<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مهدی قلاوند</title><link>https://virgool.ir/feed/@mahdyghalavand</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:59:43</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/859973/avatar/nk3XSW.jpeg</url><title>مهدی قلاوند</title><link>https://virgool.ir/@mahdyghalavand</link></image><item><title>عشق قوی ترین مخدر</title><link>https://virgool.ir/@mahdyghalavand/عشق-قوی-ترین-مخدر-zrerh53gqnd2</link><description>شاید مطلبی که میخوام بنویسم یکم عجیب باشه ولی مدتی بود داشتم درباره انواع مستی فکر میکردم و متوجه شدم همه ما به طریقی در حال مست کردن هستیم البته خواهش میکنم عصبی نشید شاید منظورم رو این کلمه درست نمی رسونهمنظور من از مستی این هست که زمانیکه داشتم به افراد موعتاد فکر میکردم حس کردم وقتی مشکلات درونی یا بیرونی زیاد میشه آدمها پناه به مخدر هایی میبرن که این درد های طولانی مدت غیر قابل تحمل رو فراموش کننمثلا درد تنهایی یا درد دوست داشتنی نبودن یا انواع مختلفش مثل از دست دادن عزیزی و عشق ناکام و.....ولی این نوع فراموشی وبی خیالی فقط تو سطح مخدر ها نیست مثلا یک اتفاق بد افتاده تو خانواده حال همه گرفتس اون وسط من یکهو میگم ول کنید بابا الان میرم یک فیلم دانلود میکنم بشینیم ببینم.اگر خوب نگاه کنید من به خانواده پیشنهاد فرار از فکر به این مصیبت یا بدبختی رو دادم و بهشون در واقع میگم یکم بریم تو بیخیالی بعدش میشینیم ببینم این بدختی رو چه کنیم. البته این نوع مستی در بسیاری ازموارد عالیه ولی وقتی ازحد بگذره خودش مخرب میشهمثلال یک نفر زمانی که میزنه تو حالت بی خیالی میشینه انقدر فیلم میبینه که کل تایم روزش و ماه وسالش از دست بره درسته مثل مستی با مخدر نیست ولی این هم یک نوع مستی برای فرار از درد هاست وفرد به مست کردن با فیلم عادت کردهیا یک فرد دیگه مشکلات خانوادگی داره و درد این مشکلات براش غیر قابل تحمله و سعی میکنه بهش فکر نکنه پس میره سر کار و روزی 16 ساعت کار میکنه که اصلا جون فکر کردن به این مشکلات رو نداشته باشه و کل زندگیش رو اینجوری تمام میکنهیا خانم خونه که مغزش برای فرار از زندگی شکست خوردش هر روز صبح بی خود وبی جهت ساعت ها صرف شستن ملافه ها و وسایل تمیز خونه میکنه وبعد هم میگه لازمه چون حتی درد کارهای حوصله سر بر خونه بهتر از درد فکر کردن به این زندگی نابود شدس پس مغز آدما بدونه اینکه بدونن پناه میبره به این نوع مست کردن ها یا فراموش کردناز نظرمن همه اینها مستی هست مستی هایی برای فرار از زندگی ک برامون درد ناک شده و حتی از فکر کردن بهش و حل کردنش می ترسیم درنهایت هم شاید کمتر مثل مخدرها نمایون باشه ولی زندگیمون طوری به پایان میرسه انگار توی ی خواب بودیم و میگیم من اصلا زندگی نکردموقتی داشتم به انواع مستی ها فکر می کردم دیدم عشق دنیایی چ مستی عجیبی هستبی خود نیست همه دنیا دمبال عشق هستن این عشق عزیز چنان مارو با خودش میبره تو حال خودش که از همه چیز رها میشیم و ازهمه جالب تر اینه ک مستی عشق گاهی پیشرفتم میاره یعنی انقدرطرف جون میکن به دختر دلخواهش برسه یکهو میبینی سواد نداشته رفته دکتری گرفتهولی اگر تمام مستی ها وقتی ازحد خارج بشن علتی میشن برای از دست دادن