https://virgool.ir/feed/@mandanarashidi1fa2026-11-12 08:28:58https://files.virgool.ir/upload/users/1278513/avatar/L3UTCy.jpeghttps://virgool.ir/@mandanarashidi1https://virgool.ir/@mandanarashidi1/نوستالوژی-qyvmgybyo82cوستالوژیچیزی از خودش را جاگذاشته بود زیر درخت لیمو .درختی که چهارفصلش لیمو بود و لیمو بود و لیمو.لیمولابه لای شکوفه های بهاری،لیمو لابه لای برگهای سبز ،لیمو لابه لای برگهای زرد ،لیمو آویزان از شاخه های خشک وبرگهای کم. خودش را جا گذاشته بود با مشتهایی پر از نمک ،گیسوهای پریشان،خنده های نفس گیر بی فاصله .تنها نبود، بودند سربه هوا تر از خودش که شاید خودشان را گوشه ای دیگر در وقتی دیگر جا گذاشته باشند .اما او خودش را میان همان قهقه ها ،همان بی هوایی ها  درست وقت ظل آفتاب  زیر در خت لیمو غرق در گرما و شرجی بی هیچ دغدغه و دلواپسی جاگذاشته بود و رفته بود تا بزرگ شود زمانه دانشجو می خواست ،همسر می خواست ،مادر !مادر می خواست باید می رفت .چهارده سالگی اش را  جا گذاشته بود زیر درخت لیموی چهار فصل خانه ی پدری  با موهای بلند و  دستهایی غرق در نمک . رفته بود بی هم بازی ها و بی شیطنتهایش بی درخت لیمو ...زمانه زنی دل تنگ می خواست.ماندانا رشیدیmandanarashidi1mandanarashidi1Sat, 23 Oct 2021 22:08:50 +0330https://virgool.ir/@mandanarashidi1/طوطی-و-بازرگان-gnyadafsbkokنگاهم رو بردم به سمت سقف هتل و تو دلم گفتم: همیشه عادت داری آدم رو تا دم رستوران ببری و تشنه، گشنه و نا امید بگردونی !مو الان چه جواب خودم و اعتماد به نفس فرو ریخته ام بدم ؟همه چی خو خوب پیش رفت! یه مصاحبه ی ایدئال! خود معاون هتل گفت: همه چی عالیه! الان صاحب هتل می خواد بیاد چه غلطی کنه؟ خدایا ای چه بساطیه سر ما در میاری؟آوازه ی ای آقا قبل هتلش شنیدم که بسیار سختگیره تو انتخاب کارمندهاش! خدایا! چه می کنی با مو؟! چرا همیشه تا مرز قبولی باید برم بعد مردود بشم ؟ ایم شد حکمت!وای چه کنم به قول علی با لهجه ی چینی فرانسویم .وای دوبار ما می شیم و همون کار قبلی، پر از بی منطقی و نابسامانی! همچنان زیر لب می گفتم و انگشت شستم رو بی رحمانه فشار میدادم ،که یهو وکیل مدافعه ی درونم خودش رو انداخت وسط و گفت: آروم باشا! ای همه منم منم می کردی پس چه شد؟ من درس هتل خوندم من تو کارم جدیم، من عاشقانه کار می کنم !بفرما الان برو همینا رو به صاحب هتل بگو. دیگه هم خوت رو بمبارون نکن لهجه ی چینی فرانسوی دیگه از کجا اومد؟ خودت خوب می دونی که علی بیشتر همه به تو افتخار می کنه .این چیزا میگه که تو بخندی فقط همین! بلندشو خودت جمع و جور کن او انگشت صاحب مرده ات هم ول کن خفه اش کردی به ای بدبخت ها چه ها؟ یا خر خدا می گیری یا با دست و پنجه ات درمیوفتی. عاقل باش ببین رئیس هتل هم اومد برو ببینم چه می کنی؟ گفتم یا خدا آبابا عام رضا ای وسط چه می گه؟پیرمردی با قدمتوسط با صورتی زیر فشار اخم دقیقا عین خودش! مثل همون بچه گی که آبابام میدیدم، بادیدنش دلم فرو ریخت .دستش سمتم دراز کرد نمی دونستم چه کنم .دست بدم؟ نکنه دست دراز کردنش حکم بوق بزن کنار بیمارستان تو امتحان رانندگی داشته باشه !الان مگه کرونا نیست؟ تاریخچه ی دست دادنم با آدمها به زمان قبل از کرونا بر می گشت.