https://virgool.ir/feed/@mahgolz80ذهن نوشته های یک جوان ?‍♀️fa2026-11-11 14:58:45https://files.virgool.ir/upload/users/43816/avatar/TlWEnq.pnghttps://virgool.ir/@mahgolz80https://virgool.ir/@mahgolz80/ذوق-بی-ذوق-psgnhx9xtvgtهمیشه یه چیزی برام سوال بود که چرا هر چیزی اون موقع که ذوقشو داریم به ما نمیرسه؟چرا دیر میرسه، چرا همیشه دیر میشه، اصلا چرا باید دیر بشه! یه وقتایی دیر شدن دیگه معنا نداره ، یه وقتایی نیازه که برگردی ، اما برگشتن معنا نداره ، یه وقتایی نیاز که تغییر کنی ، اما تغییر کردن معنا نداره ! شاید بگین ینی چی‌معنا نداره ؟ معنا نداره ینی اینکه نه جایی تو قلبمون داره، نه توی زندگیمون . وقتی چیزی از قلب بره وقتی چیزی از زندگی بره بی معنی میشه ....بی معنی شدن دست ما نیس البته که چی‌دست ما هست! می فهمیم همه که خیلی چیزا از دست ما خارجه نه اینکه نتونیم کاری بکنیم نه ولی انگار که مبنا بر اینه که اون اتفاق نیوفته ... شنیدین میگن زمان همه چیز و حل می کنه از نظر من زمان فقط می تونه تو رو عادت بده به نبودنا به رفتنا به خستگیا ،اشرف مخلوقاتم که اساسش عادته، به همه چی عادت می کنه ولی قلبش دردا رو حک می کنه جذب می کنه حل میکنه....شاید زمان بگیره اما عادت می کنه و می دونین چی میشه دقیقا زمانی که دوست داره همه دنیا براش یه تیکه دستمال مچاله شده بشه تو دستش اون موقع که دوست داره همه چی براش هیچی بشه ، همون لحظه چیزی که ذوقشو داشته پیداش میشه همون لحظه می فهمه که چقدر زندگی بازی داشت یه بازی که زمان حتی نتونست بازنده و برندشو نشون بده یه بازی که نتونست نشون بده که کی از دست داده و کی به دست آورده ! بی ذوق میشه ، بی انگیزه میشه ، ولی می دونین نهایتش چی میشه ؟ می فهمه که دستمال مچال شده توی دستش برای اشکایی که داره میریزه... دنیا براش مچاله نشد هیچ... لبخندم جای درداشو گرفت ‌....این بازی تلخ هست درست ، سختی داره بازم درست ، اما چیزی که مهمه اینه که همه ما یه روزی یه جایی یه ساعتی از ته دلمون به این خاطره ها می خندیم و باهاشون اشک‌می ریزیم یه روزی فقط خاطرست که می مونه شاید یه خاطره که شاید واضح باشه شاید محو و شاید...Mahgol zareianMahgol zareianTue, 08 Sep 2020 22:52:11 +0430https://virgool.ir/@mahgolz80/افق-سرخ-mdsrgaoieoaxپلک هایم سنگین است .مژگانم را بر هم می زنم و به روزنه نور که از پنجره به چشمانم می تابد خیره می شوم .غم سنگین را در وجودم حس می کنم .از جایم بلند میشوم ، قدم هایم هم سنگین تر هستند ،نزدیک‌پنجره شده و فقط ابر ها را تماشا می کنم، با آدم حرف می زنند ،می خواهند ببارند اما بغض ابر از بین رفتنی نیست .همه غم زده بودند و نوحه ی ماتم می خوانند و ساز غم می‌نواختند. آسمان و زمین سیاه پوش شده بودند. در هر خیابان و کوچه ای رایحه اسپند شنیده می شد .کوچک و بزرگ و پیر و جوان با عشق مسیر را طی می کردند و دست به دامان حق و حق دار می شدند فقط عشق او حال و اوضاع رو بهم ریخته بود. بالاخره تسع و عشر هم رسید، تاسوعا و عاشورا نماد ایستادگی بر عقاید تا پای از دست دادن سر ، نماد شجاعت و دلاوری و تکیه بر تکیه گاه خلق و هزاران سخن که با لحظه ای تامل می شود به آن ها پی برد. عزادارانتان سخت در تکاپواند نور مهتاب از بین طوق های بلند و سله و نخل عبور می کند و بر سر زنجیر زنان می تابد ، عده ای نظرتان می کنند و عده ای سینه زن و گریه کنان گام هایشان را محکم تر بر می دارند، به پرچم های برافراشته شده نگاه می کنم حتی اسمتان هم جان می بخشد به این تن های خسته ، می دانم که به چشم های سرخ و پر آب و قلب های هزار تکه نگاه می کنید و دست های خالی را سفت می فشارید. چگونه کلمات را کنار هم بگذارم تا بتوانم شما و خاندانتان را توصیف نمایم .