورت‌های لازم رو به افراد و نزدیکانشون بدن تا شخص در آرام‌ترین و بدون درد و رنج‌ترین حالت بتونه به زندگیش در همان چند روز باقی مانده ادامه بده. اونا حتی از نزدیکان فرد می‌خوان که در صورتی که مرگ نزدیک شد یا فرد در آخرین ساعات زندگیش بود، به جای زنگ زدن به  اورژانس با خدمات هوسپایس تماس بگیرند تا اون‌ها برای طی شدن آرام آخرین لحظات زندگی یاریگریشون باشند و شخص دوباره با مصیبت‌های احیا و آی سی یو و لوله‌ها در آخرین لحظات زندگیش روبرو نباشه. نتایج شگفت آور هستند. گاواندی در قصه‌های متعددی به استفاده از خدمات هوسپایس و نتایج ثبتشون اشاره می‌کنه. به نظر من گاواندی علاوه بر اینکه جراح و یه نویسنده به تمام معنا هست، یک انسان اثرگذار هم هست که اگه تو زندگیش فقط همین یک کتاب رو هم نوشته بود، شایسته بود که بهترین زندگی رو در این دنیا و اون دنیا تجربه کنه. احساساتم دوباره بالا رفت(: پیشنهاد می‌کنم اگه با مرگ درگیر هستید و مرگ و راز مرگ براتون همیشه جای فکر کردن داشته، اگه از مرگ‌های غافلگیر کننده مثل سرطان و نارسایی قلبی و ایدز ترس زیادی دارید، به سراغ کتاب برید. و اگه دلتون می‌خواد تغییری ایجاد کنید و شرایط و سرمایه اش از جمله سرمایه اجتماعیش رو هم دارید به سراغ این کتاب برید که ایده‌های زیادی جلوی شما می‌گذاره که خیلی‌هاشون اولین توی ایران خواهند بود.کتاب رو نشر ترجمان با ترجمه خوب و روان آقای حامد قدیری چاپ کرده و بارها هم تجدید چاپ شده.مریم منافیمریم منافیTue, 09 Jul 2024 12:02:42 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/چیستان-هایی-که-به-کمکمان-می-آیند-2-fl8jnitlm1wrو اما سری دوم چیستانها که سال ها پیش از چندتا سایت گرفتم و توی لپ تاپم مونده بودن...1. رنگ سفید صخره ها آید میان سفره ها هركس نداند نام او مزه ندارد كام او.2. نه انگورم نه انار هم در انگورم هم در انار زنجیر نیستم اما در زنجیرم نخجیر نیستم اما در نخجیرم.3.آن چیست كه هم انسان دارد، هم تخم مرغ وهم جاده؟4.آن چیست كه من می روم و او می ماند؟5.آن چیست كه پای كوه نشسته و عمامه به سر دارد؟6.آن چیست كه اگر به زمین بیفتد نمی شكند، در آب هم تر نمی شود؟7.موجود سرد و بی جان. گیرد ولی دوصد جان. دهان تنگ و تاریک. گردن دراز و باریک8.آن چیست که سرش را ببری زنده میشود؟9.آن چیست که گردن دارد اما سرندارد. دست دارد اما پا ندارد؟10.همه اطاق را پر میکند اما از سوراخ کلید بیرون میرود؟11.آن چیست که دو پا دارد و دو پای دیگر هم قرض می کند و می رود و کسی هم به گردش نمی رسد؟12.آن چیست که هرچه از آن برمی دارند، بیشتر می شود؟13.آن چیست که روز پر است و شب استراحت می کند؟14.آن چیست که ورزشکاران به خاطر شکستنش جایزه میگیرند؟15.آن چیست که گَرد سبز رنگی است که اگر در آب بریزند، قرمز می شود؟16. شیر پلنگ بی دم، نه جو خورد،نه گندم. گشت زند توی باغ. دهد عسل به مردم.17.آن کدام حیوان آبزی است که قسمت دوم نامش نام یک ساز است؟18.حیوان بسیار خطرناکی هستم که اگر برعکس اسمم را بنویسی رام میشوم؟19.