https://virgool.ir/feed/@mansourkazemi.writمعمار و گرافیستfa2026-11-10 23:31:59https://files.virgool.ir/upload/users/2739526/avatar/WdbVjs.jpghttps://virgool.ir/@mansourkazemi.writhttps://virgool.ir/@mansourkazemi.writ/آنهدونیا-دزد-خاموش-شادی-hscqvy4cwuhuآنهدونیا چیستعنوان اصلی: آنهدونیا چیست و چه علائمی دارد؟­مبتلایان به آنهدونیا معمولا به دو دسته ی فیزیکی و اجتماعی تقسیم می شوند، کسانیکه نمی توانند از زندگی لذت ببرند! اما این وضعیت مبهم چه علائمی دارد؟موضوع: روانشناسیبرگردان فارسی خودمانی مقاله ی زیر از ژورنال Discover:What Is Anhedonia, and What Are the Symptoms of This Unique Condition?By Emilie Le Beau Lucchesi Aug 14, 2023و بخش پایانی از مقاله ی :Understanding Anhedonia: Why You’re Losing Interest In Things You Used to EnjoySaya Des Marais, Therapist-turned-mental health writerکلیدواژه ها:آنهدونیا، هدونیسم، لذت گرایی، افسردگی، انگیزه، روانشناسیشمای کلی از موضوع آنهدونیاصدای دریا، دوش آب گرم، بوی نان داغ، بسیاری از مردم از همین تجربیات کوچک لذت میبرند اما برای افراد مبتلا به آنهدونیا این لذت های کوچک میتونه کاملا بی معنی باشه.متخصصان آنهدونیا رو اینطور توصیف می کنند: کاهش توانایی احساس لذت از فعالیتها و تجربیاتی که قبلا باعث لذت می شدند. این وضعیت با چندین اختلال سلامت روان مرتبط است و یکی از علائم اولیه اختلال افسردگی اساسی یا major depressive disorder به حساب میاد.( آنهدونیا Anhedonia رو می تونیم متضاد هدونیسم Hédonisme یا لذت گرایی و شادی جویی در نظر بگیریم.)پزشکان هنوز در حال یادگیری درمانش هستند ولی آنهدونیا پیچیده است و حتی تعریف درستی ازش ندارند. حدود 20 درصد از آمریکایی ها در طول زندگی شون افسردگی رو تجربه می کنند و در معرض ابتلا به آنهدونیا هستند.لذتهای کوچک زندگی رو دست کم نگیریم!آنهدونیا چیه؟فکر کن فعالیتها و تجربیات روزانه ای که قبلا برات لذت بخش بودن دیگه برات هیچ لذتی ندارن. کسانی که افسردگی یا اسکیزوفرنی دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به آنهدونیا هستند. همچنین آنهدونیا در کسانیکه دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) هستن یا بیماریهای مزمن و اختلالات خوردن دارند هم مشاهده شده.دیگه هیچی حال نمیده!انواع آنهدونیاپژوهشگرا آنهدونیا رو به دو دسته تقسیم کردند آنهدونیای فیزیکی که شامل از دست دادن لذت احساسات فیزیکی مثل لمس بو صدا و بینایی میشه. مثلا فرد دیگه از دوش آب گرم لذت نبره یا میل جنسیش کم بشه و رابطه با شریک زندگیش امتناع کنه.دسته دوم آنهدونیای اجتماعی، که به لذت بردن از بودن در کنار دیگران مربوط میشه و فرد مبتلا ممکنه دیگه از وقت گذروندن با خانواده و دوستان لذتی نبره یا لبخند یک دوست براش بی معنی بشه یا دیگه کمک کردن به دیگران براش احساس رضایت بخشی به همراه نداشته باشه.علائم آنهدونیاپژوهشگرا با استفاده از پرسشنامه های ساختار یافته چگونگی تجربه لذت های روزانه ی افراد مبتلا رو با افراد عادی مقایسه می کنند. این پرسشنامه ها میزان کاهش لذت نسبت به گذشته رو نشون میده اما چیز زیادی درباره تجربه ی زندگی با آنهدونیا نشون نمیده. احساس افسردگی و فقدان لذتدر سال 2019 پژوهشی روانپزشکی در اروپا با 34 نفر از کودکان و نوجوانان 13 تا 18 سال ساکن جنوب انگلیس صورت گرفت. شرکت کنندگان یا مبتلا به افسردگی بودند یا افزایش علائم افسردگی در آنها مشاهده می شد. در این مصاحبه هیچ یک از شرکت کنندگان ویژگی های روان پریشی را گزارش نکردند.یکی از نوجوانان اینطور احساس ش رو توصیف میکنه: از دست دادن لذت در فعالیتهای روزانه این حس و میده که انگار در یک چرخه ی ثابت گیر کردی و هر چیزی برات پیش پا افتاده است. مثل این میمونه که از یک برنامه تلویزیونی خسته شدی و حوصله ات سر رفته و خب کانال و عوض میکنی ولی برنامه بعدی هم همونقدر برات حوصله سر بر هستش و من کاملا از این وضع خسته و درمونده شدم. وضعیت بی حسینوجوانان دیگه هم همین نظر و داشتن که هیچ چیز هیجانی براشون نداره و هیچ اشتیاقی برای آینده ندارند. حتی یکی از آنها گفت روز تولد بعدیش هم فقط یک روزه، مثل روزای دیگه!احساسی که خیلی از آنها در مورد زندگی دارند با کلمات بی رنگ، پوچ، بی تنوع و بی عاری توصیف میشه و حتی لحن آروم آنها موقع صحبت کردن نشانگر بی حسی شون بود.کمبود انگیزههمچنین نوجوانان مبتلا به آنهدونیا از نبود انگیزه صحبت کردند که یکی از آنها می گفت حتی نمی خواهد از رختخواب بلند شود و به زور والدین از اتاق خواب بیرون می آید.یکی دیگه همش پای تلویزیون بود و کارهای غیر فعال دیگه و اصلا انگیزه ای برای فعالیت بیشتر نداشت.به دلیل بی انگیزگی افراد حتی علاقه ای به وقت گذرانی با دوستان و خانواده هم ندارند و دعوت به معاشرت رو رد می کنند. یکی از نوجوان ها با اینکه اقرار میکرد اوقات خوشی رو با رد کردن دعوت آنها از دست میده ولی باز انگیزه ای برای پیوستن به همسالان خود نداشت. اگرچه رد کردن دعوت انتخاب خودش بود ولی میگفت باعث میشود احساس تنهایی کند. احساس قطع ارتباطقطع ارتباط با مردم و لذتهای زندگی روزمره باعث شده بسیاری از نوجوانان در مورد معنای زندگی مردد بشوند. یکی از نوجوانان حتی دلیلی برای شرکت در امتحانات پایانی فارغ التحصیلی و اقدام برای رفتن به دانشگاه نمیدید و میگفت: در نهایت همه مون می میریم، پس واقعا چه فایده ای داره!