<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مائده</title><link>https://virgool.ir/feed/@mahi0013a</link><description>من خود بلای خویشم؛ از خود کجا گریزم...؟</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:09:10</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/110377/avatar/rr056T.png</url><title>مائده</title><link>https://virgool.ir/@mahi0013a</link></image><item><title>مائده از خودش متنفره...</title><link>https://virgool.ir/@mahi0013a/مائده-از-خودش-متنفره-ytjofixgvxfm</link><description>خسته و بی حال از این حال غمگین به لپ تاپ پناه آوردم. توی آهنگای موجود که اکثرا مربوط به زمان عروسی خواهر و دلخوش کنک بودن چرخیدم (اما هیچکدوم دلم رو خوش نکرد!) به اینترنت رسیدم و بعد از چند تا پاپ و دیسلاو مزخرف، رسیدم به هوای صدای شجریان... هوای گریه...هوای گریه داشتم اما مثل همیشه گریم نمیگرفت! چرا؟ چه میدونم، از خودم متنفرم... حالا اگه توی جمع بودم بی دلیل هم گریه میکردم ها! اصلا مکانیزم بدن من آشغاله!نمیدونم چرا دارم اینجا مینویسم؟ اصلا چی میخوام از خودم؟ کاش همین امشب میمردم و این زندگی مزخرف تموم میشد... دیگه بچه هم نیستم که اثرات هورمونا باشه، چرا انقدر باید اذیت شم؟ چرا همیشه دارم اشتباه میکنم؟ چطور تونستم؟ اه، لعنت به من...مائده از خودش متنفره؛ از همه چیز خودش متنفره.</description><category>مائده</category><author>مائده</author><pubDate>Thu, 13 Feb 2020 00:43:27 +0330</pubDate></item></channel></rss>