کدام گیاه است که در باغ سبز در بازار سیاه و در آشپز خانه سرخ است ؟20.آن کیست که همه جا میرود ولی از خانه اش بیرون نمیرود؟1.نمک2.انجیر3.شانه4.جای پا5.قارچ6.سایه7.تفنگ8.خزنده9.کوزه10.دود11.دوچرخه12.چاه13.کفش14.رکورد15.حنا16.زنبور عسل17.خرچنگ18.مار19.چای20.لاک پشتمریم منافیمریم منافیSun, 26 May 2024 22:13:46 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/چیستان-هایی-که-به-کمکمان-می-آیند1-br6wlhbs09sgحتماً برای شما هم پیش اومده که جایی با یه بچه توی خونه اقوام یا توی پارک و خیابون یا توی مدرسه همکلام شده باشید. خیلی هم پیش میاد که بعد از صحبتهای معمول که اسمت چیه و چند سالته و... ندونیم که چطور می تونیم گفتگومونو ادامه بدیم. من که گاهی تو این شرایط قفل می شم و دعا می کنم یکی بیاد و ما رو از این وضع نجات بده:) خب یکی از چیزهایی که برای خود من خیلی خیلی مفید بوده پرسیدن چیستانه و چی بهتر از داشتن یه سری چیستان که گاهی بهشون سر بزنیم و به موقعش ازشون استفاده کنیم. در ادامه یه سری چیستان به اشتراک میذارم که قبلاً از یکی از دوستای عزیزم گرفته بودم:1- آن چیست که شب و روز راه می‌رود، ولی خسته نمی‌شود؟2- آن چیست که هر چه راه می‌رود، به دنبالش نگاه نمی‌کند؟3- آن چیست تمام روز سرگردان است عمری است که او به کار خود حیران استگر ایست کند فاسد و بدبو گردد چون گرم شود مکان او کیوان است.4- آن چیست که هر چه آب در آن بریزی پُر نمی‌شود؟5- کیست که صبح چهار پا، ظهر دو پا و عصر سه پا دارد؟6- حرف اولم اول پیاز است حرف دومم اول ساز استحرف سوم و چهارم آخر هسته توی صندوق در بسته7- آن چیست که در باغ، سبز است. در بازار، سیاه و در آشپزخانه قرمز؟8- آن چیست که وقتی به اتاق می‌آید همه‌ی اتاق را پر می‌کند؟9- چهار برادرند که هر چه می‌دَوَند به هم نمی‌رسند!10- آن کدام دو همسایه هستند که اصلا همدیگر را نمی‌بینند؟11- این بر کوه سفید پلو، آن بر کوه سفید پلو، میان کوه سیاه پلو!12- عجایب صنعتی در صنع یزدان دیده‌ام در میان فندقی دریای عمان دیده‌ام13- دو برادرند، یک کوه میان آنهاست!14- همه پدر و مادر دارند ولی او نه پدر دارد و نه مادر.15- آن چیست که سبز است، اما چون آب به آن رسد به رنگ خون گردد؟16- اولم، اول خیار است دومم، آخر یار استسومم، دوم آب است چهارمم سوم راز است آخرم آخر کوزه!17- آن چیست که ما می‌بینیم و خدا نمی‌بیند؟!18- آن چیست که طعم ندارد ولی شیرین است سنگین است ولی وزن ندارد در چشم است ولی دیده نمی‌شود؟19- درخت سبزی است که دوازده شاخه دارد هر شاخه سی برگ دارد، نصفش سیاه و نصفش سفید20- این بر کوه سفیدپلو آن بر کوه سفیدپلو میان کوه زردپلو21- آن چیست که من می‌روم و او هم می‌رود و آن چیست که من می‌روم و او می‌ماند؟22- آن چیست که تخم می‌گذارد مرغ نیست بار می‌برد شتر نیست23- آن چیست که سایه ندارد؟24- آن چیست که بالا می‌رود بار دارد، پایین می‌آید کار دارد؟25- بافتم بافتم پشت کوهی انداختم26- کدام حیوان خطرناک است که اگر آن را وارونه کنند رام می‌شود؟