https://virgool.ir/feed/@marjandashtiمرجان‌ دشتی شولی علوم ارتباطات اجتماعیfa2026-11-11 23:11:31https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@marjandashtihttps://virgool.ir/@marjandashti/شبکههای-اجتماعی-و-گمراهی-سیاسی-مردم-ecg0bzjzm1miشبکه‌های اجتماعی و گمراهی سیاسی مردمتا به حال چه مقدار عمیق به عملکرد سیاسی رسانه‌های جدید، در ارتباط‌گیری سیاسی با مردم نگاه کرده‌ایم؟ در وهله اول وقتی به نوع تغییرات مداوم رسانه‌های جدید، در شکل‌گیری ارتباطات سیاسی نگاه می‌کنیم، شاید تنها متوجه تغییرات سطحی رسانه‌های قدیم شویم که در ظاهری نو به همراه چند ویژگی جدید مورد توجه هستند؛ به عنوان مثال یکی از تغییرات فاحش می‌تواند، خبررسانی ۲۴ ساعته شبکه‌های خبری در هر زمان و مکان باشد. اما تغییر اصلی و اساسی که به طور هدفمند شکل گرفته است، و البته اغلب از نظرها پنهان مانده است، ارتباط دوجانبه سیاست‌گذارن با مردم است. رسانه‌های قدیمی چون روزنامه، رادیو، کانال‌‌های تلویزیون ملی در قالبی جدید مثل شبکه‌های خبری، وبسایت‌ها و خبرگزاری‌های آنلاین کار خود را با توجه به رسالت قدیمی‌شان ادامه می‌دهند؛ اما بر خلاف باور عمومی، این رسانه‌ها علی‌رغم تیراژ بالای مخاطب از اهمیت بسیار کمی برخوردار هستند. صحت این ادعا را می‌توان در اهمیت حضور مردم در شبکه‌های اجتماعی دانست. علت پرطرفدار بودن و خاصیت مهم سوشیال‌مدیا برخلاف رسالت رسانه‌های قدیم، تنها در امکان دادن به مردم برای مشارکت‌های‌سیاسی‌ست. و این مساله باجذاب و هیجان‌انگیزتر کردن برنامه‌ رسانه‌‌های قدیمی امکان می‌یابد. در این راستا تلاش بر آن است که مردم کمتر متوجه اهمیت مشارکت‌شان در رسانه‌های اجتماعی باشند؛ اما همچنان حضور فعالی در این عرصه نیز داشته باشند؛ از این طریق که پروپاگاندا از طریق رسانه‌‌های قدیمی، خوب به خورد مخاطب رود و بازتاب‌ آن به طور واضح اما در عین حال غیرملموس در سوشیال‌مدیا شکل گیرد. اما مسئله حیاتی این است که طبق همین بازخورد‌ها برنامه‌های سیاسی در عین پیچیدگی طبق سطح خواسته و نظرات مردم تنظیم می‌شوند؛ بنابرین مشارکت‌کنندگان (مردم) اینجاست که باید متوجه اهمیت بازخورد نظرات‌شان باشند، مردم در این پروسه بسیاری از اوقات دچار سردرگمی می‌شوند چراکه اطلاعات بسیاری مدام در عرصه سیاست به آن‌ها داده می‌شوند و این جحم بالای اطلاعات و گاردهای مختلف خبرگزاری‌ها موجب گمراهی سیاسی می‌گردد که اغلب مردم بدست آوردن این اطلاعات را آگاهی و دانش سیاسی تعبیر می‌کنند.