https://virgool.ir/feed/@maminomidifa2026-11-10 20:16:55https://files.virgool.ir/upload/users/3899478/avatar/1OgNbm.pnghttps://virgool.ir/@maminomidihttps://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/211-پند-مولا-s5vead8t44mdبه گفتار مولا فرا دار گوشو در کسبِ اَخلاقِ نیکو بکوشبه بخشیدنت، آبرو را بخربه صَبرت، لِجام آر بر کامِ شَرچو بهرِ مُصیبَت به زاری شدیبه هَدمِ قُوایَت، به یاری شدیبسا عَقل شد بهرِ شَهوَت، اسیرهوا بر درون‌شان بشد چون اَمیرمکن تکیه بر شخصِ سستِ ذَلیلکه ضَعفش کند پایِ دل را عَلیلسروده‌ی محمد امین امیدی. ویرایش و بازنویسی در 15 آبان 1405.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیFri, 06 Nov 2026 22:06:21 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/208-هُشیاری-zejufqkxzgteآنکس که نَفْسِ خود را باشد چو یک مُحاسِبسودی بَرَد که از او پنهان نگشت و غایِبورنه ز غَفلَتِ خود، بیند چنان زیانیکز شعله‌های قَهرَش، او را نبُد اَمانیآنکس که از جزایِ کارِ بَدش بترسدزین ترسِ نیک و پاکش، یابد اَمان ز ایزدپند از سخن بگیری، بینا شود درونتزین بینشِ درونه، یابی ز حَق، دِرایَتوانگه، ز فَهمِ باطِن، دانش کشد زبانهاز مِهرِ عِلمِ تابان، روشن شود زمانهسروده‌ی محمد امین امیدی در 14 آبان 1405. برگرفته از حکمت 208 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیThu, 05 Nov 2026 23:11:40 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/205-ظرف-دانش-j0kejfulvnxbپیاپی چو ریزی به ظَرفی تُهیشود پُر از آن ریختن، وانگَهیولی ظَرفِ دانش نه اینگونه استکه کارَش از این سوی، وارونه استکه گنجایش اش، بیش گردد ز کَسبنه سیری پذیرد، نه گوید که: «حَسْب»سروده‌ی محمد امین امیدی در 14 آبان 1405. برگرفته از حکمت 205 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیThu, 05 Nov 2026 21:20:43 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/156-طاعت-qpj0hecechvbبکوشید در طاعَتِ آن خدایکه چیزی نگشته است از او جدای،وجودش ز وُجدان، نگردد نَهُفتدر آن چَشم باطن، که هرگز نَخُفتپس از جَهل از او نیست عُذری رَواکه داریم از قُوَّتِ حَق، قُواسروده‌ی محمد امین امیدی در 10 آبان 1405. برگرفته از حکمت 156 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیSun, 01 Nov 2026 23:07:55 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/134-دوستیِ-راستین-eidxy9li8fhwیار، نه یار است، مگر آنکه هستحافِظِ تو در سه زمان، با دو دستیک، که ببینی ز جهان، درد و رنجنُصرَتِ او دستِ تو آید، چو گنجدو، به زمانی که شدی دور از اوپشتِ تو حرفی نزند، جز نکوسه، چو رَوَد جانِ تو از این جهانیادِ تو باشد، به عَیان و نهاندوستارانِ حقیقی را سه خویبارِز است، اینگونه آن‌ها را بجویدر سه مَوقِف، دوستی را حافِظ اندخَیرشان باشد برون از چون و چندیک، زمانی که شود یارش نگوندر پریشان‌حالیِ دنیای دوندو، زمانی کز نگاهش غایِب استحافظِ حَقَّش و سویش راغِب استسه، به هنگامِ وفاتِ یارِ خویشیادِ او را زنده دارد، بیش‌بیشسروده‌ی محمد امین امیدی در 8 آبان 1405. برگرفته از حکمت 134 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیFri, 30 Oct 2026 02:01:25 