<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های narges</title><link>https://virgool.ir/feed/@malmirnargesmn</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 04:29:12</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>narges</title><link>https://virgool.ir/@malmirnargesmn</link></image><item><title>باران برهوت بوف کورها</title><link>https://virgool.ir/@malmirnargesmn/باران-برهوت-بوف-کورها-lbf8ql26iik0</link><description> در زندگی زخم‌هایی هست که مثل خوره روح را آهسته و در انزواء می‌خورد و می‌تراشد. این دردها را نمی‌شود به کسی اظهار کرد؛ چون عموماً عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزء اتفاقات و پیش‌آمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سَبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می‌کنند آن را با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی بکنند. #بوف کور </description><category>narges</category><author>narges</author><pubDate>Tue, 28 Nov 2017 21:18:52 +0330</pubDate></item></channel></rss>