https://virgool.ir/feed/@mahsa4نوشتن بخش وسیعی از زندگی منه "مهسا رهبر"?fa2026-11-11 21:47:53https://files.virgool.ir/upload/users/114052/avatar/hBhzQJ.pnghttps://virgool.ir/@mahsa4https://virgool.ir/@mahsa4/ناهماهنگی-kxccqzl8zkmlدر امتدادِ مسیرِ ادامه دارِ زندگی و وهمشاید وهم و زندگییا شاید وهم و اندکی زندگی(به عنوان چاشنی برای دوامِ حجمِ متراکمِ انسان و عدمِ تلاشی آن، زیر فشار های ممکن)یا به گمانم تنها وهموهم... وهم!بی انتهاست به گمانم ری را. حرفم را قبول کن!برای ادامه ی راه...."بی هدف"، اما برای ادامه راه آماده ایم...(ممنونم که وقت گذاشتید و خوندید)mahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Sun, 10 May 2020 02:59:41 +0430https://virgool.ir/@mahsa4/برای-ری-را-cbk3kfmytngw سلام ری را جانما خواهیم رفت، و اینجا را ترک خواهیم کردمن تضاد ها را دوست دارم ری را...تو انها را به من یاد داده ای..."چه کسی نجوای زندگیِ مارا از میانه ی راه برچید، و تصاحب کرد؟"به راحتیِ هرچه تمام تر، از اینجا خواهیم رفت ری را....برایمان فرقی ندارد که کسی، در آنطرفِ مسیر انتظارمان را میکشد، یا نه!؟ولی خواهیم رفت...همین روزهای پیشِ رو شاید!،من به تو قول میدهم ری را...برای من دیگر، رمقی برای پایداری و پافشاری نیستیادت می اید آن روزهارا؟ چه قدر خندیدن آسان بود!...یادت می اید تمامِ زندگی را تا آخرین ذره اش میچشیدیم؟...یادت می اید چه قدر راحت بود، ماندن؟"چه کسی نجوای زندگیِ ما را، در میانه ی راه، برچید، و تصاحب کرد؟"دلم برایت تنگ شده، این روزها، هوا به شکل اعجاب بر انگیزی بوی اندوه میدهد.ما همه از اینجا خواهیم رفت ری را...دیگر جایی برای ماندن نیست،راست میگویم...(روایتی از روزمرگی ها)mahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Fri, 07 Feb 2020 13:05:19 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/کلافگی-های-یک-پوچ-گرا-۲-mjvsz4eygivjبه یمن روزهای شاد، و روزهایی که مملو از پروازهای ناگهانی اندبه یاد دارم که چه قدر دویدن در این کوچه ی بی انتها، برایم هوس انگیز بود...و چه قدر دیدن روی ماهِ تو، لذت بخش...به یمن روزهای تلخ، و دقایقی که از میان ساعت های پیاپی، دیگر کسی راه نمیرود، دیگر کسی نمی آید، و دیگر کسی نمیرودبه یمن روزهای گَس، و حسِ ملموسِ دلتنگی...و فقدانِ هر آنچه که ما را رهایی میبخشد "ما از کدام سمت فرار کرده بودیم؟" و تو از کدام سمت مسیر بی انتها و بی بازگشت خود را برگزیدی؟به یمن روزهای غیرقابل وصف...و نفس های بریده بریده ی ناامیدی و یاس"شاید دیگر برای ما راهی برای جبران باقی نماند" قبول داری؟به یمن روزهای بلاتکلیف...و به یمن تو.که دیری ست، از میانه ی راه، من را به نظاره نشسته ای.("دست تکان دادن بلد نیستی؟")و به یمن روزهای خاکستری...وقتی دیگر توانی برای ما، برای ادامه ی راه، باقی نمی ماند"دست های تورا خواهم بوسید و خواهم رفت" .مخلصم.مهسارهبرmahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Sat, 25 Jan 2020 12:32:10 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/کلافگی-های-یک-پوچ-گرا-d2secyutryv1."من، و ایجاد یک تضاد ملموس بین خاطرات، و رویاها"این تنها چیزی ست که آنرا به خوبی میتوانم حس کنم! من از کدام قصه، رفتنِ بی خداحافظی را برگزیدم؟ و از کدام مسیر، انتخاب کرده ام که دیگر، به پشت سرم، برای رویارویی با یک جفت چشم اشک آلود، نگاه نکنم؟ و از کدام لحظه، دیگر تصمیم به ادامه مسیر نگرفتم؟سایه ی روی دیوار که میگوید، انگار متعلق به من است(باور میکنی؟) و ردپای اجتناب ناپذیر تو، در سراچه ی ذهن آشفته ی من، و همه چیز...همگی، دیگر من را، برای ایستادگی، یاری نمیکنند...آیا میشود بعد از فهماندن درماندگی اش، آنرا از اون پس گرفت و اندکی امیدواری به او تزریق اگر نمیشود، پس چگونه همگی در منجلاب درماندگی و ناگریزی دست و پا گذر از دیدن روی ماهِ تو، برای من سخت بود، ولی چرا نمیخواهم باور کنم، که زندگی یک تکه ی کنده شده از یک ناامیدی بزرگ است؟