فرصت های مهم تر زندگی خود عشق این دنیا هم همین طوره اگر تمام ذهنت تمام عمر درگیر همین عشق بشه میتونه مارو از فرصت های واقعی ک داشتیم تا واقعا شکوفا بشیم و بهترین نسخه خودمون بشیم دور کنهخب بارها دیدیم کسی که عاشق دختر یا پسری شده و بهش نرسیده و یک گوشه گیر تنها شده نه سر کار میره نه درس میخونه نه با کسی دوست میشه و الان هم در سنین پیری منتظر مرگ نشسته اگر منصفانه نگاه کنیم اندازه اعتیاد به هروعین طرفو نابود کردهاز نظر من عشق این دنیا هم یک مرحله از زندگیه اگر بود خیلی خوبه و اگر هم نبود نباید باعث توقف ما بشه چون به نظر من رسالت انسان در این دنیا این نیست که عاشق جنس مخالف بشه تا استعداد هاش شکوفا بشه و پیام بیاد هم اکنون به بهشت واردشوو اینکه اگر عاشق کسی بودید وشکست خوردید و حس بسیار بدی بعد از چند سال دارید نظر من اینه ازدیگران کمک بگیرید پیش مشاور برید و حتی دارو بخورید بدونید که اگر نتونید از مستی عشق خلاص بشید مثل یک موعتاد هروئینی زندگیتون و بهترین فرصت های زندگیتون نابود میشهموچکر که خوندید : )</description><category>مهدی قلاوند</category><author>مهدی قلاوند</author><pubDate>Sat, 08 May 2021 14:28:37 +0430</pubDate></item><item><title>دروغ سنج عشق</title><link>https://virgool.ir/@mahdyghalavand/دروغ-سنج-عشق-oenweqbqqfe2</link><description>یکی از مطا لبی که شاید چند سالی ذهنمو درگیر کرده اینه که همه ازعشق صحبت میکنن ولی عشق حقیقی چیه اصلا ابزاری وجود داره یا روشی ک بفهمیم عشقمون حقیقیه یا نهمنظورم اینه وقتی با یک بچه صحبت می کنم عاشق عروسکشهوقتی با یک نوجوان صحبت می کنم عاشق یک فوتبالیستهو وقتی هم با یک دانشجو صحبت میکنی عاشق فلان پسر یا دختره توی دانشگاهو....در زمان خودش چنان درگیر این موضوع هستیم که تمام عشق رو همون چیز می بینبمولی زمان میگذره و اکثرمون به  به عشق هایی که داشتیم می خندیمحس کردم انگار عشق حاصل ناآگاهی و مجهول بودن اون چیز برای ماست مثل کودکی که با رشد کردن وافزایش آگاهی میفهمه عروسک فقط یک پلاستیکه یا نوجوانی که میفهمه اون فوتبالیست هم یک آدم معمولی مثل همه است ولی اگر اینطوره واقعا عشق وجود نداره؟ و همه افراد به خاطر نا آگاهی عاشق هستن؟ اصلا معیاری برای این هست که هر زمان عاشق شدیم بفهمیم که واقعا عاشق شدیم یا همش یک بازیه که چند سال بعد هم میخواییم بهش بخندیم.به این  موضوع فکر می کردم که یاد یک مسعله ای افتادم وقتی از دوستم درباره عشق می پرسیدم و می گفتم چرا دوست داری عاشقت باشن و عاشق چیت باشن معمولا میگفت دوست دارم منو به خاطر خودم دوست داشته باشن میگفتم یعنی چی؟ یعنی به خاطر چی دوست داشته باشن؟ میگفت همین خودم دیگه هرچی ک هستم میگفتم یعنی اخلاقت ؟ میگفت نه من هم ادامه میدادم پس چی ؟ چهره ؟ قد ؟ ظاهر؟ اونا هم میگفتن نه اینا نهمنم با خودم میگفتم خب پس به خاطر چی اخه و گیچ تر می شدمیک روز اتفاقی درباره عشق حقیقی فکر می کردم که به مسعله عجیبی رسیدم به این که من هرچی که هستم باید متفاوت با این جسم خودم باشم یعنی اگر این جسم دنیایی خودم هم بمیره باز هم وجود دارم و  روحی دارم و حس کردم تمام خواست من اینه که کسی وجود اصلی منو دوست داشته باشه ولی چطور ممکنه وقتی حتی خود من نمی دونستم درون این جسم چیه من که نزدیک ترین فرد به خودم بودم حتی تصوری هم نداشتم روحم چ شکلیه دیگ چطور ممکن بود ک دیگران اینو بفهمن و تازه بر اساس حقیقتم که روحم بود دوستم داشته باشن راستشو بخوایید من فکر میکنم ما همه دمبال اتفاقی هستیم که در خلقتمون رخ داده یعنی وقتی آفریده شدیم خالق همه ما رو حقیقتی که بودیم می دیده و دقیقا بدونه اینکه هیچ کاری کنیم دوست می داشتهاونجا یک تلنگر واقعی بهم خورد که انگار دوست داشتن حقیقی در این دنیا آنچان هم وجود نداره چون ما هیچ وقت نمی تونیم روح همو ببینیم شاید من خیلی زشت و بداخلاق باشم که همش به خاطر یک کالبده و جسمی که درونش هستم یک کالبدیه که ظاهر خیلی زیبایی نداره وبا یک مغز عصبی متولد شده و تازه با کلی مبارزه شده یک آدم غر غرو عصبی ولی درون این کالبد ممکنه یک روح بسیار زیبا باشه که هیچ کس نمیتونه ببینه حتی خودماینها چ ربطی به دروغ سنج عشق داره ؟ واینکه چطور میشه فهمید عشق کسی به ما واقعیه یا حتی عشق خودمون به کسی واقعیه؟ولی اتفاقا موضوع همینه اگر کسی رو دوست داشتید و ارتباطتون کمی فراتر از این دنیا رفت منظورم جسم و کالبدتونه می تونید حدس بزنید که عشقتون واقعیه یا عشق اون به شما واقعیههر زمان حس عشق کردید به این توجه کنید چیزی از معشوق متوجه میشید؟ چیزی مثل حس ششم یا برعکس اون ازشما چیزی متوجه میشه؟میدونید منظورم از متوجه شن این نیست که برید دمبالش چیزی بفهمید یعنی بدون اینکه حتی کلمه ای رد وبدل بشه یا چت کردنی یا اس بازی یا مکالمه ای یا دیدن صورتش یا هرچیزی که مربوط به این دنیاس بتونید نگرانی و خوشحالی و حالت هاشو با حس ششم متوجه بشید یا خواب ببنید چون از نظر من این سطح از اطلاعات دیگه از جسم خارج میشه وبه روح مربوطهمثلا یکهو دلتون شور بزنه و بعد اگر فرداش کسی رو که دوست دارید ببنید بگه اره دیروز ساعت فلان یک اتفاق بد افتاد برام وشما یکهو شکه شید که عه دیروز همون ساعت بی دلیل دلم شور ضد و یا یکهو دلتون حواشو بکنه و زنگ بزنید بهش و اونم گوشی رو برداره بگه اره خیلی دلم تنگ شده بود یا بعضی وقتا توی خواب ببندیش و از احوالاتش بدون هیچ تماسی مطلع بشید شاید این حال رو زیاد در مادرها دیده باشیم بارها یکهو دلشون شور بچشون رو میزنه وبعدش مشخص میشه که بله فاجعه رخ داده و بچه خورده زمین اوخی شدهاتفاقی که اینجا میوفته ارتباط شما از جسم خارج شده و روح هاتون شاید دارن همو درک میکنن البته نه اینکه واقعا همو درک کنن بلکه متوجه هم شدناز نظرمن هرچقدرم حس می کنید عاشق کسی هستید ولی به طریقی که گفتم نمی تونید از حالاتش مطلع بشید این عشق حقیقی نیست و برعکس حتی اگر از کسی حس تنفر می کنید ولی از حالاتش بدونه هیچ تماس فیزکی دیدار تلفنی وهرچی درخواب و رویا یا حس ششم مطلع میشید بدونید دوستش دارید حداقل روحتون دوستش دارهزمانی که اینو می گفتم خواهرم یک چیز عجیب بهم گفت که دوست دارم بنویسم گفت پس شاید بعضی وقتا آدمهایی که خیلی هم و دوست دارن ولی نمی تونن کنار هم زندگی کنن و مدام همو آزار میدن علتش اینه که روح هاشون به هم علاقه داره ولی با دو جسم متضاد وارد این دنیا شدنشاید ، منم نمی دونم خدا داند و بس</description><category>مهدی قلاوند</category><author>مهدی قلاوند</author><pubDate>Sat, 01 May 2021 15:47:40 +0430</pubDate></item></channel></rss>