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/117-اِنحِراف-bxrl9qhrskovدو تَن، خود فتادند اندر فِتَنز وَهمی که دارند در کارِ منیکی‌شان مرا چون خدا خوانده استز حَد رفته بیرون، به شَر رانده استو دیگر که پُر گشته از دشمنیز قَلبِ تباهیده-اهریمنی،که دشنام گوید دمادم، مَراکُنَد با سخن‌های حَقَّم، مِراسروده‌ی محمد امین امیدی در 5 آبان 1405. برگرفته از حکمت 117 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیTue, 27 Oct 2026 14:20:56 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/113-پندها-fvmjmnepsh0sپُرسودترین ز مالِ آدمعَقلی است، که با وی است، هر دَمبا آن نگرد به آخِرِ کارکان باثَمَر است یا پُر از خاراین عَقل، به حَق بوَد ورا یاربی‌عَقل، شود دو دیده اش، تارخود‌بینی و کِبر و ناز، افکنداز وَحشَت و ترس، بر دلش، بَندتقواست نگینِ هر کَرامَتنیکی ز همان رسد به غایَتآنکس که ز شُبهه دور مانَدتقواش وُرا به حق رسانَدمیراثِ ادب، گرانبها استاز آفتِ هر زمان رها استاَخلاقِ نکو چه یارِ نیکی است!خوش‌خُلق، چه خوش در این جهان زیست!افتادگی است، اِعتِباریخالی ز خِلَل، چو آبِ جاریکسبِ عملِ نکو بَرین استبا سودِ همیشگی قَرین استعابد به کسی بگو که یکسانپرداخت به هر وَظیفه از جانگر زُهدِ چکیده را بخواهیشو دور ز هرچه بُد تباهیایمان به حَیا و صَبر برپاستعاری ز حَیا و صَبر، رسواستدانش ز تَفَکُّرَت بزایدبی‌فکر، ز جَهلِ خود گدازدشایستگی ات ز علم آیدعزّت ز سکوت و حِلم آیدتوفیق، چو رهبری نمایدهر کار به غایتش رسانَدتکیه‌گهِ استوار و برتربا رایزنی شود مُیَسَّرسروده‌ی محمد امین امیدی. بازبینی و ویرایش در 4 آبان 1405. برگرفته از حکمت 113 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیMon, 26 Oct 2026 23:23:52 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/یارِ-حق-xed315nz5txuاین سه رَذیلَت چو به جان، پا گرفتهمچو سَدی، راهِ روا را گرفتیک، که کند سازش با طاغیانرشوه بگیرد ز بَرِ یاغیانرشوه گرفت و رهِ روزی، بِهِشتگشت جدا از حَق و بویِ بِهِشتدو، که شود روح، ضَعیف و نزاررامِ ستم‌کار، گهِ کارزارسه، که رَوَد نَفْس، به دنبالِ آزبیهده افتد به تبی جانگدازبرده‌ی خواهشگرِ مردم شودگوهرِ آزادیِ او گم شودزین سه بَدی گشت جدا، یارِ حَقنیست ورا کار، به جز کارِ حَقسروده‌ی محمد امین امیدی در 3 آبان 1405. برگرفته از حکمت 110 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیSun, 25 Oct 2026 17:13:36 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/نهی-از-بی-تابی-و-خواری-پذیری-u55n6v41ws1rچو ز رزم، باز آمد، ز مَحَلّه ای گذر کردبشنید داد و اَفغان، ز زنانِ مَملو از دردپسر و پدر و شو شان، شده بود کشته در رزمشده شهر، غَرقه در سوگ، و بسته بابِ هر بَزمبه بزرگِ مردمِ شهر، بگفت از درِ پندکه: « زده است شیونِ زن، به دلاوریِّتان، بندمکنید در عزاتان، ستم و فَغان، چو مَستانکه رَوَد بهارِ ایمان، به یَقین، از این زمستان»چو خودش سواره بود و شنونده اش پیاده،به سخن‌شنو بگفت او که شود جدا ز جادهکه ز کِبر و ناز و نَخوَت، ز مَذَلَّت و حَقارَتبشوند هر دو تَن، دور و به راهِ حَق، هِدایَتسروده‌ی محمد امین امیدی در 12 مهر 1405. برگرفته از حکمت 322 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیSun, 04 Oct 2026 