حسین جلوه حق و استقامت ابوالفضل نماد ایثار و از خودگذشتگی و اهل بیتشان جلوه صبر و توکل کنندگان بر درگاه حق .این روز ها همه گریان و نالان و حیران تو هستن .ابن روز ها کوچه ها و خانه ها و روضه ها همه درگیر تو هستن .این روز ها دست ها و چشم ها و لبها همه جویای تو هستن .حسین جان این دست های خالی را رها نکن که این روزها و شب ها بس نیازمندتیم ...و بس نیازمند شفاعت کننده ای هستیم که در درگاه حق تعالی شفاعتمان کند دیدنت را از خودت خواهانم، پدر همه یتیمان، نور چشم خدا و امید همه بنده ها .Mahgol zareianMahgol zareianFri, 13 Sep 2019 01:11:11 +0430https://virgool.ir/@mahgolz80/زندگی-یا-زنده-بودن-iftn5khugqqqآدم ها زندگی را زندگی نمی کنند . آدمها فقط سرگرم روزمرگی های زندگی می شوند، سرگرم وسایل و لوازم و کارهایی می شوند که فقط آنی میایند و می روند، آدمها از ته دل عاشق نمی شوند، از ته دل در پارک قدم نمی زنند، از ته دل خرید نمی روند و لذت نمی برند حتی عمق چشم هایشان ذوقی دیده نمی شود!شادی هایشان پوشالیه حتی خنده هایشان چاشنی تلخ داره از جنس خدا نیست، از جنس واقعیت نیست ،گاهی وقتا وقتی که قدم می زنم حس می کنم هیچی حس نمی کنم اصلا نیستم ! همش پایان می بینم همش میگم باشه آخرش؟ آخرش چی واقعا ؟؟ کی غیر از خدا می مونه برام ؟ زندگی رو باید زندگی کرد، از عمق وجود، از اعماق دل، باید با خدا همراه شد تا زندگی رو فهمید :)شما زندگی رو زندگی می کنین یا به قول خودمون فقط زنده این ؟و سوال دومم اینه که کی رابطه عاشقانه با خدا داره از تحربه هاش برامون بگه حالمون بهتر شه ?این عکس تناژ رنگش آبیه و قبول دارم که یه حسه ترسی به ادم منتقل می کنه اما همه در جریانیم که ترس می تونه مقدمه خیلی چیزا باشه تو زندگی...Mahgol zareianMahgol zareianTue, 02 Jul 2019 22:40:16 +0430https://virgool.ir/@mahgolz80/سفر-دیده-به-دل-wqrhmvmfoijhدخترک دلش دیگر مانند سکوت شب نبود گویا کسی یاچیزی سکوتش را شکسته بود اصلا دیگر لبخند هم نمی زد اگر هم می زد تلخیش از قهوه ی پسرک جوان تنها در کافه هم تلخ تر بود آن سکوت شب کجا بود! آن خلوت تبدیل به غوغایی شده بود که آرام و قرار نداشت نفس نفس زنان کل راه را دوید مگر می شود درک نشوی؟ مگر می شود انسان ها تا این حد نفهمنت؟!گویا شده بود. دستش را با دیواری تکیه داد و نفس عمیقی کشید چشمانش زیر نور چراغ می‌درخشید گویا سر تاپایش را سوزن می زدند، امیال درونیش طغیان کرده بود و در آن میان قلب طوفان دیده اش لحظه ای آرام و قرار نداشت. در خودش پیچید اما تاثیر نداشت .حرفای بی منطق و ریشه اطرافیانش بد جور او را می خورد! این دیگر چه حسی بود ؟ حس بعد از حرف های بی فکر یا شب های بی خیر ! آب دهانش را قورت داد اما قلبش از تپش دست بر نمیداشت نفسش به شماره افتاده بود انگار راه گلویش را سد بسته بودند و دلش را جنگل وار به آتش می کشیدند همان جا کنار دیوار در کوچه بن بست و خلوت نشست تلاش هایش بی فایده بود مقاومت برای چه؟ اصلا برای که؟ سد بر سر گلویش را شکست و دستانش را بر روی سرش گذاشت و خیره به زمین بود که از دریچه ی چشمانش قطره ی گوهر شکل سرازیر شدند و از بادام های خمارش اشک تراوش می کرد و یکی پس از دیگری بر روی گونه اش جاری میشد، بستن سد برای او صد مرتبه خطرناک تر از شکستنش بود.گاهی اوقات باید با بعضی سخن ها گریست نه به خاطره خود بلکه بخاطره خدا که چه می کند با این انسان های نابجا ! شاید راه دل به دیده ی دخترک جوان کوتاه بود اما به ازای هر مسیر دخترک یک بار ویرانه شد و به ازای هر ویرانگی یک بار ساخته ! ساختگی از جنس قدرت از جنس شکستن از جنس بودن های نا پیدا و رفتن های بدون دلیل . Mahgol zareianMahgol zareianWed, 01 May 2019 22:20:48 +0430