دلم میخواهد بی انکه کسی من را ببیند، گوشه ای بنشینم، به آدم ها، به شیوه ی آشفتگی شان، و نحوه ی خندیدنشان، و به عاشقی کردنشان تا ساعت ها نگاه کنمخیرهخیرهو فکر کنم، که چه قدر میتوانیم در جسم های متفاوت، روح های یکسانی داشته باشیم و دور باشیم از همو چه قدر دیر میگذرد ثانیه ها، برای کسی که دیگر از تتمه ی زندگی، هیچ چیز نمیخواهد.mahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Mon, 20 Jan 2020 23:07:01 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/بخون-من-برای-تو-مینویسم-g10ldqxzbxv9به گمانم دیگر هیچ کس به ناگریزی ما ایمان نمی آوردما همه درمانده ایمو دیگر هیچ چیز و هیچ کس در واپسین لحظات عمرمان نمیگریدناامیدی لحظه ی بیداد ماستو نقطه عطفی بر زندگی ای مملو از لحظه های بلاتکلیفناامیدی را چه کسی نامید؟ برای نخستین بار؟چه کسی آنرا حس کرد؟ اصلا ناامیدی را چرا نمیتوان بلعید و از روی زمین نیست و نابود کرد؟مثل طناب محکمی که گردن آدمی را هر لحظه بیشتر می فشارد، اینگونه پابرجا و آزار دهنده استناامیدی را نمیتوان انکار کردنمیتوان پنهان نمودآنرا باید روی طاقچه ای گذاشت، و از دور، یا از فاصله نزدیک به نظاره نشستزندگی یک تکه ی کوچک از یک ناامیدیِ عظیم استو ما، ناگریز از پذیرای آنو ناچاریم به تقبل آن تکه ی کوچک، از یک ناامیدیِ عظیممن را برای لحظه های شاد آفریده اندولی میبینم که طنابی به بلندای اسمان، گردنم را میفشارد، که از جنس ناامیدی مطلق استو استعانت از انچیزی که هست، غیرممکن.و گریز از بلاتکلیفی ها آنچنان غیر قابل انجام است، که صبر آدمی را از وجودش میمکد و تمام میکندمن، یک انسان کاملا معمولی، ناگریز به پذیرای ناامیدی امو سایه ها، من را نگاه میکنندو جویای پرسشی بی جواب هستند"چرا اینجایی؟" "چرا میتوانی چشمهای نداشته ی مارا نظاره باشی؟:"روایتی از روزمرگی ها"mahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Sat, 18 Jan 2020 21:34:38 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/حالتِ-نه-من-gtzzppk5vhtqیه حالت خاصی هس، که آدم وایمیسه یه گوشه، فقَ آدما رو نگا میکنهمن به این حالت میگم "نه من" یعنی دیه اون لحظه به چیزی که مربوط به توعه فِک نمیکنی، سعی میکنی بری تو مغز شلوغ پلوغ آدمای اطرافتاز چِشاشون بخونی چی میگن، چی میخوان، یا به چی فکر میکنناین حالت "نه من" روزی سه چهار بار نیازه بودنشمیدونی واسه چی؟؟چون بهم یادآوری میکنه که "هِی بچه جان، ادمای دیگه ای هم هَسَن، که مثه تو فِک نمیکنن، مسیر تورو انتخاب نمیکنن، ولی وجود دارن، و همین "وجود داشتنه" یه جور خفنی به دل میشینه.".ممنون که روزمرگی هام رو خوندید مخلصم،مهساmahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Wed, 15 Jan 2020 13:16:06 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/حرف-از-هیاهوی-این-روزها-یا-سکوت-ivp5e4klrjybمن یک شهروند معمولی محسوب میشمبا دغدغه های معمولی، روابط معمولی، اهداف معمولی و در نهایت دیدگاه معمولی...اما مهمترین عامل آشوب ذهنی این روزهای من اینه که آیا واقعا لازمه حرفی بزنم درباره ی این هیاهو و اتفاقات اخیر؟، آیا سکوت میتونه بار این میزان از تنش و عدم وجود ثبات رو متحمل بشه؟گاهی فکر میکنم ما، در عجیب ترین برهه از تاریخ این سرزمین گیر کردیم. ایران آینده ی دوری داره(مثل گذشته ی وسیعی که داشته) و این اجتناب ناپذیره، اما آیا تحمل آدمی هم میتونه تا این حد پا بر جا بمونه؟؟آیا تاریخ، تحمل به خاطر سپردن این میزان از تاریکی رو داره؟!(معذورم از بیان روزمرگی های پرتلاطمم و ممنونم از اینکه وقت می گذارید و نوشته های من رو میخونید، قربون روی ماهتون)مخلصم،مهسارهبرmahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Mon, 06 Jan 2020 23:29:27 +0330https://virgool.ir/@mahsa4/درباره-ی-من-o3dfmz2s0w8nسلامعرضم به حضورتون که من مهسا رهبر هستم دانشجو و علاقه مند به نویسندگی و به ابراز احساسات و عقایدم با قلم در چارچوب ادبیات و به قولی پیچ و خم های تشبیه ها و استعاره ها.نوشتن بخش وسیعی از زندگی من رو شامل میشه، از کوچک ترین اتفاق ها و بزرگ ترین لحظات زندگی ام رو مینویسم و کمی(البته کمی) اون رو با فلسفه و ادب مخلوط میکنم.خیلی مخلصم از اینکه وقت میذارید و مطالب من رو میخونید. آیدی اینستاگرام من: _mahsa4@ mahsa.rahbar44mahsa.rahbar44Tue, 31 Dec 2019 21:33:53 +0330