https://virgool.ir/feed/@m_97123862اگر شما داستان من را نخوانید، پس چه کسی بخواند؟fa2026-11-12 09:43:34https://files.virgool.ir/upload/users/2988963/avatar/0QWkEo.jpghttps://virgool.ir/@m_97123862https://virgool.ir/@m_97123862/داستان-کوتاه-روز-خوب-روز-بد-از-رمضان-یاحقی-iobkn8yyaen4روز خوب، روز بدهرسه تخت اتاق پنجم بخش داخلي بیمارستان قدس اراک، خالي است. از وقتی که بیمارستان کاملا به بخش خصوصی سپرده شده است، بیمارستان خلوت شده است. در اتاق با ناله باز مي شود. مردي كه لباس خدمتكارهاي بيمارستان را به تن دارد، در حالي كه تختي را پشت سر خود مي كشد وارد اتاق مي شود، روي تخت پيرزني روستايي است. پشت سر آنها اقدس، دختر پيرزن، با لباسي مندرس و بقچه اي كه در دست دارد به داخل مي آيد. پيرزن آه و ناله مي كند. اقدس هاج و واج است. خدمه او را به خود مي آورد؛- كمكش كن روي تخت بره، زود باش!اقدس كنار تخت مادرش مي رود.- ننه! ننه! يالا، پاشو، بيا اينجا بخواب، يال!پيرزن به حالت چهاردست وپا در مي آيد و خودش را با كمك دخترش روي تخت مي كشد. خدمه در حالي كه تخت خالي را دنبال خود مي كشد، حرف مي زند و از اتاق خارج مي شود؛- اثاثاشو بذار توي كمد، يه ساعت ديگه شامشو مي آرن!اقدس لبخند مي زند و دندانهاي زردش بيرون مي زند. وقتي خدمه مي رود به در وديوار خيره مي شود و به آه و ناله هاي پيرزن توجهي نمي كند.- ننه، ننه! عجب اتاقي يه! بلند شو بنشين الان شام آرن!پيرزن با آه و ناله و به سختي حرف مي زند.- من دارم مي ميرم خاك تو سرت! بدبخت! بيمارسونم ذوق داره!اقدس خودش را روي تخت ديگر رها مي كند، صداي فنرهاي تخت در مي آيد. پيرزن آه و ناله مي كند.- دختره چل، مي آن بيرونمون مي كنن!***در اتاق باز مي شود. اقدس به سرعت از تخت پايين مي پرد. پرستاري وارد اتاق مي شود. زني میان سال پشت سر او داخل مي شود. مردي سرحال كه شوهر زن است وزهره دخترشان نيز داخل مي آيند. پرستار تخت سوم را نشان پيرزن مي دهد.- اين تخت شماست، هم اتاقي ساكتي هم داريد سه روزه اينجاین. بيچاره ها كاري به كار كسي ندارن.پيرزن، شوهرش و زهره به اقدس و مادرش نگاه مي كنند. اقدس با نگاهي متعجب به زهره خيره شده است. پرستار در حالي كه خارج مي شود مي گويد؛- لباس هم برايتان مي آورم.مادر زهره با بي حالي مي پرسد؛- نمي شه نپوشم آخه من خوشم نمي آد؟- نه نمي شه، دكتر ها ايراد مي گيرن.مادر اقدس بيدارشده و به مادر زهره و همراهانش نگاه مي كند.زهره روسري اش را مرتب مي كند و مقداري از موهايش را كه بيرون ريخته داخل مي دهد.***پيرزنها خوابيده اند. اقدس و زهره صحبت مي كنند. زهره كمي هيجان زده است؛- چرا از ديروز تا حالا كسي به شما سر نزده؟- كسي توي شهر نداريم، توي ده هم كسي به فكر ما نيست.- چرا؟!- چون پول نداريم.- بابات كجاست؟- مرده.- آخش، چرا؟- خوب مرده ديگه! عمرش تمام شد.- پول بيمارستون رو از كجا مي آريد؟- كميته امداد مي ده، پول شمايه كي مي ده؟- خودمون! بابام كارمنده، بيمه ايم.هر دوساكت مي شوند. زهره سكوت را مي شكند.- صحبت كن.- حال ندارم.- چرا؟!- ديشب شام نخوردم.- راستي! مگر بهت ندادن؟- نه! فقط به ننم دادن. راستي اگر ناهار آوردن به مامانت بگو نگه نمي خوره! بگو بگيرش براي من!- باشه، ناهار اينجا كه تعريفي نداره! براي من و مامان از خونه غذا مي آرن.