https://virgool.ir/feed/@mamooshfa2026-11-12 15:40:17https://files.virgool.ir/upload/users/463323/avatar/tYCAth.jpeghttps://virgool.ir/@mamooshhttps://virgool.ir/@mamoosh/سه-ماه-زندگی-و-رهایی-از-وسواس-iklpx6ezjbktسلام ، امیدوارم که حالتون از هر لحاظ (روحی، روانی، جسمی) خوب باشه.هر چه قدر فکر کردم که چه عنوانی برای این پست انتخاب کنم چیزی جز سه ماه زندگی به ذهنم نرسید!به نظرم این بهترین عنوانی هست که حال دل من رو در این سه ماه توصیف میکنه.من توی این سه ماه ، ماجراجویی رو شروع کردم و از متخصص برای درمان وسواسم کمک گرفتم.الان در جایی از زندگیم قرار دارم که می‌تونم بدون اغراق بگم حالم خوبه.آروم هستم و کنترل ذهنم رو تقریبا به دست گرفتم.اون هم بدون مصرف قرص!دکترِ من، اصلا پیشنهاد خوردن قرص رو نداد حتی وقتی خودم اصرار به مصرف کردم ،بهم گفت که قرص ها خوب نیستند و در واقع اون نتیجه ای که من میخوام رو بهم نمیده.نهایت اینه که فقط می‌خوابم و فکر میکنم حالم خوبه!اگر چه حالم هم بد بود اما بهم پیشنهاد داد که روان درمانی رو بدون مصرف قرص ادامه بدم.و نتیجه اش این شد که من بدون مصرف قرص، از وسواس رهایی پیدا کردم.شما هم با وجود حال خیلی بد، می‌تونید بدون مصرف قرص، به حال خوب برسید.چه قرص مصرف کنید یا نکنید به طور کلی، نتایج درمان تقریبا یکی هست.اما خب میگن درمان بدون مصرف قرص، یک ذره کندتر می‌گذره نسبت به وقتی که قرص هم در کنار روان درمانی استفاده بشه.دیگه به دکترتون بستگی داره که قرص رو پیشنهاد بده یا نه.که دکتر هم بر اساس وضعیت تون اون رو تشخیص میده .پس اگه دارید قرص مصرف کنید ، احتمالا احتیاج داشتید.اگه قرص مصرف می‌کنید داخل قسمت نظرات ، برام از نتیجه مصرفش بگید و بنویسید که چه مدته استفاده می کنید؟ آیا نتایج بدی هم داشته براتون؟ چه قرصی مصرف می‌کنید؟ راضی هستید؟البته شاید اگر بگویم کنترل ذهنم رو به دست گرفتم بهتر باشه چون شاید "رهایی" یکم اغراق آمیز به نظر بیاد و فکر کنید کاملا حالم خوبه.خب نه. کاملا حالم خوب نیست اما خوبم.شاید اگر حال‌ روحی و روانی من را با قبل و بعد از روان درمانی مقایسه کنید بهم بگویید که کاملا فرق کردم.نسبت به زمانی که برای درمان وقت گذاشتم (سه ماه) حالم خوبه.حالا من توی این سه ماه چیکار کردم؟اول باید خدمتتون عرض کنم که نباید انتظار معجزه داشته باشید و کمال گرایی هم بذارید کنار.چون خودم اینجوری بودم و میگفتم من دارم هزینه میکنم پس باید برام یه معجزه رخ بده.من از بچگی با وسواس دست و پنجه نرم کردم و در برهه ای از زندگی ام هم ، افسردگی رو تجربه کردم.که باعث شد وسواس من خیلی تشدید بشه و همچنین اوضاع ذهنی و روحی ام هم بیشتر بهم بریزه.چیزی که باید در دوره ی درمان می‌دونستم اینه که نباید انتظار معجزه داشته باشم.در واقع ، درمان هم به همون اندازه که با وسواس ، دستو پنجه نرم می‌کنید به زمان احتیاج داره.مثلا فرض کنید شما به مدت ده ساله که مبتلا به وسواس هستید.پس ده سال هم احتیاج دارید که حالتون خوب بشه و بدون اغراق بگویید: کاملا فراتر از خوب هستم‌.البته من هم وقتی این موضوع رو فهمیدم نگران هزینه های درمان بودم.فکر می‌کردم باید چند سال جلسات روان درمانی رو بگذرونم اما خب اینطور نیست.از یک جایی به بعد، اگر دکتر تشخیص بده از عهده ی خودتون بر میاید، ادامه ی درمان رو به خودتون می‌سپره .البته، خودتون هم باید در راستای گرفتن ریسمان زندگی در دست، تلاش کنید.مورد دیگه اینکه حقیقتا تکنیک هایی که توی دوره روان درمانی یاد می‌گیرید اونقدرا هم مثل یه معجزه نیستند!چیزی نیست که فکر کنید بدون دکتر رفتن نمی‌تونید انجامشون بدید.البته ، حرف من رو به اشتباه برداشت نکنید.من نمیگم دکتر نرید!تکنیک های روان درمانی بدون دکتر مثل خوندن زبان بدون استاده!باید توی مسیر درمان، یک نفر رو داشته باشید که حالتون رو بپرسه و پیگیر کارهاتون باشه.ببینه اوضاع تون چطوره و خلاصه چیکار می‌کنید.شما هم وظیفه دارید که صادقانه جوابش رو بدید چون دارید هزینه می‌کنید.در واقع شما توی دوره روان درمانی ، شیوه ی صحیح زندگی کردن رو یاد می‌گیرید.زندگی شما بعد از اقدام به درمان، کاملا با قبل از اون فرق داره.برای من همین طور بوده.انگار زندگی ام به دو قسمت تقسیم شده.یک قسمت قبل از درمان و قسمتی دیگر بعد از درمان.شما تا ابد، باید تکنیک های روان درمانی رو انجام بدید.- وای! یعنی باید همش هزینه کنم؟نه احتیاجی به هزینه کردن نداره.گفتم که، از یک جایی به بعد دیگه نیازی به جلسات روان درمانی ندارید چون خودتون یاد گرفتید چطور از عهده ی خودتون بر بیایید.اما اگر منظورتون صرف زمان بوده؟! بله . باید برای ایجاد یک حال خوب، زمان تون رو هزینه کنید.چیزی که دکتر من همیشه تاکید کرده.مشتاق بودن به درمانه.و من هم توی این سه ماه حتی قبل از اون یعنی وقتی که دنبال یه دکتر خوب میگشتم تا جلسات درمان رو باهاش بگذرونم،مشتاق به درمان بودم.من تصمیم گرفتم که زندگی ام رو تغییر بدم و در واقع همین موضوع، به نظر من موثر تر از انجام تکنیک های روان درمانی هست.که همه این ها در کنار هم لازمه.برای مثال:تغذیه:تغذیه ام رو تغییر دادم و زیاد پر خوری نمیکنم.غذاهای مفید و سالم می خورم و قبل از خوردن هر چیزی، از خودم میپرسم آیا برای بدن مفیده یا نه؟ یا فقط خوردنش باعث رفع هوس میشه؟باید بدونید که ما غذا میخوریم که به نیازهای بدن مون جواب بدیم و نه به هوس ها !پس چیزی میل کنید که پروتئین و ویتامین داشته باشه.مراقبه (مدیتیشن) :مدت کوتاهی هست که مراقبه رو شروع کردم و حقیقتا باید بگم از همون روز اول، نتیجه اش رو دیدم.البته بستگی به شرایط و موقعیت فرد داره.ممکنه شما روزهای اول، نتیجه ی آن چنان خاصی از انجام مراقبه بدست نیارید که باید صبوری کنید و با تمرین و تکرار در آن استاد شوید.