مقابله با آنهدونیا نحوه درمان آنهدونیابا اینکه آنهدونیا برای اولین بار در قرن بیستم توصیف شد ولی هنوز هم محققان درک محدودی از تجربه ی زندگی افراد مبتلا و آنچه که در مغزشان اتفاق می افتد و باعث این بیماری می شود، دارند. و سالهاست که محققان بیشتر روی ارتباط آنهدونیا با اسکیزوفرنی و افسردگی متمرکز بودند.در حال حاضر، بسیاری از پزشکان بهترین راه برای درمان آنهدونیا را رسیدگی به بیماریهای پیش زمینه، از جمله اسکیزوفرنی، افسردگی، PTSD، اختلالات خوردن، بیماری پارکینسون و... می‌دانند. با توجه به شرایط زمینه‌ای، ممکن است برای درمان آنهدونیا، گفتار درمانی، داروهای ضد افسردگی یا ترکیبی از هر دو درمان تجویز شود. در بعضی موارد هم ممکنه درمان با شک الکتریکی استفاده بشه. برای افراد مشکوک به آنهدونیا هم توصیه میشه به روانپزشک، روانشناس یا سایر متخصصان پزشکی مراجعه کنند. به هر حال اگر علائمی که گفته شد رو مشاهده کردید بهتره حتما تحت نظر یک متخصص پزشکی باشید.مقابله با آنهدونیامقابله با آنهدونیا می تونه فوق العاده چالش برانگیز باشه و بر هر بخش از زندگی از جمله روابط شما، زندگی کاری و موارد دیگه تأثیر بذاره. اما راه هایی برای مدیریت آنهدونیا و بهبود کیفیت زندگی شما وجود داره.هوای خودتو داشته باش!مراقبت از خود را تمرین کنیدمراقبت از نیازهای جسمی و عاطفی در هنگام مواجهه با آنهدونیا خیلی مهمه؛ مثلا خوردن غذاهای سالم، خواب کافی و ورزش منظم، تمرین‌های خودمراقبتی مانند مدیتیشن، یوگا یا گذراندن وقت در طبیعتemotionships با دیگران ارتباط برقرار کنیددر حالی که آنهدونیا می تونه ارتباط با دیگران را دشوار کنه، مهمه که با دوستان و خانواده در ارتباط باشید. سعی کنید فعالیت های اجتماعی یا تماس های تلفنی منظم را برنامه ریزی کنید، حتی اگر تمایلی به آن ندارید.پله پله تا ...اهداف کوچک تعیین کنیدتعیین اهداف کوچک می تونه به شما کمک کنه که احساس موفقیت کنید، حتی اگه انگیزه خاصی نداشته باشید. با اهداف کوچک و قابل دستیابی، مانند پیاده روی یا تکمیل یک کار خانگی، شروع کنید.یه مسیر جدید رو انتخاب کنچیز جدیدی را امتحان کنآنهدونیا می تونه لذت بردن از چیزهایی را که قبلاً دوست داشتید دشوار کنه، اما با امتحان کردن چیزهای جدید می تونید منابع جدید شادی رو پیدا کنید. سعی کنید یک سرگرمی جدید، شرکت در کلاس یا گشت و گذار در بخش جدیدی از شهر خود را امتحان کنید.در نهایت به نکته ای از کتاب سوی دیگر شادکامی The other side of happiness by Brock Bastian اشاره میکنم و نقد و بررسی این کتاب از دکتر آذرخش مکری : برای شادی چالش های خود انگیخته رو به انتخاب خودتون در زندگی ایجاد کنید، برای حل مسائل از کمک و حمایت عاطفی دیگران غافل نشید و از هر چالش برای زندگی مفهومی بسازید که همه ی اینها می تونه به افزایش حس لذت و معنا در زندگی کمک کنه.شاید شما هم در حال تجربه ی آنهدونیا هستید؛ چه راهکاری برای مقابله با این حالت پیشنهاد می کنید؟پ.ن: من مترجم و متخصص در این زمینه نیستم و این ترجمه خالی از اشتباه نیست مشتاق نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.ارادتمند شما منصور کاظمیمنصور کاظمیمنصور کاظمیFri, 08 Sep 2023 18:36:49 +0330https://virgool.ir/@mansourkazemi.writ/باور-به-ماوراءالطبیعه-etamtp7nkxrnعنوان اصلی: چرا ما باور داریم عوامل فراطبیعی علت اتفاقات طبیعی است؟بررسی نظریه های مختلف روانشناختی که چرا رویدادهای طبیعی به خدا و دیگر نیروهای فراطبیعی نسبت داده می شوندموضوع: روانشناسی شناختیبرگردان فارسی خودمانی مقاله ی زیر از ژورنال Discover:Why We Believe That the Supernatural Causes Natural EventsBy Conor FeehlyMay 22, 2023کلیدواژه ها:فراطبیعی، ماوراءالطبیعه، بلایای طبیعی، کارما، نظریه ذهنباورهای ماوراءالطبیعی، مذاهب و افسانه ها بخشی از فرهنگ بشریت هستن.در تمام جوامع، از زمانیکه تاریخ بشری ثبت شده، مردم پدیده های مختلف جهان رو به قدرت الهی و یا بقیه قدرتهای فراطبیعی زمان خودشون نسبت می دادند.از اون قدیما که جوامع باستان حتی برای بارش بارون یا راضی نگه داشتن خدایان، آدمهای بی گناه و قربونی می کردند گرفته تا همین امروز که به عقیده بعضی ها بلایای طبیعی به مویی بنده! ولی واقعا چراا؟خدای خلائق (خلاءها)دانشمندان و فیلسوفان جواب این سوال رو با "تئوری خدای خلاء ها" میدن! یعنی اینکه مردم هر پدیده ای که علتش رو درک نمی کنند به عوامل فراطبیعی نسبت میدن.از طرفی مردم معمولا جایی که علم قادر به توضیح علت پدیده های خاص باشه بی خیال باورهای فراطبیعی میشن، ولی خب باز وقتی علت پدیده ها مبهم باشه مردم رو میارن به عوامل فراطبیعی!حوادث اجتماعی در برابر بلایای طبیعیحالا به نظرتون مردم جوامع مختلف، بیشتر برای وقایع مربوط به طبیعت (مثل سیل و زلزله و ...) توجیه فراطبیعی پیدا می کنند یا اتفاقات بد جامعه هم می تونه سوژه شون باشه؟ این شد مبنای تحقیق گروهی از روانشناسان!آنها میگن که بیشتر مردم، وقایع مربوط به طبیعت (بلایای طبیعی) رو به ماوراءالطبیعه نسبت میدن تا حوادث اجتماعی (مثل دزدی و قتل). حالا چرا؟ چون که توی حوادث اجتماعی یک عامل مشخص و واضح وجود داره که انگشت اتهام و به سمتش بگیرن ولی توی بلایای طبیعی نه!دانیکا دیلیون Danica Dillion متخصص روانشناسی اخلاقی از دانشگاه کارولینای شمالی میگه: مردم دوست دارند اتفاقات بد رو به عوامل عمدی نسبت بدهند ولی وقتی کسی نباشه تا مقصر اعلام بشه میرن سراغ مداخله ی الهی! اینجاست که زیاد می شنویم: چوب خدا و مشیت الهی و قضا و قدر و ...