<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دختر بهار</title><link>https://virgool.ir/feed/@mandan.abolhosseini2</link><description>مهندس زورکی و طراح وب ناخواسته</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:51:42</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/52960/avatar/UaiUvg.png</url><title>دختر بهار</title><link>https://virgool.ir/@mandan.abolhosseini2</link></image><item><title>آرزوی من خنده...</title><link>https://virgool.ir/@mandan.abolhosseini2/آرزوی-من-خنده-ovt7gigl9zyt</link><description>از خدا پنهون نیست از شما چه پنهون این مدت انقدر داغون بودم وصیت نامه نوشتم.منتظر بودم آماده باشم بعد بپرم.ولی خدایی نامردی نکردما برای همه جدا جدا نامه خداحافظی نوشتم،البته هنوز تموم نشدن ولی خب شاید اگر تموم بشن هنوز حالم خوب نشده باشه.خیلی غصه تو دلم هست انقدر که دیگه یادآوری اشکای عزیزام منصرفم نمیکرد از نوشتنشون.قبلا مینوشتم وسطش بغضم میترکید و نمیتونستم ولی الان هیچ حس خاصی نداشتم.بیشتر داشتم تو ذهنم خودمو آماده میکردم که بذار این بیاد،بذار اون بره و کلی برنامه دیگه.مثل مسافری که تصمیم خودشو گرفته و منتظر بلیطش بیاد. حصاری که دورم بسته شده خودمم. دستای خودم انقدر به دور خودم پیچیده شده که داره خفه ام میکنه و نمیتونم هیچجوری این گره رو باز کنم.آرزوم این بود که تو این 25 سال زندگیم خندیدن رو یادم بدن.شاد بودن رو یاد بگیرم ولی تنها چیزی که نسیبم شد تلاش و سخت کوشی و راضی نگهداشتن خانواده بود. آرزوم شده بدون استرس بخندم،بدون دغدغه بدون ناراحتی...</description><category>دختر بهار</category><author>دختر بهار</author><pubDate>Tue, 24 Sep 2019 11:59:00 +0330</pubDate></item><item><title>حس مرده</title><link>https://virgool.ir/@mandan.abolhosseini2/حس-مرده-rtgfishw6e8e</link><description>یادم نمیاد دقیق چه سنی فهمیدم که بابام به مامانم خیانت میکنه ولی یادمه خیلی به غیرتم برخورد. دختر کوچیک خونه و عاشق مادرم بودم. یادمه از اون روز دیگه بابامو به چشم یک آدم امن نگاه نمیکردم. پیشش احساس امنیت نمیکردم. گذشت و بعد چند سال اتفاقی داشتم برای گوشیش برنامه نصب میکردم و فایلاشو خالی میکردم که دیدم وای چقدر فیلم سوپر تو گوشیش هست! اون چهره مقدس پدر برام فرو ریخت و احساس چندشی عجیبی بهم دست داد.از خودم هی میپرسیدم که مگه مادر من براش کمه؟زنی که سی و خرده ای سال با نداریش ساخت و بهش بال و پر داد. زنی که همیشه عاشقش بود. یکی دو سال با این افکار گذشت و فهمیدم بله با یه زن نه با دوتا زن در ارتباطه.این بار دیگه دردم نیومد در واقع هیچ فرقی نداشت برام. همین چند روز گذشته بود که بابامو باز نگاه کردم و دیدم من دیگه هیچ حس پدرانه ای ندارم به این آدم. در حد یک آدم معمولی شایدم یک آشنا نگاهش میکردم و با هر نگاه این سوال میاد تو ذهنم که مگه برات کم گذاشت مامان؟  به گلدونای احساسم نگاه کردم و دیدم خیلی وقته گلدون احساس پدری و دختری مرده...</description><category>دختر بهار</category><author>دختر بهار</author><pubDate>Sun, 16 Jun 2019 23:06:35 +0430</pubDate></item></channel></rss>