<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شاعران معاصر</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_96677375</link><description>شعر معاصر</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:21:04</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>شاعران معاصر</title><link>https://virgool.ir/@m_96677375</link></image><item><title>حسنا محمدزاده: عشق می‌تواند در صورت‌های مختلف، متجلی شود</title><link>https://virgool.ir/@m_96677375/حسنا-محمدزاده-عشق-می-تواند-در-صورت-های-مختلف-متجلی-شود-qrdbmubc4ipq</link><description>گفتگوی  روزنامه سراج با حسنا محمدزاده در رابطه با گفتنی‌های کتاب «پری روز»حسنا محمدزادهمجموعه‌  غزل «پری‌روز» سرودۀ خانم «حسنا محمدزاده» به همت انتشارات «شهرستان  ادب» در زمستان 97 روانۀ بازار کتاب شده‌است. این کتاب، به عنوان یکی از  دو اثر منتخب «جایزه‌ی کتاب سال الوند» به گزینش «انجمن علمی نقد ادبی  ایران»، شناخته شد. از آنجایی که این مجموعه، پیش از این هم کتاب برگزیدۀ  «جایزۀ شعر انقلاب» بوده‌است، ضمن تبریک به سرکار خانم محمدزاده و  جامعۀ ادبی به گفتگویی مختصر با سراینده‌اش، در مورد گفتنی‌های این  اثر پرداخته‌ایم. قابل ذکر است که دیگر کتاب‌های این شاعر توانسته‌‌اند  پیش از این، جوایزی چون: جایزۀ کتاب سال قلم زرین، جایزه کتاب فصل، جایزه  2011 امید دانشگاه لندن، جایزۀ جشنواره بین المللی شعر فجر و جایزۀ کتاب سال پروین و... را به خود اختصاص  دهند.1ـ  «پری‌روز» عنوانی جذاب و چالش‌برانگیز است که حتی پیش از تورق کتاب، تا  مدتی ذهن مخاطب را به خود مشغول می‌کند، دلیل‌تان برای این انتخاب خاص چه  بوده‌است؟شاید  شرح و توضیح شاعر، درباره برخی شاعرانگی‌ها درست نباشد چرا که گره‌گشایی و  تأویل آن‌ها در ذهن مخاطب، جذابیت و اثرگذاری دوچندان دارد. اما در پاسخ  به سؤالتان باید بگویم «پری روز»، با این شیوۀ نوشتاری، نوعی  آشنایی‌زدایی واژگانی است. تا پیش از این چشم و ذهن ما به قید زمان  «پریروز» آشنا بوده‌است اما در اینجا ذهنیات ما به هم می‌ریزد و به سمت  معانی و تصاویر احتمالی نهفته در این واژه که حاصل گره‌خوردگی دو واژه‌ی  «پری» و «روز» در قالب یک کلمه است، جذب می‌شود. برخی از اسطوره‌شناسان  معتقدند که در ایران باستان و پیش از دین زرتشت «پری» ایزدبانوی باروری و  زایش بوده‌است کسی که آتش عشق را در نهاد انسانها برمی‌افروخته است. اما در  اعتقادات زرتشتیان از آن به عنوان موجودی اهریمنی یاد شده‌است. با این حال  نمی‌توان انکار کرد که همچنان برخی از زرتشتیان برای گرفتن حاجت به «دختر  شاه پریان» متوسل می‌شوند. و در فرهنگ عامه‌ی ایران «پری» چهره‌ای ستودنی  دارد که مظهر زیبایی است. تا جایی که برخی از شاعران، معشوق خود، که زنی  تمام‌عیار و ستودنی و حتی