توجیهات فراطبیعیدانیکا دیلیون و همکاراش متون قوم نگاری از 114 جامعه تاریخی رو بررسی کردند از شکارچی _خوراکجوها گرفته تا جوامع ماهی گیر و باغبان؛ حتی جوامع شهری بزرگتر رو هم تجزیه و تحلیل کردند.محققان در این متون، دنبال این بودند ببینند در مورد کدام پدیده ها توجیهات فراطبیعی استفاده شدن در مورد کدومشون نشدن؟ توی پدیده های رایج یا غیر معمولی؟ حالا چه مربوط به طبیعت باشند چه حوادث اجتماعی.توجیهات فراطبیعی یعنی نسبت دادن یک اتفاق به عامل و فرآیند فراطبیعی!دیلیون میگه: بیشتر مواقع این عامل فراطبیعی شامل خدایان، ارواح نیاکان و جادوگران میشن و البته یه وقتایی هم نیروهای ماوراءالطبیعی مانند کارما و چشم بد!(چشم نظر! بزنم به تخته! یه اسپندی دود کنم و ... جالبه بدونید که بزنم به تخته knock on wood از زبان انگلیسی وارد شده و بهش میگن apotropaic phrases یعنی عباراتی که بازدارنده نیروهای شر و بدشانسی و ... هستند! و شاید منظور از تخته یا چوب لمس کردن صلیب برای دور کردن پلیدی بوده! یا شایدم باورهای قدیمی تر که که ارواح بدخواه در چوب زندگی می کنند و.. .چشم بد هم که قدمت پنج هزار ساله داره!)برای دیلیون و همکارانش نتیجه این تحقیق خیلی دور از ذهن نبود: به طور کلی توجیهات فراطبیعی بیشتر برای وقایع مربوط به طبیعت (بلایای طبیعی) استفاده شده تا حوادث اجتماعی. وقتی رویدادی فاقد یک عامل واضح باشه مردم جای خالی شو با عامل فراطبیعی پر می کنند.همچنین مثل تحقیقات قبلی، اینجا هم دیدن مردم معمولا پدیده ها و رویدادهای مربوط به طبیعت رو انسان گونه فرض می کنند (یعنی بهش ویژگیهای انسانی میدن) و برای جهان طبیعی یک عاملیت آگاه فرض می کنند! (مثلا کائنات امروز با من لج کرده! انگار که جهان و کائنات یک انسانه و آگاهانه و از روی قصد و غرض این کار و انجام میده!)روانشناسی شناختی و ماوراءالطبیعهپژوهش روانشناسی به نام جسی برینگ Jesse Bering نشون میده این پدیده انسان گونه فرض کردن جهان به دلیل ظرفیت بیش از حد "نظریه ذهن" در انسانهاست.این یعنی روانشناسی ما برای بستر اجتماعی طراحی شده، در نتیجه با نسبت دادن پدیده ها به یک عامل خودآگاه باعث میشه که منطقی به نظر برسن!نظریه ذهن یا theory of mind شاخه ای از علوم شناختی که زوم می کنه روی اینکه چطوری حالات ذهنی و انسانی رو به دیگران نسبت میدیم و با استفاده از اون، پدیده ها رو توضیح داده و یا پیش بینی می کنیم. یه جورایی توانایی ذهن خوانی انسان رو بررسی می کنهانسانها در اجتماع رشد می کنند، و به نظر میرسه مردم نسبت به شناسایی عامل هر چیز در محیط خودشون بسیار حساس هستند؛ احتمالا به همین دلیل، ما انرژی و منابع ذهن مون رو صرف درک انگیزه های افراد دیگدیلیون میگه: بر اساس همین ایده، می بینیم که نسبت دادن توجیهات فراطبیعی به اتفاقاتی که مسئولش یک عامل واضح نیست، رایج تر هستش. مثلا طوفان های بزرگ ناگهانی یا حتی مرگ های بزرگ و غیر منتظره در جوامع ناشناخته درگذشته!باور به ماوراءالطبیعهپژوهشگران همچنین فهمیدن که توی جوامع با پیچیدگی اجتماعی بالا ، احتمال استفاده از توجیهات فراطبیعی در مورد پدیده های اجتماعی، خیلی بیشتر از جوامع با پیچیدگی اجتماعی کمتره.دیلیون میگه: توجیهات فراطبیعی توی جوامع شهری بزرگ‌تر رایج‌تر هستن، چرا که تشخیص عوامل مسبب حوادث اجتماعی در جوامعی با شبکه‌های اجتماعی پیچیده‌تر دشوارتره. هر چه تعداد افراد بیشتری برای پیگیری باشن، درک انگیزه های فردی دشوارتر هم میشن. مثلا در مورد قتل یا دزدی احتمال اینکه مجرم شناسایی نشه، در جوامع شهری بزرگ نسبت به شهرهای کوچک بیشتره.واقعا چرا؟ بخشی از سخنان دکتر آذرخش مکری درباره کتاب The Bias That Divides Usاثر Keith Stanovich را در این قسمت اضافه می کنم که به پاسخ این پرسش کمک میکنه:ویروس های مغز: Mindware Virusکیت استانوویچ در کتاب سوگیری جداکننده میگه بعضی افکار مثل ویروس قوی هستن و میتونن مغز ما رو اشغال کنن و ما همیشه روی برگزیدن افکارمون تسلط نداریم! مثلا "بزنم به تخته" باعث میشه فرد بگه انجامش ضرری نداره ولی ممکنه بلایی رو دفع کنه، پس چرا که نه؟ یا خرید بلیط بخت آزمایی هزینه زیادی نداره ولی اگه حتی با احتمال کمی برنده بشم سود زیادی می کنم؛ پس چرا که نه؟سپرهای محافظت هویتی: Identity Protective Reasoningدنباله روی از برخی افکار و تکرار بعضی رفتارها در ظاهر ریشه علمی و منطقی ندارن ولی در واقع یک استفاده دیگه برای شخص دارن و اونم اینکه نشان دهنده "هویت یکسان گروهی" اون افراد هستند. در مثال "بزنم به تخته" من به شما این پیام رو می فرستم که به شما اهمیت میدم و مثل شما به این ایده باور دارم پس ما هم گروه هستیم و با هم اتصال عاطفی برقرار می کنیم و در واقع این رفتارها نشانه و سیگنالی میدن که من هم به گروه شما تعلق دارم و از طرف دیگه "ما" رو از "آنها" جدا می کنند!بعضی رفتارها و افکار نمود و نشانه ی تعلق ما به یک جریان فکری ست. هدف این افکار "حفظ هویت گروهی ماست" و اینجاست که دیگه عقلانیت و منطق رنگ می بازند! اعتراف به اینکه بعضی وقتها منافع شخصی افسار افکار ما رو به دست گرفتن کار سختیه! وقتی من جزو یک "جریان فکری " هستم و ازش سود می برم، منافع شخصی من ایجاب می کنه به هر قیمتی از اون ایدئولوژی طرفداری کنم تا جزو اون گروه باقی بمانم!Encanto animation: Why Bruno Knocks On Wood & What It Really Meansشما چطور؟ باوری دارید که اعتراف کردن به غلط بودنش براتون سخت باشه؟