https://virgool.ir/feed/@maminzarinfar1001fa2026-11-11 21:56:59https://files.virgool.ir/upload/users/72022/avatar/ipzeV7.jpghttps://virgool.ir/@maminzarinfar1001https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/چطوری-باگ-ریپورت-کنیم-که-برنامه-نویس-ها-دوستمون-داشته-باشن-kxkqrvdrzw4yخوب به عنوان کسی که سالهاست دارم به عنوان منوال تستر کار میکنم توی تیم‌های زیادی بودم و خوب متاسفانه میبینم که برای باگ ریپورت کردن خیلی از دوستان فرمتی ندارن. این بده  D: چرا بده؟ چون اون بنده خدایی که به عنوان برنامه نویس داره کار میکنه با شما باید با ادبیات شما آشنا باشه.باید بدونه مراحل ایجاد باگ رو از کجا بررسی کنهباید بدونه رفتار صحیح چی بودهباید بدونه رفتار غلطی که داره اتفاق میافته چیهو...برای نوشته اول تو اینجا نمیخوام خیلی متن رو طولانی کنم و میخوام صاف برم سراغ فرمتی که خودم دارم ازش استفاده میکنم:عنوان: توضیحی که برای سوال ۲ مینویسید رو عنوان در نظر بگیرید۱- رفتار مورد انتظار چیست؟۲- رفتار اشتباهی که اتفاق می‌افتد چیست؟۳- آیا این رفتار تکرار پذیر است؟۴- چطور میتوان آن را ایجاد کرد؟۵- بر روی کدام سرور اتفاق میافتد؟ تست یا پروداکشن۶- اطلاعات کاربری و اطلاعات پلتفرمی که باگ در آن رخ داده است چیست؟۷- اگر این یک مورد مربوط به موارد ظاهری می‌باشد بنویسید که بر روی چه اسکرین سایزی است؟حالا در یک نمونه هم براتون جواب مینویسم که مفهموم‌تر باشهفرض کنین که من یک وبسایت دو زبانه دارم و زمانی که میخوام در زبان فارسی به وبسایت لاگین کنم خطای نمایش داده شده به زبان انگلیسی استاین رو چطوری باید ریپورت کنم؟عنوان: صفحه اصلی: لاگین: زمانی که زبان سایت فارسی است، پیغام خطای رمز عبور نادرست به کاربر، به زبان انگلیسی نمایش داده می‌شود.۱- رفتار مورد انتظار چیست؟زمانی که زبان سایت فارسی است خطای نمایش داده شده به کاربر باید به زبان فارسی باشد.۲- رفتار اشتباهی که اتفاق می‌افتد چیست؟صفحه اصلی: لاگین: زمانی که زبان سایت فارسی است، پیغام خطای رمز عبور نادرست به کاربر، به زبان انگلیسی نمایش داده می‌شود. ۳- آیا این رفتار تکرار پذیر است؟بله۴- چطور میتوان آن را ایجاد کرد؟۱- به آدرس (آدرس پروداکتتون) مراجعه نمایید.۲- از روی هدر سایت زبان فارسی را انتخاب کنید.۳- بر روی دکمه ورود کلیک کنید۴- مقدار صحیح برای نام کاربری وارد کنید۵- پسوردتان را اشتباه وارد کنید۶- به پیغام خطای نمایش داده شده توجه کنید. پیغام خطا به زبان فارسی به کاربر نمایش داده نمی‌شود.نکته: در صورتی که عکس و فیلمی دارید میتوانید اونها رو هم ضمیمه کنید.۵- بر روی کدام سرور اتفاق میافتد؟ تست یا پروداکشنسرور تست (بهتره آدرس سرور را عینا قرار بدید)۶- اطلاعات کاربری و اطلاعات پلتفرمی که باگ در آن رخ داده است چیست؟برای تمام کاربران اتفاق میافتد.بر روی تمام مرورگرها اتفاق میافتد. نکته: ممکن هست که باگی فقط روی یک مرورگر خاص،یا روی یک پلتفرم خاص، یا صرفا برای یک کاربر خاص اتفاق بیافتهاگر همچین اتفاقی براتون پیش اومد باید اطلاعات دقیق مربوط به کاربر یا مرورگر یا پبتفرم رو بنویسید.مثلا برای خودم پیش اومده که همه چیز اوکی بوده ولی روی یک دستگاه خاص کاربرهامون نمیتونستن لاگین انجام بدن.بنابراین این طوری این سوال رو جواب دادیمبر روی همه کاربران اتفاق میافتدمرورگر: سافاری + ورژن مرورگر دستگاه: گوشی آیفون ۶ + ورژن آیفون۷- اگر این یک مورد مربوط به موارد ظاهری می‌باشد بنویسید که بر روی چه اسکرین سایزی است؟خیرحالا اگر مثلا شما ی صفحه ایی روی یک اسکرین سایز خاص دارید خراب می‌بینیدباید جوابتون بله باشه و اسکرینتون رو هم بنویسید. مثلا 1920x1080امیدوارم که براتون مفید بوده باشهMohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarSun, 06 Feb 2022 04:54:54 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/کیفیت-یا-توهمه-کیفیت-تجربه-یک-مصاحبه-کاری-zpgxis2jqa9lبعد از توییتی که برای پیدا کردن شغل جدید زدم، یه تعدادی از دوستان برام آدرس ایمیل فرستادن که باهاشون مصاحبه کردم. هرچند هنوز به نتیجه نرسیدم با هیچ کدوم و همچنان دنبال جاییم که دوست داشته باشم ولی تجربه یکیشون که خیلی جالب بود برام رو براتون مینویسم اینجا!