گاهی ماورایی بوده‌است را، به پری، تشبیه  کرده‌اند. «روز» هم که همواره در شعر فارسی، بسته به درون‌مایه‌های  گوناگون، نماد پاکی، آزادی، پایان ظلم، عدالت، امید و ... بوده است. در  نتیجه، گره‌خوردگی «پری» با «روز»، علاوه بر اشاره به برهه‌ای خاص از زمان،  می‌تواند به تبیین ارزش و جایگاه زن در رسیدن به امید، عشق، ایمان، آزادی،  و به طور کلی والاترین اهداف خلقت، بپردازد. و در یک ترکیب، می‌توان از آن  به عنوان: «زنِ روزآفرین» یا «زاینده‌ی نور»، یاد کرد. حتی در فرهنگ  عامه‌ی ما، هنوز در برخی از مناطق، از زن به عنوان چراغ خانه و روشنای  زندگی یاد می‌شود. از آنجایی که این کتاب تمی زنانه و نگاهی امیدبخش دارد.  انتخاب این عنوان، بی‌ارتباط با درون‌مایه‌ی اثر نبوده‌است.2ـ مختصری از تم زنانۀ کتاب برایمان بگویید.زنانگی  اشعار «پری‌روز» بیشتر به طرز نگاه منحصر به فرد یک زن به دنیا و زندگی  برمی‌گردد، بی‌آنکه به فمنیست با آن معنای رواج یافته‌اش ختم شود و بی‌شک  زنانه نگریستن به دنیا می‌تواند یافته‌هایی کاملا متفاوت از آنچه مردان  می‌بینند را، در پی داشته باشد. این زنانگی در لایه‌های درونی و جان‌مایه‌ی  شعر، اتفاق می‌افتد و لزومی ندارد که حتما کلمات مرتبط با دنیای زنان، در  شعر به کار بروند بلکه در این غزل‌ها، عشق، جامعه، انسان، سیاست، فقر، مذهب  و در یک کلام: زندگی، از پرسپکتیو یا زاویه‌ی دید یک زن، به تصویر  درآمده‌است، با دردهای زنانه‌ای که هیچگاه مردان نمی‌تواند پی به عمق‌شان  ببرند.3ـ علی‌رغم جذابیت خاص اشعار عاشقانه، پیداست که محتوای غزل‌های این کتاب، عاشقانه‌ی صرف نیست و سایر مضامین را هم در برمی‌گیرد.بهتر  است اینگونه بگوییم که سایر مضامین آن هم حول محور عشق می‌چرخند. هسته‌ی  اصلی عشق است عشقی که می‌تواند در صورت‌های مختلف، متجلی شود. به عبارت  دیگر در این عاشقانه‌ها گاهی «من»ِ شاعر فردی است و به عشق زمینی می‌پردازد  اگرچه در غالب آنها معشوقی وجود ندارد که وجود خارجی و جسمیت داشته باشد  بلکه هدف خود عشق است که شاعر در آن به عظمت روح انسانی عشق می‌ورزد که  می‌تواند جسمیت داشته باشد و قابل عشق ورزیدن و محبت بی‌چون و چرا باشد،  اما نیست و شاعران ما گاهی بی توجه به اینکه معشوق زن است یا مرد؟ زشت است  یا زیبا؟ وفادار است یا بی وفا؟ تنها به حقیقتی مطلق عشق ورزیده‌اند که  برآمده از روح متعالی بشر است و نوعی عشق ورزیدن به خوبی‌ها و زیبایی‌هاست.  اما گاهی هم «من» شاعر شخصی نیست. و به «من اجتماعی» و «من انسانی» تبدیل  می‌شود.4ـ می‌شود کمی بیشتر در مورد شعر عاشقانه با «من اجتماعی» و «من انسانی» توضیح دهید؟من  معتقدم که علاوه بر اشعار عاشقانه و عرفانی، شعرهای اجتماعی، مذهبی، سیاسی  و... هم به گونه‌ای از عشق نشأت می‌گیرند.