https://virgool.ir/feed/@mahdismoآرزوهای بیکران در خُلق های تنگfa2026-11-12 13:51:35https://files.virgool.ir/upload/users/209135/avatar/lxrX7H.pnghttps://virgool.ir/@mahdismohttps://virgool.ir/@mahdismo/ما-جوان-بودیمفقط-همین-jedbei0p4nymروزي را كه با هدي توي ايستگاه اتوبوسِ نزديك به دانشگاهمان بستني هاي وا رفته و بد شكل ِمانده ته ِيخچال سوپر رضوي را تند تند گاز ميزديم از خاطرم نميرود.وا رفته و بدشكل بودند چون فصل بستني خيلي وقت بود كه تمام شده بود، اواسط دي بود و هوا تن ميلرزاند.اسم كار آن روزمان را نه ديوانگي و سبك سري ميگذارم نه بي خردي و كم عقليما جوان بوديم ،فقط همينجوان بوديم ،بي دغدغه ي بيماري و خانه نشيني و درد و سرماخوردگيبدون اضطراب و نگراني بابت پيامد ها و اتفاقات پيش رو . يادم است همان موقع خانم خوش ظاهري از باشگاه آنطرف خيابان بيرون آمده بود زيپ كاپشن چرم قرمز رنگ و نسبتاً كوتاهش را بالا كشيد و پاهاي لاغر و كشيده اش مسافت را به سمت ايستگاه اتوبوس ميدويدند ، با فاصله كنارم نشستشال ضخيم و كِرم رنگي را كه چند دور پيچيده بود دور دهان و گردنش كنار زد، حدس ميزدم كه بخواهد راجع به هوا اعتراض كند اما درست حدس نزده بودم،با بُهت پرسيد تو اين هوا بستني ميخورين؟ديوونه اي چيزي هستين؟عكس العمل هدي را فراموش كرده ام اما خودم فقط در جوابش خنديده بودمانگار كه جري تر شده باشد گفت : فردا كه سرما خوردين ميفهمين خندشورويش را از ما برگرداند و نگاهش را دوخت به سمتي كه آدم هاي منتظر اتوبوس نگاه ميكننداسم حرف هاي او را هم غر يا گير يا فضولي نمي گذارمميگذارم ميانساليكه آدم ديگر بي پروا و شوخ و شنگ نيستيعني نميتواند باشد.جهان در ازاي تك تك ثانيه هايي كه اجازه ي زندگي به ما ميدهد ما را به ميل خودش تربيت ميكندو هر قدر بيشتر عمر ميكنيم و سنمان بالاتر ميرود آدم هاي محتاط تري بارمان مي آوردمعناي خطر و خطرناك را در هر لحظه برايمان بِروز ميكنداز اجسام و اشيا به آدم ها از آدم ها به عقايدشانلحظاتي شكل ميگيرد كه دو جوان بيست ساله در سرماي منفي ٦ درجه بستني ميخورند و سه وجب آنطرف تر زن ٥٠ ساله اي به كار بي معني اشان پوزخند ميزند و آهسته زمزمه ميكند كه بايد منتظر عقوبت كارشان باشند .ميدانيد،بنظرم گذر زمان آدم هارا فراموش كار ميكند،فراموش ميكنند كه تجربه كردن ها اينطور تراششان داده.يا شايد هم تجربه نكردن ها.اما من لحظات تقابل تجربه ي بزرگسالي و سبك سري جواني را ميپرستم.اين لحظات بارز ترين نمود واژه ي زندگي هستندانگار كه پاسخ "زندگي"را با رسم شكل توضيح دهيد باشند.mahdis.moradian76dmahdis.moradian76dWed, 10 Jun 2020 10:55:48 +0430