https://virgool.ir/feed/@mahsajeyfa2026-11-11 15:20:11https://files.virgool.ir/upload/users/43336/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@mahsajeyhttps://virgool.ir/@mahsajey/آموزش-کم-و-زیاد-کردن-صدای-مضراب-سنتور-bsfbwtzgjewvگاهی ممکن است بخواهید با توجه به مکانی که در آن قرار دارید صدای مضراب سنتور را تغییر دهید.میتوانید شدت و ضعف صدا را با توجه به مکان و زمان مورد نظر خود تغییر دهید.اگر در فضای آزاد می نوازید ، چون صدا در این محیط بیشتر پخش می گردد ،سبب می شود ، صدایی که در این مکان به گوش می رسد ،نسبت به صدایی که در فضای بسته به گوش می رسد ، ضعیف تر باشدو بر همین اساس صدایی که می شنویم ، به مراتب از زیبایی اصلی فاصله می گیرد و خیلی دلنشین نیست.برای اینکه در این محیط ها صدا واضح تر و رساتر به گوش برسد ،باید از مضرابی که احساس می کنید ، صدای آن بیشتر از سایر مضرابها است ؛استفاده نمایید. همچنین مضرابها را کمی قوی تر اجرا نموده تا صدا برای مستمع زیباتر و رساتر باشد،اما شدت اجرا نباید به حدی باشد که باعث پاره شدن و از کوک خارج شدن سیم ها گردد.در ارکسترها برای اینکه صدای سنتور نسبت به سازهایی که در ارکستر مشغول نواختن هستند رساتر باشد،باید صدای مضراب تنظیم گردد.معمولا نوع نمدی که برای مضراب سنتور استفاده می شود متفاوت است ،مثلا می توان از قسمت حاشیه ی کلاه نمدی یا پلی اکریل یا موکت نازک یا پالتوهای قدیمیو یا هر آنچه بر اثر تجربه ی شخصی جوابگوی صدای مضراب بوده است بهره برد.به کار بردن اصطلاح نمد به معنای استفادهی اکید از نمد نیست ،چون از زمان قدیم این اصطلاح رواج یافته است امروزه نیز به هر گونه سرپوش مضراب اصطلاحا نمد می گویند.اگر خواستید صدای مضراب بیشتر باشد، می توانید از نمد نازک تر استفاده کنید.برای اینکه صدای مضراب تیزتر گردد، میتوانید نمد را بکوبید و سپس به مضراب بچسبانید.برای زیاد کردن صدای مضراب یا به اصطلاح تیز بودن صدای مضراب ،نمد باید نازک باشد.برای کم کردن صدای مضراب باید از نمد ضخیم استفاده نمود.برای اینکه صدای مضراب سنتور بسیار نرم و آرام باشد باید از اسفنج «فویل» استفاده نمود.از قدیم مرسوم بوده که برای کم و ضعیف کردن صدای سنتور از پارچه ی ضخیم استفاده می نمودند،یعنی سطح ساز را با پارچه ی ضخیم یا حوله می پوشاندند سپس شروع به نواختن می کردندولی امروزه به جای پوشاندن سطح ساز از اسفنج _ فویل_بهره می برند.به طور کلی برای کم کردن صدا در هر ساز یک روش مخصوص وجود دارد.برای مثال در ویولن برای کم کردن صدا از وسیله ای به نام سوردین استفاده می کنند ،به این طریق که سوردین را روی خرک ویولن قرار می دهند و با این روش صدا ضعیف می گردد.آموزشگاه موسیقی سنتوراستفاده از اسفنج (فویل) به جای نمددر شبانه روز ممکن است ساعاتی را به برای تمرین بر گزینید، که مثلا صبح خیلی زود یا آخر شب می باشدو فضای حاکم بر آن محل _منزل_ بسیار ساکت و آرام است و افراد خانواده در حال استراحت هستندو چون صدای حاصله از مضراب سنتور با نمد یا مضراب بدون نمد بسیار زیاد می باشد ، برای تمرین با مشکل مواجه می گردید.برای حل این مشکل از اسفنج فشرده ی نرم و سبک می توانید ، استفاده کنید.صدایی که از این مضراب این مضراب ایجاد می شود بسیار ملایم و آرام است ،حتی اگر در یک جمع که در حال استراحت هستنداز این نوع اسفنج استفاده کنید ، مزاحمتی برای افراد ایجاد نمی کند.برای این که از وقت خود بیشترین استفاده با ببرید و در هر ساعت در شبانه روز تمرین داشته باشید ،میتوانید از مضراب اسفنج دار استفاده کنید.