پس حتما به شما هم پیشنهاد میدم که مراقبه رو انجام بدید.نکته: مراقبه را هر روز قبل از شروع هر کاری شروع کنید . یعنی بلافاصله وقتی از خواب بیدار شدید و صورت تان را شستید و اتاق تان را مرتب کردین ، مراقبه را در سکوت، انجام دهید و بعد بروید صبحانه میل کنید و کارهای دیگری که در لیست برنامه تان دارید.اگر شما هم مثل من عادت دارید بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب، ایمیل ها یا صفحات مجازی تان را چک کنید از این به بعد باید، چک کردن موبایل را بعد از مراقبه بذارید و انجام مراقبه را در اولویت قرار دهید.کلی فیلم آموزشی در این باره با زبان فارسی توی گوگل و یوتیوب هست.اما خب ، من مراقبه ام رو با شیرین شروع کردم.و گهگاهی هم اگه اینترنت به دیدن لایوهای شیرین یاری نکنه خودم توی اتاق یا هر جایی ( فقط باید ساکت باشه ) مراقبه ام رو انجام میدم.صفحه ی شیرین توی اینستاگرام:iamshirinnتلاش کن متفاوت باشی! :بله، درست متوجه شدید. تلاش کنید شبیه دیگران نباشید.اطراف خود را از آدم های موفق و جنگجو پر کنید. آدم هایی که هر لحظه ، آماده برای کمک به شما باشند و یا حتی چیزی به زندگی شما اضافه کنند.شبیه دیگران بودن اتفاق دردناکیست که اکثریت مردم گرفتارش هستن پس جای دنبال کردن صفحات شاخ های مجازی یا مطالبی که به دردتان نمی‌خورد، صفحات مفید را دنبال کنید.سعی کنید خودتون باشید و برای خودتون زندگی کنید.شاید یکم کلیشه ای باشه اما منظورم اینه که کارهای جدید انجام بدید.زندگی خودتون رو بسازید و شکل دیگران نشید.باور هایتان را اصلاح کنید :جایی که الان هستیم حاصل باورهایی هست که داشتیم.اخر شب قبل از خواب حتما به خودتان بگویید فردا روز خوبی خواهم داشت و برای زیباتر کردن آن روز، تلاش کنید.ضعف هایتان رو شناسایی و رفع کنید :شناخت نقطه ضعف ها و تلاش برای درست کردن آن ها باعث بالا رفتن اعتماد به نفس ما میشه.کتاب بخوانید :مدت کوتاهی هست که سعی می‌کنم کتاب غیر درسی بخونم.من خیلی اهل مطالعه نبودم اما الان دیگه اینطور نیست.باید بگم که خیلی پشیمونم اینکارو سریع تر انجام ندادم اما خب هیچ‌وقت دیر نیست.البته مطالعه درسی هم خیلی خوبه اما بهتر از اون اینه که درباره همه چیز مطالعه کنیم. مثلا اطلاعات عمومی،رشد فردی،تغذیه،سبک زندگی، تجارت و پول یا سرمایه گذاری و..خیلی خوشحالم که انقدر سریع ، شوق به خوندن رو در خودم ایجاد کردم و بیشتر از این صبر نکردم.شوق خوندن هم از کنجکاوی میاد.اگر می خواهید عادت کتاب خوانی رو در خودتون تقویت کنید، باید اشتیاق به دانستن و یادگیری چیزی ، داشته باشید.حتی اگر این اشتیاق یک چیز ساختگی باشه.پس تا میتونید حتی مصنوعی، تظاهر کنید که اشتیاق دارید و دوست دارید کتاب بخونید.البته باید عمل هم کنید و فقط برای پر کردن قفسه های کتاب‌خونه، کتاب نخرید.من به شما کتاب "صبح جادویی" نوشته هال الرود رو پیشنهاد میدم که خودم به تازگی شروع به خوندن کردم.شما هم می تونید کتاب هایی که براتون مفید بودن رو در قسمت نظرات برام کامنت کنید.کاری انجام دهید که بهتان آرامش می‌دهد :شاید شما هم مثل من خیلی ندونید که دقیقا انجام چه کاری بهتان آرامش میده اما باید از خودتان شجاعت به خرج بدید و تمامی کارها را انجام دهید.حتی اگر آن کار، بلند کردن یک کوه باشد.مثلا، من تا حالا به پرورش یک گل فکر نکردم و به نظرم، رسیدن به یک گل و یا حتی اب دادن به آن یکی از مسخره ترین کارهاست.شاید بودن یک گل در خانه قشنگ باشه اما اصلا فکرشو نمیکردم که آبیاری یک گل میتونه لذت بخش یا حتی آرامش بخش باشه.کارهایی انجام دهید که برایتان سخت است :لذتی که در حاصل انجام کارهایی که برایمان سخت هست وجود داره ، داخل کارهایی که برایمان آسان هستند و یا حتی به روتین زندگی مان تبدیل شدند نیست.کارهای کوچک را در لیست برنامه تان اضافه کنید :شاید شما هم زیاد شنیدید که برای یک زندگی ایده آل باید هر شبانه روز، برنامه ای بنویسیداما به نظرتان چند نفر، کارهای کوچک را به لیست برنامه شان اضافه می کنند؟وقتی صحبت از برنامه ریزی برای زندگی میشه به احتمال زیاد ، به فکر درست کردن یک برنامه ی درسی و کاری می افتیم.باید بدونیم که بهترین برنامه ریزی، لیستی هست که تمامی کارها حتی کوچک را در آن بنویسیم.چون کارهای کوچک هم انجام شان مهم است. به نظر احمقانه میاد اگر مسواک زدن، ظرف شستن یا مرتب کردن تخت خواب را در لیست برنامه ی درسی مان بنویسیم،اما انجام همین کارهای ریز و کوچک ، انگیزه ی بزرگی برای انجام کارهای بزرگ به ما می دهد.خاطره نویسی یا روزانه نویسی کنید :هر روز اخر شب، زمانی برای نوشتن آنچه در روز به شما گذشت اختصاص دهید.این کار باعث میشه روز بعد که از خواب بیدار شدیم ، ذهنمون خیلی درگیر گذشته و دیروز نباشه و خلاصه حس ارامی داشته باشیم.که نیاز به تمرین و تکرار هم هست.هر روز سپاس گذاری کنید :خیلی خوبه که هر روز و هر دقیقه شکر گذار داشته هایتان باشید.یک دعایی در برگه بنویسید و آن را قبل یا بعد از انجام مراقبه هر روز صبح بخوانید.چیزی شبیه این :خدای من، ممنون برای تمام نعمت هایی که به من دادی.برای چشم هایی که با آن می توانم جهان را ببینمبرای زبانی که میتوانم احساساتم را به کسی که دوست دارم ابراز کنم ( اون شخص می تونید خودتون باشید )خدا جان، به من قدرتی بده تا از پس مشکلات بر بی آیمخدای من ممنون بابت همه چیز. و خیلی ممنون که امروز به من اجازه ی زندگی دادی و من میتوانم نفس بکشم و برای اهدافم تلاش کنم.بعد از نوشیدن اب یا خوردن غذا ، خدا را شکر کنید.آخر شب هم با خودتان خلوت کنید و در دفتری از خودتان سپاس گذاری کنیدچیزی شبیه این:ممنون که همیشه در همه جا کنارم بودی.ببخشید اگر گاهی حواسم بهت نیست. از الان به بعد قول میدم بیشتر دوستت داشته باشم.