<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر عباس خسروی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_97003743</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:14:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4153683/avatar/LMvHyk.jpg</url><title>امیر عباس خسروی</title><link>https://virgool.ir/@m_97003743</link></image><item><title>مصلوبِ استوار</title><link>https://virgool.ir/@m_97003743/مصلوبِ-استوار-hfxbt6glyrib</link><description>مانده بودند ٫ استوار و مصلوب به چوبه‌ای که از جبر پدر ٫ صلیب می‌کشید‌..‌.وقتی نگاهی به بالا می‌کرد گریز پرندگان را می‌دید ؛ کلاهی برای وداع از سر برداشت ؛ اما نمی‌دانست که مهاجرین آسمان خیلی زودتر فهمیده‌ بودند ٫ امیدی به های‌وهوی جماعت دهن پاره‌ی این شهر نیست...نیمی از روز شمشیر میرقصاند و سر به خاک می‌افکند اما نمی‌فهمید از انبوه دشمن ٫ چرا کم نمی‌شود و لحظه به لحظه افزون است...ساعتی دیگر که گذشت ؛ پس از آخرین تنی که دو نیم کرد - نگاهی به پشت انداخت - اما هیچ از دوستان ندید و نفهمید چه مدت تنها مانده - شمشیر در دستش لرزید و به خاک افتاد...وقتی که آخرین نفس ها را روی صلیب می‌کشید‌ ؛ صدای پر‌های پرندگان را شنید ٫ به خیال بازگشتشان لبخند زد اما نفهمید ٫ به طمعِ لاشه بی‌جانش به پرواز در آمدند...قلم : امیر عباس خسرویخسروی</description><category>امیر عباس خسروی</category><author>امیر عباس خسروی</author><pubDate>Tue, 05 May 2026 02:10:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>