https://virgool.ir/feed/@mahdi.msr4یک عدد مکعب روبیک، یک بهم ریختگیه زیباfa2026-11-12 14:47:05https://files.virgool.ir/upload/users/56513/avatar/VrQu2w.pnghttps://virgool.ir/@mahdi.msr4https://virgool.ir/@mahdi.msr4/داستان-دوم-چالش-سخت-bbszfvthagmoداستان کارحدود یک ماهی هستش که تویه یه شرکت جدید استخدام شدم، اینجا مدیرمون منو به عنوان مسئول و مدیر فنی مد نظر داره گرچه همکارام چنین دیدی ندارن و کاملا رفیقیم چه دختر چه پسر، هیچ دید مدیریتی و بالا به پایین و برعکسش بین منو اونا وجود نداره.تقریبا یک سالی هست که کتاب خوندن هام تو حوزه مدیریت و روانشناسی رفته و خب دانش خوبی هم از مطالعه هام بدست آوردم، راستشو بخواین فکر نمیکردم که مثال ها و چالش هایی که تویه کتاب هام گفته شده بود برام اتفاق بیفته و همش با خودم میگفتم که " بیخیال، تو ایران اینقدرا هم سفت و سخت نیستن" و تویه اولین سمت مدیریتی خودم با یکی از سخت ترین چالش های مدیریتی مواجه شدم. یعنی عذر کسی رو خواستن یه به روایتی تعدیل نیرو یا همون اخراج.البته من نمیگم که اخراج کردن کسی یکی از سخت ترین کارهاست، اینو جولی ژو که مدیر طراحی فیسبوک هستش داخل کتابش - به اسم: مدیران بزرگ به دنیا نمی‌‌آیند، ساخته می‌‌شوند - میگه؛ که البته فهمیدم که راست هم میگه و کار خیلی سختیه. فکرشو بکن که یکی از همکارات که تو سختی ها و شادی ها باهم بودین و چقدر باهم بگو بخند داشتین فردا یهو باید بهش بگی که " قرار نیست باهم همکاری کنیم، متاسفم". نه بخاطر اینکه نیرویه خوبی نباشه یا تواناییش کم باشه بلکه برعکس خیلی هم نیروی عالی هستش یا تقریبا باید بگم بودش ولی خب الان شرایط کروناست و تقریبا هم اواخر قرنطینه و به دلیل مشکل مالی شرکت میخواد تعدیل نیرو بکنه.تقریبا تویه این یک سال گذشته با اکثر چالش های مدیریتی مواجه شدم، انواع و اقسامشون ولی این یک ماهه اخیر فرق داشت و کمی بیشتر دقت میکردم و این چالش آخر واقعا رفته رو اعصابم.حقیقت ماجرا اینه که وقتی مسئول یه مجموعه یا تیمی میشی چه به عنوان مدیر و چه به عنوان رهبر، همیشه تنهایی. تفاوت های زیادی بین مدیر و رهبر هست و تقریبا میشه گفت 180 درجه فرق دارن ( البته گفتم تقریبا، دقیق بخوام بگم میشه 153 درجه) ولی یه نقطه مشترک هم که داشته باشن اون تنها بودنه. اینکه میگن رهبر با اعضای تیم جلو میره و همه پشت همن یه دروغه کلیشه ایه.تو چه رهبر باشی چه مدیر، همیشه باید از تویه سایه مراقب تیمت باشی در حالی که تیمت همون نوری هستش که سایه رو بوجود آورده.خلاصه که امیدوارم هیچکس با این چالش من مواجه نشه، چون واقعا امکانش نیست که همیشه همه رو راضی نگه داری و فردا هم یکی از همین داستاناییه که ممکنه رضایت یکی از دوستامو از دست بدم.mahdi msrmahdi msrSun, 17 May 2020 21:07:22 +0430https://virgool.ir/@mahdi.msr4/first-story-usvpm0onbsooچنین لب تابی آرزوستاولش تصمیم داشتم که یه وبسایت شخصی راه بندازم برای دل خودم، اونجا بنویسم. هروقت دلم گرفت، هروقت دلم خواست؛ آخه نوشتن لازمه چه مواقعی که خوشحالی، چه وقتایی که ناراحتی و دلت گرفته و چه مواقعی ک حوصلت سر رفته. من الان مورد سومم، یعنی حوصلم سر رفته؛ پس با نهایت صمیمیت میخوام بگم که این مطلب اصلا جنبه آموزشیه خاصی نداره، شاید تو کامنتا یه گپی زدیم اگه تا تهش بخونی.روز نمیدونم چندم قرنطینست، من به خونه موندن عادت دارم. ازونجایی که میتونم خودمو جزو دسته برنویس های به حساب بیارم پس قاعدتا یکسری اخلاق های برنامه نویسی هم دارم مثل: گوشه گیری و منزوی بودن. گرچه همیشگی نیست این اخلاق ولی خب هرموقع بخوام میتونم اینطوری باشم و کلا هیچی برام فرقی نکنه.تو این دوران تونستم زبان جدیدی یاد بگیرم، کتاب نخوندم متاسفانه ولی خب فیلم های خوب زیادی دیدم و چاق تر شدم. امیدوارم که شما هم چاق تر شده باشین. خیلی چاق.چند روزیه دارم فکر میکنم که یکسری از خانواده هایی که درآمدشون رو به خاطر قرنطینه از دست دادن چیکارمیکنن و متاسفانه به جوابی هم نرسیدم یا تقریبا جوابش هیچی بود. راه کمکی هم نمیدونم هست یا نه، اصلا سراغش هم نرفتم اما حداقل شما هم فکرکنید بهش گرچه بعید میدونم ازون دسته آدمایی باشیم که اینقدر پی گیر کمک باشیم و فکرمیکنم که اکثر افرادی که این مطلب رو میخونن اونقدر بی دغدغه یا (دغدقه) یا هیچکدوم هستن که تا اینجای مطلب اومدن. قصد بی احترامی ندارم ولی خب بیاید با حقیقت کنار بیایم، منم بی دغدغم یا (دغدقه) یا هیچکدوم که دارم مینویسم پس تفاوتی نداریم.و کلام آخر اینکه: الان که قرنطینه اید، احساس خوشبختی میکنید؟mahdi msrmahdi msrWed, 01 Apr 2020 01:23:00 +0430