https://virgool.ir/feed/@mamadshaer0123456789✍️در پناه واژه‌ امن به نام شعر📚fa2026-11-10 18:53:26https://files.virgool.ir/upload/users/4893294/avatar/jh38x5.pnghttps://virgool.ir/@mamadshaer0123456789https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/غزل-ستایش-جانان-جان-eahx4sw12bnbستایش جانان جانارسال شده در تاریخ : 02 شهریور 1405 | شماره ثبت : H9440971ای فروغت در دل و جان، از بیان هم بیشترجلوه‌ات در دیده‌یِ بینندگان هم بیشترتا تو پیدا می‌شوی در خلوتِ تاریکِ دلمی‌شود روشن زمین، از آسمان هم بیشتررازِ ما را کس نداند جز تو ای دانایِ‌رازمحرمی بر هر سکوتِ در زبان هم بیشترهر که خود را در هوایِ کویِ تو گم کرده استیابد اینجا نوبهارِ جاودان هم بیشتردر قمارِ عشقِ تو جان دادن آسان است و سهلارزشِ این جانِ ما، از این و آن هم بیشترموجِ دریا سر به ساحل می‌زند در یادِ تودر دلِ ما تپشِ پر نوسان هم بیشتربیکرانِ عشقِ تو مرزی نمی‌داند که چیستوسعتت از لامکان و از مکان هم بیشترشوقِ وصلِ تو مرا تا مرزِ رسوایی کشیدناله‌ام امشب فزون، از کاروان هم بیشتردر طوافِ آستانت ذره هم خورشید شدذره‌ای کز او عیان شد صد جهان هم بیشتر✍️محمد طهماسبی (کورد) ✍️.. #محمد_طهماسبی(کورد)محمدطهماسبیمحمدطهماسبیTue, 25 Aug 2026 01:56:16 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/آدمه-دیگه-یهو-دلش-می-گیره-fez2s5qjtjpvآدمه دیگه یهو دلش می‌گیره««آدمه دیگه...یهو دلش می‌گیره.بدون اینکه خودش هم بدونه چرا!»»بدون اینکه خط و خبری رسیده باشه،بدون اینکه آزارش به کسیرسیده باشهشاید....شاید کسی دلش رو شکسته باشه.ولی هنوز دوسش داره...اصلاً انگار یهو وسط آسمونِ صافِ دلش، یه تیکه ابر سیاه پیدا میشه و تمامِ وجودش رو بارونی می‌کنه.دیدی بعضی‌وقت‌ها رو؟وسط یه جمعِ شلوغ نشستی؛ همه می‌گن، می‌خندن، صدای قهقهه‌ها گوش فلوت‌زن شب رو کر می‌کنه.تو هم داری می‌خندی‌ها... پابه پای همه لبخند می‌زنی، شوخی می‌کنی.اما یهو... وسط همون خنده‌ها، یه چیزی درونِت خاموش میشه.ساکت میشی.صداها کم‌کم برات مبهم میشن، انگار دارن از تهِ یه چاهِ عمیق می‌ان.چشمت خیره میشه به یه نقطه ناهموار روی دیوار، به حباب‌های روی چای، یا به شعله لرزان یه شمع...و می‌ری تو فکر.پرتاب میشی به یه دنیای دیگه. به جایی که هیچ‌کس جز خودت اونجا نیست.به قول معروف، دورش شلوغه ولی تنهای تنهاست...این غریب‌ترین نوعِ تنهاییه.تنهایی در ازدحام.اینکه دورت پر از آدم باشه، گوشی‌ت مدام زنگ بخوره، پیام پشت پیام بیاد، اما توی دلت، توی اون بخشِ تاریک و دست‌نخورده وجودت، هیچ‌کس رو نداشته باشی که بتونی بهش بگی: «ببین... من اصلاً خوب نیستم!»چون دورت شلوغه، همه توقع دارن همون آدمِ شاد و سرزنده‌ی همیشگی باشی.