مرجان دشتی شولیارتباطات'سیاست'ابزارقدرت'مرجان‌دشتی‌شولی'شبکه‌اجتماعیmarjanmdashtimarjanmdashtiTue, 28 Jan 2020 14:31:39 +0330https://virgool.ir/@marjandashti/آیا-ساختار-شبکههای-اجتماعی-در-ارتباط-با-نهاد-ناهشیار-انسانها-عمکردی-متفاوت-با-اجتماع-واقعی-دارد-y96wzjegdstuبررسی تطبیقی اینستاگرام با ساختار شخصیتی فرویداغلب باور عمومی بر این است که عصر ارتباطات، عصر بروز انسان است. همان چیزی که انسان از بدو تولد خواسته باشد و ناخواسته توسط قوانین و باید و نبایدها، محصور شده است. ناگهان فرصتی چون فعالیت در شبکه‌های اجتماعی برایش فراهم می‌شود که به نظر، ساختاری‌ متفاوت با جوامع واقعی نیز دارد. اینجا درست همان‌جاست که نه قانونی وجود دارد نه سلطه‌‌ی قدرت؛ اینجا هر چقدر دل بخواهد، می‌توان به لذت‌ها پاسخ داد. یکی از شبکه‌هایی که در چندسال اخیر قابل توجه میلیاردی کاربران بوده است، شبکه جهانی اینستاگرام است که عمد دارم ساختار این شبکه را مخصوصن در ارتباط با ساختار شخصیتی فروید تطبیق بدهم تا در آخر نتیجه تطبیق این دو مدل قابل تشخیص شود. طبق نظریه ساختار شخصیت فروید، نهاد انسان هنگام تولد تا لحظه مرگ در او وجود دارد، نهاد  منطق و قانون را نمی‌پذیرد و می‌خواهد به هر آنچه می‌خواهد دست پیدا کند. نهاد انسان، در طول زندگی به واسطه قوانین، شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مدام دست به سرکوب خواسته‌ها، آرزوها و لذت‌ها می‌زند؛ به همین خاطر ورود به دنیای که قانون و تابویی در آن وجود ندارد تا حد زیادی می‌تواند این زمینه را برای هشیاری ناخواگاهش فعال کند. حال چگونه این زمینه فراهم می‌شود؟ مهم‌‌ترین بخش شبکه اینستاگرام (موتور جستجو) است که عهده‌دار به وجود آوردن همین زمینه است؛ درست همان‌جا که مرز‌ دنیا از بین می‌رود و شرق به غرب و شمال به جنوب بهم وصل می‌شوند و همه نوع اطلاعاتی از قبیل تصویر، موسیقی، اخبار، هنر، مد و... در دسترس کاربران قرار می‌گیرد. در این راستا مدت زمان کوتاهی لازم است تا اینستاگرام با چند جستجوی یک کاربر تازه وارد، از ضمیر نیمه هشیار او مطلع شود؛ طی همین فرایند اینستاگرام به کاربر فرصت ساخت و فعال سازی یک صفحه شخصی نیز می‌دهد؛ مصداق این صفحه شخصی همان فرصتی است که جوامع واقعی به یک شخص،برای بروز خود می‌دهند، البته با در نظر رفتن اداب اجتماعی، آداب معاشرت و استانداردهایی که یک جامعه تعریف کرده است؛ این استاندارد‌ها شامل پوشش تا ادبیات شخص برای بیان ایده‌ها و نظراتش می‌شود، که البته در نگاه اول شخص به این فکر نمی‌کند که فعالیت در صفحه شخصی نیازمند قانون خاصی‌ست اما در ناخوداگاه او این موضوع که باید با در نظر گرفتن دید و تفکر اشخاص نسبت به خود فعالیت داشته باشم، اتفاق می‌افتد که اتفاقن در این شبکه جهانی، یک چهره مشهور در قاره‌ای دیگر تا خانواده، همکلاسی، فامیل و... نیز حضور دارند پس در عین حال این دنیای بی مرز هم بی نهایت کوچک هم بی نهایت بزرگ تلقی می‌شود. بنابرین کاربران بدون آنکه بدانند، لذت‌جویی کاذب را در قسمت جستجو به دست می‌آورند و صفحه شخصی خود را نیز مطابق الگوی حضور در اجتماع واقعی، راه‌اندازی می‌کنند. اما قسمت مهم دیگر این شبکه همچنان باقی‌ست و آن هم بخش پنهان این شبکه است؛ جایی که در آن نهاد ناهشیار