ما که "بزنم به تخته" از اونهاش نیستیم!پ.ن: من مترجم و متخصص در این زمینه نیستم و این ترجمه خالی از اشتباه نیست مشتاق نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.ارادتمند شما منصور کاظمیمنصور کاظمیمنصور کاظمیFri, 11 Aug 2023 18:36:31 +0330https://virgool.ir/@mansourkazemi.writ/تابستان-و-کبک-های-سردرگریبان-pzatwymeowrzعنوان اصلی: چرا حتی حقایق اثبات شده نمی توانند نظر برخی افراد را تغییر دهند؟بررسی روانشناسی اینکه چرا "حقایق" به تنهایی برای تغییر ذهنیت افراد کافی نیست!موضوع: روانشناسی، ذهنبرگردان فارسی خودمانی مقاله ی زیر از ژورنال Discover:Why Is It That Even Proven Facts Can't Change Some People's Minds?By Anna Nordseth Jul 10, 2023کلیدواژه ها:میانبرهای ذهن، اثر حقیقت واهی، اعتقادات، باورهای غلط، تغییر باورهادر عصر فوران اطلاعات که با گوشی هوشمند، پاسخ هر سوالی توی دستای شماست، واقعا چرا همچنان اطلاعات غلط و شبه علم و خرافات بیداد می کنه؟ اصولا با دسترسی راحت و آسون به حقایق علمی باید نقاط تاریک و ابهامات هر ذهنی رو به راحتی بشه روشن کرد دیگه درسته؟با این حال تحقیقات علمی نشون میده: "حقایق" به تنهایی برای اصلاح اطلاعات غلط و تغییر افکار مردم کافی نیست!متاسفانه روشی که مغز ما اطلاعات رو ذخیره می کنه، برای تصحیح اطلاعات همیشه مفید نیست. همچنین ما انقدری هم که فکر می کنیم منطقی نیستیم، درک ما از جهان، دربند هویت شخصی و احساسات ماست.حفظ اطلاعاتابقاء اطلاعاتمغز ما توانایی خفنی در حفظ اطلاعات داره، البته با یک سری ویژگی های عجیب و غریب!لیزا فازیو استاد روانشناسی از Vanderbilt University میگه: ذهن ما بجای جایگزین کردن اطلاعات نادرست، تمایل داره داده های جدیدی رو در کنار داده های قبلی بسازه!بنابراین زمانیکه سعی می کنیم داده های اصلاح شده رو بیاد بیاریم، با دو دسته اطلاعات مواجه می شیم یکی داده های قدیمی و دومی داده های اصلاح شده جدید. و با توجه به اینکه کدام دسته از اطلاعات در حافظه ما "قوی تر" یا "به تازگی" ایجاد شده؛ ممکنه داده های نادرست رو بیاد بیاریم!به این پدیده میگن " اثر نفوذ مداوم " (continued influence effect) که باعث میشه حتی وقتی خیلی راحت ذهنیت غلط خودمون رو می پذیریم، باز هم نتونیم باورهای نادرست قبلی رو نادیده بگیریم.میانبرهای ذهنبا وجود توانایی های شناختی باورنکردنی که مغز ما داره؛ ولی در پردازش اطلاعات زیاد در زمان کوتاه می لنگه و بجای صرف انرژی زیاد برای تفکر منطقی، سریع میره سراغ میانبرهای ذهنی!یکی از این میانبرها "بازگویی و تکرار"! پژوهش ها نشون میده داده هایی که چندین بار می شنویم در ذهن مون ماندگار میشه. حتی در کودکان پنج ساله هم اگر چیزی رو بیشتر از یکبار بشنوند احتمال بیشتری وجود داره که به درستی اون باور پیدا کنند.لیزا تعبیر جالبی داره؛ میگه این میانبرهای ذهنی بخاطر میزان محدود حقایق در جهانه! دریای بیکرانی از اطلاعات غلط در جهان وجود داره و دنیای حقایق بسیار باریکتر از چیزیه که فکر می کنیم پس ما بیشترِ چیزهایی که چندین بار می شنویم رو درست در نظر می گیریم. با اینکه این میانبر ذهنی برامون مفیده، در عین حال می تونه خطرناک باشه؛ زمانی که مغز ما سعی می کنه اطلاعات درست رو از اطلاعات نادرستی که بارها تکرار شده جدا کنه!ذهن ما تمایل داره چیزی که بارها تکرار شده رو حقیقت فرض کنه، حتی اگه پایه و اساس صحیحی نداشته باشه! به این پدیده میگن "اثر حقیقت واهی" !تاثیر این پدیده رو توی رسانه های اجتماعی میشه به وضوح دید؛ جایی که اطلاعات و ادعاهای نادرست می تونه جذابیت پیدا کنه و به سرعت گسترش پیدا کنه و باعث سردرگمی افراد بشه.تأثیر سیستم های اعتقادیباورها و اعتقادات قبلی ما نقش مهمی در نحوه درک و پردازش اطلاعات بازی می کنه. اطلاعات جدیدی که باورهای عمیق ما رو به چالش می کشه، می تونه ما رو حسابی ناراحت کنه. بنابراین برای جلوگیری از این حس بد، ذهن ما در برابر تغییر مقاومت می کنه.لیزا در این مورد میگه: چه خوشتون بیاد چه نه ذهن شما اطلاعات جدید رو مثل حمله ای به خودتون و باورهای قدیمی تون می بینه و شما خیلی سریع هر نوع اصلاح اطلاعاتی که بر خلاف هویت و جهان بینی شما باشه رو رد می کنید و کار به جایی میرسه که هیچ نظر مخالفی رو قبول نمی کنید.هویت انسانها با ارزشها و باورهاشون گره خورده و مغز هم که عاشق استفاده از میانبرهای ذهنی خودشه. همین ها منابع قابل اطمینان و معتبر رو برای ما محدودتر می کنه.لیزا فازیو میگه که ذهن ما به جای اینکه بیاد خودشو به زحمت بندازه و با اطلاعاتی که با باورهای قبلی ش در تضاد هستند درگیر بشه؛ خیلی راحت میگه این اطلاعات جدید از منبعی هستن که من بهش اعتماد ندارم. پس لازم نیست بهشون توجه کنم! خلاص!چرا واقعیت محض هم ذهن ما رو تغییر نمیده؟خب اگه حقایق هم زورشون به تغییر باورها نمی رسه، پس چی جواب میده؟پژوهشگران هنوز دنبال بهترین راه برای اصلاح باورها و ذهنیت غلط هستند ولی همونطور کهمی بینید، هنوز هم افکار پوسیده همه جا هستن!در کل چیزی که هست همه چیز فقط به واقعیت ها مربوط نمی شه بلکه نحوه ی ارائه اطلاعات جدید و بستر دریافتش هم خیلی مهمه.با اینکه میگن از تکرار اطلاعات نادرست و باورهای غلط به دلیل "اثر حقیقت واهی" باید دوری کرد، ولی برخی شواهد هم نشون میده، می شه از همون اطلاعات نادرست به عنوان داربستی برای اصلاح باورها استفاده کرد!