27- زردم، زبرم، زیر زمین معتبرم کلاه سبزی به سرم، مادر زنِ چغندرم!28- آن چیست که همه‌ی بدن آن آب است دشمن آن هم آب است! دوست او هم آب است!29- چه پرنده‌ای است که اگر آن را وارونه کنند در آب شنا می‌کند؟30- حیاط دربسته، اتاق سفید کرده، قالی زرد پهن کرده.پاسخ‌ها:1- آب2- آب3- آب4- آبکش5- انسان6- پسته7- چای8- نور9- چرخ‌های ماشین10- چشم‌ها11- چشم12- چشم13- چشم14- حضرت آدم15- حنا16- خربزه17- خواب18- خواب19- سال20- تخم‌مرغ21- سایه و رد پا22- شترمرغ23- شیشه24- قاشق25- گیسو26- مار27- هویج28- یخ29- زاغ30- تخم‌مرغمریم منافیمریم منافیSun, 26 May 2024 21:34:12 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/آشنایی-با-اتحادیه-ها-و-جنبش-های-کارگری-xa4urxyvdnn6کتاب اتحادیه ها(از مجموعه قدم اول)سلامامروز خوندن کتاب اتحادیه‌ها قدم اول از نشر شیرازه رو شروع کردم. اولین جمله ی مقدمه کتاب جمله‌ای جذاب از جورج سانتایانا هست که میگه:" کسانی که گذشته را به خاطر نمی‌آورند محکوم‌اند آن را تکرار کنند" البته به نظرم لازمه یادآوری گذشته اینه که اول سراغش رفته باشی و برای فهمش تلاش کرده باشی. خب پس ما هم بریم سراغ تاریخ اتحادیه‌ها که فکر می‌کنم ارتباطش با دنیا و جامعه‌ای که الان توش داریم زندگی می‌کنیم خیلی واضح باشه:) می‌خوام هر موقعی که سراغ کتاب میرم نکاتی که برای خودم تازه بودند و چیزهایی که یاد گرفته‌ام رو اینجا بنویسم. می‌دونیم که عصر، عصر سرمایه‌داری هست و توی سرمایه‌داری هم مهم‌ترین چیز به دست آوردن سود بیشتره. وقتی که به یه شرکت کوچیک یا یه اقتصاد خرد نگاه می‌کنیم مثلاً یه روزنامه یا مثلاً یه تولید کننده لباس، مدیر روزنامه عاشق فراهم کردن اخبار و اطلاعات و چاپ اون برای اجتماع خودش هست؛ طراح لباس هم از طراحی بهترین لباس‌ها و فروش اون ها توی فروشگاه لذت می‌بره. اما وقتی که شرکت‌ها توسعه پیدا می‌کنند و بزرگ میشن دیگه چیزی مثل لذت از طراحی یا لذت از فراهم کردن اخبار انگیزه‌ای بهشون نمیده و تنها انگیزه اونها تبدیل به بدست آوردن سود بیشتر میشه. تازه قانون هم به این شرکت‌ها اجازه داده تا بیشترین سودی که می‌تونند رو بدون تعیین هیچ سقفی به دست بیارن. وقتی که شرکت کوچک بود، صاحب شرکت همون کسی بود که کارها رو انجام میداد اما با بزرگتر شدن شرکت او شروع به استخدام افراد برای انجام دادن کارها می کنه. در نتیجه توی جامعه سرمایه‌داری می‌تونیم دو تا گروه رو تفکیک کنیم که اینا مقابل همدیگه می‌تونن قرار بگیرند یکی از اون‌ها بنگاه‌ها هستند یعنی همون شرکت‌های صاحب سرمایه و طرف دیگه اتحادیه هستند یعنی کسانی که برای صاحبان سرمایه کار می‌کنند مثلاً کارگران.اصلاً اتحادیه چیه؟ چه هدفی داره؟خب اصلا اتحادیه‌ها رو چه کسی ایجاد می‌کنه؟ دولت ایجادشون می‌کنه و یک نهاد از پیش تعریف شده هستند؟ یا دلیل دیگه‌ای باعث ایجاد اون‌ها شده؟ در ابتدای امر اتحادیه‌ها خودشون ایجاد شدند. دلیلش هم این بود که شرکت‌ها یا همون بنگاه‌ها سرمایه رو در اختیار داشتند و همین سرمایه قدرتی برای اون‌ها بود اما زیر دستان صاحبان شرکت‌ها طبیعتاً از حقوق خودشون محروم می‌شدند و قدرتی هم نداشتند که این حقوق را مطالبه کنند و یک جایی اون‌ها متوجه شدند که قدرت توی جمع هست: "ابتدایی‌ترین کار تشکیل اتحادیه‌ها و اتحاد مردم برای دستیابی به هدف مشترک عدالت و انصاف و ستاندن حق از کسانی است که به آن دست اندازی و منابع کشور و جهان را ناعادلانه تصاحب کرده‌اند" صفحه ۵در بخش یک کتاب کمک به ایجاد تعادل بین فقیر و غنی به عنوان یکی از تاثیرات و کارکردهای مهم اتحادیه‌ها ذکر شده."به طور طبیعی انسان در مواجهه با مصیبت همگانی به همبستگی با افراد دیگری متوسل می‌شود که مخمصه‌ای مشابه دارند تا برای به دست آوردن حقوق عدالت انصاف و رهایی از ظلم مبارزه کنند و این امر باعث مطرح شدن بحث اتحادیه‌های کارگری شده است. بنای اتحادیه‌ها بر هم افزایی نیروهای انسان‌ها برای نبرد با ظلم و حق طلبی است." صفحه ۶"جنبش کارگری جریان همکاری مشترک و تاریخی نیروهایی است که برای بهبود شرایط کار و زندگی مثل ساعت کاری بهتر یا پرداخت مناسب‌تر با کارفرمایان وارد مذاکره شده‌اند. جنبش کارگری جزئی از جریان گسترده‌تر انسان برای دستیابی به حقوق انسانی، تعیین سرنوشت و عدالت است. این جنبش بخشی از مبارزه طولانی انسان‌هایی است که از خویشتن در برابر ظلم و قدرت نامشروع دفاع کرده‌اند." صفحه ۲۱ توی مقدمه کتاب بین تمام ارزش‌هایی که اتحادیه‌های مختلف می‌تونن داشته باشند از همبستگی به عنوان مهمترین ارزش یاد شده و اینکه هر عضو موظف هست که از منافع همه دفاع کنه:توصیف اتحادیه عبارت است از انسان‌های هم‌پیمان و متحدی که نیروها را متحد می‌کنند تا قدرت تاثیرگذاری بر کارفرمایان را به دست بیاورند و آنها را وادار به اختصاص سهم بیشتری به کارگران کنند. اتحادیه‌ها به معنای دقیقه کلمه بخش مهمی از کارکرد دموکراسی شده‌اند. برای کارگران آمریکایی اتحادیه‌ها محملی هستند برای مبارزه برای خودشان در برابر قدرتِ عظیمِ پولِ آنهایی که مالک بنگاه‌ها هستند و به طور گسترده سیستم سیاسی را در ید خویش دارند." صفحه ۲۲ بعد از معرفی مختصر جنبش کارگری یا همون اتحادیه‌ها در فصل یک، مذاکرات جمعی اصل مشترک همه ی اتحادیه‌ها دانسته شده. چند خط بالاتر گفتم که مهم‌ترین انگیزه شرکت‌های بزرگ سود است و قانون هم دست اون‌ها را در این زمینه باز گذاشته. خب حالا اتحادیه بواسطه کدام قدرت می‌تونه از حقوق اعضاش در برابر این شرکت‌ها دفاع کنه؟ بله همین سود که انگیزه اصلی شرکت‌ها هست نقطه ضعف اون‌ها هم حساب میشه:" هر چیزی که ترس کاهش سود را به همراه داشته باشد خواه اعتصاب یا دست کشیدن از کار، از دست دادن زیاد کارگران، فقدان دلگرمی کارکنان و ایجاد خشم عمومی هر کدام می‌تواند هنگام معامله و چانه زنی با شرکت برگ برنده موثری باشد." صفحه ۲۴ و اما یادی هم بکنیم از دموکراسی...