https://virgool.ir/feed/@m_98076713fa2026-11-12 09:54:32https://files.virgool.ir/upload/users/520486/avatar/ZKyRd6.jpeghttps://virgool.ir/@m_98076713https://virgool.ir/@m_98076713/اولین-ناداستانِ-من-z7mupaex59s4در حال نشان دادن میم ای جالب به برادرم بودم که نوتیفیکیشن سامسونگ ممبرز آمد، گفتم حتما مسابقه دیگری است. عجیب بود، نوشته بود به روایت قلم. معمولا از این مسابقه های اینستاگرامی بود که آن هایی که ۳-۴ هزار اکانت دارند و کارشان شرکت در این مسابقه ها و کامنت گذاشتن است برنده از پیش تعیین شده هستند. گرچه، چرا دروغ بگویم، یکبار از این مسابقه های حضوری هم گذاشتند، تنها مسابقه ای بود که من شرکت کردم، باورم نمی شد، برای اولین بار به، و تا پالادیوم رفتم. ( من در نزدیکی میدان سبلان زندگی میکنم) فقط چون آن اکانت های فیک دستشان از شرکت در مسابقه کوتاه بود، شرکت کردم. یادم نمی رود، کارمند بخش فروش سامسونگ در پالادیوم سوار بر اسکوتر برقی سمتم آمد و پرسید: میتوانم کمکتان کنم؟ برای من که فقط به چهارسو و بازار موبایل رفته بودم با دیدن زرق و برق آن شعبه، حس خرید از خارج به من دست داد. احترام خوبی به من گذاشتند. انگار که در یکی از خیابان های زندگی میکنم که آخرشان ییه دارند. این تجربه شخصی من از مسابقه های سامسونگ در ایران بود.و اما بخشی که داورها برایشان اهمیت دارد. همه گیری شروع شد و من فقط میزان دیدن سریال و فیلم را بیشتر کردم. حتی پدرم اجازه داد، روی کامپیوتر کارش که فقط تدوین میکند و نمیگذارد نزدیکش شویم، بازی نصب کنم، من هم لذت کافی را از آخرین بازی های روز بردم. کمی که گذشت، متوجه سوختن زمانم شدم. ممکن بود دو سال طول بکشد. شروع به یادگیری زبان کردم. انگلیسی میدانم، فرانسه را شروع کردم. با اپ های اندرویدی dulingo و rosetta stone. هر روز در راه محل کارم که نیم ساعتی پیاده روی است، با هدست لول یو پرو ام آهنگ فرانسوی گوش میکنم. سرکار نیم ساعتی با آن اپ ها در گوشی گلکسی اس ۸ ام سر و کله میزنم و در وقت ناهار هم نصف قسمت از سریال call my agent را میبینم. باتری دغدغه اصلی گجت هایم است، هدستم خوب دوام می آورد ولی گوشی ام حداقل روزی دوبار برق میخورد. هر چه میخواهم از خوبی های تکنولوژی در روابط اجتماعی بگویم، کمتر چیزی به ذهنم می‌رسد. بله، همه گیری باعث شد من که هیچ وقت به عمه هایم زنگ نمیزدم، صدایشان را از توی هدست ام بشنوم. ولی شش ماهی است که مادربزرگ را بغل نکرده ام. اگر میشد لباسی بپوشیم که بتواند حس بغل کردن افراد را منتقل کند، یا تصویر سه بعدی آدم ها را میدیدیم، تکنولوژی در این همه گیری نقشش را بازی کرده بود. اما نه. خوشبختانه به لطف پیشرفت های هوش مصنوعی و قدرت پردازش پردازنده ها فقط چند سالی تا فیلم های علمی تخیلی فاصله داریم، متاسفانه فقط چند سالی.#روایتگرباشسید بهنام موسویانسید بهنام موسویانWed, 30 Dec 2020 14:08:14 +0330