لیزا فازیو: تکرار یک افسانه می تونه واقعا بد باشه چون مردم بهش بیشتر باور پیدا می کنند، ولی شواهدی وجود دارند که نشون میده همین می تونه به مردم کمک کنه تا داده های اصلاح شده رو به باورهای قدیمی پیوند بده و اصلاح عقاید نادرست رو تاثیرگذارتر کنه!درک احساسات و ارزش هاراه دیگه اصلاح باورهای نادرست ممکنه دقیقا همون چیزی باشه که از ابتدا باعث میشه اطلاعات نادرست رو باور کنیم، یعنی همون احساسات و ارزش ها!با درک ارزش هایی که زیربنای باورهای یک فرد رو می سازند، می تونیم اصلاح باورهای غلط رو همسو با ارزش های آنها تنظیم کنیم تا شانس ایجاد گفتمان معنادار و پتانسیل تغییرات رو افزایش بدیم.لیزا فازیو: برای اصلاح باورهای غلط افراد سعی کنید از منابعی استفاده کنید که افراد به آن اعتماد دارند، این می تونه خیلی مفید باشه ولی اگر امکانش نیست، با صحبت روی ارزش های مشترک شروع کنید.اگر حقایق رو با داستانها و ماجراهای شخصی و ایجاد حس همدلی تلفیق کنید می تونه احساسات افراد رو زنده کنه و دریچه ای باشه برای ایجاد سطح عمیق تری از ارتباط تا چشم افراد به روی دیدگاه های جایگزین باز بشه.یادمون باشه اصلاح باورهای غلط و تغییر ذهنیت پوسیده افراد، فقط با یکبار گفتگو یا رگبار کامنت های خشن در فضای مجازی امکان پذیر نیست. صبوری، همدلی و ارتباط محترمانه، کلید بحث های سازنده ست و پتانسیل به چالش کشیدن باورهای غلط و شکل دادن باورهای درست رو در طول زمان داره.به نظرتون در جامعه ما به چه صورت میشه زمینه ساز گفتمان و تغییر باورهای غلط شد؟پ.ن: من مترجم و متخصص در این زمینه نیستم و این ترجمه خالی از اشتباه نیست مشتاق نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.ارادتمند شما منصور کاظمیمنصور کاظمیمنصور کاظمیFri, 04 Aug 2023 11:04:08 +0330https://virgool.ir/@mansourkazemi.writ/سرنوشت-شما-در-دستان-نوستراداموس-درونی-شما-j2c4ta9qtapiعنوان اصلی: چگونه یک پیشگویی خودکامبخش بر زندگی شما تاثیر می گذارد؟ممکن است آگاهانه در زندگی روزمره خود به پیشگویی های خودمحقق فکر نکنید، اما آنها همه جا هستند. خواهیم دید که چگونه یک پیشگویی خودشکوفا ممکن است بر شیوه زندگی شما تأثیر بگذارد.موضوع: روانشناسی، ذهنبرگردان فارسی خودمانی مقاله ی زیر از ژورنال Discover با اندک اضافات:How Does a Self-Fulfilling Prophecy Impact Your Life?By Kelly Santana Banks May 12, 2023کلیدواژه ها:پیشگویی خودکامبخش، پیش‌گویی خودشکوفا، پیش‌گویی خودمُحَقَق، پیش‌گویی خودْمخرب،اثر پیگمالیون، اثر دارونما، پلاسیبوی صادق، ایدیپوساگه داستان های اساطیری یونانی را شنیده باشید، احتمالا درباره ی ایدیپوس فرزند شاه لایوس شنیدید. یکی از بهترین نمونه های پیشگویی خودکامبخش Self-Fulfilling Prophecy که نشون میده چگونه ایدیپ و پدرش ناخودآگاه یا شایدم آگاهانه! سرنوشت خودشون را رقم زدند. ما هم ممکنه مثل ایدیپ در جنبه های مختلف زندگی سرنوشت خودمون رو پیشگویی کرده و رقم زده باشیم؛ حالا چه مثبت چه منفی!آیا برای خود شما پیش اومده که چیزی رو پیش بینی کرده باشید و در نهایت براتون رخ بده؟ خب شما تنها نیستید! پیشگویی خودمحقق یا خودکامبخش یا هر واژه بهتری که شما براش انتخاب می کنید، چنان در روانشناسی و جامعه ریشه داره که اغلب خودمون هم متوجه نمی شیم چقدر می تونه روی زندگی روزمره ما تاثیر گذار باشه.پیشگویی خودکامبخش چی هست؟رابرت مرتن جامعه شناس قرن بیستم اولین بار این مفهوم و تعریف کرد. پیشگویی خودکامبخش اولش یه جور پیش بینی غلط هستش ولی چون ما باورش می کنیم یک سری رفتار جدید بصورت آگاهانه یا ناخودآگاه انجام میدیم که باعث میشه اون تصور غلط اولیه خودمون تبدیل بشه به واقعیت!رابرت مرتن معتقد بود که باورهای اجتماعی ناقص بر رفتارهای افراد تاثیر گذاشته و فرض غلط اولیه به واقعیت بدل میشه و از آنجا که مردم به گونه ای عمل می کنند که از پیش فرض های ذهنی همدیگه پشتیبانی می کنند، این می تونه مشکلات اجتماعی مخربی مثل عزت نفس پایین، افسردگی و ... را به همراه داشته باشه.مثل یک چرخه معیوب عمل می کنه شما تصوری نسبت به خودتون یا دیگری دارید که همون باعث میشه اعمال و رفتار شما در مورد آنها یا خودتون تغییر کنه. اگر انتظار دارید موضوعی پیش بیاد رفتارتون هم از انتظارتون تاثیر می گیره تا فرضیات شما رو تایید کنه.یادمون باشه این پیشگویی یا پیش بینی اولیه هم میتونه مثبت باشه هم منفی! کارتون قدیمی گالیور یادتونه، تکیه کلام شخصیت گلام این بود که همیشه می‌گفت: من می‌دونم ما موفق نمی‌شیم.پیش‌گویی خودْمخرب Self-defeating prophecy دقیقا نقطه مقابل پیشگویی خودکامبخش قرار داره و نباید اونو با پیشگویی خودکامبخش منفی اشتباه بگیریم. در پیشگویی خودمخرب، پیش بینی ما باعث رفتارها و شرایطی میشه که در نهایت مانع از بوقوع پیوستن پیش بینی میشه. مثلا یکی از نمونه های پیشگویی خودمخرب: پیشگویی مارکسیسم در مورد نابودی نظام سرمایه داریست، باعث بالا بردن نرخ مالیات شد و در نتیجه مانع از شکاف طبقاتی و نابودیش شد!انواع پیشگویی خودکامبخشجامعه شناسان و روانشناسان مدتهاست سعی دارن بفهمن که چگونه این موضوع روی رفتار انسانها اثر دارد. این پیشگویی ها روی مکانیسم های درون فردی و بین فردی افراد تاثیر می گذارد. در مورد مکانیسم های درون فردی، باورها یا انتظارات شما بر اعمال و رفتارتان اثر گذاشته، در حالیکه در مکانیسم های بین فردی، دیدگاه های دیگران در مورد شما، روی افکار و رفتارتان تاثیر می گذارد. پس همونطور که رونالد بی آدلر و دیگر اساتید ارتباطات گفتند به دو نوع از پیشگویی خودکامبخش میرسیم: خود تحمیل و دگر تحمیل (یا تحمیلی از سوی دیگران.)