تا زمانی که عشق به هم‌نوع  نباشد، دیدن معضلات اجتماعی و مسائلی مانند فقر، بی‌عدالتی، تفاوت دردناک  طبقاتی، آمار سرسام‌آور کودکان بی‌سرپرست و... روح شاعر را درگیر نمی‌کند و  به غلیان احساس و باروری اندیشه‌ی او نمی‌انجامد تا شعری خلق شود. تا  زمانی که عشق به هم‌جنس نباشد، درد عمیق زنان سرپرست خانوار، دختران  بی‌جهاز، زنان بیوه و ... دستمایه‌ی نوشتن نمی‌شود و از این نوع است عشق به  وطن، عشق به مذهب و دین و... که شعرهای ملی ـ میهنی، شعرهای اهل‌بیتی،  شعرهای مرتبط با فرهنگ شهادت و ... حاصل این گونه عشق ورزی اند.5ـ تا آنجا که اطلاع داریم «پری روز» نهمین کتاب شماست. سیر تکامل آن را نسبت به دیگر آثارتان چگونه ارزیابی می‌کنید؟بهتر  است پاسخ این سؤال و ارزیابی سطح کتاب و نحوه‌ی ارتباطش با مخاطبان را  زبان منتقدین و دوست‌داران شعر بشنویم. اما آنچه که می‌توانم در این مورد  بگویم این است که اشعار هیچ یک از آثار پیش از اینم را به اندازه‌ی اشعار  پری‌روز، زندگی نکرده‌ام. اکثر شعرها در لحظات خاص و در گیرودار تجربه‌های  تلخ و شیرین، اتفاق افتاده‌اند و به گونه‌ای شگفت‌آور مرهم زخم‌هایی  ناگفتنی بوده‌اند و توانسته‌اند زندگی را زیباتر و قابل تحمل‌تر جلوه دهند.  در عین حال کوشیده‌ام تا زبان شعرها نوتر و منسجم‌تر از قبل باشد و صورت و  محتوا به موازات هم رشد کنند و یکی قربانی دیگری نشود. ضمن اینکه تلاش شده  تصاویر شکل دهنده‌ی صورت شعر، حاصل دریافت و تجربه‌ی شاعر باشند و در  محتوا، مخاطب با درونگرایی صرف شاعر مواجه نشود و مضامین، بین دنیای درون و  بیرون در نوسان باشند.6-  منتقدین با گزینش پری‌روز به عنوان کتاب برتر و مخاطبان با استقبال از آن،  پاسخ سؤال ما را به خوبی داده‌اند. اگر نکته یا مطلب ناگفته‌ای مانده  بفرمایید.سپاسگزارم  از لطف و حسن‌نظرتان و امیدوارم که شعر، پلی برای رسیدن ما به قله‌های  انسانیت باشد و دریچه‌های تازه‌ای به سمت نادیده‌ها و ناشنیده‌ها به رویمان  بگشاید.</description><category>شاعران معاصر</category><author>شاعران معاصر</author><pubDate>Sun, 13 Apr 2025 18:47:52 +0330</pubDate></item><item><title>حسنا محمدزاده: شعر حقيقی به تکرار و تزئین منِ کلیشه‌ای شاعرش مشغول نيست</title><link>https://virgool.ir/@m_96677375/شعری-شعر-حقيقي-به-تکرار-و-تزئین-منِ-کلیشه-ای-شاعرش-مشغول-نيست-mren739p9oem</link><description>حسنا محمدزاده:  شعر حقيقی به تکرار و تزئین منِ کلیشه‌ای شاعرش مشغول نيست(گفتگوی تخصصی مجله ادبی چامه با حسنا محمدزاده)حسنا محمدزاده1.فضای  مجازی و گرایش‌های عوامانۀ آن سایۀ کاذب خود را بر شعر اصیل امروز  انداخته؛ این فضا تشخیص سره از ناسره برای نوآمدگان شعر را مخدوش ساخته، و  به دنبال آن، در فروش و خواندن کتاب‌های شعر خوب تأثیر منفی گذاشته است.  برای دستیابی علاقه‌مندان به شعر حقیقی و گریز از فضای آشفته‌بازار شعر چه  راهی را پیشنهاد می‌کنید؟