17:52:38 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/کج-روی-fxprtgphg4qaبگفت از جَدَل، با اِمامِ مُبینکلامی که بُد با تَمَسخُر، عَجین:« به گاهِ وَفاتِ رَسولِ اَمین،که پیکر نبُد دَفن، زیرِ زمین،بکردید در حَقِّ او اِختِلافبه قَصدِ خِلافَت، ز فِکرِ خِلاف»چنین داد پاسخ، ز حِکمَت، اِمام:« ستیزه نبد بَهرِ خَیرُ الاَنامبشد بَحث، راجِع به فرمانِ اونه در اَصلِ دینَش و قرآنِ اونشد پایِتان خشک، پس از آن عُبورز دریای اِعجاز و بانگِ ثُبورکه جُستید بُت، جایِ یزدانِ پاککه موسی بشد زین عَمَل، خشمناکبگفت او شما را ز رویِ اَسَفکه از جَهلِتان، عَقلِتان شد تَلَف»سروده‌ی محمد امین امیدی در 11 مهر 1405. برگرفته از حکمت 317 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیSat, 03 Oct 2026 18:26:25 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/خوش-نویس-o7qgc1zyeydmبه دَوات، لیقه افکنز قلم، اضافه برکننوکِ آن بلند گردانکه شود نکو، خط، این‌سانبه میانِ هر دو سطرتبگذار جایِ فَترَتو حُروف، بَر کِنار آرکه شود لُغَت، پدیدارسروده‌ی محمد امین امیدی در 10 مهر 1405. برگرفته از حکمت 315 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیFri, 02 Oct 2026 15:43:03 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/بازارِ-میوه-فروش-ها-ltn17jp1u9ewشبِ بازارِ میوه‌فروش‌ها، مِثلِ روزِ آخِرِ دنیا بود.همه چیز، رو به تَباهی.آنچه که روز، با ارزش می‌نمود،شب، بهای خود را در عَدَم فرو می‌ریخت.درخششِ زرد و قرمزِ رنگ‌ها،با بویِ سبز و چرکِ کپک، عَجین شده بود.گویا اِصالَتِ جلوه‌های زمانی، در تباهی بود. سروده‌ی محمد امین امیدی در 9 مهر 1405.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیThu, 01 Oct 2026 23:17:12 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/نفرین-agysppzhbkjqاَنَس شنید، به حَق، گفته ای ز پیغمبرکه رازِ کارِ دو تَن را نمود سَرتاسَردو تَن که از ستمِ خویش، خَصمِ حَق گشتندطریقِ عَدلِ عَلی را ز جان، فروهِشتندعلی بخواست اَنَس را برای نَقلِ سخنبرای آن دو فتاده به چاهِ ژرفِ فِتَنبه کِذب گفت، اَنَس، کان سخن برَفت از یادکه ناتوانم و فکرم شُدَست گم در بادبگفت پاسخِ او را که گر نه حَق گوییمَرَض رسد به تو زین بازیِ سیه‌روییرُخَت شود آلوده با نشانِ سپیدکه هم به زیرِ عَمامه، بوَد عَیان، در دیداَنَس بشد پس از آن، مُبتَلا به پیسیِ رویز آهِ سینه‌ی مولا، نماند او را رویسروده‌ی محمد امین امیدی در 9 مهر 1405. برگرفته از حکمت 311 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیThu, 01 Oct 2026 23:03:40 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/سوگند-aue6funwacjfقَسَم به آنکه به دستش، بگشت دُردیِ شببَدَل به روزِ سپیدی، چو خنده ای بَر لَب،نبود رَسمِ پِیَمبَر، به سانِ حاکِمِ جُوربه چَشمِ روشنِ آنکس که کرد فِکرَت و غُورچنان نبود و نمانَد حَقیقَتش پنهانشود زدوده، اَباطیل، از دَرِ بُرهانسروده‌ی محمد امین امیدی در 8 مهر 1405. برگرفته از حکمت 277 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیWed, 30 Sep 2026 19:33:08 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/حُکم-lpezjpleuq1rدو سارِق را به حاکِم، رُخ نمودند،که از مالِ خدا