از بین اینها با یک شرکتی یه مصاحبه اسکایپی داشتم که خوب ظاهرا خوب پیش رفت و خیلی مشتاقانه بعدش تماس گرفتن و گفتن برای مصاحبه حضوری برم. (عذرخواهی میکنم ولی نمیخوام اسمی از شرکت یا مکانش بیارم چون حوصله حاشیه رو ندارم) من با ۲-۳ دقیقه تاخیر رسیدم و دوست عزیز مصاحبه کننده با نیم ساعت!برای اینکه توی این تایم حوصله ام سر نره بهم یک فرم پرسشنامه اطلاعات فردی دادند تا پر کنم!توقع نداشتم بعد از ورود به شرکت برای کسی که رزومه‌اش رو گرفتن و یکبار باهاش حدود نیم ساعت حرف زدن فرم اطلاعات فردی و خانوادگی و جد و آبادی بیارن ولی خوب آوردن!من فکر میکنم منابع انسانیشون یا نمی‌دونسته اون فرم رو از کجا کپی کرده یا شرکت نرم افزاری نبودن و شرکت امنیتی بودن!فیلدهای فرم اطلاعات فردی عبارت بودن از نام و نام خانوادگی و شماره تلفن که خوب اوکی بود. هر چند که تو رزومه ام بودولی ما بقی فیلدهاش واقعا برام عجیب بود!- مذهب - دین - نام پدر و نام مادر و نام خواهر و نام برادر به اضافه شغل و سن و وضعیت تحصیلات و آدرس و شماره تلفن هاشون!- نام و نام خانوادگی همسر! به اضافه شغل و سن و وضعیت تحصیلات و آدرس و شماره تلفن!جالب تر هم میشه! صبر کنین...- چند سال سابقه بیمه دارید؟- اگر متاهل بودید و طلاق گرفتید علتش رو بیان کنید!- تا به حال از بیمه بیکاری استفاده کردید؟ اگر بله به چه دلیل؟- شرایط نظام وظیفه. اگر معاف شدید به چه دلیل؟ (حتی این سوال رو تو مصاحبه هم پرسیدن. فکر کنم نگران بودن که کارمندشون بابت داشتن کارت قرمز معاف نشده باشه!)- معدل دوران متوسطه چند بوده؟و در انتهای یک برگه وجود داشت که نظر مصاحبه کننده و مدیر عامل و ... باید قرار میگرفت.به هر حال فرم رو پر کردم ولی اطلاعاتی که نیاز به نوشتن نداشت رو پر نکردم و تحویل دادم. عزیزی اومد و با هم قرار بود بریم اطاق مصاحبه ولی نمیدونم چرا از اسموک رومه (Smoke Room) شرکت سر درآوردیم. تصور کنین که وارد اطاقی شدید و ۲ نفر دیگه نشستن و دارن سیگار میکشن و آقای مصاحبه کننده ازشون میخواد که برن تو تراس سیگار بکشن!بعد از سلام و علیک عزیزی که قرار بود مصاحبه رو شروع کنه مجددا یک کاغذ A4 برداشتن و گفتن!فکر میکنین چی گفتن؟اولین سوالشون این بود: اسم و فامیلت چیه؟!من نمیدونم رزومه ام رو برای چی دادم؟اون فرم با اون همه فیلد مزخرف رو برای چی پر کردم؟قاعدتا برای اینکه اولین سوال این نباشه که اسم و فامیلتون چیه!بعد از گفتن اسمم عزیزه مصاحبه کننده تلفنشون رو از جیبشون درآوردن و شروع کردن به سوال پرسیدن!رگرشن تست چیست؟فانکشنال تست چیست؟تفاوت رگرشن تست با فانکشنال تست چیست؟باگ سایکل چیست؟ (دیگه اینجا بود که عصبی شدم و گفتم نمیدونم)فرق بیلد و ریلیز چیست؟ جوابه من: نمیدونمسوال بعدی رو یادم نیست ولی تو جوابشون گفتم من از این مدل مصاحبه خوشم نمیاد و جوابم برای بقیه سوال‌هاتون هم قطعا نمیدونمه! به نظرم اذیتتون نکنم و وقت خودمو شما رو بیشتر از این نگیرم!ایشون فرمودند که به هر حال ما برای ارزیابی شما باید این سوال ها رو بپرسیم چون می‌خوایم کیفیت نرم‌افزارمون رو به شما بسپاریم!خواستن فضا مثلا عوض شه پرسیدن تفاوت تست با QA چیست؟چطوری کیفیت نرم افزار رو بررسی میکنین؟چطوری میتونین بگید یک نرم افزار باگ فری (Bug Free) هست؟ (همونجا هم لا به لای صحبتمون اشاره کردم که نرم‌افزاری که بهش گفت باگ فری وجود نداره)من واقعا خنده‌ام گرفته بود!سوال بعدیشون ترکوندتم! تفاوت پراید و بی ام دبلیو توی چیه؟!جواب دادم که مشخصا فانکشنالیتیشون اینه مسافت A تا B رو طی کنن ولی تفاوت توی کیفیتشونهگفت آهان کیفیت چیه؟ گفتم شما تو پراید که میشینی صدای موتور تو مغزته ولی توی بی ام دبلیو متوجه نمیشی ماشین خاموشه یا روشن!سوال بعدی! تفاوت بنز با بی ام دبلیو چیه؟ دیگه اینجا بود که گفتم آقا این بحث واقعا بی مورده و من از حضورتون مرخص میشم. با یک قیافه حق به جانبی به من نگاه کردن و گفتن به نظرم چند تا کتاب در حوزه کیفیت نرم افزارها بخونین!گفتم چشم و با رعایت پروتکل های بهداشتی! خدافظی کردم.نخواستم بیشتر اونجا حرف بزنم چون براشون زیادی بود ولی اینجا میگم!دوست عزیز مصاحبه کننده این‌ حرف ها رو میخواستم بهت بزنم همونجا ولی ترجیه دادم تو غرور و دبدبه و کبکبه خودتون بمونین.۱- من رزومه‌ام رو به عنوان منوال تستر براتون ارسال کرده بودم و نوشته بودم که۲ سال مسئولیت تیم تست با من بوده و آشنایی دارم با QA ولی اساسا من یک منوال تستر هستم! متوجه تفاوتشون باید میشدی که نشدی!۲- من اطلاعات کامل خودم رو توی رزومه براتون نوشتم و نیاز به پر کردن فرم پرسشنامه فردی برای روز مصاحبم نبود و کافی بود فقط یکبار رزومه رو بخونین مجدد تا یادتون بیاد چی به چیه و من کیم! نه اینکه اسمم رو بپرسید!۳- من هنوز استخدام شرکت شما نشدم بنابراین نیازی نیست که تو پرسشنامه اولیه از من اسم جد و آبادم و اطلاعات شخصیم پرسیده بشه.۴- اگر اون سوالات رو کردید که بدونین وضعیت خانوادگی بنده به چه صورته باید اول مسئول منابع انسانیتون با من صحبت میکرد و تایید میداد و بعدش میرفتید سراغ مصاحبه فنی!۵- انتهای پرسشنامه‌‌اتون برگه ایی بود که باید نظرتون رو اونجا مینوشتید. نه اینکه با برگه A4 خالی تشریف بیارید برای مصاحبه!۶- اگر از همه افراد همین سوالات رو انجام میدید بهتر بود که توی فرم پرسشنامه به جای اطلاعات اضافی همین سوالات رو قرار میدادید و از من و بقیه مصاحبه شوندگان میپرسیدید تا مجبور نباشید مدام به گوشیتون نگاه کنین و سئوال‌هاتون رو بپرسید! (به عبارتی برای هر پوزیشن پرسشنامه جدایی باید طراحی می‌کردید)۷- اسموک روم جای برگزاری مصاحبه نیست!۸- توی برخورد اول میتونین در کمال جدیت ی لبخندی هم روی لباتون بزارید تا مصاحبه شونده توی فضای جدیدی که وارد میشه احساس راحتیه بیشتری داشته باشه. به عبارتی بهتر بود رفتارتون جدی ولی دوستانه باشه.۹- من مسئول بررسی کیفیت خودرو نیستم که بحث رو کشوندید به تفاوت پراید و بی ام دبلیو! هر چند مشخصه کیفیت توی خودرو امنیت. شتاب. مصرف سوخت و... هست که خوب به صورت عمومی یه چیزایی میدونیم ازش ولی تخصصی در این زمینه نداریم! بنابراین بحث بیخودی بود!۱۰- در مورد سوالاتتون توی مصاحبه هم باید اینو اضافه کنم که شاید همه سوالاتون برای سنجش من اوکی بوده باشه ولی مشتاقم بدونم. اینکه من فرق بیلد با ریلیز رو بدونم چه تاثیری توی کیفیت نرم افزار شما میزاشت!اون دوست عزیز مصاحبه کننده که احتمالا این نوشته بنده رو نخواهد دید ولی برای کسانی که شاید به عنوان مصاحبه کننده این مطلب رو میخونن باید بگم که اگر موضوع کیفیت براتون انقدر مهمه لطفا موارد بالا رو رعایت کنین که اول ساختار اصلی درست بشه و بعد به فکر کیفیت نرم‌افزارتون باشید. در آخر فقط میخوام بگم که یکی از مشکلات بیشتر ما اینه که فکر میکنیم خیلی خفنیم ولی هیچی نیستیم!و فقط ادعا میکنیم...مرسی از وقتی که گذاشتید و این مطلب رو خوندید.MohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarFri, 25 Sep 2020 23:35:14 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/چطوری-فکر-میکنم-hivspoejg8xvکسایی که منو می‌شناسن تقریبا میدونن که تو این چند سال گذشته تغییرات زیادی کردم.چه از نظر اخلاق، چه از نظر افکار، چه از نظر اعتقاداتامروز داشتم با یه دوستی صحبت می‌کردم و بعدش تصمیم گرفتم مدل فکر کردنمو براتون بنویسم شاید به درد کسی خورد...معمولا وقتی میخوام اطاقمو تمیز کنم این طوریم که همه اطاقمو میریزم بیرون و میرم یکی یکی وسایلامو دوباره نگاه میکنم و میارمشون تو اطاق و میچینمشون.