یه جمله مهم توی ابتدای همین فصل اینه که مذاکرات جمعی یکی از راه‌های ساختن جوامع دموکراتیک هست. در ادامه همین فصل به ارکان یک حکومت دموکراتیک اشاره شده که علاوه بر قوه قضاییه، قانونگذاری و نهاد اجرایی شامل رسانه‌های آزاد هم میشه. همونطوری که قبلاً گفتم اتحادیه‌ها ابتدائاً در این ارکان جایگاهی نداشتند و در قانون اساسی از اون‌ها نام برده نشده؛ اما به عنوان نیروی ضروری در حفظ تعادل بین قدرت جمعی، سرمایه در شرکت و مردم عادی به رسمیت شناخته شده‌اند. به معنای دقیق کلمه اتحادیه‌ها نهادهای مهمی در صیانت از چیزی هستند که قانون اساسی آمریکا در پاراگراف آغازینش از آن به عنوان دلایل ذاتی ایجاد حکومت یاد می‌کند یعنی ارتقا سطح رفاه عمومی...ادامه دارد...برای فردای بهتر،امروز بجنگمریم منافیمریم منافیSat, 04 May 2024 19:58:12 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/فقر-و-آموزش-چه-کار-کنیم-uqwqlmlfwtfvخب حالا که توی پست قبلی یه کم فهمیدیم که اصلا ماجرا چیه و چه خبره، ببینیم که ما چه کار می تونیم بکنیم؟پیشنهاد اول که ساده‌ترین پیشنهاد هم هست: خب فهمیدیم که بی‌سواد نه تنها در مورد شغل و مسائل مالی در سطح پایین‌تری نسبت به باسوادها قرار می‌گیره بلکه در گذران امور روزمره زندگیش مثل پر کردن یه فرم توی بیمارستان و... هم دچار مشکل میشه. همینطور ممکنه به راحتی سرش کلاه بره چون از حق و حقوقش بی‌خبره. بنابراین خود سوادآموزی و آموزش به افراد یک هدف مهم می تونه باشه و البته زنان و به حاشیه رانده‌ها اولویت بیشتری دارند. پیشنهاد دوم که به پیشنهاد اول هم مرتبط هست: من از اونجایی به یادش افتادم که توی قرآن از جمله سوره ماعون نه تنها به این امر میشه که باید گرسنه را اطعام کنید بلکه در مورد اینکه شما چرا دیگران را تشویق نمی‌کنید به اینکه گرسنه رو اطعام کنید هم حرف زده میشه. از آدما خواسته شده که فقط سرشون تو کار خودشون نباشه و دنبال این هم باشن که بقیه رو آگاه و تشویق کنن به اینکه همراه بشن با خودشون. خب منطقیه! بنابراین یه کار مهم اطلاع رسانی و آگاهی بخشیدن به افراد طبقه متوسط و بالا در مورد آموزش دادن به افراد فقیر هست. همین که آمارها رو بگیم به اون‌ها، قصه‌ی افراد فقیر رو تعریف کنیم و تجربه‌های امیدبخش رو براشون بگیم، خودش خیلی می‌تونه برانگیزاننده باشه و کمک کنه افرادی که توی این مسیر قرار می‌گیرند بیشتر و بیشتر بشن.پیشنهاد سوم: توی کتاب گفته شده که وقتی که دانش آموزی به مدرسه میره، نسبت به خانواده و محل زندگیش دچار بیگانگی عاطفی می‌شه و دوست نداره که دیگه برگرده پیش خانواده‌اش و زندگی شبیه به اون‌ها رو ادامه بده؛ بنابراین سریع به سمت نزدیک‌ترین کلان شهری که به روستاش نزدیکه فرار می‌کنه. خوب این نشون میده که محتوای آموزش‌ها به کودکان فقیر قطعاً دچار مشکله. خود نویسنده هم در آخرین بخش از همین فصل کتاب که اسمش هست "گل نرگس در جنگل‌های بارانی: برنامه درسی بی‌ربط" به طور مفصل همراه با مثال‌هایی به این نکته اشاره می‌کنه. بنابراین یک پیشنهاد خیلی خیلی مهم دیگه تهیه درسنامه و محتواهای درسی هست که اولاً به زندگی دانش آموز طبقه فقیر مرتبط باشه. این کمک می کنه که دانش آموزان درس خوانده با کمک آموخته‌هاشون توانایی و علاقه به ارتقای وضعیت روستا و محل زندگیشون داشته باشند. و ثانیاً هویت قبلی اون‌ها رو ازشون نگیره و حس قدرشناسی اون‌ها از خانواده و روستایی که توش به دنیا اومدن رو در اون‌ها ایجاد کنه؛ نه حس از خود بیگانگی عاطفی و تلاش برای فرار از روستا رو...