کسی حوصله نداره بگرده زیرِ آوارهای اون لبخندهای ساختگی، تا ببینه چی داره تو رو از درون می‌خوره.آدمه دیگه...کم میاره.روحِ آدم مگه چقدر ظرفیت داره برای تظاهر؟یه جاهایی، خستگیِ تمامِ روزهایی که به اجبار قوی بودی، یهو آوار میشه روی سرت.اونجاست که دلت می‌گیره.اونجاست که حتی خودت هم دلیلِ اشک‌های بی‌صدا و یهویی‌ت رو نمی‌دونی.فقط می‌دونی که دلت، هوای کسی کرده...هوای کسی که بغلت کنه و نگه «چرا؟»، فقط بذاره با خیال راحت وسطِ تنهاییِ شلوغت، کمی آروم بگیری...کاش بدونی من....من اصلاً حال دلم خوب نیست!من هنوزم هم نتونستم بی‌خیالت بشم...!✍️.. #محمد_کورد۱۴۰۵-۰۶-۰۱@Mohamadkurd_rahroمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیMon, 24 Aug 2026 09:30:33 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/لعنت-به-بی-کسی-rllnz3iphjgyلعنت به بی کسیدیشب اومدم کنار خودمنشستم گفتم که امشب تنهانباشد..گفتمَش درد زیاد کِشیدی؟گُفت آری، از غَمَتاز هرچه در این روزگارِزَهرِ ماری بودبا جام می سَر میکِشمگفتمَش عمرت کُجا رفــــتدر پـیِ عِـشـق و سَـراب؟گُـفـت: تـا روزی که او بــِرسَـدهمه را به تَه این قلب، میکِشمگفتمَش یادت چه میمانَداز سَفر، از هر دیارگُفت: آه از دسـت غَمَتاز سَفر هم دسـت کشیدمگفتمَش دِلبر کجاست؟آنکه چَشمَش قبله عشق استگُفت: همان سَروِ بلند استیـادش هـمـیشه هستکه به یادش،باتو آه میکِشمگفتمَش صبرَت به پایانچون رَسَد، چه میکنی؟گُفت اگر صَبرَم سَـر رسدخاکِ راهَش میشومخود را به خاک میکِشمگفتمَش بعد این انتظارِرویِ او ببینی چه می‌شود؟گُفت آن روزی که آیدتمام دَردَش را به جان میکِشمگفتمَش پَس عاشِقی راحاصَلَش جز رنج نیست؟گُفت: رنج؟رنج نیامدن اوستکه من تا روز مرگم، میکِشمگفتمَش ای عاقِلِ شَهراز این سودا چه دیدی؟گُفت:ای مَجنون عاقبتسـودای فرهاد ومجنون چه‌شد؟سکــوت کن عشق تورا می‌کُشدگفتمَش تا کیاین عذابِ را ادامه میدی؟گُفت تا آن دَم که عقلرا با جانت باهم، می‌کِشم.گفتمَش پَس عِشق یَعنیدَردِ و غم و ، رَنجِ یارگُفت عِشق است آنکه تو رادَر نِهایَت میکـُشـدگفتمَش بس کن در کُنجِ سُکوتَتبـخوابـمگفت: نکند او بیایید تو نباشی از تودســت می‌کشـد گفتم پس بمیرم بهتره،،، گفت ای بی خبر چند بار تکرار کنم عشق توراتورا می‌کُشد...تورا می‌کُشد....تو را می‌کُشد....راست گفت هر روز مرا می‌کُشد.....✍️..#محمد_کورد@Mohamadkur_rahroمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیMon, 20 Jul 2026 10:28:47 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/داستان-یک-زندگی-واقعی-ufxmvqyoasxfزندگیِ من، پیش از تو، یک متنِ یکدست و بی‌روح بود؛ جمله‌ای طولانی، خشک و بی‌مایه که انگار هیچ معنایی در خود نداشت. اما تو آمدی و با خود، تمامِ قواعدِ نگارشیِ قلبم را از یاد بردی.