زندگی سرشار از بالا و پایینی هاست :متاسفانه از بدو تولد به ما آموزش دادند که دنبال شادی دائمی و پایدار بگردیم دنبال معجزه بگردیم و از غم و تاریکی فرار کنیم.به همین دلیل هم ما در زندگی مان از شاخه ای به شاخه ای دیگر و از رابطه ای به رابطه ی دیگر پریدیم!در حالی که ضروریه بدانیم شادی را باید بسازیم و چیزی نیست که دنبالش در بیرون یا درون خودمان بگردیم.چیزی به اسم شادی پایدار وجود نداره و همه چیز موقتی هست و این همان زندگیست.ما در تاریکی و سختی ها رشد می کنیم پس نباید ازش فرار کنیم.هر روز برای رشد فردی خود در هر زمینه ای (روحی، روانی، جسمی، درسی، کاری ..) تلاش کنید.نکته ای که باید بهش اشاره کنم اینه که من، روزهای اول فکر نمی‌کردم روان درمانی به تنهایی یا حتی با قرص برام موثر باشه.و می‌گفتم که درمان به طور کلی فایده نداره چون فکر می کردم برای اینکه درمان رو شروع کنم باید شرایطش رو داشته باشم.و من داخل خونه ای هستم که هر روزش دعوا و داد و فریاد هست.خب ، وجود این آدم ها و این فضا برای من سم هست اما وقتی درمان رو شروع کردم متوجه شدم که الزاماََ ، وجود یک فضای ایده آل برای درمان ضروری نیست چون با یادگیری تکنیک هایی که در جلسات روان درمانی یاد می‌گیریم می توانیم ، شرایط و فضای سمی که داخلش هستیم را کنترل کنیم پس اگر شما هم به این دلیل دست به اقدام برای درمان نزدید هر چه سریع تر شروع کنید.موفق باشید :)موش موشیموش موشیTue, 16 Feb 2021 05:31:05 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/آرام-باش-دلبندم-ocd-وسواس-فکری-عملی-o7h9cnzm9exjاگه شما کسی هستید که وسواس فکری عملی دارید، این پست مختص شماست...من از بچگی وسواس فکری عملی داشتم.همیشه احساس می کردم کسی در سرم وجود دارد که به مغزم فرمان می دهد.کسی که لیستی از افکار بیهوده (افکاری که بی ارزش اند و وقتم را می گیرند) برایم می نویسد.به من می گوید چه کار کنم و چه کار نکنم.انجام و تکرار رفتار وسواسی، به اراده ی خود فرد بستگی دارد.یعنی فرد وسواسی می تواند اراده کند و رفتار وسواسی را انجام دهد و یا اراده نکند و انجام ندهد.اما موضوع وسواس به گونه ای به نظر می آید که انگار انجام دادن رفتار وسواسی، دست خود فرد نیست.یعنی چی؟فرد وسواس، به ذهنش یک فکری می آید.مثلا اگر جیغ نزند، آزمونش را خراب می کند یا کسی که خیلی دوستش دارد می میرد.فرد وسواسی ( می داند که این فکرها فقط یک فکر هستند و نباید به آن ها بها داد )اما دست خودش نیست. یک صدایی در ذهنش می گوید: یالا جیغ بزن!فرد وسواسی اگر در انجام آن رفتار، مقاومت کند، یک حس آشفتگی بهش دست میده.در سر و قسمت پیشانی، احساس درد می کند.احساس می کند قرار است بمیرد و این درد برایش تحمل ناپذیره.حالا اینکه این احساسات و دردها، آیا توهم هستند و ساخته ی ذهن خود آدمه یا نه؟ الله و اعلم! من نمیدونم. اما بر اساس تجربه، مثل واقعیته.در هر حال، فرد وسواسی با خودش می گوید من که میدونم اگه جیغ بزنم یا نزنم اتفاق خاصی برایم نمی افتد. حالا چی میشه اگه این کار را انجام بدم؟ دو دقیقه جیغ میکشم تموم میشه میره و دردم تمام میشه.اما در واقع، فرد داره به وسواسش غذا میده و دوباره این فکرها و دردها بیشتر می شوند.معمولا مشاوران در روان درمانی به افراد وسواسی توصیه می کنند که در آن درد بمانند و تحمل کنند. به مرور زمان متوجه می شوند زیادی به خودشان سخت گرفته اند و دردها قطع شده اند.به نظر من اگر تعصب، ترس و توجه خاصی به موضوع خاصی دارید، کار برای شمایی که وسواس دارید سخت و رنج آور می شود.برای مثال:اگر تعصب و غیرت خاصی نسبت به همسرتان دارید، بس کنید.این کار برای شما ، وسواس ایجاد می کند و زندگی تان خراب می شود.وقتی همسرتان کنارتان نیست دائما فکرهای ناخواسته به ذهنتان می آید که دارد بهتان خیانت می کند!اصلا ذهنتان آرام نیست و نمی توانید زندگی فردی خود را هم کنترل کنید.همسرتان بیرون می رود با خودتان می گویید: آره حتما داره خیانت می کنه.چرا امروز به خانم/آقای همسایه ، صبح بخیر گفت؟ من میدونم که اینا یه رابطه ی پنهان با هم دارن!و مدام این فکرها شما را قلقلک می دهد تا موبایل یا وسایل شخصی اش را چک کنید.آدم هایی که وسواس فکری دارند تا حدودی شکاک اند اما برای همه صدق نمی کند.همچنین کسی که شکاک است به این معنی که وسواس فکری عملی دارد نیست.مثال دیگر:حامد در یک خانواده مذهبی بزرگ شد.از کودکی، والدینش هیچوقت به او اجازه خطا در زندگی ندادن.همیشه به او گفتن اگر دست از پا خطا کنی خدا هیچوقت نمی بخشتت و به جهنم میری.و جهنم را برایش به شکل ترسناک توصیف کردند که این توصیف ها به اقتضای سن حامد 7.8 ساله نبود.حامد گاهی اوقات بازیگوشی می کرد و خطاهای کوچکی ازش سر می زد.مثلا یواشکی سراغ وسایل شخصی دوستش رفت.از آن به بعد همیشه اضطراب همراه با احساس گناه داشته.اضطرابش آنقدر زیاد بود که شب ها کابوس می دید.پدر و مادر حامد هیچوقت از توبه برای او نگفتند و یا به نحوی توضیح دادن که حامد احساس کند اگر توبه هم کند باز گناهکار است.با این که حامد همیشه هم نمازهایش را به موقع می خوانده و برای خدا و جایگاهی که قرار دارد، احترام خاصی قائل بوده اما همیشه ، ناخواسته در ذهنش کفر می گفته.و نمی دانسته چرا این فکرها به ذهنش می آید؟بارها به خودش می گفت: من که همیشه نماز میخوانم و فرد با ایمانی هم هستم پس چرا این فکرها را می کنم؟حامد حتی از بیان فکر هایی که به ذهنش می آمد هم می ترسید و هیچ‌وقت به والدینش نگفت.اضطراب و احساس گناه را با خود تا ابد به همراه گذاشت و وسواس فکری، زندگی شخصی اش را مختل کرد.افت تحصیلی پیدا کرد و اعتماد به نفسش پایین آمد.اگه حامد می‌دونست که داره به خودش سخت می گیره و خدا خیلی بخشنده است قطعا زندگیش انقدر سخت نمی‌شد.