پیشنهاد چهارم: خب فهمیدیم که کتاب و دفتر و قلم و روپوش و رفت و آمد دانش آموزان طبقه فقیر به مدرسه هزینه داره و عدم توان پرداخت هزینه‌ها مانعی برای خانواده‌هاشونه که فرزندانشون رو به مدرسه بفرستند. بنابراین فراهم کردن کمک‌های مالی و رسوندن این کمک‌ها به دست این خانواده‌ها هم کار ارزشمندی می‌تونه باشه.پیشنهاد پنجم: در بخشی از فصل، نویسنده در مورد این صحبت می‌کنه که این بچه‌ها توی درس‌ها ناتوان‌تر از طبقه متوسط و بالا به نظر میان و به نظر میاد که ضریب هوشی پایین‌تری نسبت به کودکان طبقه متوسط و بالا دارند. یه دلیل این مسئله سوء تغذیه این بچه‌هاست و یه دلیل دیگش فقر محیطی و عدم تحریک حسی کافی برای این بچه‌ها. نویسنده به راحتی قبول نمی‌کنه که دلیل ناتوانی و کم هوشی این بچه‌ها ژنتیکه و با شواهدی نشون میده که اگه مشکل سوء تغذیه و تحریک حسی این بچه‌ها حل بشه، قطعاً اون‌ها هم می‌تونن در درس‌ها موفق بشن. خب سوء تغذیه رو که از طریق جمع آوری کمک‌های مالی و رسوندن غذا به خانواده‌های طبقه فقیر باید جبران کرد. اما یک چیزی که ممکنه دم دست‌تر هم باشه، آموزش به مادران و خانواده‌های این بچه‌هاست برای اینکه تحریک حسی لازم رو بتونن برای بچه‌هاشون به وجود بیارند: مثلاً اسباب بازی‌های خیلی ساده با وسایل سردستی بسازند یا بازی‌هایی رو بهشون آموزش بدیم که با بچه‌ها انجام بدن و باعث بشن حواس پنجگانه اون‌ها به اندازه کافی تحریک بشه و در زمان مناسبش رشد لازم رو داشته باشه. بنابراین آموزش به مادران و بزرگسالان طبقه محروم حداقل در این زمینه خاص ضروری به نظر می‌رسه.مریم منافیمریم منافیFri, 08 Dec 2023 13:19:39 +0330https://virgool.ir/@maryam.a.manafi/فقر-و-آموزش-چه-خبر-است-q3xxophlgkibسلامدیشب داشتم کتاب در اندرون جهان سوم نوشته پل هریسون رو می‌خوندم. فصل "نظام از خود بیگانگی(درس نخوانده‌ها و بعد درس خوانده‌ها)" که مربوط به آموزش هست. اول فصل نویسنده مثالی از دو مرد در کشورهای جهان سوم می‌زنه که بی‌سوادشون باعث شده که زندگیشونو از دست بدن و ضرر زیادی بکنن؛ اونم توی اواخر عمرشون... . میگه بی‌سوادی فقط باعث نمیشه که تو شغلی با درآمد کمتر داشته باشی بلکه الان جامعه‌ها پیچیدگی‌هایی دارند که اگه بی‌سواد باشی اصلاً نمی‌تونی کارهاتو توشون پیش ببری: مثلاً در مسائل حقوقی یا مثلاً در امور پزشکی. حتی نمیتونی یه فرم رو پر و امضا کنی. بعد در ادامه فصل نویسنده بعضی از موانع سوادآموزی در کشورهای جهان سوم رو توصیف می‌کنه: مثلاً هزینه هایی که خانواده‌ها برای رفتن فرزندشون به مدرسه باید پرداخت کنند؛ یا دوری فاصله مدرسه و خونه بچه‌ها؛ و از اون جالب‌تر اینکه اون بچه نیروی کار هست و با رفتنش به مدرسه بخشی از هزینه ای که می‌تونست برای خانواده‌اش تامین کنه دیگه تامین نمی‌شه