یادم هست، تو اولین ویرگولِ زندگی‌ام بودی؛ اون اوایل قشنگ ترین ویروگل دنیای یک مرد بودیزیباترین مکث زندگیم بودی بعد مدتها احساس کردم که...از آن ویرگول‌هایی که برای یک مکث و ادامه دادن به زندگی نیستی....آره....تو ویرگولی بودی که میانِ «بودن» و «نبودن» قرارم دادی مکثی که طولانی‌تر از حدِ تصور شد، مکثی که راهِ بازگشت را بست و من، در میانه‌یِ آن نفسِ حبس‌شده، گم شدم. تو همان لحظه‌یِ درنگِ دردناکی بودی که تمامِ مسیرِ پیشِ رویم را با تردید، تاریک کردی و دامه زندگی سپردی به نقطه چین ها....بعد، زندگی‌مان شد یک ردیفِ بی‌پایان از نقطه چین‌ها. روزهایی که دیگر حرفی برای گفتن نمانده بود، اما سکوت‌مان سنگین‌تر از هر کلامی بود. ما در آن نقطه چین‌ها، در آن فضاهایِ خالیِ میانِ «شایدها»و«اما» و «اگرها»، تدریجاً از هم گسیختیم.هر نقطه چین، یک ذره از وجودِ ما بود که به درونِ تاریکیِ ناگفته‌ها سقوط می‌کرد. ما هرگز به یک جمله‌یِ تمام و کمال نرسیدیم؛ ما فقط یاد گرفتیم چطور در میانِ سکوت‌هایِ پُر از معنا، با کمال بی تفاوتی بگذریم....... ـحالا، هر بار که در تاریکیِ شب به یادت می‌افتم، تنها چیزی که در ذهنم طنین‌انداز می‌شود، صدایِ برخوردِ تندِ علامتِ سوال است. سوال‌هایی که مثلِ خنجری بر پیکرِ خاطراتم فرود می‌آیند: چرا؟ چگونه؟ چطور توانستی؟ این سوال‌ها، دیگر جست‌وجوگرِ حقیقت نیستند؛ آن‌ها زخم‌هایی هستند که هر شب باز می‌شوند تا از بی‌تفاوتیِ تو بگویند. آن‌ها تکرار می‌شوند، دایره‌وار، مثلِ یک چرخه‌یِ بی‌پایان از حسرت.و اما آن علامتِ تعجب... آه، چقدر تلخ است این شگفتی! تعجب از اینکه چطور می‌توان با تمامِ این عشق، به این اوجِ بی‌رحمی رسید! تعجب از اینکه چطور یک انسان می‌تواند همزمان، تمامِ معنایِ جهان باشد و در یک لحظه، تمامِ معنا را با خود ببرد! علامتِ تعجبِ زندگیِ من، دیگر نشانه شگفتی نیست؛ نشانه هیبتِ این ویرانیِ غیرقابل‌باور است.در نهایت، منو به یک نقطه رساندی اما نه نقطه‌ای که پایانِ یک داستانِ زیبا باشد؛ بلکه نقطه‌ای که بر رویِ گورِ خاطراتمان گذاشته شده .یادمه آخرین روز ها بازهم مکث کردم به حرمت زیبای همان ویرگولروز اول اما تو بی رحمانه با تمام وجودت آخرین نقطه سیاه را رویتمام احساسات من گذاشتینقطه‌ای سیاه، سنگین و بی‌رحم که تمامِ آن ویرگول‌ها، نقطه چین‌ها و سوال‌ها را در خود بلعیده است.ما تمام شدیم؛ بدونِ هیچِ مزیتی، بدونِ هیچِ معنایی. فقط یک متنِ ناقص که در انتهایِ آن، تنها یک نقطه‌یِ سیاه باقی مانده است که می‌گوید: «دیگر هیچ چیز ادامه ندارد.»اولین ویرگول زندگی من هنوز هم دوستت دارم اما.........