https://virgool.ir/feed/@maedezamanian2fa2026-11-11 17:03:42https://files.virgool.ir/upload/users/235251/avatar/ZaZlS7.pnghttps://virgool.ir/@maedezamanian2https://virgool.ir/@maedezamanian2/سايه-kxralbdn4oemمرد پشت دیوار توی سایه نشسته بود ،تقریبا دیدن جسمی خمیده و در هم پیچیده در تاریکی شب زیر سایه ی دیوار ممکن نبود،حتی ماه هم آنشب پشت یکی از ابرها مشغول پنهان کاری بود.نشسته بود جایی که خودش هم قادر به دیدن خودش نبود،صداهایی می امد؛ از درون ،نه اطراف مرد.زیاد بودند انقدر که حتی یه کلمه از انها قابل تشخیص نبود،گنگ و مبهم.مرد تشنه بود،گرسنه هم.میترسید از سایه خارج شود،میترسید بتواند خودش را ان گونه که هست ببیند.صداها بیشتر شد،وز وز مگسی را می ماند که توی گوش یک سالمندِ علیل گیر افتاده و دست و پا میزند كه خودش را بیرون بکشد،اما لا به لایموهای بلند و سیاهِ گوشِ سالمند گرفتار شده و فقط صدا توليد ميكند،حتى انگشتى نيست كه او را نجات دهد،بيچاره مگس و بيچاره آن سالمند عليلكه توانايى دور كردن مگسى را ندارد.مرد مدام ميگفت:هيييس،هيييسدستانش را روى زانوانش گذاشت و از جايش بلند شد،ديوار تا پس كله اش ميرسيد،كله اى بى مو و پر از لك.نور مصنوعى تير برقِ كنار خيابان دستى كشيد بر روى كله ى تاسِ مرد.پايش را تكان داد و كفشِ بيخود و زه وار در رفته اش را گذاشت بيرون از سايه ،از نوك كفش كم كم براقى و نويى تجلى يافت.شلوارش هم كه سر زانو هايش انگار دوتا هندوانه گذاشته بودند و به بدن نحيفش زار ميزد، از پاچه تا بالا طورى مرتب شد كه فقط يك مردايتاليايى اصيل ميتواند در ان حد با وقار و جذاب شلوار بر تن كند.پيراهن فرسوده و اب رفته اش وقتى وارد نور شد و از سايه ها به در؛ تبديل به كتى درست اندازه ى تنش اش شد.همينطور بر كله ى بى مو و زشتش ،پشته اى موى سياه و خوش حالت نشست.افسانه ى سيندرلا؛ يكبار ديگر به وقوع پيوسته بود اين بار نه به وسيله ى پرى مهربان يا نيمه شب يا لنگه كفش جادويى.اينبار با بيرون امدن از پوستِ چرك و سياهِ درونىِ مرد كه به آن ميگفت سايه.سايه اى كه در ان ميتوانست هرقدر كه ميخواهد بد باشد،كثيف و منزجر كننده و رخوت انگيز باشد.ولى سايه اى محدود به ده قدم از طول و عرض.سايه اى بى رحم به اسم سكوت.#مائده_زمانيانmaedezamanian2maedezamanian2Wed, 22 Jul 2020 12:13:55 +0430