چون ضخامت اسفنج بیشتر از نمد است مدت بیشتری طول می کشد تا به مضراب بچسبد.تمرین ها را تنها با این مضراب (مضراب نرم) انجام ندهید ،فقط در زمانی که نمی توانید با مضراب های معمولی تمرین کنید از این مضراب استفاده کنید ؛زیرا سبب می گردد صدای اصلی ساز را تشخیص ندهید و گوش در تشخیص صدای اصلی نت ها ضعیف شود.با مضراب اسفنج دار هیچ وقت قوی اجرا نکنید،چون زود از بین می رود و صدای اصلی از ساز ایجاد نمی شود.از این نوع اسفنج در محیط هایی مثل خوابگاه ها که دانشجویان در آن اسکان دارند، می توانید استفاده نمایید ؛چون صدایی که ایجاد می شود هیچ گونه مزاحمتی برای هم اتاقی ها و سایرین ایجاد نمی کند.اسفنج را می توانید از داخل جعبه های لوازم برقی که در کنار وسایل قرار گرفته و یا از ابزار فروشی ها تهیه و استفاده کنید.ضخامت اسفنج نباید خیلی زیاد باشد، چون صدای نا مطلوبی از ساز تولید می شود.چون گاهی یونولیت نیز در کنار لوارم برقی می باشد، دقت شود، به جای اسفنج اشتباهی از یونولیت استفاده نگردد.مضراب لخت (بدون نمد)اصطلاح مضراب لخت به مضرابی اطلاق می شودکه در قسمتی که مضراب با سیم ها تماس می یابد هیچگونه پوششی وجود نداشته باشد.در قدیم سر مضرابها پوششی نداشته و از مضرابهای لخت استفاده می نموده اندو گاه برای اینکه صدای ملایم تری از ساز داشته باشند با پارچه یا حوله ای سطح ساز را می پوشاندند ؛یعنی حوله یا پارچه ای روی سیم های سنتور انداختهو تمام سطوح آن را پوشانده و با تبحری که داشتند با مضراب لخت می نواختند.این کار نیاز به مهارتی خاص و تجربه ی بسیار داردتا مضراب دقیقا روی سیم مورد نظر اصابت کند.آن طور که منقول است از دوره ی استاد حبیب سماعی استفاده از پارچه یا نمد متداول شد.امروزه نیز عده ای از مضراب لخت استفاده می کنند.اما نواختن با مضراب لخت دشوار است و نیاز به مهارت و تبحر فراوانی دارد.نواختن با مضراب سنتور لخت دقت و هوشیاری زیادی می طلبد ،زیرا به گونه ای است که کوچک ترین حرکت مضراب در صدایی که ایجاد می شود ، تاثیر به سزایی دارد.برای نواختن با مضراب لخت جنس مضراب باید حالت ارتجاعی داشته باشد ،یا به اصطلاح پنبه ای باشد و دیگر اینکه ساز حتما کوک باشد.مخصوصا هر چهار رشته سیم دقیقا کوک یکسان داشته باشددر غیر این صورت صدای تک سیم هایی که از کوک خارج شده اند را به وضوح به گوش می رساند.mahsa jeymahsa jeyWed, 15 May 2019 12:48:41 +0430https://virgool.ir/@mahsajey/نواختن-ساز-نی-به-شیوه-لبی-bmvflaz9shpdیکی از سازهای اصیل ایرانی نی هفت بند است.این ساز همانطور که از اسمش پیداست از گیاه نی ساخته میشود.برای ساختن آن از سر گیاه نی هفت بندد شمرده و انتهای آن را برش میدهند.البته به تازگی این ساز را به صورت مصنوعی نیز میسازند.این ساز دارای ۵ سوراخ جلو و یک سوراخ در پشت آن است.برخلاف چیزی که به نظر میآیند انگشت گذاری در ساز نی بسیار آسان است اما قسمت سخت آن صداسازی با این ساز است.شیوه نوازندگی نی در حالت کلی قرار دادن این ساز بین دو دندان نیش و لوله کردن زبان و قرار دادن آن پایین ساز است.برای اطلاع بیشتر در مورد دوره های آموزش ساز نی به آموزشگاه ساز نی مراجعه کنید.ساز نی دلیل اصلی پابرجا بودن و حضورش در ارکسترهای موسیقی را مدیون نوازندگان این ساز است.چرا که اصول نوازندگی نی را به طور کامل حفظ کرده و آن را سینه به سینه منتقل کرده اند و حتی در طی سالیان آن را با موسیقی ایرانی مطابقت داده اند.دیگر علت این امر آسان بودن نوازندگی این ساز است.همچنین میتوان گفت ساز نی تنها سازی است که تمام ردیف های دستگاه های موسیقی ایرانی را میتوان روی آن اجرا کرد.