•✍️.. محمد طهماسبی (کورد)محمدطهماسبیمحمدطهماسبیThu, 16 Jul 2026 07:22:43 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/هر-آدمی-توی-زندگیش-یه-نفری-رو-داره-که-نداره-adax4aupoqubهر انسانی، در این سفرِ پر زرق و برق،یک تنهاییِ پنهان دارد.همه فکر می‌کنند ما با آدم‌های اطرافمان زندگی می‌کنیم.اما حقیقت این است...ما با «نبودِ» یک نفر، زندگی می‌کنیم.کسی که در هر جمعی، جای او خالی است.کسی که وقتی در شادی های زندگیت غیبت او یک بغض سنگین و تلخ است...... «هر آدمی، توی زندگیش یه نفری رو داره.... که نداره».او، همان کسی است که در میانه‌ی تمامِ خنده‌ها، یک سکوتِ بزرگ می‌سازد.کسی که وقتی از «ما» حرف می‌زنیم، یک «من» کم داریم ودستانمان در هوای یک نفر تنها می‌ماند.او در لیستِ حاضرانِ زندگی‌مان نیست...اما در لیستِ نیازهایِ قلبمان، چرا..... کاش می‌شد او بود و هیچی از خدا نمی‌خواستم... ما با خاطره‌ای زندگی می‌کنیم که جسم ندارد؛اما روح لطیفی دارد.. که دیده نمی‌شود، اما تمامِ وجودمان را می‌درد.ما با حفره‌ای زندگی می‌کنیم که...هر چه در آن بریزیم، پر نمی‌شود.عجیب است...که تمامِ عمر، برای پر کردنِ جای خالیِ کسی می‌دویم،که می‌دانیم...زندگی بدون اون معنی ندارد✍️... #محمد_کورد (طهماسبی) کانال تلگرام @Mohamadkur_rahroمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیSat, 11 Jul 2026 07:59:47 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/ابرِ-ناله-خیزِ-ما-را-آسمان-زندان-کند-rpjlk7fqbq5pابرِ ناله خیزِ ما را، آسمان زندان کندکی توان دیدن رهایی از این زندانی ما؟رشته‌ی وصل تو گر پاره شود، ما چه کنیم؟سینه مالامالِ درد است و پریشانی ماخوابِ خوش از سرِ ما دور شد، ای یاران رفتهسوزِ هجران زده است بر جگرِ حِرمانی ماباده‌ی وصل شما را طالبِ هر دیوانه نیستمستِ صد جام جنون گشته‌ست این پریشانی مازشت و زیباست اگر جامه‌ی ما، عیب مگیرعشق، خود پرده‌ی ما گشته در این ویرانی ما✍️#محمد_کورد(#رهرو)۱۴۰۴۱۲۰۴@MohamadkurdshaerمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیMon, 06 Jul 2026 01:04:10 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/مثنوی-عشق-a6pz7p8qodtyعشق یعنی قصه‌ای در گوشِ جانباتو شکفتن در فصلِ زرد خزانعشق یعنی معنی لبخندی برلبتبرای حل شدن در گرمای بغلت عشق یعنی در مسیرِ پرخطربا خالقت، برای خلق یک هنرعشق یعنی بی‌نیاز از هر جهانبا تو گم شدن،در کرانِ بیکرانعشق یعنی حسِ یک پروازِ بلند بلند و پرفراز، فراتر از دماوندعشق یعنی همه این بی قراری‌هاپروازی در خیال،چون قناری هادوباره عشقِ تا قیامت با تو بودنزیرِ چترِ مهربانی‌ها باتو سرودنعشق یعنی من دریا تو ماهتاببتابی بر جان و جهانم چو آفتاب عشق یعنی رقصِ گل در بادِ توکه هردم بتپد قلب من‌به یاد توچو نباشی تو روزی