نباید

نجارکوهستان زردویی — Sun, 26 Oct 2025 14:15:23 +0330

ما در برابر پیر شدن مقاومت می کنیم. به این مقاومت باور داریم، زیرا گمان می کنیم کسی که پیر می شـود، دیگر زیبا نیست. این باور به طور کامل نادرست است. وقتی نوزادی به دنیا می آید، می بینید که زیباست. بسیار خوب، آدم پیر هم زیباست. مشکل، عواطفی هستند که چشم ما هنگام دیـدن، در مورد درک زیبایی و نازیبایی دارد. همـه ایـن قضاوت ها و برنامه ها شادکامی ما را محدود می سازند و مـا را بـه سـوی نپذیرفتن خـود و دیگران می کشانند. آیا می توانید فیلم غم انگیزی را ببینید که در آن نقش بازی می کنیم و چگونه با چنین باورهایی، خودمان را برای شکست آماده می کنیم؟پس اولین چیزی بایدپذیرش کنیم ،که مادرمسیری هستیم ،ابتدای مسیروانتهای مسیریکیست،،فقط درزمانی که ماساختیم خیلی مسیرمحدودست ،مااشتباهمان این است که درست خودمان نیافته ایم ،چون اول مسیروتغییرهادروضعیت مابه آخرهمه اش زیباست ،ولی چون ماآرزوراداراهستیم ،خوب مسیرمان وفضای طی شده،رانمینگریم ،همیشه حدوسط ،رازیبامی بینیم،،پس بدانیم که پیری همزیباست، درست مانند رشـد کردن که زیباست. مـا از کودکی به نوجوانی و جوانی رشد می کنیم که زیباست. سپس به پیری می رسیم که باز هم زیباست. در زندگی ما انسانها، دورانـی خـاص وجـود دارد ،اگرانسان بتواندبه بیداری برسد،خودش رابیابددرعصرپیری برعکس آن سالمندانی که خلقشان تغییرمیکند،حتی نزدیکانش هم سخته برایشان مداراکنن ،،بلکه طیعتش زیباسیرت خوش زبان یک فردبه تمام معناباتجربه ی زنده درون خوش سیمااطرافیان دردورش لحظه های زیباراسپری میکنن ،انسان زمانیکه به رازهای درونش زنده شددرلحظه وگامهای زندگیش مهربانی محبت احترام دردنیای پیرامونش نمایان است،زمانیست که به دوران بلوغ رسیده ،دوران بلوغ این دورانست نه تغییردروضعیت جسمی فرد،،این شعرمفهوم بیدارراقشن سرودهلیک گرباشدطبیبش نورحق،،نیست ازپیری وتب،ݩقصان ودق،،نورحق همان روشنایی خردکه در وجودماجاری میشوداگرنگاهی به دوران کودکی وجوانی خوشکلی وبعدپیری داشته باشم بایدبراینهابه جای غم تٱمل کنیم،چون ازاینهاهویت خودمان میگیریم ..تازنده شویم به زندگی پس پیری میتوانددوران باارزشی باشدکه این انرژی وحضوردردل مازنده شودوخودش رابیان کندبنابرین دیگرپیری ومریضی،حس کمبودونقصانی افسوس، به مانمیدهد،امیدوارباشیم کە بە خودمان زندە شویم،،🌹🌹🌹🌷🌷

نجارکوهستان

نجارکوهستان زردویی — Sun, 20 Jul 2025 00:27:36 +0330

انحرافی که مسیر بود

نوشته: نجارکوهستان

در مسیر رشد و کمال، گاهی لازم است از راه مستقیم منحرف شویم؛ اما این انحراف، فرصتی برای کشف و رشد است، نه اشتباه یا شکست.

گاهی در مسیر رشد و کمال، با موانعی روبه‌رو می‌شویم که راه مستقیم را دشوار یا ناممکن می‌کنند.در چنین موقعیت‌هایی، شاید لازم باشد کمی از مسیر اصلی منحرف شویم—اما نه از روی ناآگاهی یا ترس، بلکه با سنجش، آگاهی، و آزادی.

ما باید بفهمیم که هر انحرافی، اشتباه یا خیانت به مسیر نیست.برعکس، در بسیاری از موارد، این راه‌های فرعی و ناآشنا هستند که ما را به معنا و بلوغ واقعی می‌رسانند.

در زبان رایج، واژه‌ی «منحرف» انگار تهمتی است.اما در عمل، بسیاری از تجربه‌های انسانی که به رشد منجر شده‌اند، از انحراف آگاهانه آغاز شده‌اند—زمانی که انسان نخواست با دیوار بجنگد، بلکه تصمیم گرفت آن را دور بزند.

موانع همیشه دشمن نیستند.بعضی از آن‌ها حتی مشروع‌اند، طبیعی‌اند، بخشی از قانون حیات‌اند.راهِ عبور از این‌گونه موانع، ستیز کور نیست؛ بلکه پذیرش موقعیت و حرکت هوشمندانه در مسیری متفاوت است.

شاید این مسیر انحرافی، سخت‌تر و طولانی‌تر باشد.اما در پایان، تو نه‌تنها از مانع عبور کرده‌ای، بلکه درک تازه‌ای از خود و راه پیدا کرده‌ای.

چالش‌های زندگی، علامت خطا نیستند.آن‌ها فقط فصل‌هایی از بازگشت ما به خویشتن‌اند.

پس نگذار ذهنت، با تردیدها و ترس‌هایش، راه را مسموم کند.به خودت اعتماد کن.اگر وقتش رسید، تغییر مسیر بده—even if others call it "انحراف".در پایان، به فتح خویشتن خواهی رسید.

سه لایه‌ی مانع و نقش انحراف در عبور از آن‌ها:

۱. موانع بیرونی مسیر

گاهی انسان در مسیرِ فکر یا تصمیمی که از بیرون پذیرفته، دچار بن‌بست می‌شود.در چنین لحظه‌ای، تنها راهِ نجات، یک انحرافِ آگاهانه است—نه برای فرار، بلکه برای یافتن یک مسیر تازه که اشتیاق و انرژی نو به همراه دارد.انحراف، در اینجا ابزار بازسازی است، نه ضعف.

۲. موانع درونی و سکوت

بعضی وقت‌ها، انسان با موانعی درونی روبه‌رو می‌شود؛ شک، بی‌انگیزگی، خستگی یا فرسایش روانی.حتی سکوت هم پاسخ نمی‌دهد.در چنین مواقعی، باز هم می‌توان با تغییر جهت در درون، مسیر تازه‌ای ساخت—با ابزار انحراف، ولی این‌بار نه از راه، بلکه از حالِ روح.

۳. موانع فکری و تأثیرپذیری از بیرون

این‌گونه موانع، اغلب زاییده‌ی تأثیرپذیری ما از افکار عمومی، سنت‌ها یا آموزش‌های غلط‌اند.اما با نگاهی عقلانی، و با هزینه‌ی کمتر، می‌توان به‌جای درگیری با آن‌ها، مسیر اندیشه را منحرف کرد;یعنی فکر نادرست را رها کرد، راهی جدید از دل تردید گشود،و نجات را در «بازنگری فکری» جست‌وجو کرد.در غیر این صورت، این‌گونه فکرها، می‌توانند ما را از درون نابود کنند.

نوشته های نجارکوهستان زردویی