گرچه نی را به شیوه های مختلفی مینوازند به طوری که حتی میتوان با کمی اغراق گفت که هرکس روش نواختن مخصوص خودش را دارد.اما به طور کلی شیوه های نوازندگی ساز نی به دو روش تقسیم میشود.این مقاله قصد دارد روش لبی را به شما معرفی کند.نوازندگی ساز نی به شیوه لبی در آموزشگاه موسیقیتعداد این الگوها ۱۳ عدد میباشداز الگوی DOکوک یعنی بلندترین نی شروع و به صورت فواصل کروماتیک تا اکتاو بعد یعنی نی DOکوک کوچک که کوتاه ترین نی است،ساخته میشود.البته این بدان معنا نیست که نی هایی بلندتر یا کوتاهتر از فواصل فوق نتوان ساخت.تنوع طولی نی به دلیل عدم امکان کوک کردن است؛به همین جهت نی را در اندازه های مختلفی می سازند که این خلا برطرف شود.در واقع کوتاهی و بلندی نی مانند شل کردن و سفت کردن سیم سازهای زهی و مضرابی است،یعنی هر چقدر نی بلندتر باشد، صدای بم تری تولید و هر چه کوتاهتر شود صدای زیرتری تولید می کند.تولید صدا از نی به دو گونه متفاوت است.حالت اول به اصطلاح فرم ” لبی” نام دارد که نوازنده در این روش نی را به صورت مایل روی لبهای خود قرار دادهو با ایجاد یک باریکه هوایی بوسیله روزنه بین دو لب و برخورد این باریکه به تیغه سر نی، صدا تولید میکند.پهنای تیغه سرنی در این حالت هر چقدر دارای ضخامت کمتری باشد، صدای تولید شده از نی،شفافتر خواهد بود.mahsa jeymahsa jeySun, 05 May 2019 13:53:57 +0430https://virgool.ir/@mahsajey/نحوه-نفس-گیری-در-آموزش-ساز-نی-dlossdkhnqh3از جمله مهم ترین آموزش ها در آموزش ساز نی نحوه نفس گیری است.نی نیز مانند سازهای بادی دیگر نیاز به نفس گیری دارد و آموزش این امر از جمله مهمترین آموزش هایی است که باید در آموزشگاه موسیقی توجه زیادی به آن شود.در این مقاله نحوه صحیح نفس گیری را آموزش داده ایم تا علاقه مندان با تمرین و پشتکار به آن دست یابند.نفس گیری صحیح در آموزشگاه موسیقی شرق تهرانبرای نفس گیری به روش صحیح ابتدا باید هوا را از طریق بینی و آهسته وارد ریه کنید.دقت کنید که تنها شکم باید به سمت بالا حرکت کند و حالت و وضعیت قفسه سینه ثابت است.به عبارتی نباید هیچ فشاری روی قفسه سینه اعمال شود.در این حالت شما میتوانید نفس خود را حتی تا ۴۰ ثانیه نگه دارید بدون اینکه فشاری احساس کنید.هنگامی که قصد خارج کردن هوا را دارید آن را از بین لب های خود با تکرار حرف پ خارج کنید.تمرین اول برای آموزش ساز نیبرای تمرین نفس گیری در ابتدای راه روی زمین دراز بکشید و عضلات خود را به حالت استراحت بیاورید.پس از آن یکی از دست های خود را روی قفسه سینه گذاشته و دست دیگر را روی شکم قرار دهید.در این حالت هوا را از سریق بینی به ریه ها بفرستید.روی عضلات بدن خود تمرکز کنید دقت دداشته باشید که باید شکم شما باد کند و دستتان را به طرف بالا حرکت دهد.دستی که روی سینه شما قرار دارد باید در جای خود ثابت باشد.نفس خود را نگه دارید. تا زمانی این کار را ادامه دهید که فشاری حس نکنید.اکنون به آرامی نفس خود را خارج کنید.دو نکته را در نظر داشته باشید:۱- شکم شما به هیچ عنوان هنگام خروج هوا نباید پرتاب شود.۲- تمام هوای جمع شده را خارج کنید.تمرین دوم برای آموزش ساز نیراه دیگر استفاده از کتاب است.در این حالت مانند تمرین قبل دراز بکشید اما این بار یک کتاب نسبتا سنگین روی شکم خود قرار دهید.سعی کنید با نفس کشیدن کتاب را به سمت بالا هل دهید.سپس مانند تمرین قبل هوا را با تکرار حرف پ به صورت بریده بریده خارج کنید.این تمرینات نفس گیری علاوه بر اینکه باعث پیشرفت نوازندگی شما خواهد شد تاثیر دو چندانی هم بر افزایش تمرکز شما خواهد داشت.ساز نیmahsa jeymahsa jeySun, 28 Apr 2019 16:31:06 +0430