شاید  یکی از عواملی که مخاطبان را برای مواجهه با هنر به سمت فضای بی‌در‌وپیکر  مجازی رانده، بالارفتن قیمت کتاب باشد. اگر قیمت کتاب متعادل بشود و از  طرفی کتاب‌های در انتظار چاپ، ملزم به داشتن حداقل‌هایی از بایسته‌های هنر  باشند، در ازدحام آثار رنگ به رنگ منتشر شده، این‌قدر تشخیص سره از ناسره  دشوار نخواهد بود و مسلما در شرایطی نرمال، شعرهای حقیقی در حاشیه  نمی‌مانند و زودتر به مخاطبان واقعی شناسانده می‌شوند؛ در آن صورت است که  می‌توان امیدوار بود سلیقۀ مخاطب هم به مرور تحوّل پیدا کند و جوانان هنرجو  این‌همه شیفتۀ شعرهای پوچِ تزیین شده و بوق و کرنای تبلیغاتی شاعرانش  نشوند، اما مسألۀ قابل توجه این  است که  بی‌شمار مخاطبان فضای مجازی از شعر  فقط یک شرح حال عاشقانه یا  غمگنانۀ ساده می‌خواهند که برای فهمیدنش به کمترین دانش ادبی، مطالعه  و  تمرکز هم نیاز نباشد، آنقدر که بشود چای عصرانه‌ را در کنارش نوشید و لذت  برد، اگر این شعرها را دکلماتوری زیبا و خوش‌صدا عرضه کرده باشد، که چه  بهتر! از طرفی ذهن مخاطب عام با شعر کلاسیک و زبان کهن گره‌خورده است و هر  چه چارچوب شعرهای عرضه شده به هندسۀ شعر کهن شبیه‌تر باشد و از نوگرایی  فاصله داشته باشد، قدرتمندتر به نظر می‌رسد. آنچه واضح است این است که به  این زودی‌ها نمی‌توان سلیقۀ مخاطب عام را عوض کرد؛ اما انتظار می‌رود که  لااقل آنهایی که داخل گود هستند شعر را بشناسند. در فضایی که همه برای خود  تریبون دارند، شعر شاعران متبحّر با شعر نوآمدگان ـ به قول حافظ ـ عنان بر  عنان می‌رود و برای عده‌ای این توهّم را به وجود می‌آورد که خیلی شاعرند و  این خیلی بد است که بخش عظیمی از خیل شاعران‌ هم، شعر را نمی‌شناسند و این  مسأله ضربه‌ای مهلک‌تر از شعرنشناسی مخاطبان عام به ادبیات می‌زند. ما به  چاپ عکس‌هایمان روی پوسترها دل‌خوشیم؛ از به دست آوردن تعداد لایک و کامنت  بیشتر در فضای مجازی و کسب شهرت کاذب، حس پیروزی داریم، بی‌آنکه درد تهی  بودن شعرمان را حس ‌کنیم، حتی متولیان شعر هم دارند به هرج‌و‌مرج این فضا  دامن می‌زنند و آنچه نباید را در معرض معرفی و دیده‌شدن و حمایت قرار  می‌دهند، خوب است بفهمیم شهرتی که با تملّق و بادمجان دور قاب چینی این و  آن به دست بیاید، دردی از شعر امروز دوا نمی‌کند. مسلما سروسامان دادن به  اوضاع راحت نیست، اما قدم مهم را در وهلۀ اول خود شاعران باید بردارند.  آشتی دانشگاه و شعر معاصر هم می‌تواند قدمی در زمینۀ تشریح شعر حقیقی و  فراز و فرودهایش بردارد، بعد از آن حمایت از کتاب‌هایی که دربرگیرندۀ  شعرهای فاخرند، بی‌آنکه به خاطر رویکردهای اجتماعی، شاعری به انزوا رانده  شود. حقیقت این است که ما با داشتن بزرگانی چون حافظ، خیام، مولانا و... که  در سطح جهان پرفروش‌اند، از شعرهای امروزمان چیزی برای عرضه در دنیا  نداریم و این مایۀ تأسف است.2ـ  هر شاعر شاخص و شناخته‌شده و حتی گمنامی برای خود مخاطبان مشخص و  بالقوه‌ای دارد. بر این مبنا، چه راه‌حلی برای عرضۀ شعر به مخاطبان و فروش  بهتر کتاب‌های شعر پیشنهاد  می‌کنید؟ کاغذی یا الکترونیکی؟به  نظرم هیچ وقت نسخۀ الکترونیکی جای نسخۀ کاغذی را نمی‌گیرد؛ همان‌طور که  عرض کردم متعادل شدن قیمت کتاب و منتشر نشدن هر اراجیفی به نام شعر،  می‌تواند کمی به اوضاع سروسامان دهد.3ـ این روزها بیشتر با کدام نشریۀ چاپی یا رسانۀ مجازی همکاری دارید، در چه زمینه‌هایی؟بیشتر  فعالیتم در زمینۀ نقد ادبی است، چه در قالب مقاله و در تعامل با نشریه‌های  علمی و دانشگاهی، چه در قالب نقد ژورنالیستی در تعامل با روزنامه‌هایی چون  اطلاعات، جام‌جم، وطن امروز، قدس، خراسان و مجلاتی چون چامه و... علاوه بر  این‌ها با پایگاه نقد شعر وابسته به خانه کتاب و ادبیات ایران هم در زمینۀ  نقد و بررسی آثار شاعران جوان همکاری می‌کنم.4ـ چه کتابی را آماده و زیر چاپ دارید؟ کمی دربارۀ چگونگی کتاب‌ها بگویید.مجموعه‌ای،  در دست انتشار است که هنوز از ویرایش و پیرایش آن دل نکنده‌ام و در آن به  بررسی آثار تعدادی از بزرگان شعر معاصر از دریچۀ نقد مدرن پرداخته شده‌است و  کوشیده‌ام به هر شاعر و آثارش از زاویه‌ای بنگرم که قبلا نگریسته  نشده‌است، شاید دایرۀ مخاطبان این کتاب محدودتر از کتاب «سرمشق» باشد، چرا  که مباحث، تخصصی‌تر هستند، از طرفی اغلب ما با بلاغت کهن گره‌خوردگی دارد  تا بلاغت نو؛ با این وجود امیدوارم این کتاب بعد از انتشار بتواند گامی در  مسیر بهبود اوضاع شعر بردارد.علاوه بر این، مجموعه‌ای در دست انتشار است دربرگیرندۀ 80 شعر سروده‌شده  بین سال‌های 1398- 1402 در قالب غزل که از میان بیش از 120 اثر خلق‌شده در  این بازۀ زمانی بسته به ملاحظاتی گزینش شده‌است و هیچ کدام از آن‌ها تاکنون  در فضای مجازی منتشر نشده‌اند.5ـ در این سال‌ها چه دغدغه‌ای در زمینۀ شعر و مخاطب امروز دارید؟بزرگترین  مسأله‌ای که این سال‌ها ذهنم را به خود مشغول کرده  در مواجهه با جوانان  تازه‌وارد به عرصۀ شعر، چه در کارگاه‌های آموزشی‌ و چه در کلاس‌های دانشگاه  بوده‌است. آنچه هویداست، این است که جوانان تعریف مشخصی از هنر و شعر  ندارند و ناخواسته جذب دبدبه و کبکبۀ شاعرانی می‌شوند که شعرشان آمار فروش  بالایی دارد، از هر ده شاعر هنرجو، هشت نفر در تلاش‌اند که مانند آن ها  بنویسند، چرا که آن گونۀ شعر را، حد اعلای شعر می‌دانند، بی‌آنکه بتوانند  محک بزنند که این شعرها چند درصد از شاخصه‌های شعر فاخر در مقیاس جهانی را  در خود دارند.