پیشگویی خود تحمیل نتیجه انتظارات خودمون و دگر تحمیل نتیجه فرضیات و انتظارات دیگران در مورد ماست که هردو بطور منظم خواهی نخواهی بر رفتار ما در خانه مدرسه یا محل کار اثر داره.نمونه های پیشگویی خودکامبخشداستان ایدیپوس اگر چه واقعی نیست ولی نمونه ایست از اینکه وقتی باورهای دیگران بر افکار شما تاثیر میکذاره شما رو وادار میکنه دست به اقداماتی بزنید که در نهایت همون باورها محقق بشوند!داستان ایدیپوس از این قراره که پیشگوی معبد به پادشاه تبس، "لایوس" گفت که به دست پسر خودش کشته خواهد شد اونم بچه شو سپرد به چوپانی که توی کوه رهاش کنه اما چوپان دلرحم سپردش به خانواده ای در شهری دیگه؛ بچه بزرگ شد و در مورد پیشگویی شنید که روزی پدرش رو خواهد کشت و با مادرش ازدواج خواهد کرد! ایدیپ هم برای فرار از سرنوشت از آن شهر رفت به سوی شهر تبس ولی در راه به لایوس (همون پدر واقعی ش) برخورد و ندانسته در نبردی اونو کشت و باز هم ندانسته با مادر خودش ازدواج کرد، بعد که فهمید حقیقت چیه خودش رو کور کرد!اثر پیگمالیون Pygmalion effectآزمایش سال 1965 رابرت روزنتال و لنور جیکوبسون، نمونه ای از پیش بینی خودکامبخش تحمیلی از سوی دیگران را نشان داد: اثر پیگمالیون!محققان به معلمان گفتند برخی از دانش آموزانشون بر اساس تست IQ ، "ضریب هوشی" بالایی دارند و برخی "معمولی" هستند. در حالیکه چنین تستی انجام نشده بود و این فقط باعث انتظار معلم از عملکرد بهتر گروه با ضریب هوشی بالا شد. بعدا دوباره دانش آموزان را تست کردند و نتایج نشون داد گروهی که اصطلاحا "باهوش ها" بودند واقعا عملکرد بسیار بهتری نسبت به گروه معمولی در تست ها داشتند! حتی این باعث شده بود معلمان تلاش بیشتری برای یادگیری و پیشرفت دانش آموزان "اصطلاحا باهوش" داشته باشند در حالیکه همه دانش آموزان به طور تصادفی و رندم انتخاب شده بودند. دانش آموزان با نمرات بالا در واقع کسانی بودن که معلم ها به آنها امید بیشتری داشتند، بنابراین حمایت و توجه بیشتری از آنها می کردند و درنتیجه دانش آموزان معمولی مورد غفلت واقع می شدند.اثر پیگمالیون نشون میده که وقتی از کسی انتظار عملکرد خوبی داشته باشد، توجه، حمایت و بازخورد مثبت بیشتری دریافت می‌کنه که می‌تونه اعتماد به نفس و انگیزه او را افزایش بده و در نهایت منجر به بهبود عملکردش بشه.پیگمالیون Pygmalion نام پادشاه کوپروس در اساطیر یونان بوده که از زنان بیزار بود ولی مجسمه زنی زیبا رو می سازه و عاشق مجسمه میشه! او دعا می کنه که مجسمه جان بگیره و در نهایت باورش تبدیل به واقعیت میشه.اثر دارونما Placebo Effectاثر دارونما یک نمونه دیگه از پیش بینی خودکامبخش است که تاثیر انتظارات و باورهای ما در ذهن و جسم ما را نشون میده. این مورد وقتی مشاهده شده که به فرد به جای داروی واقعی و موثر، دارونما داده شده که دقیقا همون شکل و شمایل داروی اصلی رو داره ولی داخلش نشاسته یا ماده ی بی اثر دیگری وجود داره! با این حال مواردی نشون داده که افراد حتی با دریافت دارونما، روند مثبتی در بهبودی رو تجربه کردند.واژه لاتین: placebō به معنی «خوب خواهم شد» I will please ، یا دارونما (شبه دارو یا دِلخوشکُنَک) از روشهای درمانی صوری و تلقینی است و در روشهای جدید که به Honest Placebos یا پلاسیبوی صادق معروف است حتی به بیمار گفته شده که این یک دارونماست و اثر دارویی ندارد، اما با کمال تعجب باز هم تاثیرات مثبتی در برخی موارد نشان داده!نمونه های روزمره دیگرورشکستگی بانک: نمونه های زیادی از این مورد وجود داره زمانیکه شایعات در نهایت به واقعیت تبدیل میشه. یکی ش در بحران مالی سال 1929 امریکا که شایع شد بانکها ورشکست خواهند شد مردم هم با همین پیش بینی غلط اولیه رفتارشون تغییر کرد و هجوم بردند به بانکها و پولهاشون و بیرون کشیدند و ...مصاحبه ضعیف: وقتی در مصاحبه شغل رویایی تون دچار استرس میشید و شاید در مورد توانایی هاتون به شک دارید در طول مصاحبه اضطابتون باعث میشه از بهترین حالت خودتون فاصله بگیرید و در نهایت رد بشید در واقع باورهای نادرست شما باعث رفتارهایی میشه که پیش بینی تون رو تبدیل به واقعیت میکنه.ماراتن ناامیدی: دوندگی در یک ماراتن کامل آروزی شما بوده و خیلی براش تمرین کردید ولی هنوز در مورد توانایی هاتون برای دویدن در یک ماراتن کامل شک دارید و در نهایت در روز مسابقه نتیجه دلخواه رو دریافت نمی کنید.نمونه های دیگه ای هم در فرهنگ و زبان فارسی وجود داره که بصورت ضرب المثل دراومده و به صورت روزمره استفاده میشه و نشان از ریشه دار بودن این نگرش در ما داره که ممکن روی پیش بینی خود محقق ما تاثیر بگذاره. مثلا: ما لب دریا هم بریم باید با خودمون آب ببریم، خر ما از کُرگی دُم نداشت، ما اگه شانس داشتیم...، هر چی سنگه مال پای لنگه، به ما که رسید وارسید و...همه ی ما تجربه های منفی زیادی در این مورد در ذهن داریم، اما آیا موردی که انتظارات و پیش بینی های شما در نهایت باعث نتیجه ای مثبت شده باشه رو تجربه کردید؟ از تجربیات خودتون اینجا بگید.پیشنهاد بررسی بیشتر: کتاب "ماشین تجربه" اندی کلارک و کتاب "اثر انتظار" دیوید رابسون و البته کانال یوتیوب دکتر آذرخش مکری عزیزپ.ن: من مترجم و متخصص در این زمینه نیستم و ترجمه خالی از اشتباه نیست و البته در بعضی موارد توضیحاتی به متن اضافه کردم. همواره مشتاق نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.