بعضی چیزا هستن که به دردم نمیخورن. فقط الکی نگهشون داشتم چون تو یه بازه زمانی برام مهم بودن، اونا رو میریزم بیرون.بعضی چیزام هستن که خاک گرفتن و زیر دست و پا موندن، تمیزشون میکنم و میزارمشون جلوی چشمم که بیشتر ببینمشون.بعضی چیزام هم میرن همون جایی که قبلا بودن، فقط محیطی که بودن رو تمیز و مرتب کردم.وقتی میخوام فکر کنم هم همینمکل ذهنمو خالی میکنم و میریزمش تو یه جای دیگهبعد یکی یکی نگاشون میکنم و یکی از سه بلای بالا رو سرشون میارم...به نظرم وقتی میخوای فکر کنی باید ذهنتو خالی کنی حتمانباید بزاری انقدر کثیف باشه که نتونی هر چیزی رو سرجای خودش قرار بدی...امیدوارم مختصر و مفید بوده باشه... دوستدار شمارضاMohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarThu, 20 Feb 2020 06:09:58 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/چیزایی-که-از-یه-بازی-ساده-یاد-گرفتم-lvxdxiyyozjbمن خیلی اهل بازی کردن نیستم. از بچگی هم نبودم. نمیدونم چرا ولی حتی یادمه به ندرت کارتون هم می‌دیدم. بازی‌هایی که انجام دادم یادمه کانتر بود که فکر کنم کلا ۲هفته بازی کردم و یک بازی دیگه به نام قلعه اگر اشتباه نکنم. بازی استراتژیکی که تقریبا ۱۰ سال پیش شدیدا رو بورس بازی‌ها بود. بگذریم... چند وقت پیش تو این تبلیغات اپلیکیشن ها یه بازی بود که از ویدئوش خوشم اومد و و گوشیم نصب کردم. تقریبا ۱ ماه این بازی رو گوشی من نصب بود و تقریبا تو یک بازه زمانی بودم که شرایط روحی مناسبی نداشتم و برای منحرف کردن ذهنم این بازی رو انجام میدادم. بازی به این صورت بود که چند تا آدمک به شکل خیلی ساده‌ایی با هم مسابقه میدادن و تو باید از یک سری موانع رد می‌شدی تا بتونی زودتر از همه به نقطه پایان برسی. ولی بعد از چند روز که سرگرمم کرده بود متوجه شدم از اون بازی ساده چند تا چیز یادگرفتم .۱- تمرکز روی خودتخیلی وقتا ت زندگیت شکست میخوری، چون به جای اینکه سرت تو کار و زندگی خودت باشه. داری رشد و پیشرفت و مسیر بقیه رو تماشا میکنی و به این فکر میکنی چقدر ازشون عقب موندی... اینو زمانی فهمیدم که در حین بازی به جای اینکه به آدمک خودم توجه کنم. داشتم مسیر اون ۲ تا آدمک دیگه رو میدیدم که به کجاها دارن میرسن و تا به خودم میومدم میدیدم به یکی از موانع برخورد کردم و بازی از یک مقدار عقب‌تر مجددا شروع شده برام.۲- نا امید نشدن از زمین خوردن(شکست)خیلی وقتا تو زندگیت شکست میخوری و حس ناامیدی سر تا پات رو فرا میگیره و فکر میکنی حتما بازنده‌ایی و از دیگران تو زندگیت عقب افتادی ولی نباید ناامید بشی. باید بلند شی و کل تمرکزت رو بزاری رو توانایی و مهارت خودت و مسیر رو ادامه میدی. شاید برنده میدون تو باشی.این رو زمانی فهمیدم که آدمکم به یکی از موانع بر‌می‌خورد و از ۲ تا آدمک دیگه جا می‌موند و حس من این بود که خوب، شانسی برای برنده شدن برام وجود نداره ولی سعی می‌کردم تمرکزم رو حفظ کنم و تلاش کنم برای اینکه نفر اول این بازی ۳ نفره بشم و گاهی وقتا هم این اتفاق برام می‌افتاد. چرا که اون ۲ تا آدمک دیگه هم شاید مثل من خطا میکردن و من بهشون می‌رسیدم و حتی ازشون جلو می‌زدم. ۳- داشتن اعتماد به نفس ‌بی جا (خیال راحتی بیش از حد)یه وقتایی هست که فکر میکنی خیلی کاراتو درست انجام دادی و خیلی آدم موفقی هستی. ولی تو همین لحظه است که اعتماد به نفست باعث میشه زمین بخوری.اینو زمانی فهمیدم که بر حسب اتفاق یا مهارت از آدمک‌های دیگه جلوتر بودم و درست زمانی که خیالم راحت بود که نفر اول قراره بشم با انجام یک اشتباه و یا تعلل بیش از حد یکی از آمکها ازم جلو میزد و من به جای اینکه نفر اول باشم، نفر دوم یا سوم می‌شدم.فکر میکنم زندگی هم مثل همین بازی باشه و دقیقا این اتفاق‌ها برای زندگی شخصی هر کسی میتونه اتفاق افتاده باشه ولی مهم اینه نحوه عملکردت در حین این شرایط به چه شکلی هست. نحوه عملکرد تو، تو این بازی میتونه سرنوشتت رو تغییر بده....MohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarSat, 11 Jan 2020 06:23:02 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/پروسه-خواستگاری-و-ادامه-ماجرا-pnqcq0dgmkf0از اون آدما بودم که به قول یکی از این سریالا خیلی ازدواجی بودم.