در  کتابی خواندم که یکی از چهره‌های معروف ادب فارسی که در انحطاط شعر  هم‌عصرانش سهم بزرگی داشته، «عنصری» است. او یکی از معروف‌ترین  گویندگانی‌ست که معروف است به نداشتن دید شعری و تجربۀ حسی و عدم استطاعت  بر خلق تصاویر شعری نو و در سراسر دیوان او یک تصویر تازه نمی‌توان یافت؛  اما شهرت بیش‌ از حد عنصری به استادی مسلم شعر سبب شده‌ که بسیاری از اهل  ادب به اشتباه بیفتند و تصورشان نسبت به شعر دگرگون شود و همه جا سرمشق  شاعری، راه و رسم عنصری معرفی شود. بی‌آنکه بخواهم یاد برخی از نامداران  شعر روزگار خودمان افتادم و تأثیری که در انحطاط شعر تازه‌واردان دارند،  اما آنها که شعرشناس‌اند می‌دانند که در سراسر کتاب این حضرات به ندرت  می‌توان اندیشه و تصویری منحصر به خود شاعر پیدا کرد. شاید امروز به عمق  فاجعه پی نبریم، اما قطعا آیندگان خواهند فهمید و خواهند گفت که قدرت‌های  نامشروع بعضی نام‌ها، چه ابتذالی را که در شعر این روزگار رقم نزد!6ـ فکر می‌کنید شعر روزگار ما چگونه می‌تواند از این رخوت ملال‌انگیز رها شود؟به  نظرم ایجاد تفکر ادبی وظیفۀ تعریف نشده‌ای است برای شاعرانی که در بهترین  حالت ممکن، از شعر، فقط بازی‌های زبانی، فرمی و خیال را می‌شناسند، اما  شعری که پشتوانۀ فکری و عاطفی ندارد، چگونه می‌خواهد مخاطب را به جهان‌های  ناشناختۀ فکری و حسّی پرتاب ‌کند؟ چگونه می‌تواند دست او را بگیرد و با خود  به دنیایی نامکشوف ‌ببرد. شعری که تفکّربرانگیز و حس‌برانگیز نباشد، در  بالاترین درجۀ فرم و تخیل هم که باشد، ستایش‌برانگیز نخواهد بود. شاید تنها  عاملی که می‌تواند به انقلاب ادبی در سطح جهانی منجر شود، انقلاب فکری و  حسی شاعر است؛ شعرهای ما روز به روز بیشتر زر و زیور به خودشان آویزان  می‌کنند، در حالی که از درون تهی‌اند، حس‌های عاشقانۀ ‌ما هم پوچ و نمایشی  به نظر می‌رسند، حتی  شاعران متبحر بعد از مدتی به تکرار آنچه تاکنون سروده‌اند، مشغول می‌شوند و  چیز تازه‌ای برای عرضه ندارند، از طرفی آنگونه که باید و شاید برای  شناساندن شعر حقیقی و آموزش و تبلیغ آن سرمایه‌گذاری نشده‌است‌، البته  آموزش بدون استعداد ذاتی و پشتکار راه به جایی نمی‌برد، بسیاری از بزرگان  ادب راه خود را بدون هیچ آموزشی، با آزمون و خطای بسیار یافته‌اند. هر چه  را هم بشود آموزش داد، درک شاعرانه از هستی را نمی‌توان به کسی یاد داد.7ـ تعریف شما از شعر حقیقی چیست؟شعری  که از ناخودآگاه زبان جریان گرفته باشد و به تکرار و تزئین منِ کلیشه‌ای  شاعرش مشغول نباشد، شعر حقیقی است. سرودن خلاق به جستجوی بی‌وقفه در دنیای  ناشناخته‌ها نیاز دارد به  فلسفه‌ورزی شاعر، به هستی‌شناسی و ایجاد ارتباطی  پدیدارشناسانه با جهان؛ آن‌وقت است که شعر ناب خلق می‌شود. آن‌چه با حواس  درک می‌کنیم وجودی ناپایدار است و باید از آن تجاوز کرد و از هسته‌های عمیق  آن به ماورای آن رسید به هستی‌ای که زندگی در آن نهفته‌است. جایی که محل  تجلی ناشناخته‌هاست، شکلی از شکل‌های معرفت متافیزیکی. به نظرم شعر حقیقی  بیان نادیده‌هایی در بطن طبیعت،  اشیاء، انسان‌ها و جهان هستی است، آن چیزی  که می‌توانست وجود داشته باشد، اما وجود ندارد. شعر حقیقی به کشف نامرئی  مشغول است و جهان جدیدی را برای رؤیت و نگارش پیدا کرده‌است. دگردیسی جهان  در ذهن شاعر به کشف و شهود و رسیدن به زبانی بکر و دست‌نخورده منجر می‌شود،  زبانی که شبیه به هیچ‌کس نیست. چرا فکر می‌کنیم اگر شبیه به یک شاعر بزرگ  بنویسیم خوب است؟ ناخودآگاهِ شعر شاعری دیگر را چه از نظر حس و چه از نظر  نوع نگاه نمی‌توان به شعرهای نسخه‌بدل منتقل کرد، به خاطر همین است که  شعرهایمان جنازه‌های آذین‌بسته می‌شوند و روحی ندارند. با  تقلید از تفکر حافظ نمی‌توان جهان و انسان قرن پانزده را به شعر کشید.  زنان شاعری که از فروغ تقلید می‌کنند، در سطح شعر او متوقف شده‌اند؛ هنوز  به جنس کلمات، نوع تصویرآفرینی و هنجارشکنی‌های اخلاقی و زنانۀ فروغ توجه  دارند، بی‌آنکه به عمق شعر او که دربرگیرندۀ تفکر و حس اوست، فکر  کرده‌باشند؛ همۀ این‌ها از ضعف درک ما از ادبیات ناشی می‌شود.8ـ اگر حرف ناگفته‌ای برای علاقمندان به ادبیات دارید، بیان کنید.از دغدغه‌ای که برای ارتقاء شعر دارید و از وقت و حوصله‌ای که به خرج دادید، سپاسگزارم.</description><category>شاعران معاصر</category><author>شاعران معاصر</author><pubDate>Sun, 13 Apr 2025 18:21:37 +0330</pubDate></item><item><title>رزومۀ حسنا محمدزاده</title><link>https://virgool.ir/@m_96677375/حسنا-محمدزاده-شاعر-و-منتقد-ادبي-tzzgxqmdmcij</link><description>حسنا محمدزاده (زاده 1361 هـ. ش) شاعر، پژوهشگر، استاد دانشگاه و منتقد ادبی اهل ايران است. او با كتاب «زن آتش» مورد تحسين منتقدان قرار گرفت و برای آن، برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ايران شد. اين كتاب همچنين موفق به كسب رتبۀ نخست و جايزۀ شعر نو از جشنوارۀ بين‌المللی شعر فجر شده‌است. او با ساير كتاب‌هایش نامزد و برندۀ جوايزی چون: جايزه كتاب سال قلم زرّين، جايزه كتاب فصل جمهوری اسلامی ايران و جايزۀ ادبی پروين اعتصامی بوده‌است.حسنا محمدزاده شاعر و پژوهشگر معاصرزندگیحسنا محمدزاده، دهم مهرماه 1361 در كاشان و در خانواده‌ای فرهنگی به دنيا آمد. تشویق‌های پی‌در‌پی خانواده برای خواندن کتاب‌های شعر و نثر ادبی، سبب آشنايی او با شاعران بزرگ ايران و جهان شد و میل به سرودن و احساس پیوستگی با شعر را در او ایجاد کرد. اولین زمزمه‌های شاعری او به زمان تحصیل در مقطع راهنمایی برمی‌گردد. او تحصیلات متوسطه‌اش را در رشتۀ ریاضی ـ فیزیک و تحصیلات دانشگاهی‌اش را تا مقطع كارشناسی در رشتۀ مهندسی برق ـ الکترونیک در زادگاهش گذراند و در رشته زبان و ادبيات فارسی ادامه داد و با درجۀ دكتری از دانشگاه كاشان فارغ‌التحصيل شد.فعاليت‌های ادبیحسنا محمدزاده شاعر برجسته معاصر است كه سرودن شعر را از سال 1376 هـ. ش آغاز كرد و از ابتدای دهۀ هشتاد با جديّت بيشتری در اين مسير گام نهاد. آثار متعددی از ايشان به چاپ رسيده كه از جمله می توان به كتابهای: «هنوز قلب قلم درد می‌كند...