<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هویج</title><link>https://virgool.ir/feed/@mahdis.Haveeg</link><description>همون ترد و نارنجی دیگه:))</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:24:38</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/618908/avatar/BBLRdF.jpeg</url><title>هویج</title><link>https://virgool.ir/@mahdis.Haveeg</link></image><item><title>من مرده ام.</title><link>https://virgool.ir/@mahdis.Haveeg/من-مرده-ام-s8ajjcwhz9zy</link><description>من در انفجار بیروت.من در کابل دست در دست هم کلاسی ام در کلاس درس.در غزه در خوابی عمیق و شاید در سوریه در حال بازی مرده ام.مادر و پدرم سراسیمه به دنبالم میگردند و یا شاید آن ها هم در کنارم درست وقتی که داشتیم میخندیدیم،مرده اند. نمیدانم چگونه و کجا مرده ام. اما می دانم که همیشه شاد بودم.در نی زار های عراق در بدبختی و فلاکت میخندیدم و بازی می کردم. در کوچه های ویران لبنان میدویدم و با صدای بلند میخندیدم. شاید در خیابان های بصره با خواهرم خاله بازی میکردم تا وقتی که چشمانم به این دنیا بسته شد و خیابان های شهرم از خون من پر شد و من چه میدانستم قدرت چیست؟ پول کجاست؟  فقط من مردم و هیچ کس مرا ندید. هیچ کس اشک خواهرم را که بر سر جنازه ام میگریست، ندید. هیچ کس خانه ی کوچک و پر مهرمان را که ویران شد، ندید اما خیالی نیست، من کودکی بیش نبودم.</description><category>هویج</category><author>هویج</author><pubDate>Wed, 12 May 2021 19:25:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>