انسان، هشیار شده است و اجازه هشیار ماندن نیز می‌دهد؛ بسیاری از اوقات ما را راضی نگه می‌دارد تا همچنان حضور گسترده‌ای برای فعالیت داشته باشیم، همچنین بسیاری از اوقات نجات دهنده است از آن که جهت ناخودآگاه‌مان ارضا می‌شود. این بخش مهم قسمت (ذخیره‌شده‌ها) است. کافی‌ست همین حالا سه خط گوشه سمت چپ بالا را باز کنید و نگاهی به قسمت ( ذخیره‌‌شده‌ها) بیندازید، مسلما چیزهایی ذخیره نگه‌داشته‌اید که هرگز مایل به انتشار آن‌ها در صفحه شخصی‌‌تان نیستید؛ بنابر چنین مهندسی اجتماعی نتیجه خواهیم گرفت، که ما با کپی‌ای از اجتماع واقعی طرف هستیم، جایی که در آن برای خواست سیاست‌مداران و مردان قدرت تربیت می‌شویم.مرجان دشتی شولیmarjanmdashtimarjanmdashtiSun, 08 Dec 2019 12:39:14 +0330https://virgool.ir/@marjandashti/نقد-مرجان-دشتی-بر-شعری-از-رحمان-مولایی-m79gtdbxh1e2?نقدی بر شعر "رحمان مولایی" دیگر نمی‌شناسم خودم را بین آن همه چریک می‌خواهم مثل پدرم که تفنگ را جز برای شاباش و ههله شلیک نمی‌کرد پر غرورمعشقم تفنگ را در این شعر وارونه بخوانحتی اگر کارخانه اسلحه‌سازی به تو اعتراض کنندخیلی از کلمه‌ها رل باید وارونه نوشتمثل مرگ که حرارت آغوش توستعشقم چریکی که به خانه برگرددتو را از آزادی زیباتر یافته است"رحمان مولایی"جنگ در جهان، همیشه روایتی تازه‌است. همیشه از جنگ می‌توان با هزاران نگاه، شعری تازه نوشت؛ چرا که برای هر شاعری، جنگ به‌ گونه‌ای خاص دیده و خوانده می‌شود. انکار کارخانه‌های اسحله‌سازی، اسلحه می‌سازند تا شاعران شعر بگویند. آنکه جنگ را پی ریزی می‌کند، از کجا باید بداند کشیدن هر ماشه شعری‌ست که گاهی نوشته می‌شود گاهی نه. چند وقت پیش شعری را در صفحه "رحمان مولایی" خواندم که علاوه بر موتیف مقید آن، از کاربرد چند تکنیک در شعرش لذت بردم. حال قصد دارم از دید یک ساختارگرای جزئی‌نگر به نقد معنایی و فنی این شعر، بپردازم.دیگر نمی‌شناسم خودم را بین آن همه چریک می‌خواهم مثل پدرم که تفنگ را جز برای شاباش و هلهله نمی‌خواست پر غرورمدر سطح اول این اپیزود تقطیع به درستی صورت گرفته است و جایگاه سطر اول و سطر دوم نیز درست نوشته شده است، طوری که اگر جای سطر اول و دوم را عوض کنیم، با بیان شعری لطمه وارد می‌شود. در سطر چهارم "پرغرورم" ارتباط ضعیفی با مصدر فعل سوم دارد که سطر را دچار نوعی زبان‌پریشی کرده‌است. زبان‌پریشی، یکی دیگر از فنون شعری‌ست و شاعر زمانی که به طور خواسته یا ناخواسته کلمه‌ای برای بیان خود پیدا نمی‌کند، می‌‌تواند از این تکنیک بهره ببرد. شاعر در سطر سوم قصد دارد نیت خود را از جنگ و استفاده از تفنگ، در سطر چهارم بیان کند؛ اما کلمه "پرغرورم" مانع بیان واضح او شده است. اگر "پرغرورم" را نوعی زبان پریشی از حالت روحی شاعر از حال و هوای جنگ به حساب آوریم، بهتر است این کلمه حذف نشود. در شعر باید از استفاده واژه‌های مترادف و کلماتی که در کنار هم به نوعی مترادف تلقی می‌شوند، دوری گزید. واژه ‌"شاباش" و "هلهله" در سطر آخر این اپیزود یک مفهوم را می‌رسانند؛ بنابرین حذف کلمه هلهله به جای کلمه شاباش، مخصوصن با توجه به کاربرد حرف "ش" در آن، قبل از کلمه شلیک، مناسب‌تر است.