بار اولی که از یه دختر خوشم اومد فکر کنم ۱۶ سالم بود و میشه گفت عشق اولوقتی مادرم این رو فهمید من ۱۸ سالم بود و بهم گفت میرم با خانوادش صحبت میکنم.اون موقع ما خیلی دغدغه مالی نداشتیم و بابام به راحتی میتونست تا وقتی که سربازی برم و درس بخونم و کاری پیدا کنم منو ساپورت کنه. ولی من خودم مخالف بودم چون فقط دوستش داشتم و از نظر رفتار و اخلاق و همه چیز، زمین و آسمون بودیم با هم...ولی خیلی شب ها براش تا صبح گریه کردم...بگذریماولین باری که از یه دختر خوشم اومد (ترم ۲ دانشجویی) و این موضوع رو به گوشش رسوندم، اون منو باور نکرد و گفت هنوز خیلی بچه‌ایی و از این حرف‌ها...فکر کنم هنوز ۲۰ سالم نشده بود که بابام ورشکست شد و همه زندگیمونو فروختیم و دادیم به بدهی و من رسما هیچ پشتوانه مالی‌ایی نداشتم ولی هنوزم ازدواجی بودم... این اتفاق ۶ بار تو زندگی من افتاد و هر بار به بهانه‌های مختلف که مهمترینش این بود که نمیتونی از پس زندگی بر بیایی جواب رد می‌شنیدم.مینو هفتمین نفری بود که خواستگاریش می‌رفتم. اون موقع آخرای ۲۳ سالگیم بود و اوضاعمون هم به لحاظ مالی داغون بود. همه چیز سنتی بود. تا قبل از روز اول که رفتیم خونشون هیچ وقت ندیده بودمش.روز قبل از اینکه بخوام برم خواستگاری بابام بهم گفت برای گل و شیرینی پول داری؟گفتم نهگفت به نظرم خط ساسانی - آزادگان (مسیریه که بچه‌های کرجی حتما میدونن کجاست) یه صبح تا شب کار کنی پول گل و شیرینیتو در بیاری!قاعدتا راهی جز همین نداشتم و صبحش رفتم و تا شب حدود ۷۰ هزار تومن کار کردم. خوب یادمه ۲۰ تومن دادم پول شیرینی و ۴۵ تومن دادم پول گل. از کتونیام نگم براتون... ی کتونی داشتم قبلا رنگش سفید بود ولی انقدر پوشیده بودمش رنگش شده بود کرم و همه جاش تقریبا داغون شده بود ولی برام اهمیتی نداشت. دیده بودم چطوری در عرض ۱۰ روز همه چیز زندگی بابام به صفر رسیده بود و تقریبا تو ذهنم جایی برای داشتن اعتماد به نفس به واسطه پول وجود نداشت.روز اول حدود ۳ ساعت فقط باهاش حرف زدم، یادمه آخراش دیگه مامانم دراطاقو باز کرد گفت فکر کنم برای امروز خیلی دیگه اذیتشون کردی، بیا بریم بازم میاییم (قشنگ مثل این بچه‌هایی که میبریشون شهربازی بیرون نمیان ازش)ولی من اصلا نفهمیدم اون ۳ ساعت چطوری گذشت، داشتم دونه دونه آرزوهامو براش میگفتم. از همه چیزهایی که برام اتفاق افتاده و دوست دارم برام اتفاق بیافته گفتم. بهش گفتم: پول ندارم. خونه ندارم. کار ندارم. درسم تموم نشده. خدمت هم نرفتم. فقط یه پراید مدل ۸۵ مشکی دارم از دار دنیا که باهاش میرم دانشگاه و برای امرار معاش مسافر کشی میکنم. و اگر ۵ سال تو زندگی با من قبول کنی که سختی بکشی، قول میدم بعدش برات یه زندگی خوب رو بسازم ولی تا ۵ سال اول زندگیمون، سختی زیادهبراش سخت بود! هفته پیشش یه خواستگار براش اومده بود که ماشینش ماکسیما بود، کارخونه دار بودن، خونشون پاسداران بود، فکر میکنم فوق لیسانس صنایع داشت و سربازیشو خریده بود.روزی که رفتم خواستگاری، سبد گلی که اونا برای خواستگاری آورده بودن تقریبا هم قد خودم بود. یه سبد گل خیلی بزرگ و خوشگلولی تفاوتمون این بود من هیچیمو از خودم داشتم و اون هر چی داشت از باباش!نمیدونم، شاید اگر بابای منم ورشکست نشده بود، منم یه پسری بودم مثل اونوسط حرفام بهش گفتم میخواستم یه چیزی بهتون بگم درباره خودمگفت بفرماییدگفتم ولش کن بعدا خودتون متوجه می‌شیدیه کم استرس گرفت گفت نه، اگر میشه بفرمایید الان (فکر کرد مثلا مشکلی دارم یا مریضی صعب العلاجی دارم)گفتم بابا نگران نباشید، چیز خاصی نیست. به خدا بعدا خودتون متوجه می‌شید، که باز اصرار کرد.