https://virgool.ir/feed/@manegahکارد مُجَوهَر را میخ کدوی شکسته کرده‌ای که «من مصلحت می‌کنم و کدو را بر وی می‌آویزم و این کارد را معطّل نمی‌دارم!» جای افسوس و خنده نباشد؟fa2026-11-12 17:54:21https://files.virgool.ir/upload/users/32446/avatar/JtR4SX.jpghttps://virgool.ir/@manegahhttps://virgool.ir/@manegah/ابوسعید-ابوالخیر-dfp021hedbbdدر كعبه اگر دل سوى غيرست ترا 💠 طاعت همه فسق و كعبه ديرست تراوردل بخدا وساكن ميكده اى 💠 مى نوش كه عاقبت بخيرست ترادل داغ تو دارد، ارنه بفروختمى 💠 در ديده تويى، وگرنه می‌دوختمىدل منزل تست، ورنه روزى صدبار 💠 در پيش تو چون سپند مى‌سوختمىگر در يمنى چو با منى پيش منى 💠 گر پيش منى چو بى منى در يمنىمن با تو چنانم اى نگار يمنى 💠خود در غلطم كه من توام يا تو منىگر در طلب گوهر كانى كانى 💠 ور زنده ببوی وصل جانی جانیالقصه حدیث مطلق از من بشنو 💠 هر چیز که در جستن آنی آنیسخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر - سعید نفیسیما هیچ ما نگاهما هیچ ما نگاهSun, 21 Sep 2025 22:20:20 +0330https://virgool.ir/@manegah/الخیر-فی-ما-وقع-jsz5dubzijv7فرهنگ‌ها، نظام‌های سیاسی و حکومت‌ها در طول هزاران سال گذشته به انواع مختلف با هم آمیخته شده‌اند. مثلا در ایران مغول‌ها حمله کردند و مانند موجی رسوم و تمدن را ویران کردند و تمدن و رسوم دیگری از خود به جا گذاشتند. اما این امواج مخرب، هر مقدار هم قوی باشند، «اصل» را تخریب نمی‌کنند. اصل و شاکله می‌ماند و زوائد می‌روند. امواج پی در پی می‌آیند، تخریب می‌کنند، اما چیزهایی هم می‌افزایند. شاید تا حدی شبیه به نظریه Constructive deconstruction. در پس این تخریب‌ها و اضافه شدن‌ها فرهنگ متعالی‌تر می‌شود.ما هیچ ما نگاهما هیچ ما نگاهSun, 16 Mar 2025 01:54:38 +0330https://virgool.ir/@manegah/در-زده-تن-در-زمین-چنگال-ها-xvdfytvtrkccمجنون قصدِ دیارِ لیلی کرد، اشتر را آن طرف می‌راند تا هوش با او بود [تا زمانی که حواسش بود مسیر شتر را کنترل می‌کرد]، چون لحظه‌ای مستغرقِ لیلی می‌گشت و خود را و اشتر را فراموش می‌کرد، اشتر را در دِیه بچه بود،[شتر در ده بچه‌ای داشت] فرصت می‌یافت باز می‌گشت و به دِیه می‌رسید، چون مجنون به خود می‌آمد، دو روزه راه بازگشته بود؛ [دو روز می‌رفت و شتر برش می‌گردوند و مجنون نمی‌فهمید] همچنین سه ماه در راه بماند، عاقبت افغان کرد که این اشتر بلای من است، از اشتر فرو جست و روان شد.همچو مجنون در نتازع با شتر، گه شتر چربید و گه مجنون حرمیل مجنون پیش آن لیلی روان، میل ناقه پس، پی کُره دوان...جان ز هجر عرش اندر فاقه‌ای، تن ز عشق خاربن چون ناقه‌ایجان گشاید سوی بالا بال‌ها، در زده تن در زمین چنگال‌هاجان گشاید سوی بالا بال‌ها، در زده تن در زمین چنگال‌هامنابع (فاصله‌ها را حذف کنید):1. fihemafih . com/17.html 2. ganjoor . net/moulavi/fhmfh/sh33. photo: generated by fal . aiBonus from Discourses of Rumi : Fihi Ma Fihi by Arthur John Arberry:When Majnun, as the story goes, was making for his beloved Laila’s home, as long as he was fully conscious he drove his camel in that direction. But when for a moment he became absorbed in the thought of Laila and forgot his camel, the camel turned in its tracks toward the village where its foal was kept. On coming to his senses, Majnun found that he had gone back a distance of two day’s journey. For three months he continued this way, coming no closer to his goal. Finally he jumped off the camel, saying, “This camel is the ruin of me!” and continued on foot...ما هیچ ما نگاهما هیچ ما نگاهTue, 31 Dec 2024 00:15:23 +0330