فارغ از هر فرهنگنبودت چو ساحل بگیرد جان هرنهنگعشق یعنی آرامش میانِ واهمهتا ابد دچار یک نفر لا این همهعشق یعنی توباشی در تمامِ لحظه‌هاآغوش امنی درمیان تمام لرزه‌هااصلا عشق یعنی تا ابد دیوانگییعنی‌با تو بودن، اوجِ این فرزانگیدر پایان: گفته‌اند بزرگان از ازل دچار باید بودمن گویم هرجانی به عشق ناچار باید بود✍️.. محمد_کورد#شماره_ثبتH9440028عشق شادی،ست آزادیست آغاز آدمیزادیست ✍️(استاد ابتهاج) #محمد_کوردمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیFri, 03 Jul 2026 01:40:35 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/شعر-خون-بها-pel7lovvnanmدر اقیانوسِ سکوت‌هایمموج های خسته‌ی دریا خوابیدهمن همان برکه‌ی آرام دیروزم کهدر میانِ نقشه‌یِ این دنیا آرمیدهپناه بردم به تماشای‌ دریاکه ذره‌ی من،غرق تلاطم شدهدر قلب من امواج دریا درهممی‌کوبد مرا،برکه‌ای ماتم شده در میانِ ویرانه‌هایم خوبموقتی‌که زمان،به تماشا نشسته استمن همان نقطه انجمادِ مطلقمکه روح، تن را تنها گذاشته استدر سکوتِ خود، پادشاهی‌ام!بر تختِ بی‌نام و نشان پریشانیمن همان جزیره‌یِ مجهولی‌امدر قلب جزر ومدِ امواجِ ویرانیمن مخروبه‌یِ پس، از حادثه‌امکه حاصلِ ادعای جنونِ من استهمان برکه‌ام، عکس ماه‌درچشمانمافتاد،اکنون جنون بهایِ خونِ من استشبیه مخروبه‌یِ پس، از حادثه‌امکه حاصلِ ادعای جنونِ من استمن آن برکه‌ام، عکس ماه‌درچشمانمافتاد،چند بیت شعر بهایِ خونِ من است#محمد_کوردمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیSat, 27 Jun 2026 17:01:18 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/عــشــق-ogmnvrfic0pp#عشق، مانیفستِ بی‌زبانی استعشق، نه ایستگاهی در میانه راه،که خود، تمامِ مسیرِ سفر است؛سلوکی است از تاریکیِ ماده،به سوی روشناییِ محضِ ساحتِ امرِ قدسی.#عشق،آن‌گونه که تو نگاشتی،گذرگاهِ میانِ «بودن» و «شدن» است؛جغرافیایی که مرزهایِ جغرافیایی را می‌شکافد،تا از مرزِ «من» و «تو»،به قلمروِ «ما»یِ بی‌زمان برسد.ما در پیِ لمسِ دست‌ها می‌گردیم،در حالی که عشق،یک ارتعاشِ پنهان در سیمایِ خلقت است؛نه در کلامِ جاری، نه در خطِ نوشته شده،بلکه در سکوتِ میانِ دو تپشِ هماهنگ.✍️. #محمد_کوردعشق ❤️🕊❤️🕊محمدطهماسبیمحمدطهماسبیSat, 27 Jun 2026 16:00:01 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/وقسم-به-صبر-vjaneuaj3qjv#وقسم_به_صبرو قسم به صبر...که اگرچه راه دشوار است،اگرچه دل خسته،اگرچه شب بلندتر از امید به نظر برسد،باز هم باید ماند...باز هم باید تحمل کرد...باز هم باید نفس کشید،برای روزی که روشنایی،از پسِ این همه تاریکی قد بکشد.قسم به صبر...که هنوزدر دلِ این همه خستگی،ردّی از امید مانده است.و من با همان ردّ باریکِ روشنرو پاهام وایستادم.