<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های چنگیز محمدیان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_97128100</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:24:00</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/488239/avatar/vIhLIO.jpeg</url><title>چنگیز محمدیان</title><link>https://virgool.ir/@m_97128100</link></image><item><title>یلدای امسال</title><link>https://virgool.ir/@m_97128100/یلدای-امسال-lzpxb4scw9bz</link><description>یلدای امسال!این اولین پاییزی‌ بود که روی برگ‌ها با شوق و لذت بی‌وصف، قدم نزدیم، اولین پاییزی‌ بود که طعم گس خرمالو زیر دندانمان مزه نکرد و بوی تند نارنگی حالمان را جا نیاورد. اولین پاییزی‌ بود که اشتیاقی به هیچ چیز نداشتیم، اولین پاییزی‌ بود که سکوت کردیم و مطلقا غمگین بودیم.چشم به هم زدیم و پاییز تمام شد، چشم به هم زدیم و زمستان رسید، چشم به هم زدیم و حوصله‌ای برای وداع با پاییز هم نداشتیم...پاییز بود و کنار هم نبودیم، پاییز بود و با کسی قدم نزدیم، پاییز بود و به گرمی آغوش کسی پناه نبردیم، و حالا یلدا رسیده و محکومیم به تنهایی ...یلدایی بدون جمع شدن‌ها و قصه گفتن‌ها و خندیدن‌ها، یلدایی در انزوا و سکوت، یلدایی بدون شور و شوق، یلدایی به دور از هم...تفال می‌زنیم به دیوان حافظ و امید داریم که بشنویم؛ &#34;یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور، کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان غم مخور...&#34; و یوسف گمگشته‌ی ما شادی‌ست و سلامتی‌ست و همنشینی‌های بدون هراس...سر خم می سلامت...یلداتون مبارک</description><category>چنگیز محمدیان</category><author>چنگیز محمدیان</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 20:02:22 +0330</pubDate></item></channel></rss>