و این انگیزه خانواده‌ها رو برای فرستادن فرزندشون به مدرسه کم می‌کنه. اما چیزهای جالب دیگه ای هم توی این فصل وجود داره. ما ممکنه در ابتدا با خوندن سرنوشت اون دو تا آدم علاقمند بشیم که بریم یه جایی با آدم‌ها خوندن و نوشتن و حساب کار کنیم تا چنین مشکلاتی پیش نیاد اما مسئله خیلی گسترده‌تر و پیچیده‌تر هست . نویسنده میگه که اتفاقاً توی کشورهای جهان سوم ممکنه هزینه زیادی هم از طرف دولت و نهادهای خصوصی برای سوادآموزی بشه اما:" این همه تلاش وهزینه می شود اما چیزی بوجود می آید که از لحاظ اجتماعی و اقتصادی وصله ای است ناجور؛ اکثرا هدردادن است.متاسفانه هرچه کشور فقیرتر باشدهزینه به بار آوردن تحصیل کرده در هر مقطعیزیادتر می شود. در کشور ثروتمند اگر ده نفر وارد مدرسه شوند، نه نفر آن را به پایان میرسانند، در کشور فقیر چهار یا پنج نفر آن را به پایان میرسانند و هزینه زیادی در اخراجی ها و دوساله ها به هدر می رود.(صفحه ۳۶۳)در ادامه میگه خانواده‌ها ممکنه به دلایلی مثل اینکه فرزندشون بره درس بخونه و بعد شغلی با درآمد بهتر داشته باشه و به خانواده کمک کنه انگیزه پیدا کنند که فرزندشون یا حداقل یکی از فرزندانشون رو به مدرسه بفرستند اما یه مسئله بسیار شایع در این کشورها و در مناطق فقیر دنیا مثل آفریقا یا هند مسئله ترک تحصیل بچه‌هاست. تعداد زیادی از بچه‌ها از رده درس خون‌ها خارج می‌شن و دیگه به مدرسه برنمی‌گردند. دلایل مختلفی هم داره مثل همون مسافت.یه دلیل مهم دیگه هم که بچه ها توی درس خوندن شکست می‌خورن اینه که به خاطر تغذیه نامناسب و شرایط بد زندگی نمی‌تونن مثل همتاهای طبقه متوسط و بالاشون در درس‌ها موفق باشند. نویسنده تصریح می‌کنه که دلیل این عدم موفقیت خیلی بعیده که ژنتیک باشه و تغذیه نامناسب و شرایط سخت خانواده از نظر جسمی و روانی و عدم تحریک حسی مناسب کودک در سنین پیش دبستان باعث این سطح پایین به اصطلاح هوش دانش آموزان فقیر می‌شه. خوب حالا منظور از تحریک حسی چیه؟ تو کتاب‌های روانشناسی رشد یه مثال می‌خونیم که اگه چشمای نوزادی رو ببندیم و تا چند ماه هیچ نوری به چشماش نرسه اون نوزاد کور میشه. به عبارتی برای اینکه کودکی درست رشد کنه و قسمت‌های مختلف بدنش کارکرد درستی که باید رو داشته باشند، باید در زمان مناسبش تحریک حسی بشن. مثلاً اگر اسباب بازی‌های مختلف با جنس‌های مختلف در دسترس کودک نباشه، حس لامسه کودک درست رشد نمی‌کنه یا اینکه اگه اطرافیان کودک باهاش صحبت نکنند یا با همدیگه صحبت نکنند و اطراف کودک در سنین پیش از دبستان تحریک شنیداری درستی وجود نداشته باشه کودک حرف زدن رو یاد نمی‌گیره! نویسنده میگه افراد و وسایلی که تحریک‌هایی از این جنس فراهم می‌کنند در طبقات متوسط و بالا برای کودک بیشتر فراهم میشن.یه نکته خیلی خیلی مهم هم اینه که درس‌ها اصلاً بچه‌ها رو برای زندگی آماده نمی‌کنند درس‌ها کاملاً جدا از زندگی هستند؛ مشتی محفوظات به درد نخور. احتمالاً این برای ما هم خیلی آشناست. ما هم خیلی از درس‌هایی که خوندیم به هیچ کارمون نیومد.