https://virgool.ir/feed/@mahi_83dvrfa2026-11-12 00:23:39https://files.virgool.ir/upload/users/3816528/avatar/v3AXNh.jpghttps://virgool.ir/@mahi_83dvrhttps://virgool.ir/@mahi_83dvr/فرشته-مرگ-ukii4jjngokgپیکرِ بزرگِ چهاربالت بوی مرگ می‌دهد٬مرگ٬ هم آغوشِ پیکرت است؛خطِ اشک ها٬ مماس با صورتِ خاکستری٬خاکستری از جنسِ صورت.به شکلِ تصادفی٬ عجیب هستی و به شکلِ عجیبی تصادفی.زلفِ سرکشِ دیروز ٬گیسوانِ منتظر به فرمان مرگِ امروز.دیروزی که به مسلخ کشید٬آرزوهای روشنِ فردا را.مردمک پر برق دیروز به عصر منجمد در بی برقی امروز شبیخون می زند٬پاهایش در قعر زمین هفتم و عرش بر شانه اش٬ اما دیگر صور اسرافیل هم زنده ات نمی کند٬ حتی قرن ها بعد اینکه خاک شدی هم این خشم همچنان در پیکر بی جانت به زیستن خویش ادامه خواهد داد.لوح محفوظ ات در حال فرو ریختن است؛دیگر هیچ فرشته ای مقرب نیست؛دیگر نوبت انتقام آنهاست؛وقتش رسیده دستشان را به خون شیاطین آلوده کنند٬ یک جسد هم کافی نیست؛هر فلکی مردمکی٬ هر مردمکی را فلکی اما اکنون نه مردمکی میبینم ونه فلکی؛موعد انتقامشان سال هاست فرا رسیده؛اندیشه ای به آنها نیز دروغ گفته بود٬قرار بود زندگی چیزی‌فراتر از فقط دوام آوردن باشد٬قرار بود زمان٬زخمهایشان را درمان کند٬حضور معبودشان غالب شود بر عزلت٬قرار نبود کسی به شدتِ حقیقت به پیکرشان بکوبد٬قرار نبود غم آنها را به قعر گورستان ببرد٬قرار نبود وقتی کسی را جشن میگیرند٬مزارشان شود٬قرار بود آنکه جشنش میگیرند٬غم نهفته در صدایشان را ببوسد نه که حنجرشان را زخمی کند٬اینبار خطاب به ایوان کارامازوف مینویسم: که این قلم من است که دارد به ریشمان میخندد.انگشتم وسط بحبحه نوشتن به خواب میرودو میدانم از خواب که برخیزد از جنگ برگشته.جنگی که نمیدانم در کدام سمت آن ایستاده ام.ماهیماهیSat, 22 Feb 2025 21:07:21 +0330https://virgool.ir/@mahi_83dvr/تو-هرگز-از-من-نرفتی-qrrqrrcqlqulاخرین پرنده را هم رها کردم اما این قفس همچنان خالی نمیشود؛آنقدر نیامدی که قفس هم از "نبودنت" پر شد٬خوی بی گناه بَره جوابگو نیست اگر قرار است دوباره تو را به گرگ ها ببازم؛تو زخم هم باشی زیباترین زخمم خواهی بود؛همان که مرهمش نمیگذارم که مبادا از خاطرم کمرنگ شود.سارق رویای کتابم هم شوی همچنان شخصیت مورد علاقه داستانم خواهی بود٬تیزی هم شوی به تعبیر کهن در دسته ات اقامت خواهم گزید ؛باقی عمرم شوی٬ صدقه سرت عمر رفته ام.اخرهم نگفتی چه کسی این گونه بی ذوق حیف و میلت کرده که چراغ را غنیمت میشماری وقتی خورشید در تیم تو بازی میکند!چه کسی این گونه بی ذوق اسرافت کرده که گمان میکنی در انتهای کتابی که نقش اولش را داشتی و خودت مقدمه اش را با استخوان هایت نوشتی حضور نداری!تو هرگز برگه "باخت" من نبودی از همان اول بوی "برد" میدادی.گرچه دیگر شوقی برای بوسیدن رویایت ندارم٬سالیان پیش چیزی را به رسم یادگار بی اجازه از من ربودی و سالیان بعد هیچ کس از هیچ ملتی نتوانست آن را ب من برگرداند؛ در آتش جستوجویت کردم ٬در دریا جستجویت کردم٬لیکن "نبودنت" فراتر از یک فعل است.نمیدانم شاید اکنون ک در قعر اتشم زمان درستی برای اینکه اخطارم دهی از شعله دوری کنم نیست٬حال که در حال غرق شدنم زمان آن نیست ک به اعضای در هم تنیده ام شنا کردن یاد دهی٬اکنون ک با دستان خودم بدن بی جان امید را به خاک سپردم وقت خوبی برای رویاباقی و تسکین درد نیست٬حال ک باران با این حوالی قهر کرده دیگر ب کارش نمیاید ک خاک قدرش را بداند;اکنون ک دیگر با همه چیز خداحافظی کردم هیچ سلامی مرا از مسیر رفته بازنخواهد گرداند.ماهیماهیTue, 04 Feb 2025 11:34:19 +0330