گفتم: هرچه باداباد دست دادم و نشستم رو به روش به ریزومه ام نگاهی انداخت و گفت: ماندانا کیه؟ با همین یه جمله دوروز رفتم عقب تر سر کلاس مجازی احسان عبدی پور .با لباس سیاه لم داده بود به سمت راست و در حالی که سعی می کرد راحت تربشینه می گفت: بچه ها از خودتون یه کارکتر متفاوت بسازید داستان تعریف کنید. منم تو دلم گفتم باشه بعد یادم اومد که گفت: تو داستان گفتن وراجی نکنین تحلیل نکنین!موبایلم تو کیفم در اوردم نقشه ی ایران گذاشتم جلوش دستم گذاشتم رو بوشهر وگفتم: اهل اینجام ،جنوب ایران تا نوزده سالگی اینجا بودم دیپلمم اینجا گرفتم و شروع کردم ریزومه ام رو در قالب داستان تعریف کردم و تجربه های تخصصی هتل هم لابلاش می چبوندم . طبق قانون آقای عبدی پور داستانهاست که از تو شخصی متفاوت می سازه اون تویی که نباید مثلش جای دیگه پیدا بشه ! صاحب هتل سکوت کرده بود هیچ نمی گفت :منم از سکوتش نهایت استفاده می بردم .از مالزی گفتم، که چطور تو بحبوحه سخت گیری به خاطر ورود ایرانیهاتو مالزی تو یه هتل بزرگ روبروی برج دوقلو کار پیدا کردم و تو کارم موفق شدم. چطور به خاطر ملیتم ویزای کار بهم ندادند و همکارهام تو مالزی بهم پیشنهاد دادند تا با یکی از همکارهای ترنسم ازدواج سوری کنم تا اقامت بگیرم و تو هتل بمونم و قبول نکردم ودر نهایت همگی تسلیم رفتنم شدند و چه جشنی وقت رفتنم از هتل برپا کردندو و با چشمهای خیس ازم خداحافظی کردند،از پیدا کردن کار تو فرانسه و مشقتهاش گفتم ،از رابطه ی خوبم با همکارهای فعلیم گفتم. قصه می گفتم و همونطور که احسان گفت: وراجی نمی کردم فقط اصل مطلب رو در قالب داستان تعریف می کردم.یهو نگاش کردم دیدم از چین تو پیشونیش خبری نیست . از حالت آبابا عام رضا خارج شده بودو سراپا گوش بود! ازم پرسید ،چرا اینجایی منظورم فرانسه است گفتم: کسب تجربه. گفت: تجربه رو تو هر جا می تونی کسب کنی.هدف خاصی داری؟ گفتم می خوام یه روز برگردم شهرمون یه هتل برپا کنم و بغلش هم یه مدرسه . بچه ها تابستون بیان اونجا آموزش هتلداری ببینند و تو هتل با توریستها آشنا بشن، می خوام تو شهرم یه دریچه ی کوچیک به سمت توریسم و دنیای خارج باز کنم. دیدم روند صحبت از مصاحبه خارج شدو رفت به سمت ساعت کاری .می تونی این روزها کار کنی؟ آخر هفته چی؟تو دلم گفتم پس شرط و شروط کاری چی ؟ قوانین هتل؟ مصاحبه به زبان انگلیسی؟ نکنه دوربین مخفی باشه نکنه سرکارم؟ بلند شد و گفت :موافقی هفته ی آینده دوروز تعطیلیت با ما کار کنی؟ راستی اسمت چی بود؟ گفتم: ماندانا! نام مادر کورش کبیر.گفت: معنیش چیه ؟گفتم عنبر سیاه هم تو ناف آهو هست هم زیر گردن اسب. من ترجیح می دم عنبر زیر گردن اسب باشم. خندید و گفت: چقدر شاعرانه! هفته ی دیگه کارت به صورت موقت و آزمایشی شروع کن . رو کرد به معاونش گفت: با ماندانا کارهای پیش از استخدام انجام بده.معاونش هاج و واج گفت:چه استخدامی! و من خوشحال از استخدام شدن تو یک هتل پنج ستاره به این فکر می کردم که طوطی نجات یافته از بند قفس هتل قبلی با یک پیام از آقای عبدی پور بی واسطه ی بازرگان بودم. از خودت کاراکتر متفاوت بساز!ماندانا رشیدیmandanarashidi1mandanarashidi1Sat, 23 Oct 2021 21:35:40 +0330