یه نکته خیلی خیلی مهم که برای خود من نسبتاً جدید بود این بود که وقتی کودکی از خانواده فقیر وارد مدرسه می‌شه دچار نوعی از خود بیگانگی میشه. اون دیگه حاضر نیست تن به هر نوع زندگی و تن به هر کاری بده؛ حتی دیگه حاضر نیست پیش خانواده اش برگرده و در اون شرایطی که خانواده‌اش زندگی می‌کنند زندگی کنه...یه آمار جالبی که نویسنده میده اینه که درصد بیکاری کسانی که چند کلاس درس خوندن،بیشتر از کسانی هست که کاملاً بی‌سواد هستند. چون اونایی که کاملاً بی‌سواد هستند حاضرند کارهای یدی و دستی انجام بدن اما کسی که چند کلاس درس خونده باشه این کارها را دون شان و به دردنخور می‌دونه و حاضر نیست که سراغشون بره. اونا فکر می‌کنن ما اومدیم درس خوندیم تا اینکه کارمند دولت بشیم تا هم حقوقمون خیلی بیشتر از پدر فقیرمون بشه و هم اینکه شغلمون دائم و تا آخر عمر خیالمون راحت باشه که سر همین کار خواهیم موند. خیلی‌هاشون حاضرند چند سال صبر کنند تا به اون شغلی که در نظرشون هست برسند و البته گاهی هم این اتفاق برای تک توک افرادی می‌افته و امیدی واهی به خیل باقی مونده میده...نویسنده در تیتر آخر این فصل باز هم به مسئله بی‌ربط بودن مطالب آموزشی با زندگی دانش آموزان در جامعه خودشون برمی‌گرده و همراه با مثال‌هایی اونو به خوبی بررسی و باز می‌کنه. حتی یه بررسی تاریخی هم انجام میده و میگه وقتی که استعمارگرها از اروپا به کشورهای آفریقایی و مستعمراتشون میومدن مدارسی رو در اونجا بنا می‌کردند تا بتونن نیروهایی برای انجام کارهای اداری و بعضی از کارهای کارگری که نیاز به سواد مقدماتی داشتند تربیت کنند. اما ازطرفی اون‌ها دانش آموزان را از فرهنگ و جامعه بومی خودشون بیگانه می‌کردند. اینجای کتاب رو ببینید:هدف به بارآوردن وردستان سرآمدی از میان عمله ها بود که به عنوان شاگرد فنی و سرکارگر و کارمند و منشی به کار گرفته می شدند تا کسری نفرات اروپاییان پرشود و نیازهای روزافزون بنگاه های کشاورزی و صنعتی و تجاری مستعمرات برطرف شود(صفحه382)نویسنده میگه بعضی از چیزهایی که به دانش آموزان آفریقایی درس داده می‌شد مثل بعضی از کتاب‌های شعر خیلی سخت، حتی به خود دانش‌آموزان مثلاً فرانسوی هم آموزش داده نمی‌شد و این رو یه جنایت بزرگ می‌دونه:در یکی از کلاس ها دانش اموزان شعری از وردزوورث را بدون انکه بفهمند دم گرفته بودند:" قلب من پر می شود از لذت و با نرگس ها می رقصد." یک پسر پردل و جرات پرسید:" آقا اجازه، معنی نرگس چیست؟" معلم شکل آن را روی تخته کشید اما هیچ کدام از دانش اموزان گا نرگس را ندیده بودند.(صفحه 383)یکی از نتیجه‌گیری‌های مهم نویسنده اینه که کشورهایی که خودشون شروع به تهیه و چاپ کتاب‌های درسی تا حد امکان مرتبط با شرایط بومی زندگی دانش آموزان کردند، در زمینه آموزش به موفقیت های بیشتری رسیدند.من خودمم بعد از خوندن این قسمت آخری فکر می کنم آماده کردن مطالب اموزشی برای زندگی واقعی بسیار اهمیت داره و باید به عنوان یه معلم براش برنامه ای داشته باشم.مریم السادات منافیمریم منافیمریم منافیFri, 08 Dec 2023 12:47:25 +0330