ای کاش والدین حامد بدون اینکه او را قضاوت کنند این اجازه رو بدهند که حامد از افکار و احساساتش بگوید.ای کاش کسی به حامد می گفت: نگران نباش، آرام باش، خدا بخشنده است، من تو را درک میکنم، این افکار، افکار واقعی تو نیستند، این ها فقط یک فکر اند پس بگذار بی آیند و بروند. خودت را بی مورد آزار نده و بخند....پس شما، دوست عزیزی که وسواس فکری و عملی داری خود را رها کنید و دست بردارید از گیر دادن به خود و دیگران و آرام باشید.گاهی با دست کشیدن از خیلی چیزا و یا حتی یاد گرفتن و آموزش، به مرور زمان وسواس فرد خوب و قابل کنترل می شود.به خودتان زیادی سخت نگیرید و همچنین بیش تر از توانایی تان، باری را به دوش نکشید.اما آیا همیشه ، افکار وسواسی این گونه اند؟ خیرتنوع افکار وسواسی زیاد است...من خودم تا یک سنی فکر می کردم تیک عصبی دارم چون رفتارهای عجیبی از خودم نشان می‌دادم اما میدونستم یک جای کار می لنگد و درست نیست.بعدها فهمیدم تیک عصبی با وسواس عملی فرق دارد و من اختلال (Obsessive-Compulsive Disorder) که با نام OCD هم شناخته می‌شود دارم.خوب است بدانید که نیاز نیست کسی هم دچار وسواس فکری و هم وسواس عملی باشد.بعضی افراد یکی از این دو وسواس را دارند و بعضی هم هر دو نوع وسواس را دارند..اگر می خواهید زندگی بهتری را تجربه کنید فقط وسواس خود را بپذیرید.پذیرفتن یعنی باهاش کنار بیا و به خودت سخت نگیر و احساس گناه نکن و به خودت انرژی مثبت بده و اراده ات را بالا ببر و به آرامی، در کنار مشاوره، زندگی بهتری برای خودت رقم بزن.توجه داشته باش وقتی آگاهی ات نسبت به موضوعی بالا بره، احساس بهتری نسبت به آن موضوع و خودت داری پس سعی کن در این باره و اختلالی که داری مطالعه داشته باشی.و در انتها به پایان می رسونم این دکلمه قشنگی که همیشه بهم ارامش میده:آرام باش عزیز من، آرام باش..حکایت دریاست زندگی ...گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک،ترشح شادمانی...گاهی هم فرو می رویم، چشم هایمان را می بندیمهمه جا تاریکی‌ست....آرام باش عزیز من،آرام باش..دوباره سر از آب بیرون می آوریم،و تلالو آفتاب را می بینیمزیر بوته ای از برف...که این دفعه... ،درست از جایی که تو دوست داری طالع می‌شود..آرام باش دلبندم!موش موشیموش موشیSun, 17 Jan 2021 06:39:39 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/از-شکست-دوباره-میترسم-کمکم-کن-bbxs6q8igqdvسلام. من پشت کنکوری هستم‌بارها کلی برنامه ریختم بعد از یکی دو روز یکهو انگار افسردگی میگیرم.نمیدونم چطور حسم رو توصیف کنم! اما انگار برام اهمیت نداره. در واقع توی قلبم اهمیت داره اما وقتی حرف از عمل بشه توی درس خوندن عقب میکشمدو روز میخونم یه ماه نمیخونمدر واقع باید بگم توی همه ی کارها همینمبرای همینم از خودم بدم میادو دیگه هیچ کاری رو شروع نمیکنمچون از خودم خیلی عصبی هستم.خیلی کم پیش اومده یه راهی رو تا آخرش رفتم.اصلا یادم نمیاد همچین چیزی رو.اعتماد به نفسم بابت این موضوع پایین اومده و از خودم خیلی نا امیدم و دیگه در خودم موفقیت نمیبینم.باور کنید که بارها بلند شدم ولی دوباره احساس شکست کردمخسته شدم از این بالا پایینی .میدونم که توی این سختی و شکست هاست که ادم رشد میکنه ولی من خسته شدم بگین چیکار کنم؟ چطور به خودم امیدوار بشم؟در واقع دیگه از هر چی فیلم انگیزیشیه بدم میاد.حالا شما که دانشجو و آدم حسابی هستین بگین من چیکار کنم که دوباره به راهم ادامه بدم؟الانم هر چی خوندم از ذهنم پریده چون اصلا مرور نکردم و دوباره باید از صفر شروع کنمباور کنید که من هزاران بار از صفر شروع کردم!!دیگه از این مسیر تکراری حالم بهم میخوره . واسم یکنواخته و اصلا جذابیتی ندارهکاش حداقل چیزایی که خونده بودم یادم بودمشکلم از شکست نیست از اینه که دوباره این همه راهی که قبلا رفتم رو باید از صفر برم دوباره باید کلی درس مرور کنم!!میدونم دوباره مثل هزاران بار قبل وقتی این همه درس رو مرور کنم یکهو یه ماه نمیخونم دوباره افسردگی میگیرم و حرفای الانو میزنمخلاصه امیدوارم که درکم کنید و اگه میتونید راهنمایی کنیداین صرفاََ یه درد و دل هست.حالم خوب نیست.همیشه که نباید خوب بودموش موشیموش موشیSat, 26 Dec 2020 20:03:49 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/کارهایی-برای-کاهش-اضطراب-وسواس-bboe1iubtrlt- چه کارهایی برای کاهش اضطراب انجام بدم؟ روی صحبتم با تمام عزیزان ویرگولیست?چه اشخاصی که وسواس دارند و چه اشخاصی که ندارند.در این دنیای شلوغ و گرفتاری های زیاد، آرامش برای همه ما آدم ها لازم است.بخند! D:سلام عزیزانم?در این پست، به شما می گویم که چه کارهایی انجام دهید تا آرامش به وجودتان بازگردد.در پست قبلی گفتم که به طور ذاتی همه ما، وسواس داریم اما برای بعضی از آدما به شکل اختلال در میاد که ما رو آزار میده.اینکه چطور خانواده با افراد وسواسی برخورد کنند هم توی پست قبلی گفتم.لینکشو اینجا میذارم حتما بخونید ?? https://vrgl.ir/Wydne کارهایی که به ما آرامش میدن برای هرکسی متفاوته عزیزانم.اول باید توقع خودمون رو پایین بیاریم و اگر تفکر اشتباهی نسبت به آرامش داریم اون رو از ذهنمون پاک کنیم.مثلا بعضی ها آرامش رو در پول می بینند.این یک تفکر کاملا اشتباه است! اگر چه با پول می شود نیاز های مادی را رفع کرد اما کسی که تمام آرامش را در پول می بیند دیگر چیزی برای خوشبختی ندارد!بعضی ها آرامش را در تنهایی و زندگی در طبیعت می دانند.این هم ممکن است تفکری درست یا غلط باشد.در هر حال الان که چنین چیزی برای ما مقدور نیست بهتره سعی کنیم در همین شلوغی یاد بگیریم که چطور آرام باشیم و چطور زندگی کنیم.توجه کنید که باید چگونه زیستن را یاد بگیریم.