تحمل کن، جان من...اگر شب،دست‌هایش را دورِ دلِ تو حلقه کرده،اگر سکوت،چون سایه‌ای سنگینروی شانه‌هایت نشسته،اگر بغض،مدت‌هاستدر گلویت خانه کرده،باز هم تحمل کن...تحمل کن، جان من...که هیچ زمستانی،برای همیشه در جانِ زمین نمی‌ماند.هیچ دردی،تا ابد در دلِ انسان نمی‌خوابد.و هیچ اشکی،بی‌پاسخ نمی‌ماند،اگر چشمِ دل به فردا بسته نباشد.تحمل کن...حتی اگر جهان،بی‌رحم‌تر از آن باشد که گمان می‌کردی،حتی اگر دلت،زیر بارِ سکوت‌ها ترک بردارد،حتی اگر تمامِ امیدهادر فاصله‌ای دور نفس بکشند،تو هنوز زنده‌ای...و زنده بودن،یعنی هنوز فرصتی هستبرای دوباره برخاستن.و قسم به صبر،که این رنج هم خواهد گذشت.این شب هم خواهد شکست.این بغض هم روزیراهی به روشنایی پیدا خواهد کرد.فقط...تحمل کن، جان من،تحمل کن...که پس از هر فرو رفتن،راهی به برآمدن هست،و پس از هر سکوت،صدایی تازه متولد می‌شود.من می‌دانمکه گاهی نفس کشیدناز جنگیدن هم سخت‌تر می‌شود،می‌دانمکه گاهی دلت می‌خواهدهمه چیز را رها کنیو در آغوشِ خاموشِ فراموشی فرو بروی...اما نه،هنوز چیزی در تو زنده استکه برای ماندن می‌تپد.صبر کن...نه از سرِ بی‌دردی،از سرِ ایمان.از سرِ آن یقینِ خاموشکه خورشید،حتی اگر پنهان شود،از آسمان نرفته است.پس تحمل کن، جان من...و قسم به صبر،که آخرِ این راه،بی‌نور نخواهد بود.در پسِ این همه فرو ریختن،چیزی از ماایستاده مانده است.و همان کافی‌ستکه برای ادامه دادن.الان هستی....✍️. #محمد_کورد(#رهرو)🕊❤🕊محمدطهماسبیمحمدطهماسبیSat, 13 Jun 2026 12:10:45 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/سوگند-به-نامت-jd0pxckggewcسوگند به نامت...به لرزش این دلِ بی‌قرار وقتی یاد تو می‌افتد،به آرامشی که در صدایت پنهان است،به نگاهی که غصه را از روزگارم می‌روبد.سوگند به نامت...که تو آرام منی.میان این همه هیاهو و خستگی،میان تمام جهانِ بی‌رحم و عبوس،تو بندِ ظریفی هستیکه دلم را به زندگی گره می‌زند.وقتی لبخند می‌زنی،جهانم روشن می‌شود،مثل چراغی در شبِ خاموشِ دلم.و من…به همان روشنی ایمان دارم.سوگند به نامت—به چشم‌هایی که مرا می‌خوانند بی‌صدا،به دلی که با بودنِ تو معنا می‌گیرد،که اگر تو نباشی،جهانم بی‌سوگند می‌ماند،بی‌ آرامش،بی‌ من...✍️. #محمد_کوردhttps://t.me/MohamadkurdshaerمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیWed, 10 Jun 2026 14:43:20 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/دکلمهبرایتو-mcciayreq0qo🍁*بــرای تـو....در امتداد همین شبِ بی‌خوابکه مهتابش دل از دلتنگی گرفته،می‌نویسم از تو،از غباری که بر حافظه‌ی دلم نشستهو از عطری که هنوز در هوای نفس‌هام می‌پیچد.گفته بودی باز می‌آیی،با صدای باران بر شانه‌های خاک،با چشمانی که غصه را آب می‌کندو واژه‌ها را از تبِ عشق زنده می‌سازد.