ارادتمند شما منصور کاظمیمنصور کاظمیمنصور کاظمیFri, 28 Jul 2023 18:12:07 +0330https://virgool.ir/@mansourkazemi.writ/آمریکایی-ها-فکر-می-کنند-بهتر-از-دیگرانند-آسیایی-ها-نه-idyxkxaqgpqaعنوان اصلی: مردم آمریکا خود را بهتر از چیزی که هستند می دانند، آسیایی ها نه!فردگرایی غربی این اندیشه را گسترش می دهد که «شما از آنچه هستید، بهترید»موضوع: روانشناسی فرهنگی برگردان فارسی خودمانی مقاله ای از ژورنال:People in the U.S. Think They Are Better Than They Actually Are. People in Asia Don’tScientificamerican By Shinobu Kitayama on May 15, 2023کلیدواژه ها:توهم مثبت ، سندرم ایمپاستر ، خودویرانگری، خودحقه باز پنداری، سوگیری منفی، روانشناسی فرهنگی حتما این مثال و شنیدید که 80 درصد جامعه فکر میکنند که 80 درصد جامعه رانندگی شون افتضاحه، ولی خودشون جزو اون 20 درصد راننده های خوب هستند!در ادامه خواهیم داشت:"توهم مثبت" چیه؟ "من بهتر از بقیه ام" چطور تو زندگی کمک تون میکنه؟ "سندرم ایمپاستر" یا "خودویرانگری" چیه و چرا در آسیا بیشتره؟چطور "فرهنگ" شیوه­ ی تفکر و احساسات ما رو شکل میده؟شما در مقایسه با همکارانتون چقدر توانمند هستید؟وقتی که روانشناسان این سوال را در بررسی چند گروه از همکاران مطرح کردند، یک الگوی جالب پدیدار شد. اگر افراد در ارزیابی توانایی هاشون یک دیدگاه کاملا واقع بینانه داشته باشند، توانایی­ های خودشون رو در مقایسه با همکارانشون در حد متوسط می­ بینند. در مقابل روانشناسان به گروهی برخوردند که در ارزیابی توانایی هاشون، خودشون رو خیلی دست بالا می­ گرفتند و خودشون رو بهتر از چیزی که واقعا بودند می­ دونستند! مثلا بعضی از ستاره های سرشناس !بهش میگن "توهم مثبت" یک سوگیری شناختی که باعث میشه احساس شایسته بودن، خوشبختی، خوش شانس تر و بهتر بودن از بقیه رو داشته باشید. این توهمات برای خیلی­ها کاملا عادی و منطقی بنظر میرسه. بعضی از محققان این توهمات مثبت و بهتر دانستن خودمون رو برای بقای انسانها یک ضرورت میدونن. استدلال شون هم این هست که برای دوام آوردن و گذران زندگی باید خوش­بین بمونید تا بیشتر تلاش کنید و موفق بشید و عمر طولانی­ تری داشته باشید و بقای نسل تون رو تضمین کنید.البته بعضی ها هم توهم مثبت ندارند و نگاهشون به توانایی های خودشون خیلی واقع بینانه تر هست. متاسفانه این افراد نسبت به کسانی که توهم مثبت رو دارند، احساس ناکافی بودن و کمبود رو تجربه می­ کنند. این نگرش واقع بینانه ممکنه یکی از علت­های اصلی بروز سندرم ایمپاستر imposter syndrome باشه که باعث میشه فرد خودش رو لایق موفقیت­ هاش ندونه و احساس اضطراب و عدم تجربه موفقیت درونی رو داشته باشه. در واقع سندرم ایمپاستر میتونه نیمه ­ی تاریک هنجار اجتماعی "من مثبت" باشه.افراد مبتلا به سندرم ایمپاستر قادر به درونی کردن موفقیت نیستند. مثلا یک بازیگر ممکنه جایزه اسکار بگیره، اما از درون احساس موفقیت و شادی نداره و فکر میکنه لیاقیتش رو نداشته! ازش هم بپرسی میگه "شانسی" بود!!اما یک نکته ی مهم در این بحث وجود داره که همه ی این شواهد مربوط به بخش کوچکی از جامعه بشری یعنی غربی هاست. خب اگه توهم مثبت واقعا برای گونه ی ما یک ضرورت تکاملی هستش پس باید یک پدیده ی جهانی باشه و در تمام جوامع نمونه هاش و ببینیم اما تحقیقات ما چیز دیگه ای میگه!در اوایل دهه 90 میلادی منو همکارام پروژه ای رو به نام "فرهنگ و نفس" Culture and the Self آغاز کردیم و بررسی کردیم که چطور حس آدمها به خودشون در فرهنگهای مختلف می تونه متفاوت باشه. ما در فرهنگ شرق آسیا، هیچ نمونه و مدرکی از اثر " من بهتر از بقیه ام" (همون توهم مثبت)؛ پیدا نکردیم. مثلا در ژاپن وقتی از دانشجویان پرسیده شد که چه در صدی از هم سن و سالانشون در توانایی ­های مختلف بهتر از آنها هستند، میانگین تخمین شون حدود 50 درصد بود.در جدیدترین تحقیقات عصب شناسی فرهنگی ما متوجه شدیم مسیرهای عصبی که از "توهمات مثبت " پشتیبانی می کنند، در بعضی از جوامع وجود ندارند. این یعنی پدیده ی "توهمات مثبت " که بیشتر روانشناسان فکر می کردند جهانی هستش، در واقع تحت تاثیر و محصول فرهنگ هر جامعه است.بیشتر داده های روانشناختی، از یک جامعه خاص تهیه شده. یعنی جامعه ی غربی صنعتی تحصیل کرده ثروتمند و دمکراتیک. بیشتر دانشمندان روانشناسی و باقی رشته های دانشگاهی هم از همین پیشینه فرهنگی هستند. پس این که "توهمات مثبت " یک پدیده جهان شمول هستش مبنای درستی نداره.من و همکارام برای اینکه از این دیدگاه محدود به فرهنگ غربی فراتر بریم، مستقیما پاسخ های غربی ها و شرق آسیایی ها رو با هم مقایسه کردیم. در مقاله ای که پارسال در ژورنال Experimental Psychology منتشر شد، آمریکایی ها و تایوانی ها (به عنوان نمایندگانی از جامعه غربی و آسیای شرقی) هر دو در مورد احساسات خوب یا بدشون در مواجهه با موفقیت یا شکست ، بررسی شدند. گزارش ها نشون میداد آمریکایی ها نسبت به موفقیت احساس بهتری دارند تا شکست! (درجه ی احساس خوب در هنگام موفقیت در آمریکایی ها بیشتر بود! وقتی یک آمریکایی موفق میشه مثلا 10 واحد خوشحال میشه ولی وقتی شکست میخوره فقط 4 واحد ناراحت میشه) ولی برعکس آنها، تایوانی ­های شرکت کننده در این تحقیق، توهم مثبت نداشته و در مورد شکست احساس بدتری دارند. ( مثلا وقتی یک تایوانی شکست میخوره 10 واحد ناراحت میشه ولی وقتی موفق میشه فقط 4 واحد خوشحال میشه!) این ممکن بخاطر "سوگیری منفی" هم باشه یعنی اینکه رویدادهای منفی تاثیرات عاطفی بسیار قوی تری روی فرد دارند تا رویدادهای مثبت.