به نظر من اگر ما ادم ها چگونه زیستن را یاد بگیریم قطعا آرامش به ما خواهد برگشت.باید بدونیم که آرامش چیزی دست یافتنیست اگر بدونیم خوشبختی چیست و چه معنایی دارد.در مرحله اول:از خود بپرسیم خوشبختی چیست؟اگر لازم است از خانواده و دوستان هم بپرسیم و در کتاب ها و اینترنت، دنبال معنای آن باشیم.ممکن است در این مرحله خوشبختی را در آرزوها و اهداف نرسیده تان ببینید اما شما باید خوشبختی را در داشته هایتان جست و جو کنید. در مرحله دوم:بابت اینکه خوشبخت هستید خدا را شکر کنید.اگر حتی اعتقادی به خدا ندارید باز هم شکر کردن بابت داشته هایتان موجب آرامش شما می شود. حتی می توانید بابت موفقیت هایی که تا کنون در زندگی بدست آوردید از خود تشکر کنید و به خود هدیه دهید.در مرحله سوم:چگونه سالم زیستن را یاد بگیرید؟به نظر من اگر نمی‌دانید سالم زیستن چگونه است بهتر است ، خلاف کارهایی که عموم مردم در زندگی انجام می‌دهند انجام دهید.در انتها کارهای ساده ای که موجب آرامش و کاهش اضطراب خودم می شود را بهتان معرفی می کنم امیدوارم که برایتان مفید باشه.1) روشن کردن عود در اتاق و خانه2) گوش کردن به موسیقی و گوش کردن به صدای طبیعت( پرنده، باران و باد )گوش کردن به اشخاصی که در خیابان ساز می زنند یا آهنگی که در آسانسور ساختمان پخش می شود.صدای زنگ تفریح که در مدرسه می خورد یا کلاس تمام می شود، صدای کسی که دوستش داریم، صدای میوه فروشی و صدایی که در بازار وجود دارد، صدای آهنگی که در ترافیک از ماشین کناری ، پخش می شود.صدای گوینده ی خبری که در اخبار می گوید مدرسه تعطیل است.3) بوی هر چیزی. بوی وسیله ی نو ، بوی لباس شسته شده، بوی غذا، بوی کیک، بوی پرتقال و میوه ، بوی کفش نو ، بوی کسی که دوستش داریم، بوی لواشک، بوی کباب و ..4) دیدن فیلم به خصوص دیدن کارتون هایی که در بچگی میدیدیم.دیدن دوست و رفیق قدیمی یا دیدن مادر بزرگ و خوردن کلوچه های مادر بزرگ5) نوشتن افکار وسواسی که ناخوداگاه به ذهنمان خطور می کند و ایجاد تایم مشخص و فکر کردن و پرداختن به فکرها6) خمیر بازی و نقاشی کشیدن با دست های رنگی ( به این شیوه که دستان خود را رنگی کنید و بعد با انگشت نقاشی کنید )7) ساخت کار دستی8) قدم زدن و هوا خوردن9) انتخاب تصویر زمینه برای گوشی یا خرید قاب موبایل10) نوشیدن یک چیز سرد یا داغ11) بازی کردن با بچه های کوچیک12) سفر کردن13) رقصیدن با آهنگ بندری :)14) بازی های فکری مثل منچ و غیره ..15) آلبوم عکس های قدیمی و مرور خاطرات قشنگ و یاد کردن آدم های فوت شدهشما چیکارا می کنید که بهتون آرامش میده؟کارهایی که موجب اضطراب می شود:توجه کنید که این بخش شخصیه اما چیزهای مشترک هم ممکنه داشته باشیم.1) دیدن فیلم های خشن، ژانر ترسناک و زامبی2) دعوا و جر و بحث حتی سر چیزهای کوچک3) گوش کردن یا خواندن خاطرات ترسناک و جن3) خواندن مطالب متفرقه مثلا گشتن در اینستاگرام و غیره ...توجه کنید که سالم زیستن فقط به خوردن غذاهای سالم محدود نمی شود.همان طور که سعی می کنید هر چیزی وارد شکم تان نکنیدسعی کنید هر چیزی وارد ذهنتان نکنید4) نداشتن برنامه در زندگی و در درس5) بی نظمی و شلختگی6) موکول کردن درس به شب های امتحان7) دوستی با آدم های ناباب و ارتباط با اشخاصی که ازشان متنفریمچه کارهایی به شما اضطراب میده؟موش موشیموش موشیWed, 23 Dec 2020 19:31:31 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/چرا-وسواس-سراغم-آمده-rhddvg0tfibpبخاطر وسواس از زندگی افتادمباید یه نکته رو بگم: که وجود وسواس برای آدم ها خوبه چون خداوند برای خلق هر چیزی دلیلی داره.وسواس در مواقع خطر به ما کمک زیادی می کنه. برای مثال:وقتی میخوایم پول هامون رو توی بورس بذاریم ، این فکر به ذهنمون خطور میکنه که خدای نکرده ضرر میکنیم. برای همین خیلی بهتر میتونیم کارمون رو انجام بدیم تا سود کنیم جای ضرر.وقتی قصد سفر داریم این فکر به ذهنمون خطور میکنه که خونه آتیش میگیره برای همین حتما شیر گاز رو می بندیم یا به ذهنمون میاد که خونه رو دزد زده برای همین به شخصی اطلاع میدیم مواظب خونه باشه که دزد نیاد.وقتی کودک مان رو توی پارک میذاریم این فکر به ذهن مون خطور میکنه که فرزندمون راه خونه رو گم کرده یا کسی اون رو دزدیده.به همین دلیل مراقب فرزندمان در پارک هستیم.وقتی امتحان خاصی برای مدرسه یا دانشگاه داریم یا قراره کار خاصی رو در مدت خاصی برای شرکتی که در آن کار میکنیم انجام بدیم این فکر به ذهنمون خطور میکنه که به دلیل پشت گوش انداختن، آن کار را انجام ندادیم و آن درس را افتادیم یا از شرکت اخراج شدیم.به همین دلیل کار خود را به نحو احسن انجام میدیم.حالا وسواسی که من از آن صحبت میکنم یک اختلال روانیست.یعنی وسواسی که خداوند برای ما خلق کرده و به طور طبیعی همه آن را دارند، برای ما به نوع یک اختلال درامده و ما را آزار می دهد.اختلال روانی اگر ژنتیکی (اختلال موروثی) نباشد قطعا ناشی از اضطراب است.اگر وسواس را به مدت زیادی دارید پس درمانش هم همان قدر زمان بر است اما قطعا درمان داره و امید خودتون رو از دست ندید.وسواس هایی که ژنتیکی ان در حال حاضر درمان قطعی و کامل ندارند اما با روان درمانی و تکنیک هایی که یاد میگیریم قابل کنترل ان و جای نگرانی وجود نداره.وسواس هایی که ناشی از اضطراب هستند با رفع اضطراب ، قابل درمان هستند.برای هر کدوم از این نوع وسواس ها اگر پزشک تشخیص بده واسمون قرص تجویز میکنه.اول باید به روانشناس مراجعه کنیم بعد اگر تشخیص داد در کنار روان درمانی نیاز به قرص داریم به ما میگه که پیش روانپزشک بریم.نقش خانواده در این رابطه چیست؟خانواده باید فرد وسواسی را از نظر روحی و روانی حمایت کند.او را مسخره نکنند و الفاظ دیوانه، روانی را به او برچسب نزنند.