https://virgool.ir/feed/@maedehmirzazade361میخواهم بهتر بسُرایم...fa2026-11-11 15:24:29https://files.virgool.ir/upload/users/4257994/avatar/6DDYgp.jpghttps://virgool.ir/@maedehmirzazade361https://virgool.ir/@maedehmirzazade361/وَف-slxpaao8i31rو آیا بود کسیآنچنان که او را،به وفای خویش زنده نگه می‌داشتم..او نیز مرادر بزم خویش، تنها نگذارد؟ مگر در چشم‌ها به بلندای زندگیِ پروانه‌ها صبر و سازش هم منعکس شده بود؟ می‌دانم و می‌دانم؛چرخه‌ی بی‌پایانم آن باشد..که انتخابم در رنج باقی بماند. و هر کجا که بنگرم، با آن سهم دلی که در بر دارم – آخَر تابوتی باید آن را بر دوش کشد.همان چیز ها که فقط خاطره ای در عقبه‌ی ذهن اند، تا خاکستری شوند و خاک خورند و تار زنند وبه مانند خُورهجان را به بالا بیاروند..دُریادُریاWed, 03 Jun 2026 23:41:11 +0330https://virgool.ir/@maedehmirzazade361/قسم-به-o475xxgpoh2fو قسم به تَرَکِ آجرِ اندرگاه گلویمو نوازش لا به لای انگشتانتکه تنها تورا خواستم‌‌. اما حال نشسته امتنها،طرد شده،پوچ،غمزده،بی خواب.. که دگر چشمانت طبیب حال بیمارم نخواهد بود..خَمر نگاهت چه بد مرا نیست کرد.تو که حاشا کرده بودیپس چشد؟ از عقلت گذشتی و ..دلی گفتی و.. در آخر هماز ته مانده حال گِل اتبی نصیبم کردی.کلمات هاج و واج مرا بنگر!ببین که چه، بی ملاحظه می‌آیند وبا تمام به هم ریختگی شان، صف می کشند کنارهم. ببین که چه اندوهی،پشت هر واژه ام نشسته است.اما عزیز من!حالا که امانم را بریده ایو قلبت_که کوه را هم از پای در می آورد_پس دگر انتظاری برای فهمیده شدننمانده است.و درد کمی نیست،خالی شوی از آنکه،روزی وجودت را از قَعرِوجودش پر کرده بود.این گناه من نیستکه مست بودنت شدمو ز یاد بردم،نماندنتتا به ابد را.دُریادُریاMon, 06 Oct 2025 12:10:18 +0330https://virgool.ir/@maedehmirzazade361/داغِ-دل-wl3qmjvuipv8حیرانم از نگاهت از بوی عطر گردنتاز نوازش تار مویت که نغمه می آویزد.شِکوه از مژگانت تا کی؟بهانه های خالی از حسرتت تا کی؟ شور خیال رخت مرده را زنده می کند. بر بالین خاموشمطاقت طاق شده ام،از سحر گاه آمدنت می گوید و درین وادی به خوابم می برد، وهمِ چشمان خسته ات..تو،سپیدار سبزم که باشینقش میزنم بر درد کهنه دلت. سرخی آن غروب غمناکم که باشی،می نشینم به نظاره ی دگرگون جهانت. ماندن سخت نبود،این را هر دو می دانستیماما قدمت را،از روی دلم برداشتی و جایش را داغ زدی.. من، غم نماندنت را،به صحرا گفتم و هرز ناچیز آن را به باد سپرد، ابر به رقصش آوردو چشمانم بارید..در اندرونی دلت، راهی ویرانه ات شدم؛مرا چه با دلِ بی قرارتو،هم قرار شدن؟هم نگاهت شدن،باشب؟ و هم کلامت شدن،در گذر از کوچه شبنم؟دُریادُریاSat, 27 Sep 2025 16:15:47 +0330https://virgool.ir/@maedehmirzazade361/آش-نا-dv6jmlxombloز امید روی تو لحظه ای دم نمیزنم ز نسیم بوی تو شوق خیالت میبرمز گدازای تنت شرم تحمل نکنممن برای یاقوت نرگست دوره گردی میکنمموی تو دام من است بر دام تو صد بار گلاویز شومولی ای کاش میکاشتم غنچه ای بر شرابین لبتتو یگانه آشنا با من چه کردی که چنینبی خود و مستانه ز تو افسانه گویی میکنمتو سخن میگفتی و من می نگاشتم رخسار توراولی اکنون به شقاوت گذرانم دوری پر سوز توراچاره ای نیست غم این استکه بار هجران تو سنگینیم کندمی و پی صد ساله من!شور و شم جهان من!گر جفا کنی..رها کنی.. وفا برباد دهی..نکنم ترک تو هرگز که روح و روان من تویی.که روح و روان من تویی.دُریادُریاSun, 21 Sep 2025 21:26:30 +0330https://virgool.ir/@maedehmirzazade361/فاصله-y5aasv5j7kvyو اما فاصله ها.. فِیصَله اش را خواهد بست؟او که روحش چو دریا بی انتهاچو بید رهاتنه او، ستونی برای تکیه های بی ملاحظه منوحرف هایش،چشمه ای روانکه سراریز میشوداز قلهءسختی بلند. از جهانش ندانم بَندی و بدانم که از قضا همان کافیست.آیا برایم او،درهای درونشرا خواهد بست؟آه که چه بگویم؟چه بگویم؟از آن بهانه های بی رَمَق..من برای صبر آه شدم و چاره ام کوته نکرد مشکل را؛شعله ی غرورم را با چشم های خیس برایش خاموش کردم و گفتم و گویم و خواهم گفت:((تو بمانی و بمانم تا بماند آن طُرّه روشن نگاهت، تا بماند آن دَم ات که نیست گرمایی..))سپیداری که سزاوار تر از حال بهار و شِکوه آن یاکریم.. او همان هنگامه صبح بود آری صبحی بی طلوعکه اورا در غروب غمش یافتم،زخمش کهنه اما باران خورده و تلخ.عجیب است که ز او بوی چوب و کاغذ می‌شنوم واین چگونه ممکن است؟ذره وجودش جوهری استبرای نوشتن اندوه من! مثال ماه زنم از کم و بیششنقیصی کاملکه شمایلش را چو پنهان کندروز دگر بی مَحابا آشکار شود.و او سرو خمیده ای استکه گویی همان شاخسار ها تواضع اویَند وچنان حیرت آدمی را بر می انگیزند..مَنِش اش را قدَحی می گویمکه شاید برای بیداری ام بود،اماهمان خوب شد برای مست،کردنم..! دُریادُریاSun, 21 Sep 2025 21:00:55 +0330