<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های maltam</title><link>https://virgool.ir/feed/@maltam</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:09:39</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2876518/avatar/HvdwHY.jpg</url><title>maltam</title><link>https://virgool.ir/@maltam</link></image><item><title>پایان خوشی نداشتیم؛ اما روزهای خوبی داشتیم</title><link>https://virgool.ir/@maltam/پایان-خوشی-نداشتیم-اما-روزهای-خوبی-داشتیم-qq5iiqdbzahn</link><description>روز اولی بود که بعد از چهار ماه بیکاری و اون جروبحث کذایی با مدیرم وارد شرکت جدید می‌شدم. بعد از دوساعت تلاش برای انتخاب لباس و آماده شدن، اسنپ گرفتم و راهی شدم. بعد از هماهنگی با نگهبانی برای ورودم رفتم سمت آسانسور. رسیدم به طبقه سوم و باید می‌رفتم به دل همه‌ی اون افکاری که درباره‌ی شرکت جدید داشتم.رفتم و با روی خوش و با بیشترین درجه تعاملی بودنم سلام علیک کردم. بهم یه صندلی برای نشستن دادن و یه چایی آوردن. مدیر مستقيم هنوز نیومده بود. دیر کرده بود خیلی هم دیر. برای آدم آن تایمی مثل من نشونه‌ی خیلی بدی بود. گذر ثانیه‌ها داشت ذهنیتم رو نسبت به آدم‌ها و اون شرکت شکل می‌داد و هر ثانیه، مهر تأییدی روی افکار منفیم بود.تو این مدت داشتم به مدیر سابقم فکر می‌کردم که فقط یک ماه اول کارم مدیرم بود چون شده بود یکی از بهترین دوستانی که در عمرم داشتم. کل مدتی که منتظر بودم مدام بهش فحش می‌دادم که ببین کار مارو به کجا کشوند که الان اینجام و باید ناز این آدما رو بکشم. یک ساعت درگیر این فکرا بودم که مدیر جدیدم اومد.اتاق جلسه رو برای ما رزرو کرده بودن و با هم رفتیم جلسه؛ آدم خوبی بود، بنظر مهربون و حامی میومد. توی جلسه فقط با خودم تکرار می‌کردم که این آدم قراره مدیرت باشه و دیگه اجازه نمی‌دم که مدیر دیگه‌ای دوستم باشه. داشتم یه دیوار بتنی می‌کشیدم و هی اون دیوار رو توی ذهنم بالاتر می‌بردم.همینطوری که مدیر جدیدم داشت صحبت می‌کرد به این فکر می‌کردم که مدیرم از دیدن اون صندلی کنار پنجره که دیگه جای من نیست اندازه من که دارم این مدیر جدید رو تحمل میکنم اذیت شده یا نه؟!مطمئنا مدیر سابقم در هر مقایسه‌ای باید شکست می‌خورد چون عمق ناراحتی که ازش داشتم خیلی زیاد بود. یکی از دوستام بهم گفت تو می‌خوای اونو ببخشی بخاطر همینه که نمیزاری شکست بخوره. راست میگفت داشتم برای بخشیدنش به هر دری می‌زدم، ولی من توی اون جروبحث دوستم رو از دست دادم نه مدیرم رو و قبولش برام خیلی سخت بود. با این حال بخشیدمش که حداقل به عنوان مدیرم توی خاطراتم بمونه. بهت تبریک میگم چون قراره تو همه‌ی مقایسه‌ها با مدیر جدیدم برنده بشی. خلاصه که اون روز همه چیز به مقایسه گذشت‌‌‎؛ از ساختمون شرکت تا همکارا و مدیرم. با خودم گفتم این احساساتی که داری تجربه می‌کنی خیلی طبیعیه، به خودت زمان بده. ولی نمی‌دونستم سختیش از شروع جدید بود یا از قهری که هنوز تموم نشده بود.(دقت کردی؟ نیم فاصله‌ها رو رعایت کردم)</description><category>maltam</category><author>maltam</author><pubDate>Fri, 19 Dec 2025 23:14:17 +0330</pubDate></item><item><title>خیلی دور خیلی نزدیک</title><link>https://virgool.ir/@maltam/خیلی-دور-خیلی-نزدیک-wxrhl1ziwkzm</link><description>می نویسم شاید بخاطر اینکه دیگه نمی تونم عمورو خوب به خاطر بیارم، جزئیات رو فراموش کردم و دیگه تو خواب هم نمی بینمش. ولی هرچقدر این زندگی سرم رو گرم میکنه و با کلی بالا و پایین حواسم رو پرت میکنه، امکان نداره که یلدا بیاد و یادش نیاد. نه روز تولدم و نه روز تولدش، تو هیچ کدوم از این روزا نبودنش اونقدری اذیت کننده نیست. ولی یلدا که میشه &#34;نبودنش همه جا هست&#34;.عمو قدرت زیادی تو خندوندن آدمای اطرافش داشت، فقط دوست داشتیم که برنامه های یلدارو طوری بچینیم که همگی خونه آبا جان باشیم، یعنی جایی که عمو هم حتما بود( ما ترک های زنجان به مادربزرگ میگیم آبا جان). هرسال عمو و عمه ها با همه ی خرت وپرتا و خوردنی های یلدایی راهی خونه آبا می شدیم .عمو خاطره های بامزه ای تعریف میکرد. از خاطرات خودش و خواهر برادراش میگفت و انگار رازهای بچگیشون رو واسه ما بچه ها رو میکرد. حتی سختی های بچگی و حسرت هاش رو هم جوری تعریف میکرد که از شدت خنده اشک چشمامون سرازیر می شد. عمو بسیار مهربون و بی اندازه دوست داشتنی بود و مسئول تقسیم کردن خوردنی های شب یلدا هم بود. چون به عدالت و انصافش شکی نبود. وقتی که شروع می کردیم به حافظ خوانی، حقیقتا هیچ لحظه ی عرفانی وجود نداشت، از بس که عمو با گفتن کلمات و جملات طنز همه ی هنر حضرت حافظ رو به باد میداد. هرچند که محبوب ترین قسمت شب یلدا برای ما حافظ خوانی با تفسیر عمو بود.اما الان هفت ساله که دیگه بینمون نیست و زندگی بهمون یاد داد که با نبودنش و دلتنگیش زندگی کنیم.و شب یلدا فقط برای من خاطرات عمورو تداعی میکنه.هموزم عاشق شب یلدام، به خاطر همه ی خاطراتی که دارم و همه ی خنده های از ته دلی که داشتم. درواقع بی نظیرترین خاطراتم رو از شب یلدا و بودن در کنار عمو دارم. فکر میکنم آدم خوشبختی هستم که همچین فرد مهربونی تو زندگیم بوده. همیشه با خودم فکر میکنم که اگه عمو هیچ وقت تو زندگیم نبود چی میشد و سریع به خودم میگم اگه اینطوری بود حتی بدون اینکه خودت بدونی، زندگیت دچار یه نقصان بزرگ بوده.فک کنم حجم دلتنگیم از تعداد دفعات تکرار کلمه عمو مشخص باشه ولی یلدا همیشه برای من یلدای دوست داشتنی میمونه حتی با دلتنگی عمو.#یلدای دوست داشتنی</description><category>maltam</category><author>maltam</author><pubDate>Sat, 14 Dec 2024 23:23:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>