سعی کنند اضطراب را برای فرد مبتلا به وسواس ایجاد نکنند و تا جای ممکن اضطراب در خانواده حذف شود.توجه داشته باشید که دعوا های خانوادگی، جر و بحث هایی که روزانه هر خانواده ای بابت قبض آب یا گرانی مرغ و .. دارد موجب اضطراب در فرد وسواسی می شود و وسواس او را تشدید می کنند.اگر فرد وسواسی کار و عمل وسواسی از خود نشان داد ، به هیچ وجه خانواده نباید کار و عمل او را تکرار کنند و یا عکس و العمل مثبت یا منفی نشاد دهند.درباره موضوعاتی که فرد وسواسی دوست ندارد درباره اش صحبت کند به اجبار درباره اش حرف نزنید .مثلا به او نگویید وای چقدر چاق شدی! خیلی زشت شدی! در درس هایت افت تحصیلی کردی! صدات خیلی زشته! چقدر اتاقت شلخته است! چقدر لباس های نشسته و کثیف داری! و ..باور کنید که فرد وسواسی همه ی این ها را می داند.اگر فرد وسواسی در درمان با نا امیدی مواجه شود ممکن است به افسردگی هم مبتلا شود.در عوض به او کمک کنید تا به خود تکانی دهد.مثلا وقتی می بینید چاق شده است به او بگویید بیا با هم ورزش کنیم.وقتی می بینید اتاقش نا مرتب است به او بگویید بیا بازی کنیم. ولی اول بیا اتاقت را مرتب کنیم. یا مرتب کردن اتاق هم می توانید به عنوان بازی انجام دهید.وقتی می بینید افت تحصیلی پیدا کرده به او در درس هایش کمک کنید و یا معلم خصوصی برایش بگیرید.توجه کنید که هرگز از الفاظ تو خیلی تنبلی، تو خیلی خنگی و درس را نمیفهمی استفاده نکنید.چون موجب اضطراب می شود.همچنین امتحان هایی که خواندن شان موکول به شب امتحان می شود یا رقابت های درسی که بین بچه ها در مدرسه رخ می دهد یا دوران کنکور ، اگر قابل کنترل نباشند موجب اضطراب می شود.شما به عنوان خانواده باید این موضوع رو به مدیر مدرسه و معلم های فرزندتان اطلاع دهید چون گاهی ممکن است معلم در درس های فرزندتان سخت بگیرد یا او را تنبیه کند و به او الفاظ خنگ، تنبل و هیچوقت ادم نمی شوی برچسب بزند.اگر چه تمام دبیران اینگونه پرخاش گر نیستند اما در بعضی مدارس چنین رفتار های خشنی بین معلم و دانش آموز رخ می دهد.همچنین مدرسه هم باید رفتار های خودش را کنترل کند تا موجب اضطراب در دانش آموز وسواسی نشود.مثلا مدرسه ی خود من، همیشه می گفت: دانش آموزان باید اول صبح در مدرسه حاضر باشند و ما دانش اموزان که با اتوبوس یا پیاده به مدرسه می رفتیم و در ترافیک می افتادیم و دیر به مدرسه می رسیدیم ، تنبیه می شدیم.حتی همین که تا مدرسه می دویدیم تا به موقع به صف اول صبحگاهی برسیم همین خودش برایمان اضطراب ایجاد می کرد.توجه داشته باشید اگر دانش اموز خطایی انجام میدهد یا نمی دهد ، هرگز اختلال وسواسش را به صورتش سیلی نزنید آن را بهش سرکوفت نزنید.این امر موجب این می شود که دانش آموز با خود فکر کند، وسواس او را از زندگی و درس عقب انداخته و یا وسواس موجب شرمساری اوست. که ممکن است دانش آموز افسرده شود.روی صحبتم با خانواده است:به فرزندتان بگویید وسواسی که دارد هرگز نباید موجب شرمساری اش شود و هرگز بابتش ناراحت و شرمسار نباشد. اتفاقا با افتخار به همه بگوید که وسواس دارد. البته اگر در موقعیت و جمع دوستانه ای احساس ترس و نگرانی دارد و احساس می کند ممکن است طرد شود هرگز از وسواسش صحبت نکند.اگر چه صحبت از وسواس هرگز نباید موجب طرد افراد وسواسی شود اما گفتنش به افرادی که ممکن است دانش آموز وسواسی را مسخره کنند صد برابر بدتر از نگفتنش است.اگر برایتان مقدور بود به طور شخصی با دوستان صمیمی فرزندتان درباره اختلال فرزندتان صحبت کنید و یا به معلم بسپارید که درباره اختلال وسواس سر کلاس به دانش آموزان اطلاعی بدهد و بگوید هر کسی که این اختلال را دارد اصلا خجالت نکشد و اگر وسواس دارد ، دستش را با افتخار بالا ببرد یا از جایش بلند شود تا دوستان و هم کلاسی ها با او آشنا شوند و یاد بگیرند چگونه باید با او رفتار کنند تا موجب اضطراب در او نشوند...صفحه مرا در ویرگول دنبال کنید چون قراره از وسواس بیشتر حرف بزنم. :)) بوس بهتونپست های قبلی هم مرتبط با وسواس هستند از خواندنش پشیمان نمی شوید.موش موشیموش موشیWed, 23 Dec 2020 13:25:52 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/وسواس-عملی-lpqhnlhk4q6iسلام به همه شما عزیزان?دیروز یه توضیحی درباره ی وسواس فکری و عملی به طور کلی دادم.احساس کردم بهتره به طور جداگانه توضیح مفصل تری درباره وسواس عملی بدم.پست قبلی رو اول مطالعه کنید بعد بیاید اینجا https://virgool.io/@mamoosh/%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81-%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-ocd-inb3dcmteate وسواس ها دست خود آدم نیستند.افکار و رفتار ناخواسته ای هستند که غیر ارادی به شکل تکرار به ما حمله می کنند.- شمردن اعداد:واقعا شمردن اعداد دست خود فرد نیست!انگار یک نفر توی ذهنش هست و بهش دستور میده چیکار کنه.یک صدایی توی ذهن آدم وسواسی هست که بهش میگه از یک تا ده بشمار.حالا برای هر شخصی طرز شمارش این اعداد متفاوتهمثلا خود من ، حتما باید عدد پنج رو با صدای بلند تری میگفتم و بعد باقی اعداد رو آرام در دلم می شماردم.این کار را به مدت طولانی تکرار میکنم و انجام میدم تا احساس رضایت بهم دست بده.مثلا ممکنه از یک تا ده بشمارم و بعد با خودم بگم عدد پنج رو به طور کافی با صدای بلند تلفظ نکردم. و این کار را از نو انجام میدادم.- چک کردن در:من هر موقع که به آشپزخانه می رفتم باید درهای یخچال را چک میکردم که واقعا قفل باشند تا خیالم راحت شود.وقتی میدیدم در یخچال واقعا بسته است دوباره این چک کردن را تکرار میکردم تا احساس رضایت کسب کنم.آدم عادی اگه ببینه در یخچال بازه خب میره در رو میبنده ولی آدم وسواسی بارها ، بستن در رو چک میکنه.واقعا این دست ما نیست.یک صدایی توی ذهنمون این دستور رو به ما میده.