<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علیرضا رحمانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_99350538</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 17:57:09</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>علیرضا رحمانی</title><link>https://virgool.ir/@m_99350538</link></image><item><title>#چالش_کتابخوانی_طاقچه</title><link>https://virgool.ir/@m_99350538/چالشکتابخوانیطاقچه-se3oytedvnio</link><description>سلام علیرضا هستم امیدوارم حالتون خوب باشه.این متن برای #چالش_کتابخوانی_طاقچه می نویسم .من برای چالش مهر ماه که در مورد زنده شدن یاد و خاطره دوران مدرسه است کتاب مدیر مدرسه انتخاب کردم اثری از استاد جلال آل احمد است.من با خواندن این کتاب تا حدودی بعضی از خاطرات دوران مدرسه برایم یادآوری شد و کلی خندیدم داستان خیلی جالبی داشت اینکه شما جایی مشغول به کار هستید و بعد از مدتی اون کار تکراری و خسته کننده می شود و حالا شما می خواهید تغییری ایجاد کنید و با پارتی بازی این تغییر ایجاد می شود و این تازه شروع کار است. با کلی چالش و مشکلات جدید که شما به هیچ کدام آگاه نیستید و فکر می کردید از کار قبلی شما آسان و بدون هیچ گونه دردسر است . شما هر روز با یک مشکل جدید آشنا می شوید و باید برای حل این مشکل راه حلی پیدا کنید که این راه حل ها باید در یک چارچوب باشند که در خور شخصیت یک مدیر مدرسه که فردی فرهنگی است باشد .متن هایی از کتاب میگذارم که خاطراتی را برایم یادآوری کرد و می خواهم بعد از آن خاطراتم را تعریف کنم.ناظم،جوان رشیدی بود که بلند حرف می زد و به راحتی امر و نهی می کرد و بیا و برویی داشت و با شاگرد های درشت ، روی هم ریخته بود که خودشان ترتیب کار ها را می دهند.من روز اولی که کلاس سوم ابتدایی رفته بودم بعد دیدن دوستانم و کلی بازی کردن صف تشکیل شد خانواده ها هم در اطراف صفوف ایستاده بودند که ناظم ما آقای ربانی آمد ، صاف ایستاد و نفس عمیقی کشید آماده شد برای سوت زدن که یک دفعه نفس را بیرون بدهد اما انگشتش روی سوراخ سوت بود و بادی بیرون نیامد و چهره ناظم قرمز شد همه زدند زیر خنده ما هم که بچه ابتدایی بودیم می خندیدیم و می گفتیم بلد نیست سوت بزند . اتفاقا چند وقت پیش بود که آقای ناظم را دیدم و احوالپرسی کردیم او هنوز ناظم بود اما من الان یک دانشجو هستم که در شرف فارغ‌التحصیلی هستم. یک معلم ورزش هم داشتیم که دو هفته بعد دیدمش و اصفهانی بود و از آن چاق ها .ما در دوران دبیرستان از اول دبیرستان تا چهارم دبیرستان یک معلم ورزش ثابت داشتیم که فکر میکنم کلا کل حضورش در مدرسه در این چهار سال به اندازه یک ماه هم نبود به صورتی بود که ما چهره اش را یادمان می رفت و هر وقت که می آمد فقط از ماشینش می شناختیم چون ماشینش خیلی داغون و لگن بود همیشه خر خر میکرد و موقع ترمز گرفتن جیغ میکشید . این نوع رفتار در تمام معلمان ورزش دیده می شود انگار یک قول به هم داده اند که خیلی کم به مدرسه بروند یا اصلا نروند .#چالش_کتابخوانی_طاقچه نویسنده علیرضا رحمانی  https://taaghche.com/book/2913/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87  «مدیرمدرسه»راازطاقچهدریافتکنیدhttps://taaghche.com/book/2913 </description><category>علیرضا رحمانی</category><author>علیرضا رحمانی</author><pubDate>Wed, 19 Oct 2022 13:12:39 +0330</pubDate></item></channel></rss>