اما نیامدی...و من هر غروبدست روی نبض ستاره‌ها می‌گذارم،می‌پرسم از شبکه چرا هنوز "تو" را نمی‌فهمد.سخنم تمام نمی‌شود،دل بی‌تاب، میان نامت و سکوترها می‌چرخد؛و هر بغضی که در تارِ گلو می‌سازدنامِ تو را نگه می‌دارد —مثل دعایی که هنوز اجابت نشده.ای حضرتِ دوری، ای سایه‌ی واژه‌های من،اگر روزی برگردی،می‌خواهم تنها یک "لبخندت" راقرض بگیرمتا با آن، تمام جهان را دوباره بسُرایم.✍️#محمد_کوردhttps://t.me/MohamadkurdshaerمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیWed, 10 Jun 2026 14:30:48 +0330https://virgool.ir/@mamadshaer0123456789/دلنوشته-نبودنت-kqspu8tmvmczنبودنت.....نبودنت یک فصل ناتمام در تقویم من است. فصلی که تمام برگ‌هایش به رنگ پاییز رفتند و دیگر هیچ بهاری را ندید.می‌گویند زمان، مرهم هر دردی است. اما زمانِ من، از لحظه‌ای که نیستی، در همان لحظه‌ی آخرِ آخرین دیدار متوقف شده است. انگار ساعتم شکسته، و عقربه‌هایش فقط به سمت خاطرات می‌چرخند.دنیا می‌گذرد، اما من در آن لحظه، در آن ثانیه آخر، در همان تقاطع احساسات ثابت مانده‌ام. لحظه‌ای که حس کردیم فاصله دارد ، لحظه‌ای که می‌دانستیم این آخرین نفس مشترک در هوای یکسان است.چشم‌هایم دنبالت می‌گردند، در شلوغی خیابان، در سکوت خانه، حتی در انعکاس ناپیدای خودم در شیشه. هر کجای این شهر، ردی از تو هست؛پنهان در عطر قهوه‌ای که دیگر با هم نمی‌نوشیم،در آهنگی که دیگر با هم گوش نمی‌دهیم،و در جای خالی‌ات در شبهای ک خیابان خاطرات را به تنهایی قدم میزنماین "جای خالی" خودش یک حضور است. یک حضور سنگین که وزن همه چیزهایی که می‌توانستیم باشیم را بر دوش می‌کشدتو نرفته‌ای، فقط شکل حضورت عوض شده.دیگر نه با دست‌هایم لمست می‌کنم، نه به شانه‌هایت تکیه می‌کنم.حالا، تو شده‌ای نسیمی که بی‌خبر می‌وزد و موهایم را نوازش می‌کند.......تو شده‌ای نوری که از پنجره می‌تابد و سایه‌ات را بر دیوار می‌کشد، درست جایی که زمانی ایستاده بودی.رفتن، برای جسم است؛ برای آن جسمی که روزی در کنارم بود. اما عشق، روح است. و روحِ من، رها نخواهد شد از ریسمانِ آن روزهایی که با هم بافتیم.اما این دلتنگی،این فاصله ، به ما اجازه داد تا عشق را در ثروت وپول تعریف نکنیم عشق واقعی، نیازی به مجاورت ندارد. عشق، یک تابع چند متغیره است اگر عاشق باشیدخودت تغییر میکنی اما اگه اگه اگه عاشق نباشی. مسیرت تغییر میکنداین نبودنت، بزرگ‌ترین درس عشق بود: اینکه ماندن در حافظه، قوی‌تر از هر بودنی است.من می‌مانم در این قفس تنها،پرنده‌ای که حالا در آسمان خاطرات، آزاد و بی‌مرگ پرواز می‌کنم تا بمانم.........#محمد_کورد#رهرو@MohamadkurdshaerمحمدطهماسبیمحمدطهماسبیWed, 10 Jun 2026 14:22:34 +0330