گفتم هیچی، فقط خواستم بگم من بهترین آدمم D:چاقو میزدی خونش در نمیومد. حرصش گرفته بود قشنگقاعدتا با وضع من نباید بهم بله میگفت ولی انقدر باورام و آرزوهام رو براش دقیق و با اعتماد به نفس گفتم که اونم باورام رو باور کرد و بهم بله گفت چون همه خانوادش به جز یکی از خواهراش مخالف بودن.کل پروسه روز اول خواستگاری تا بله برون ۲۹ روز طول کشید و کل پروسه روز اول خواستگاری تا عقد رسمی کمتر از ۴۵ روز و بعد از ۱۵ ماه عروسی کردیم. الان از اون روزها ۶ سال گذشته، ۲ بار تصمیم گرفتیم از هم جدا بشیم (آخرین بارش همین هفته گذشته بود) ولی نتونستیم. کلی اختلاف نظر داریم سر یک سری از موضوعات ولی تنها دلیلی که همچنان داریم با هم زندگی می‌کنیم، اینه که همدیگه رو دوست داریم و دلمون نمیاد زندگی‌ایی رو که براش ذره ذره تلاش کردیم خراب کنیم.دلم نمیاد آدمی رو که ۴-۵ سال از عمرش رو پای حرفها و قول ها و باورهای من گذاشته بزارم کنار.همین الان که این جمله بالا رو نوشتم یهو به این فکر کردم که (یادته وقتی هیچ کس باورت نکرد و باهات نیومد، فقط مینو بود که حرفاتو باور کرد!) و همه اون چیزهایی که از نظر من برای مینو کاستی به چشم میان با همین یک جمله قابل حل شد برام!طلاق، پاک کردن صورت مسئله است.تا وقتی همدیگه رو دوست داریم باید بگردیم دنبال یک راه چاره...یه جمله کلیشه‌ایی هست که میگه (اگر اشتباه نکنم) برای رفتن میشه هزار بهونه پیدا کرد ولی برای موندن، بودن یه دلیل کافیه.اینا رو امشب نوشتم چون خیلی وقت بود تو فکرم درگیر بودم، که نگه دارم این زندگی رو، یا بزنم زیر همه چیز و تمومش کنم.ولی تصمیم دارم که نگه دارم این زندگی رو و نزنم زیر همه چیز و خراب نکنم. MohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarSat, 28 Dec 2019 02:01:27 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/قرض-دادن-و-قرض-گرفتن-zb69zdv2qhr2وقتی ازدواج کردم تقریبا هیچی نداشتم. صفر مطلق تمام زندگیمو با قسط و قرض و این داستانا شروع کردم و این وسط ۳-۴ نفر بودن که به معنای واقعی کلمه تو تمام شرایط سخت مالیم حمایتم کردن و بهم پول قرض دادن و من همیشه سعی کردم پولشون رو سر موقع پس بدم تا کسی رو که گره گشای گرفتاریم بوده رو دچار گرفتاری نکنم.بعد از اون تصمیم گرفتم اگر خودم هم یک روز توانایی این رو داشتم به کسی پول قرض بدم و کسی ازم پول قرضی خواست دریغ نکنم. تو مدت ۲ سال گذشته که ی کم اوضاعم بهتر شده بود و خیلی از قسط و قرضای خودم تموم شده بود تونستم ی مقدار پول جمع کنم و به عنوان پس انداز بزارم کنار.هر کسی هم پولی ازم قرض خواست بهش دادم تا منم تونسته باشم مشکلی از مشکل دیگران باز کنم.ولی متاسفانه خیلی ها مثل خودم فکر نمیکنن و وقتی پول قرض میگیرن فکر میکنن که اگر حالا یک ماه این ور اون ور شد مشکلی نیست. البته اگر واقعا یک ماه این ور اون ور بود مشکلی نبود خیلی برام، ولی پولی رو که با عزت و احترام قرض دادم نمیتونم پس بگیرم که هیچ. حالا طرف میگه تو که داری، مگه لنگ این پولی!یعنی باید بهش توضیح بدم آره داداش من الان لنگ این پول موندم!خواهشا اگر از کسی پول قرض میگیرین به این فکر کنین که طرفتون رو گنج قارون نیست. روی حرفتون حساب کتاب میکنه و اگر سر موقع پولو پس ندید ممکنه طرف براش مشکل پیش بیاد...این آخر بازم میخوام از دوستهای خوبم که همیشه تو شرایط سخت بهم توی حل مشکلاتم کمک کردن تشکر ویژه کنم و از همین جا بهشون بگم خدا برای خانوادتون نگهتون داره. هیچ وقت هیچ آرزویی تو دلتون نمونه و همیشه تو زندگیتون موفق باشید. MohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarTue, 24 Dec 2019 20:04:46 +0330https://virgool.ir/@maminzarinfar1001/چطور-شد-که-تستر-شدم-h0w9pyfbpitcمن محمد امین زرین فر هستم.علاقه ام به ادبیات بود ولی از اونجا که ادبیات خوندن برام آینده‌ایی نداشت توی دانشگاه رشته مخابرات رو انتخاب کردم. علاقه ام هنوز به ادبیات کم نشده بود و تا ۲-۳ ترم اول تو هر صفحه از جزوه‌هام حداقل یک بیت شعر پیدا می‌شد. از ترم ۱ که رشته مخابرات رو شروع کردم وارد کار شدم و اولین تجربه‌ام شمردن پیچ بود. تا ۱ ماه تو شرکت فقط پیچ می‌شماردم و بعدها فهمیدم پیچ رو نمی‌شمرن و وزن میکنن. سال ۹۰ تقریبا آخرین تجربه کاری من توی مخابرات بود.