***دو مرد خدمتكار چرخ دستي اي را در راهرو بيمارستان حركت مي دهند وناهار مريضها را جلوي آنها مي گذارند. اقدس ناهار مادرش را مي گيرد و اورا صدا مي كند؛- ننه! ننه! پاشو ناهار.و بدون اينكه منتظر بيدارشدن پيرزن بماند، ظرف غذاي مادر زهره را بر مي دارد و با ولع شروع به خوردن مي كند. زهره به او خيره شده است.- تونمي خوري؟ لااقل يه لقمه بخور.- نه، مرسي، حالم بهم مي خوره.مادر اقدس با آه و ناله روي تخت مي نشيند.- الهي به تير اجل بيايي مثلا تو آمدي منو پذيرايي كني؟! اشكمت به زير خاك رفت!اقدس مي خندد وبه خوردن ادامه مي دهد. سعي مي كند بادهان پر حرف بزند.- من شام نخوردم، هيچ گفتي گرسنه اي يانه؟- خوب مو بگم،چه فايده اي داره دخترم! دختر شهري كه نيستي گرسنگي نديده باشي!اقدس به زهره نگاه مي كند و مي خندد، زهره از او سر مي گرداند. اقدس غذايش را تمام كرده و ته ظرف را با قاشق تميز مي كند.- چقدر خوشمزه بود.زهره صورتش را درهم مي برد. پدر او به داخل مي آيد، كيفي در دست دارد. اقدس و زهره به او سلام مي كنند. پدر يك راست كنار تخت زنش مي رود وبه او سلام كي كند. مادر زهره از خواب بیدارمی شود، چشمهايش را باز مي كند و با كمك پدر روي تخت مي نشيند.- برايتان غذا آوردم، بيا زهره غذا بخور.چشمش به اقدس مي افتد.- شما هم بفرماييد.زهره به طرف پدرش مي رود.- اون ناهار مامان رو خورده .اقدس به آنها نگاه مي كند. مادر زهره در حالي كه تكيه مي دهد، حرف مي زند؛- عيبي نداره، شايد سير نشده باشه.زهره روبه اقدس مي كند؛- باز غذا مي خوري؟اقدس با سر اشاره مي كند كه مي خورد. همه ساكت مي شوند. پدر سكوت را مي شكند.- ظرفتو بيار تا غذا برات بكشم.اقدس ظرف را جلو مي برد. غذا مي گيرد و برمي گردد و با ولع شروع به خوردن مي كند.***هنگام عصر است، پيرزنها روي تخت دراز كشيده اند. اقدس و زهره آرام با هم صحبت مي كنند.- اقدس! چرا ازدواج نكردي؟اقدس مي خندد.- آخه هيچكس سراغم نيامده!- چرا؟!- چون زشتم.- راست مي گي؟!- آره، نبيني، تو كه قشنگي چرا ازدواج نكردي؟- من كه سني ندارم.وبه سمت پنجره مي رود. روي شهر اراک را دود گرفته است.- چه روزهاي خسته كننده اي، دلت براي روستا تنگ نشده؟- نه، اين روزها خيلي هم روزهاي خوبي ان!زهره با عصبانيت برمي گردد.- تو از بودن اينجا خوشحالي؟!- آره- چرا؟!- چون هم غذا هست، هم ننم خوب مي خوابه. توي روستا غذا گيرمون نمي آد تازه ننم هم مدام درد مي كشه!- راست مي گي؟اقدس چهره درهم مي كشد.- آرهزهره ساكت مي ماند، مادر اقدس نك و ناله مي كند. اقدس به سمت او مي رود.***مادر زهره سرحال است وروي تخت نشسته، حال مادر اقدس بهتر است. اقدس و زهره باهم صحبت مي كنند، زهره خوشحال است.- بالاخره بعداز يك هفته امروز مي ريم خونه.- خوش به حالتون!- شما هم كه فردا مرخص مي شيد و مي تونيد بريد روستا!- كاشكي مرخص نمي شديم. اينجا خيلي بهتره!-چرا اين حرف رو مي زني؟! روستا! هواي تميز و…که اقدس حرفش را قطع می کند؛- مي خوام هواي تميز نداشته باشه براي من همش بدبختي يه!زهره نمي خواهد شادي اش را با صحبتهاي اقدس تلخ كند به سمت پنجره مي رود تا از اقدس فاصله بگيرد.- بالاخره امروز براي من روز خوبي يه.- ولي براي من يه روز بده، خيلي هم بده، كاشكي نمي اومد!اقدس به سمت مادرش مي رود. بغضش مي تركد و آهسته گريه مي كند. زهره توجهي به او ندارد.رمضان یاحقیرمضان یاحقیSat, 02 Dec 2023 05:31:49 +0330