https://virgool.ir/feed/@m_96794221Lifefa2026-11-11 10:27:41https://files.virgool.ir/upload/users/1889991/avatar/ufPRDd.jpghttps://virgool.ir/@m_96794221https://virgool.ir/@m_96794221/اولین-بوسه-ی-خورشید-dcqsu0qbfugcزیبا بودی،درست مثل لحظه ی غروب آفتاب،همون موقعه ای که خورشید اولین بوسشو داد به آسمون..اما بعد اولین بوسشون کم کم ترکش کرد،کم کم کشتش..تو درد داشتی،دقیقا شبیه یه مرگ تدریجی،اما زیباییت چشم منو توی همون نقطه که خورشید آسمونو بوسید کور کرد،خواستم از قشنگی بین تناژ رنگ نارنجی و آبیت برای همه بگم،ولی سیاه زد توی ذوقم،سیاه شب چشمات کلمات تلخ و شیرینمو‌ درست مثل فردایی که داخل دریا داشت خفه میشد،خفه کرد چشمای سیاهت..باید برای نجات ازش به یه چتر پناه میبردم،ولی من ترجیح دادم بارون غم قلبت روی من شدت بگیره ولی با هیچ‌ چتری جلوشو‌ نگیرم،نیستی و من هنوز بوسه ی خورشید روی گونه ی آسمونو میبینم،نیستی و‌ دردت بدون وجود‌خودت بازم‌ میمیره، نیستی و اینبار سیاهی نبودِ چشمات کلمات منو خفه کرد،نیستی و آسمون اینبار بدون تکیه کردن به چشمای آهویی تو میباره..و من هنوز متوجه نمیشم چرا مردم با چتر به زیر بارون‌ میرن!CherryuaCherryuaSun, 13 Nov 2022 00:35:21 +0330https://virgool.ir/@m_96794221/من-و-آسمون-bzibe45qcdghبا چشمان دریایی‌اش محو آسمان شده بود،آسمان زندگی..آسمانی که برای هرکس جور خاصی تفسیر میشد،میپرسیدم که تحلیلش از آسمان چیست..بعد از دیدن این عظمت به چه چیزی فکر میکند..چه از آن اوست؟ جوابم را با خنده ای میداد و میگفت:احساس میکنم..این دقیقا زندگیه،اینکه بخوام خسته بشم،اینکه بخوام کلا وجود نداشته باشم،از بین برم..اما درکنارش قدر خودمو بدونم،و بخوام که باشم،وسط گریه بخندم و توی اوج خوشحالی انرژیمو از دست بدم،گهگاهی دلم بخواد توی یک جمع شلوغ باشم و بعدش هرچه زودتر به اتاقم پناه ببرم،این واقعا منم..منی که هنوز هم درتلاشه که خودش رو بشناسه،؟از من میخوای آسمونو برات توصیف کنم؟که‌چجوری آسمون رو میبینم..آسمون خودش هم خودش رو نمیشناسه،هنوز متوجه نیست چرا ابرای سیاه اونو تسخیر میکنن و روز بعدش خورشید مثل نور امیدی درش درخشان میشه هم من و هم آسمون،هیچوقت نمیتونیم همدیگه رو کامل بشناسیم،و دلیل بودنمون رو بدونیم..اما میخوایم براش دلیلی‌ بسازیم،شاید دلیل آسمون برای بودن انسان هاست،و من دلیل بودنم‌ رو هنوز کشف نکردم،تا وقتی که بفهمم برای چی اینجام..اوضاع همینه قشنگم،میشینم به آسمون نگاه میکنم،چون من و اون شبیه هم هستیم..تا ابد و سکوت مرا در‌ بر گرفت،چطور اینقدر زیبا راجب آسمان حرف میزد..چطور این کلمات به ذهنش میرسید،و‌چطور من انقدر جملاتش را با پوست و جانم درک کردم؟..CherryuaCherryuaSun, 13 Nov 2022 00:29:20 +0330https://virgool.ir/@m_96794221/کدام-من-uevnpifedxxb"من بهت گوش میدم!"بخش خسته ی درونم‌ میگفت و‌ باز هم‌ مرا نادیده میگرفت،ترجیح میداد اشک هایش را تبدیل به داستان مقدسی بکند،هرچند دردناک،اما قابل قبول.."من دوست دارم"..میپذیرفتم،اما اهمیتی نمیدادم..میخواستم در سیاهی چشمانم غرق بشوم،آنقدر غرق بشوم‌ که دیگران وقتی به چشمانم‌ زل میزنند درون من را نخوانند.خواسته ام این است که من را توضیح ندهند،همانند گل های وحشی،زیبا اما خطرناک من میخواستم که تغییر را به چشم ببینم اما آن حس که به من میگوید برگرد و از نو بنویس..نگذاشت تغییرم را حس کنم،من مرگ را حس کردم اما تغییر را نه،که نه.. من همچنان همان جای همیشگی نشسته ام،همان گوشه ی اتاقم،دختر بچه ای کوچک،سعی در جلب کردن توجه دیگران,سعی در خریدن تحقیر..سعی در گرفتن نفرت،تا به اوج رسیدن.. آن وقت مینویسم که: مرگ را دیدم،نفرت را کشتم،و در آخر هیچ منی برای رسیدن به قله ی کوه باقی‌ نمانده بود کدام قله ی کوه جانم؟من از زمانی که‌ چشم باز کردم در جاده ای بودم که خودش هم نمیدانست بر چه صراطی مستقیم است.. کدام من؟منی که هرروز خودم را فدای هر یک از داستان های دردناکم میکنم؟ کدام مرگ؟حتی مرگ هم دیگر تلاشی نمیکند به سراغ من بیاید.. کدام نوشته؟کدام قلم؟کدام کاغذ.. فقط بگو مرا از دست خودم نجات دهندCherryuaCherryuaSun, 13 Nov 2022 00:21:13 +0330