در مرحله بعد ما یک قدم فراتر رفته و امواج مغزی افراد را در هنگام این آزمون بررسی کردیم. بطور مشخص رفتیم سراغ حجم امواج آلفا ! الگویی از فعالیت که وقتی ظاهر میشه که فرد درگیر افکار هدایت شده درونی باشه. زمانی که به آمریکایی ها گفته شد اتفاق خوبی براشون افتاده در کسری از ثانیه در مورد من درونی شون (خودشون یا نفس شون) افکاری داشتند که همون موقع ما اثر آلفا رو در امواج مغزی آنها مشاهده کردیم. این الگو نشون دهنده حجم "توهم مثبت" در آنها بود، چیزی که در مورد تایوانی ها مشاهده نشد، نه وقتی که به موفقیت هاشون فکر می کردند و نه حتی شکست هاشون؛ هیچ اثری از داشتن توهم مثبت در آنها نبود.در فرهنگ آسیای شرقی، فروتنی و شکست نفسی یک ارزش به حساب میاد. به همین دلیل برخی روانشناسان غربی گفتن شاید نبودن توهم مثبت در این جوامع بخاطر این هستش که افراد احساسات واقعی خودشون را پنهان می­ کنند، تا آدم مغرور و خودپسندی بنظر نیان. اما این استدلال غلطه چون ما هیچ فعالیت مغزی اضافه­ ای رو مشاهده نکردیم که به پنهان کردن احساسات واقعی مرتبط باشه.برعکس مردمان شرق، غربی ها یه ویژگی دیگه هم دارند که وقتی اتفاق خوبی رو تجربه می­ کنند باعث تقویت حس خوب شون میشه. آنها بطور خودبخود احساسات خوب در مورد خودشون رو به حداکثر می­ رسونند! چطوری؟ از طریق یک "پاسخ عصبی اتوماتیک" که در کسری از ثانیه، بصورت کاملا ناخودآگاه و بدون هیچ زحمتی اتفاق می ­افته! ممکن فکر کنید این واکنشی طبیعی­ ست، اما نه! این پاسخ عصبی اتوماتیک از "فرهنگ" میاد و طی سالیان سال اجتماعی شدن شکل گرفته. مغز در طی تکامل برای ایجاد این پاسخ عصبی اتوماتیک آموزش دیده. چراکه به فرد کمک می­ کنه تا با فرهنگ فردگرایی خودش (درغرب) سازگار بشه و برای پیشرفت فردی و ابتکار عمل ارزش قائل بشه. در مردم آسیای شرق چنین چیزی دیده نمیشه. به نظر میرسه در فرهنگ شرقی مردم اتفاقات رو همونطوری که براشون اتفاق می افته می پذیرند. داده های دیگه ای هم نشون میده با اینکه عزت نفس در غرب نشانه ای از انسان سالم است اما در جوامع شرق آسیا پیامد مشابهی نداره.البته باید تفاوتهای کلی در هر فرهنگ و جامعه را درنظر بگیریم و یادمون باشه که درجه بالایی از تنوع ممکن از فردی به فرد دیگر وجود داشته باشه. مثلا بعضی از مردم غرب هم سندرم ایمپاستر رو تجربه می­ کنند که با توجه به تاکید شدید بر احساس مثبت نسبت به خود در فرهنگ غرب، می­تونه حتی بیشتر مشکل­ ساز بشه. همین مثال نشون میده که نمی ­تونیم بگیم همه­ ی غربی­ ها یا همه ­ی مردم آسیای شرقی از یک الگوی مشخص پیروی می­ کنند. اما بطور کلی این روندها در تحقیقات، فرصتی به ما میده که بیشتر در مورد اینکه "فرهنگ" چطور مغز و رفتارهای ما رو شکل میده اطلاعات کسب کنیم.ما فکر می ­کنیم تاثیر تفاوتهای فرهنگی در اثر "توهم مثبت" نمونه­ ای ست که نشون میده در نحوه تفسیر "نفس" ( یا همون من درونی) تفاوت فرهنگی حتی گسترده ­تری وجود دارد. در جوامع غربی افراد عموما خودشون رو مستقل از بقیه می ­دونند در نتیجه انگیزه بیشتری دارند که در مورد خودشون احساس خوبی داشته باشند. افراد سخت کار می­ کنند تا شایستگی و منحصر به فرد بودن خودشون رو نشون بدهند. ولی در بسیاری از فرهنگ­های غیرغربی مردم خودشون رو وابسته به یکدیگر و روابط اجتماعی شون می­ دونند. آنها وقتی به یک جامعه بزرگتر متصل میشن احساس امنیت و محافظت شدن بیشتری دارند. از این نظر نیازی نیست فرد احساس ویژه ای نسبت به یک "من مستقل" داشته باشه.این تفاوتها زمینه ساز سوء تفاهم ها هم می­تونه باشه. مثلا ممکن غربی ­ها فکر ­کنند آسیای شرقی­ ها زیادی مودبانه بنظر می­ رسند یا یه جورایی ناسازگار و افسرده­اند یا در مورد پیشرفت شخصی رفتاری دوگانه دارند. با این حال داده­ های ما نشون میده مردم آسیای شرقی بطور واقع بینانه و طبیعی و بدون هیچ افکار اضافه­ ای به رویدادها واکنش نشون میدن. یا از دیدگاه مردم آسیای شرقی، غربی­ ها تمایل بیهوده ای به تقویت احساسات خوب دارند که حتی رفتاری کودکانه است چرا که نشون دهنده ناتوانی درک ماهیت طبیعی در رابطه با نفس خودشون هست. درحالیکه داده­ها نشون میده آمریکایی ها "من مثبت" خودشون رو تقویت می­کنند چون به آنها کمک می­کنه با فرهنگ فردگرایی غربی سازگاری بیشتری پیدا کنند. در مجموع با در نظر گرفتن رویکرد عصب شناسی فرهنگی ممکنه که بیش­تر، از پیش­ فرض ها و سوگیری­ های فرهنگی خودمون فاصله گرفته و در نتیجه علم خودمون رو کمتر قومگرا کنیم.انسان تنها حیوانی ست که با ایجاد و بهره­ گیری از قراردادهای اجتماعی و شیوه ها و معانی و نهادهای فرهنگی زنده می­ ماند و همه اینها نشون دهنده قدرت فرهنگ است که تکامل آن به ویژه در 10هزار سال گذشته شتاب گرفته و امروزه چندین قلمرو فرهنگی مهم رو در دنیا ایجاد کرده که تفاوتهای بسیاری با هم دارند. توهم مثبت یکی از نمونه ­های تنوع فرهنگی است که نشون میده "فرهنگ" شیوه­ ی تفکر و احساس و رفتار ما رو شکل میده. ما فرهنگمون رو می شناسیم اما هنوز به اندازه کافی قدردان عظمت آن در شکل دهی ذهن نیستیم.به نظر شما مردم کشور ما بیشتر شبیه به کدوم فرهنگ هستند؟ فردگرایی غربی و من بهتر از بقیه ام یا شکست نفسی و جمع گرایی مردم شرق آسیا؟پ.ن: من مترجم و متخصص در این زمینه نیستم پس این ترجمه خالی از اشتباه نیست مشتاق نظرات و پیشنهادات ارزشمند شما هستم.ارادتمند شما منصور کاظمیمنصور کاظمیمنصور کاظمیThu, 27 Jul 2023 12:50:14 +0330