دزدیده بودندیکی‌شان بُد غلامی از همان مالدگر، از توده‌ی مردم، در آن حالشد آن یک، عَفو از حَدّ و مُجازاتو آن دیگر، بدید از بَد، مُکافاتدر اَوَّل، مالِ حَق، از مالِ حَق خوردنباشد آن، مناسب، بهرِ بَرخوردولی، دُوُّم، به ناحَق بُرده بُد دستکه دستش از مُجازاتش شد از دستسروده‌ی محمد امین امیدی در 7 مهر 1405. برگرفته از حکمت 271 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیTue, 29 Sep 2026 20:48:40 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/زینَتِ-کَعبه-x6rz8gt6rfuiمال، بر چار گونه گیرد جایدر کتابِ کَریمِ وَحیِ خدایمالِ مُسلِم که اِرث از او ببَرَندوارِثانش، ز همسر و فرزندصَدَقه، خُمس، یا غَنائِمِ جنگهم بیاید به عَدل، اندر چنگلیک، از مالِ سَهمِ بَیتِ عَتیقمانده خاموش، وَحیِ حَق به صَدیقخامُشی بُد نه از سَرِ نِسیانو نبُد گنج، از خدا پنهانپس بشاید که مالِ کعبه شودحفظ، از دستبرد و داد و ستدو اگر بهرِ کعبه گردد صَرفنیست اینگونه خَرج‌ها را حَرفسروده‌ی محمد امین امیدی در 6 مهر 1405. برگرفته از حکمت 270 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیMon, 28 Sep 2026 16:12:11 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/نیکی-y83vomuufip2به پوران و دُختانِ دیگر کسانبگردید نیکو و رَحمَت‌رَسانکه تاکِ نکویی شود پُرثَمَرشود نسلِ پاکَت از آن، بهره‌ورنکویی چو گَنجی است پایِ جِدارز دیوار، گنجینه بُد پایدارز نیکیت، دیوار مانَد مَصونز آوارِ اِفشاگرِ بی‌سُکونسروده‌ی محمد امیدی در 4 مهر 1405. برگرفته از حکمت 264 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیMon, 28 Sep 2026 12:43:39 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/تَکَثُّر-mwauwx0h3jsnبه نزدِ او چو ز ایمان بکرد پرسش و یادبه روزِ دیگرَش، بهرِ جواب، وعده بدادکه تا شود شنونده، به قدرِ کافی، جَمعبه سانِ شاپرکان، گِردِ نورِ حِکمَتِ شمعکه گر کسی بشود این سخن ز ذهنش پاکدگر کسان بکنند یادِ آن سخن، بی‌باککه آهویِ سخنِ ژرف، بس رمنده بوَدز دست، گه بگُریزد و گه چو بنده شودو دَرکِ آن چو برایِ یکی شود حاصِلز کُلِّ جمع، شود فَقدِ فَهمِ آن، زایِلسروده‌ی محمد امین امیدی در 5 مهر 1405. برگرفته از حکمت 266 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیSun, 27 Sep 2026 22:36:07 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/هم-نشینِ-پادشاه-zlawlxuizr43هم‌نشینِ پادشاهِ پُرغُرورکه بر او حَسرَت بَرَند از راهِ دور،هست همچون راکِبی بر پُشتِ شیرکه شود نَخجیر، زودا، یا که دیرسروده‌ی محمد امین امیدی در 3 مهر 1405. برگرفته از حکمت 263 نهج‌البلاغه و شرحِ آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیFri, 25 Sep 2026 15:13:00 +0330https://virgool.ir/Amin-Publishing-Center/خُنثی-j8uc3zbwyximبه پایینِ پایَت فکندی نَظَرندیدی اُفُق را ز روی بَصَرز کوتاهیِ دید، سرگشته ایز راهِ پسندیده برگشته اینه حَق را شناسی، نه حَق‌گوی رانه شَر را شناسی، نه شَرجوی رانگشتی ز سنگین‌دلی یارِ حَقشدی دیوِ خاموشِ اندر حَرَقسروده‌ی محمد امیدی در 2 مهر 1405. برگرفته از حکمت 262 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.محمد امین امیدیمحمد امین امیدیThu, 24 Sep 2026 17:26:05 +0330