وقتی به دستورش عمل نمیکنم اون توی ذهن ما با صدای بلند تر دوباره دستور میده.مثلا میگه: مگه بهت نمیگم در یخچال رو چک کن؟ شاید واقعا باز باشه!! اگه یخچال بسوزه همش تقصیر تو هست. وقتی یخچال بسوزه مامانت زندت نمیزاره . تازه دیگه پول ندارید یخچال بخرید. همراه با صدای جیغ و فریاد!این موضوع درباره در کمد یا در خونه هم صدق میکنه- تلفظ یک سری کلمات بی معنی:صدایی در ذهنم هست که به من دستور میده به طور دائم کلمه ی خاص به طور مثال: ( تو ) رو تلفظ کنم.این کلمه معنا و مخاطب خاصی نداره.مثلا داخل یک جمع دوستانه نشستم و زیر لب کلمه ی "تو" رو تکرار میکنم.این موضوع ممکنه توجه بقیه رو به خودش جلب کنه.خودم بارها شده دوستام بهم گفتن :تو یعنی چی؟ چرا این رو تکرار میکنی؟ دیوونه شدی؟و من جوابی برای این موضوع نداشتم. فقط میدونستم اگه این کلمه رو نگم ، اون صدایی که توی ذهنم هست از من ناراحت میشه.یا مثلا اگه من روزی دویست بار این کلمه رو تکرار نکنم حتما پدرم در اون روز خواهد مرد.- تکرار رفتار خاص:من اگه روزی ده بار جیغ نزنم احساس میکنم فردا خواهم مرد.یا به طور کلی فریاد های بی معنی که ذهن از ما میخواهد تکرار کنیم حتی اگر قرار نباشد فردا بمیریم!من وقتی در حال صحبت با دوستانم هستم باید حتما دوتا کف دستانم رو بهم بزنم.یا دستم رو توی هوا بچرخانم یا بالا و پایین بپرم و این رفتار ها هیچ معنایی ندارند اما اگر انجام ندهم به من احساس خشم، اضطراب، ناراحتی دست میده- شستن دست به شکل تکرار:من امروز داشتم در آشپزخانه ، گوشت مرغ رو تمیز میکردم بعد خواستم دستام رو بشورم رفتم کلید حمام رو زدم تا چراغش روشن بشه و بعد دستام رو توی روشویی شستم.بعد دوباره کلید چراغ رو زدم تا لامپ حمام خواموش بشه و بعد رفتم کودکم رو در آغوش کشیدم.بعد با خودم فکر کردم که من قبل از این ، دستای کثیفم رو به کلید چراغ حمام زده بودم و الان هنوزم دستام آلودس! الان کودکم مریض میشه. و بعد بر میگردم کلید حمام رو که دست زدم با کهنه تمیز میکنم و دستام رو میشورم و بدن کودکم رو که دستامو بهش زدم هم میشورم تا مریض نشه! اگر لازم بود لباساش رو عوض میکنم.این موضوع دست شستن هم مثال های مختلفی داره.مثلا نمونه دیگر:دستام رو با مایع شستم و با خودم گفتم شاید تمیز نشده! و بعد دوباره دستام رو مایع زدم.یا حمام رو با سفید کننده تمیز کردم ولی با خودم گفتم شاید هنوز کثیف باشه!واای خدا اگه تمیز نشده باشه الان دخترم میخواد حمام کنه بعد مریض میشه.و دوباره با شوینده قوی تری حمام رو تمیز میکنم.توجه کنید که مثال های وسواسی دسته بندی می شوند مثلا فردی ممکنه در زمینه ی اعتقادی وسواس داشته باشه یا فرد دیگه ای در زمینه ی بهداشت و پاکی و یا در زمینه ی نظم و ..- نظم:وسایل اتاق من باید ترتیب خاص خودشان را داشته باشند.مثلا وسایل ارزان قیمت همیشه باید کنار تختم باشند و اگر جا به جا بشوند به من احساس بدی دست میدهد و وسایل گران قیمت هم باید حتما گوشه ی دیگری از اتاق باشند.یا ترتیب دیگری مثلا وسایلم از کوچک به بزرگ باید چیدمان شوندیا مثلا خودکارهایم ترتیب خاصی دارند.خودکار آبی همیشه باید روی میزم باشد و خودکار قرمز کنار آن بعد خودکار بنفش اگه جای این سه خودکار جا به جا شود من عصبانی میشوم.و مثال های دیگری که درباره نظم وجود دارد- اعتقادی:من ادم بسیار مومنی هستم و همیشه نمازهام رو به موقع میخونم اما نمیدونم چرا همیشه توی ذهنم به خدا و پیغمبر کفر میگم! بارها توبه میکنم حتی بخاطر این موضوع عذاب وجدان دارم و احساس میکنم به جهنم میرم و خدا هیچ وقت من رو نمیبخشه.یا مثلا:من در حال نماز خواندن هستم اما احساس کردم باد معده از من خارج شده.ممکنه واقعا این اتفاق نیوفتاده باشه اما ناخوداگاه این احساس و فکر به من دست میده.من سعی میکنم بی اهمیت باشم چون مطمئن نیستم اما واقعا اگه این اتفاق افتاده باشه خدا من رو نمیبخشه و نمازم قبول نیست!یا مثلا:من به هر چیزی که دست میزنم احساس میکنم نجسه و باید هر بار که دستم بهشون میخوره حمام کنم و ..- درس خواندن:من خط اول کتاب را بیش از دویست بار خواندم اما باز احساس میکنم متوجه نشدم!جمله ی خیلی آسونیه و میدونم که این فقط یه فکره اما واقعا دست خودم نیست و نمیتونم نسبت بهش بی اهمیت باشم.یا اگه جزوه ی پاک نویسم ، غلط گیر خورده باشه من احساس میکنم در کنکور موفق نمیشم و حتما باید جزوه ام بدون خط خوردگی باشه یا حتما باید نقطه های آخر خط را با رنگ قرمز بزارم.مثال های زیادی وجود داره در رابطه با وسواس عملی ..شما در چه زمینه ای وسواس دارید؟صفحه ام رو دنبال کنید بیشتر درباره وسواس صحبت خواهم کرد.قراره که از تجربه هام بگم.موش موشیموش موشیSat, 19 Dec 2020 13:28:38 +0330https://virgool.ir/@mamoosh/توقف-ناپذیر-ocd-inb3dcmteateسلام به همه شما عزیزان?اگه مبتلا به وسواس فکری و عملی هستید. تجربه ی من رو که مثال زدم بخونید تا یکم آروم بشید.آخر مطلب هم توضیح میدم وسواس چیه.دلم می خواد گریه کنم.میخوام داد بزنم.دلم بغل میخواد دلم دوست داشته شدن می خواد.یه روز خوبم یه روز بد.جلوی آیینه که می ایستم واسه خودم شکلک در میارم بعد بلند بلند میزنم زیر خنده و بعد یک دفعه گریه میکنم.بغضم مثل انار میترکهمیریزه روی لباسام روی زمین .و من نمیدونم چیکار کنم.مامانم همش دعوام میکنه.اون روز داشتم توی روشویی به صورتم آب میزدم که یکهو در رو باز کردم و به راننده گفتم نگه دار.نمیدونستم چطور شد!خیلی ترسیده بودم.اون داشت بدنمو لمس میکرد و من خیلی ترسیده بودم.دهنم قفل شده بود و پاهام می لرزیدنوقتی نگه داشت نمیدونم چطور دویدم.پشت سرمو نگاه نکردم و فقط رفتم دنبال کمکبعد پرت شدم: توی لحظه ای که مامانم تحقیرم می کردنه!? من دیوونه نیستم!شما هیچوقت من رو درک نکردید.پرت میشم به آینده:واااییی خدا خیلی استرس دارم.