https://virgool.ir/feed/@mamani.soheilfa2026-11-12 04:35:02https://files.virgool.ir/upload/users/1283764/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@mamani.soheilhttps://virgool.ir/@mamani.soheil/حس-می-کنم-دیوانه-شده-ام-skqmewr6x2ekامروز که شب شود بیست و پنجمین روزی­ست که اینجا هستم. روزهای اول همه چیز بهتر بود. صبح­ها با صدای پرندگان از خواب بیدار می­شدم و شب­ها با صدای زوزه ­ی شغال یا گرگ­ها به خواب می­رفتم. فرق شغال و گرگ را هم درست نمی ­دانم. تفات روز و شب را با همین صداها می­فهمم. اتاق من هیچ پنجره­ای به بیرون ندارد. در هم از آن طرف قفل است و نمی­توانم از اتاقم خارج شوم. می­توانم ساعت­ها در مورد نحوه­ی قرارگیری الوارهای چوب روی سقف و شکل اتصالاتشان صحبت کنم. نه قطعه الوار با طول حدود چهار متر در راستای عمودی و ده قطعه با طول حدود پنج متر در راستای افقی روی هم قرار گرفته ­اند. یکی از چوب­های عمودی به طرز عجیبی شکسته است و روزهای بارانی از آن­جا آب می ­چکد و من مجبورم زیرش سطلی قرار بدهم. معلوم است حین ساخت اتاق این سوراخ ایجاد شده و در اثر زمان یا حادثه ­ی دیگری این اتفاق نیفتاده است. شاید وقتی نجار در حال بریدن چوب بوده تلفنش زنگ خورده و خبر بدی دریافت کرده و این باعث شده حواسش پرت شود و قطعه چوب را بشکند و چون آن شب بارانی بوده و راه­ها بسته بوده نتوانسته برگردد و الوار جدید بیاورد و چون موعد تحویل کارش به اتمام رسیده همان قطعه چوب شکسته را روی سقف قرار داده. چقدر ساده بوده که فک می­ کرده هیچ­وقت هیچ­کس متوجه این اتفاق نخواهد شد. شاید هم من ساده ­ام که فکر می­کنم او اصلا نگران این موضوع بوده است. می­دانم شاید خبری که دریافت کرده خیلی ناگوار بوده است ولی این چیزی از نفرین من به او کم نخواهد کرد. یک میز چوبی دایره ­ای با یک صندلی فلزی تاشو که هیچ­ آدمی در طول زندگی­ش دوست ندارد روی آن بنشیند وسط اتاق من هست که بیشترین زمان من در این اتاق روی آن سپری می ­شود. میز در گوشه اتاق قرار گرفته است. وقتی من روی صندلی می ­نشینم نمای روبروی من یک گلدان خالی است و بعد از آن دیوار چوبی با چند سوراخ ریز که فکر می­کنم کار حشرات موذی است. پایه ­های میز به کف اتاق پیچ شده و امکان جابجایی ندارد. یک گلدان شیشه­ای که گلی هم درونش نیست روی میز است. البته آب کدر رنگی درونش هست که خبر از حضور گلی در روزهای پیش از من درون آن می­دهد. فکر می­کنم قبل از من مرد و زن جوانی در این اتاق بوده ­اند و آن گل هم هدیه ­ی مرد جوان به همسرش بوده. این که این­جا قبل از من مرد و زنی بوده­ اند را فقط از روی آب داخل گلدان نمی ­گویم. تختی که هر شب روی آن به خواب می­روم هم فنرش در رفته است. نفرین من اگر دو بخش داشته باشد بخش عمده ­اش نصیب آن زوج خواهد شد، بخش دیگرش هم که آن نجار.من بیست و پنج روز پیش در اثر از دست دادن همسر و فرزندم به اینجا آمدم و خودم را حبس کردم. زندگی بدون آن­ها را نمی­توانستم ادامه بدهم. چند روز پیش تصمیم گرفتم خودم را بکشم. تخت را به وسط اتاق آوردم. صندلی فلزی را روی آن گذاشتم. ارتفاع سقف زیاد بود و با صندلی تنها دستم به آن نمی­رسید. طنابی که زیر تخت بود را به الوارهای سقف بستم. روی صندلی رفتم. چون پایه­ های صندلی روی تشک تخت بود تعادل نداشتم. حلقه را محکم به دور گردنم بستم. صندلی را از زیر پای خودم خالی کردم. طناب به همراه یک تکه چوب از سقف کنده شد و من محکم روی تخت افتادم. صدای در رفتن فنر تخت را شنیدم. در اثر ضربه ­ی افتادنم٬ گلدان روی میز خم شد و گل آن روی زمین افتاد. به سرعت آن را صاف کردم تا آبش خالی نشود. زنده مانده بودم.حس می­کنم دیوانه شده ­ام.سهیل ممانیسهیل ممانیTue, 26 Oct 2021 01:37:38 +0330