(شاید یک روز تجربه ام رو کامل و مفصل نوشتم) دلیلش هم این بود که وقتی هوآووی واد بازار ایران شد، تقریبا تمام شرکت‌های مخابراتی ایران رو به تعطیلی رفتن و من تصمیم گرفتم از کار تو حوزه مخابرات بیرون بیام. وقتی این تصمیم رو گرفتم تقریبا ماهی ۱۲۰۰ حقوق می‌گرفتم. اولین مخالفم پدرم بود چون همون زمان دامادمون شرکت مخابراتی داشت و بهم گفته بود ماهی ۲ تومن بهت میدم بیا پیش من کار کن ولی من نرفتم. گفتم از گشنگی بمیرم پیش اون کار نمیکنم. هیچ وقت دوست نداشتم وقتی به جایی رسیدم همه چیزم رو از کسی بدونم که داماد خانوادمون بود. اون وقتا تب و تاب استارتاپ و این داستانا زیاد بود. منم ی چیزایی شنیده بودم. نمی‌دونستم اصلا چی هست. فقط میدونستم اونا که برنامه‌نویسن خوب پول در میارن و منم تصمیم گرفتم برنامه‌نویس بشم. ولی دانشم تو نرم‌افزار در این حد بود که به یکی میگن ماشین یه چیزی داه می‌چرخه و اسمش لاستیکه منم دستمو میزاشتم رو فرمون و می‌گفتم این لاستیکه؟ بگذریم... یک سال و ۲ ماه مسافر کشی کردم وهمزمان سعی کردم برنامه‌نویسی رو از W3Schools یاد بگیرم. زبانم افتضاح بود و کلمه کلمه از تو گوگل ترنسلیت میخواستم بفهمم جریان چیه. یادمه ۱ ماه طول کشید تا بفهمم مفهوم کلمه Responsive تو نرم‌افزار چیه. اولین جایی که سال ۹۲ در حوزه نرم‌افزار استخدام شدم شرکت لاوین بود که قرار بود برنامه‌نویس باشم ولی انقدر داغون بودم که بهم گفتن بهتره تو تست رو انجام بدی و به درد برنامه‌نویسی نمیخوری. حقوقم هم ماهی ۱۵۰ هزار تومن بود ضمنا. اینجا اولین جایی بود که با مقوله تست آشنا شدم. ولی یک حس پایین و دسته کمی داشتم چون برخورد بقیه با یه تستر این بود که هیچی نمیفهمه و نهایتا یه اندیوزر بدبختیه که دنبال یه لقمه نونه... ۴ ماه بعد از اونجا اومدم بیرون و دوباره رزومه دادم و تو مصاحبه شرکت گروه راهبردی خاک قبول شدم اونجا هم داستان همین بود ولی تفاوتش این بود که آدم مهمی اونجا بود که همه زندگیمو مدیونشم و اون محمد درویشه محمد درویش هم تقریبا همین نظر رو داشت که من توی تست بهتر هستم وکلی راهنمایی‌ام کرد و دلگرمی داد تا حس بد تستر بودن ازم دور بشه. یادمه ساعت ۵ که میشد از شرکت می‌زدم بیرون و میرفتم آژانس با ماشین پدرم کار میکردم. یه روز آقای درویش بهم گفت چرا ساعت ۵ میشه از شرکت میزنی بیرون؟ کارتو دوست نداری؟ گفتم نه این طور نیست ولی حقوقم کمه و شبها میرم آژانس، برای همین زودتر میرم تا سریعتر بهش برسم. گفتن چقدر در میاری درماه؟ گفتم حدود ۳۰۰-۴۰۰ هزار تومن. گفت من سعی میکنم حقوقتو همین قدر اضافه کنم ولی بمون و یادبگیر... چی بهتر از این می‌شد برای من و از ماه بعد به جای ۷۰۰ هزار تومن حقوق، ماهی حدود ۱۱۰۰ حقوق می‌گرفتم و جدی‌تر داشتم برنامه نویسی و تست رو جلو می‌بردم ولی همچنان توی ذهنم این بود که من قراره برنامه‌نویس باشم و نه ی تستر... تقریبا بعد از ۵-۶ ماه خودم دور برنامه‌نویس (فرانت اند) شدنم رو خط کشیدم چون مطمئن بودم برنامه‌نویس خوبی نمیشم. باید بیشتر یاد بگیرم و بعد سراغش بیام. از یک طرف هم باگهای خوبی می‌گرفتم که هم به خودم روحیه میداد و هم برنامه‌نویسامون خیلی ازم راضی بودن. یادمه یه روز از گوگل کلندر یه باگی گرفتم که مجید عظیمی گفت (هولی شت). اولین کسی که توی خاک پاداش دریافت کرد من بودم. خوب اون روز رو یادمه. اصلا باورم نمیشد. چون فقط ۴ ماه بود که توی خاک داشتم کار می‌کردم و وقتی محمد درویش گفت پاداش برای محمد امینه از شدت خوشحالی واقعا رفتارم برام قابل کنترل نبود و کلی خندیدم و ذوق کردم. بعد از ۲ سال که تو خاک بودم حقوقم تا نزدیک ۲ ملیون هم بالارفت ولی به دلایلی خاک تعطیل شد و من مجبور بودم خاک رو ترک کنم. خیلی ناراحت