تا چند دقیقه دیگه قراره برم سر جلسه ی کنکور پرت میشم: به نتایج روز کنکوروای خدا قبول شدم ?پرت میشم به گذشته:مامان چرا دست از سر من بر نمیداری؟چرا راحتم نمیذاری؟پرت میشم به خیلی گذشته:نه من زشت نیستم!تو حق نداری به من بگی زشتتو حق نداری به من توهین کنیپرت میشم به مقطع دبستان:دستت رو از روی پای من بردارحق نداری منو مسخره کنیپرت میشم به آینده:من توی کنکور موفق نشدم!گریههههههههمن از دست خودم عصبانیم چون همش غرق توی فکرهای وسواسی بودم!من خوابم نمیبره چون دارم به فکرهای وسواسیم پاسخ میدم!اما آیا واقعا اینکه غرق فکرهای وسواسی بشیم به تصمیم و اراده ما بستگی داره یا نه؟باید بگم تا حدودی بله تا حدودی خیرخیر از اینکه فکرهای وسواسی خودشون میادبله از اینکه این تصمیم ماست که چه پاسخی به این فکرها میدیم.خب حالا فکر های وسواسی چی هستن؟وسواس یه اختلال و بیماری روانیه. که از تکرار میاد و ریشه اش که عامل ایجاد اون هست اضطرابه.فکرهایی هستند که توی ذهن ما هستند اما از خود ما تراوش نمی کننددر واقع بدون خواسته ی ما، به ذهنمون خطور می کنند. مثلا من میگم به یک فیل آبی فکر کن. خب شما با اراده ی خودتون به فیل آبی فکر میکنید . اما وقتی من میگم به فیل آبی فکر نکن شما میگید باشه فکر نمیکنم ولی ناخواسته بدون اینکه واقعا بخواید فکر کنید یکهو متوجه میشید دارید به فیل آبی فکر میکنید درسته؟ متوجه شدین منظورمو؟در ادامه بیشتر توضیح خواهم داد.فکرها دو نوع هستند:■نوع اول ژنتیکی:این دسته از فکرهای وسواسی معمولا از اسم شان هم پیداست. ژنتیکی هستند.مثلا یکی از اعضای خانواده خودتان یا خانواده مادری یا خانواده پدری، این بیماری رو داره و به شما به ارث رسیده.این دسته از افکار وسواسی درمان ندارند و فقط با قرص یا روش های روان درمانی قابل کنترل هستند.به نظرم بشر نتونسته درمان قطعی برای این دسته از افکار وسواسی پیدا کنه.همونطور که ما درمان قطعی برای سرطان نداریم! برای این دسته از افکارم همینطوره.اما این به معنی اینکه در آینده ی نزدیک این اتفاق نخواهد افتاد نیست.■نوع دوم غیر ژنتیکی:این دسته از افکار از کسی به ما به ارث نرسیده بلکه بخاطر تجربیاتی که توی زندگی داشتیم و داریم دچار این نوع بیماری شدیم.بستگی به تجربه ایی که دارید ممکنه دچار وسواس بشید یا نه.مثلا من بهم قبلا تجاوز شد یا مثلا مامانم خیلی تحقیرم میکرددر واقع چون تحت فشار و آسیب های روانی بودم خب دچار وسواس شدم یا ممکنه کسی که مادر یا پدرش رو از دست داده یا یه حادثه ی بد مثل تصادف براش افتاده یا مثلا بچه اش رو سقط کرده و .. دچار وسواس بشه.البته من نمیگم قطعا اگه این اتفاقات بیوفته فرد به وسواس مبتلا میشه! منظورم اینه که باید یک حادثه و تجربه ی بد داشته باشید که حالا ممکنه اون حادثه ی بد باعث وسواس شما بشه یا نشه. ریشه ی وسواس اضطرابه. وقتی من اضطراب داشته باشم وسواس میاد سراغم و همراه با اضطراب ، بزرگ و بزرگتر میشهمن وقتی بهم تجاوز شد خیلی اضطراب داشتم.یه مثال واضح بزنم که همه ما تجربه کردیم.دیدین وقتی یه اتفاق خیلی بدی واستون میوفته مثلا با کسی دعواتون شده بعد وقتی خونه میاین همش دارید توی دلتون به اون شخص فحش میدین و توی ذهنتون جواب هایی بهش میدین که بعد با خودتون میگید کاشکی اون لحظه این حرف به ذهنم میرسید و هی حرص میخورید! درسته؟خب این حالت نوعی از اضطرابه دیگه .حالا ممکنه طبیعی باشه چنین حالتی (اگر چه با روش های روان درمانی و کنترل اضطراب و غیره میشه این شرایط رو تحت کنترل گرفت و واکنش بهتری از خود نشان داد مثلا پیاده روی کنیم جای اینکه حرص بخوریم آب بنوشیم یا داد بزنیم و گریه کنیم) ولی قطعا بعد از دو سال که نباید همچنان به اون دعوا فکر کنیم و جواب اون شخص رو بدیم درسته؟ یه ذره غیر طبیعیه دیگه. خب این میشه وسواس.وقتی این حالت برای ما طولانی مدت بشه یعنی به شکل وسواس درومده.روش های روان درمانی که برای افکار وسواسی به کار میره در واقع به ما یاد میده که چطور ذهن و زندگی مون رو تحت کنترل بگیریم.مثلا اون لحظه که با همکارتون دعواتون شد اگر شما سکوت میکردین و مثلا میگفتین جواب ابلهان خواموشیست و از فضا دور میشدین خب دیگه ممکن بود حرص نخورید و هی نشخوار ذهنی نکنید.در هر حال روش های روان درمانی به ما یاد میدن که چطور با افراد و خودمان بر خورد کنیم. اگه لازم باشه در کنارشون قرص هم به مدت کوتاه زیر نطر روانپزشک تجویز میشه.وسواس به دو گونه هستوسواس فکری و وسواس عملیکه گفتم به طور کلی وسواس ژنتیکی و غیر ژنتیکی هستوسواس فکری رو توضیح دادم.گفتم فکرهایی هستند که به طور تکرار پذیر و ناخواسته به ما حمله می کنند و ما رو آزار میدن و در مواقعی، ما به این افکار پاسخ میدیممثل اون مثال تجربه خودم که اول صحبت هایم گفتم. داشتم صورتم رو آب میزدم که پرت شدم داخل یک خاطره و بعد به صورت واضح گفتم که نگهدار! یعنی اون لحظه انگار جسمم بود اما روحم توی لحظه نبود و فکر میکردم.افکار وسواسی میتونن توهم یا واقعی باشنمثلا من توی ذهنم با مامانم درباره اینکه واسم لباس نمیخره دعوا میکنم . در حالی که مامانم همیشه واسه من لباس خریده .وسواس های عملی هم خیلی متفاوت و مثال های زیادی دارنمثلا آدم عادی وقتی میخواد بره مسافرت، گاز خونه رو میبنده و چک میکنه که بسته و بعد میره اما ادم وسواسی وقتی میخواد بره مسافرت، گاز خونه رو میبنده و چک میکنه که بسته و بعد میرهتوی طول مسیر، دائم به خودش میگه اگه شیر گاز رو نبسته باشم چی؟ بر میگرده و چک میکنه و خیالش راحت میشه. دوباره وقتی وارد جاده میشه با خودش میگه شاید خیالاتی شدم و فکر کردم شیر پایینه و واقعا گاز باز باشه! وای الان خونه میترکه.مثال دیگه خواستین میزنمموش موشیموش موشیFri, 18 Dec 2020 19:39:23 +0330