https://virgool.ir/feed/@mahduabediبزرگ تری اقیانوس جهان آرام است پس آرام باش تا بزرگ شویfa2026-11-11 20:53:18https://files.virgool.ir/upload/users/1625039/avatar/9jaaC9.jpghttps://virgool.ir/@mahduabedihttps://virgool.ir/@mahduabedi/شاخه-جدید-درخت-زندگی-rghklmkzvm0vشاخه ای جدید در درخت حیات خود که شاخه ای کوچک و نحیف هم البته شکننده ، به طوری که از کنار ساقه ای درشت و مستحکم که سالیانی است به آن بال و پر داده ام گشوده شده استشاخه قطور هم روزی نازک و شکننده بود اما آن را با خون دل رشد داده و مستحکم کردم و بنای شاخک های ریز و درشت زندگی ام را روی آن نهادم حال اما این شاخه شکل نهایی خود را یافته و فلسفه زندگی من را به دوش میکشدشاخه جدید اما حس عجیبی دارد مانند شاخک های دیگر نیست انگار میخواهد بزرگ و بزرگ تر شود و خود شاخک هایی بر دوش گیردصد البته که مانند شاخه قبلی ریاضت ها نیاز است نبرد با ترس های جدید نیاز است سختی ها و مشقت های جدید نیاز و خب البته که سردرد ها فشار ها و کما زدن ها و بگی نگی جا زدن های مکرر نیاز استچه خوب نه! سال ها بود که به دنبال چالشی جدید در زندگی خود برای حل کردن آن بودم مخصوصا در این ایام که تنهایی خود را بیشتر از قبل حس میکنم و نیازی به همدم هم دارم.از این ها که بگذریم ته دلم میدانم در آخر من پیروز هستم و مانند قبلی این شاخه را نیز استوار میکنم اما ترس از آن دارم که درخت زندگیم نتواند سنگینی هر دوی این شاخه هارا تاب و تحمل آورد و از وسط دوشقه شود یکی هم برایم زیاد بود اما دومی از اولی مورد نیاز تر است و نمیشود بیخیال آن بود ولی خب چه کنم که همین یکی هم برایم خسته کننده تر از آنی بود که تصور میکردمالبته من معتقدم میشود از دو راه بر این مشکل غلبه کردراه اول اینکه مانند قبل تنه مبارک را هم کشم و دندم نرم این یکی را نیز تحمل کنم یا راهی دیگر اینکه شاخه های خود را کمی خم کرده درختی بیابم و کمی از وزن سنگین خود را بر او تکیه دهم تا هم سنگینی من کمی ارام گیرد و هم باری از دوش او بردارم و هر دو این سنگینی را با یکدیگر تقسیم کنیم ، بدم هم نمیگویم درست است !اما کمی ترمز کنیم باز هم دو مسئله در میان است اول اینکه خب اگر بجای تقسیم این فشار من مجبور شدم فشار آن را هم تحمل کنم چه ،اوضاع از قبل هم بدتر میشود اگر در هم تنیدیم جدا شدن از هم کار بس دشواری است اما مسئله دوم برعکس این ماجراست اگر من متحمل فشار بر آن شوم چهریسک زیادی استبگذریم و به شاخک های خود بپردازیماین شاخه در هر حال بیرون خواهد زد میدانم برای همه همین بوده و برای من هم صدق میکند اما مراقبت درست از آن توجه ویژه من را میخواهد خیلی ویژه ،اگر کج رشد کند اگر اشتباه رشد کند اگر بدفرم رشد کند اگر اصلن به اندازه کافی رشد نکند تمام تقصیر از خودم است و خود تا آخر عمر باید تقاص آن را پس بدهم درخت زندگی من در دوران سختی است تمان این هارا خود میدانم اما دیگر حال ادامه دادن ندارم امیدوارم این نوشته در آینده مرا به خنده وادارد تا گریهLamassuLamassuTue, 21 Apr 2026 22:57:40 +0330https://virgool.ir/@mahduabedi/وقتی-ترس-ها-چهره-دارند-wg3oe2n7uxmsمبارزشروع همیشه برایم دشوار بوده چه در انجام کارها و چه در اول متن و دل نوشته هایم، افکاراتی که به کلام نمی آمدند اکنون به قلم می آیند.ترس ها، دل نگرانی ها و افکار، خود را روی کاغذ سفیدی در دفتر تکالیفم می یابند،موقعیت غریبی است زمانی حتی از افکار خود شرمسار بودم اما در این لحظه شجاعانه آن ها را روی برگه سفیدی می آورم . تضاد عجیبی است چرا که نوشتن درباره ترس ها آن را دوباره در اعماق تاریک درونم زنده و بیدار میکند.در سکوت خود غرق شده ام یاد دارم چندین سال پیش حاضر بودم هر کاری انجام دهم تا با شخصی فقط هم کلام شوم اما الان از تمام افراد به یک انداره تنفر دارم، ترجیحم چهارگوشه عزلتِ تاریک اتاقم است جایی که ترس ها در آن بزرگ تر و روشن تر جلوه می نمایند ولی این مهدی دیگر به آن اهمیت نمی دهد.شمشیر به دست به سوی آن ها می روم گاهی من پیروز و گاهی ترس هایم اما هر چه که هست ایستاده ام، تک و تنها در دشتی عظیم و سرد با شمشیری پولادین و تنی زخمین.به دنبال چه؟ خود نیز نمی دانم.افکار هجوم می آورند ، شمشیر خود را در هوا می چرخانم یکی ، دوتا، سه تا اما چهارمی ،پنجمی و ششمی را میخواهم چه کنم.زخم ها چرکین و متعفن ، پاها سست و دست ها کرخت و گرفته، روی دو زانو بر زمین می آیم افکار محاصره ام کردند و از چند جهت به من زخم میزنند اطراف را برانداز می کنم به دنبال کمک چشمی میگردانم ، و با چشمانی حیران و خسته به یاد می آورم که من در این وادی تنهام.یک شکست دیگر برای من.LamassuLamassuSat, 01 Nov 2025 22:10:53 +0330