بودم. حس یه آدمی رو داشتم که توی خاک بهش حال دادن و داشته کار می‌کرده و حالا که قراره برم بیرون باید چه گلی به سرم بگیرم... روز آخر خاک واقعا برام گریه دار بود. فکر کنم مجید زندی و عرفان تحریری و سعید سی سختی خوب اون روز آخر منو یادشون باشه... تازه چند ماهی بود ازدواج کرده بودم و بیکار شدنم برام خیلی سخت بود. هیچ کس منو نمیشناخت هیچ جایی رو نمیشناختم برای کار و هر جا میرفتم برای مصاحبه تقریبا با گردن کج و ملتمسانه می‌خواستم که منو استخدام کنن ولی از یک جایی به بعد خودم رو باور کردم و وقتی می‌رفتم مصاحبه سعی میکردم قوی بشینم. تا اینکه یک شرکتی در رابطه با بورس قبول کرد که استخدامم کنه ولی تو روز اول کاری متوجه شدم که توی نرم افزارشون سود و زیان رو برعکس نمایش میدن و وقتی این رو به برنامه‌نویس ارشد شرکت که تقریبا همه کاره بود گفتم اول خندید و بعد از یه بررسی دقیق متوجه شد حق با منه و فردایی برای کار تو اون شرکت برای من وجود نداشت چون آخر وقت کاری بهم گفت لطفا از فردا نیایید. شما به در ما نمی‌خورید! دوباره پروسه دنبال کار گشتن شروع شد ولی این اتفاق خیلی قوی‌ترم کرده بود. بیشتر خودم رو باور کردم و خیلی سریع دوباره تو شرکت ورانگر استخدام شدم. یادمه حدود ۴ ساعت مصاحبه‌ام طول کشید ولی نهایتا همه منو پذیرفتن و من شروع به کار کردم. به یک سری دلایل شخصی نتونستم اونجا کار کنم. حس خوبی نداشتم و همون هفته اول اونجا رو ترک کردم و رفتم. تو پروسه آموزش تو ورانگر یک خانومی بود که اسمش اروشا بود و از من خیلی برای مدیرم، خانم تهرانچی تعریف کرده بودن و ایشون هم این رو به من منتقل کردن و من باز هم روحیه گرفتم و قوی تر ادامه دادم. حالا دیگه فکر برنامه نویس شدن رو به کلی کنار گذاشته بودم و تمام تمرکزم روی این بود که یک منوال تستر خوب بشم. بعد از ورانگر تو ۲-۳ تا شرکت دیگه کار کردم که از تعریف کردن تجربه‌هاش میگذرم که بیشتر از این متن طولانی نشه... آخرین جایی که بودم شرکت فن آوا بود. یادمه تو مصاحبه گفتم حقوق درخواستی‌ام ۳۵۰۰ هست و مدیرمون که آقای امیر جلیل زاده بود این رو قبول نکرد و گفت برای منوال تستری خیلی زیاده ما همچین عددی نمی‌دیم. برنامه نویس ما اینجا ۲۵۰۰ می‌گیره. منم جوابم این بود که حاضرم اسنپ با ماشین کار کنم ولی با حقوقی که شما می‌گید کار نمی‌کنم... از مصاحبه که اومدم بیرون، تقریبا ۲۰ دقیقه بعد مهندس جلیل زاده تماس گرفت و گفت ۳۳۰۰ حقوقتو می‌بندم چونه هم نزن دیگه... و من ۳ مرداد سال ۹۶ وارد شرکت فن آوا شدم و تا اوایل بهمن ماه همه چیز عادی بود تا اینکه عباس مشایخ یکی از همکارام تو خاک باهام تماس گرفت و پیشنهاد کار تو کمپانی خارجی که خودش توش به طور ریموت مشغول بود رو بهم داد و من هم قبول کردم و از ۲۵ بهمن ۹۶ تا به امروز توی همین کمپانی دارم کار میکنم. همیشه تنها حرف من توی کارم این بود که من به عنوان یک منوال تستر، مثل دروازه بان تیم هستم، همه تیمی‌هام تلاش میکنن برنده بازی باشن ولی من باید خیلی دقت کنم که گل نخورم تا زحمت تیمم هدر نره و از زمین بازی برنده بیرون بیاییم. همیشه تمام تلاشم رو کردم که این حرف یک شعار نباشه و در عمل اثبات بشه. همه اینا رو نوشتم که بگم گاهی وقتا وسط ی راهی پا میزاری که نمیدونی تهش کجاست. باید اینو یاد بگیری که جسارت تغییر رو داشته باشی. باید حرف گوش بدی و از تجربیات دیگران استفاده کنی. هیچ وقت مرغت یه پا نداشته باشه... اگر محمد درویش منو تشویق نمی‌کرد حتما از نرم افزار دل زده می‌شدم و الان نمیدونم چیکاره بودم. و میخوام برای همیشه اینجا ازش قدردانی کنم. میخوام از عباس مشایخ قدردانی کنم که منو باور داشت و منو به شرکتی معرفی کرد که توش کار می‌کرد و می‌دونم برای استخدام من کلی اصرار داشته و کلی ازم تعریف کرده و بعد از کار کردن با این تیم، کلی چیز بهم اضافه شد و کلی زندگیم تغییر کرد.MohamadAmin ZarinfarMohamadAmin ZarinfarTue, 24 Dec 2019 04:13:12 +0330