عشقم تفنگ را در این شعر وارونه بخوان حتی اگر کارگران کارخانه اسلحه‌سازی به تو اعتراض کنندخیلی از کلمه‌ها را باید وارونه نوشتمثل مرگ که حرارت آغوش توستشاعر با استفاده از دو واژه "تفنگ" و "مرگ" به نوعی قصد استفاده از تکنیک هنجارگریزی معنایی و نوشتاری داشته است. هنجارگریزی در حوزه معنی، یکی از پرکاربردترین فنونی‌ست که توانمندی شاعر را در حوزه زبان، نشان می‌دهد. اما آیا می‌توان یا استفاده از هر واژه‌ای به هنجار گریزی معنایی دست زد؟ پاسخ نه است چرا که باید از مستعد بودن واژه‌ها برای استفاده از کاربرد این تکنیک در شعر اطمینان داشته باشیم. شاعر با نوشتن سطر "تفنگ را در این شعر وارونه بخوان" به عمق واژه توجه نشان نداده است در صورتی که واژه مرگ استعداد هنجارگریزی معنایی و نوشتاری را دارد و استفاده آن باعث ایجاد لذت در مخاطب شده است. در این اپیزود واژه "عشقم" حشو است و مخاطب وجود این کلمه را بدون آنکه نوشته شود احساس می‌کند، بنابرین بهتر است "عشقم" به جز اپیزود اول در ادامه شعر حذف شود.عشقم چریکی که به خانه برگرددتو را از آزادی زیباتر یافته استدو سطر پایانی شعر، علاوه بر ایجاد زیبایی و دلنشینی قصد شاعر در کل شعر، باعث رعایت موتیف مقید شعر شده است؛ این یکی از مهم‌ترین نقاط قوت شعر است اما استفاده نکردن از موتیف‌های آزاد در شعر که می‌توانست حول محور جنگ ساخته شود یکی از ضعف‌های شعر است.ادیت پیشنهادی???دیگر نمی‌شناسم خودم رابین آن همه چریکمی‌خواهم مثل پدرم تفنگ راکه جز برای شاباش شلیک نمی‌کرد پرغرورمعشقم تفنگ را در ین شعر وارونه بخوانحتی اگر کارگران کارخانه اسلحه‌سازیبه تو اعتراض کنندخیلی از کلمه‌ها را باید وارونه نوشتمثل مرگکه حرارت آغوش توستچریکی که به خانه برگرددتو را از آزدای زیباتر یافته استشاعر:رحمان مولاییمنتقد: مرجان دشتی شولیmarjanmdashtimarjanmdashtiWed, 04 Dec 2019 14:37:41 +0330https://virgool.ir/@marjandashti/شعر-ناکجا-مرجان-دشتی-vlvrwadvrxt8"ناکجا"نزدیک‌تر بیا من خانه توام و صخره نبضم که می‌زند بالانزدیک‌تر بیاخاک دروغی از جنس‌ زمین است که راست راست آدم می‌بلعداما تو خاک نیستی خاکی نیستی که در گور تمام شویاز آب آمدی که به آب برگردینافت را با دروغ بریده‌اندنزدیک‌تر بیا تو مثل دانه‌ای که در آب جوانه زدیهنوز دانه‌ای و دریا بزرگ‌تر نزدیک‌تر‌ بیا پدری نیست اینجا که عصای لاما به آب زند تا خشک شوی و خاکی نزدیک‌‌تر بیاآبی که در آن غرق شده بودیدریا نبود تو کوچک بودی و دریا بزرگ‌تر قدری که زمین نیوفتینز دی تر بیشاعر: مرجان دشتی شولیmarjanmdashtimarjanmdashtiTue, 03 Dec 2019 21:59:32 +0330