برگرد!»، «يك مشت آسمان»، «خورشيدهای توامان»، «عشق‌های بی‌حواس»، «سر به مهر»، «جوهر جان»، «زير هر واژه آتشفشان است»، «قفس‌تنگی»، «پری‌روز»، «سرمشق»، «زن آتش» و «گزيده مرصادالعباد» اشاره كرد. كتاب نخست اين شاعر در سال 1388 منتشر شد و موفق به دريافت جايزۀ كتاب فصل جمهوری اسلامی ايران گرديد. در ادامه، كتاب «خورشيدهای توأمان» جايزۀ كتاب سال قلم زرين را به خود اختصاص داد. آثار ديگر حسنا محمدزاده نيز مورد توجه جامعۀ ادبی قرار گرفت؛ از جمله كتاب «جوهر جان»، كه نامزد دريافت جايزه ادبی پروين اعتصامی شد، و كتاب «پری روز» كه جايزه كتاب سال الوند به انتخاب انجمن علمی نقد ادبی ايران را كسب كرد.شعرهای او عمدتاً در قالب غزل سروده شده و دارای مضامين عاشقانه، اجتماعی و مذهبی‌ هستند. كتاب «زن آتش» يكی از آثار برجستۀ ايشان است. در كتاب «زن آتش»، وی سبكی نوين و مدرن را در قالب غزل به نمايش گذاشته است كه مختص خود اوست و مرزهای رايج شعر را به چالش كشيده است.حسنا محمدزاده همچنين در عرصه های بين المللی حضوری فعال داشته و در همايش‌های بين‌المللی مختلف، از جمله در فستيوال ادبی موسسۀ الرسالات كشور لبنان، به شعرخوانی پراخته است. او در رسانه‌های مختلف به عنوان چهره‌ای شناخته شده در حوزۀ ادبيات حضور داشته و آثارش در نشريات و پايگاه های معتبر داخلی و خارجی منتشر شده است. وی با نقدهای ژورناليستی در مجلات و نشرياتی نظير: مجله ادبی چامه، تارنا، كتاب نيوز و روزنامه‌هایی چون: جام‌جم، قدس و... به تحليل اشعار و معرفی آثار شاعران معاصر پرداخته است.علاوه بر خلق آثار ادبی، محمدزاده در زمينه‌های علمی نيز فعاليت داشته و تاكنون مقالات متعددی در نشريات و سمينارهای ملی و بين‌المللی ارائه داده‌است. عضويت در كميته اجرايی و داوری مقالات نوزدهمين گردهمايی بين‌المللی انجمن ترويج زبان و ادب فارسی از جمله فعاليت‌های اوست. او در سال‌های 1399 و 1403 به عنوان پژوهشگر برتر دانشگاه انتخاب گرديد. همچنين در برنامه‌های گفتگومحور تلويزيونی، كارگاه‌های آموزشی شعر، نشست های تخصصی نقد كتاب و به عنوان كارشناس منتقد «پايگاه نقد شعر» خانه كتاب و ادبيات ايران، حضور مؤثر داشته است. كتاب «سرمشق» او تحليل هايی جامع از شعر و انديشۀ ده شاعر معاصر ارائه می دهد.حسنا محمدزاده به عنوان يكی از شاعران پيشرو و اثرگذار در غزل معاصر ايران شناخته می شود و تلاش های ارزشمندی در ارتقاء جايگاه شعر فارسی و نوآوری های ادبی داشته است.حسنا محمدزاده- نشست تخصصي نقد كتابكتاب‌شناسیكتاب‌های شعر«هنوز قلب قلم درد می‌کند، برگرد!» نشر آرام دل، 1388«یک مشت آسمان» نشر فصل پنجم، 1390«عشق‌های بی‌حواس» نشر فصل پنجم، 1390«خورشیدهای توأمان» نشر آرام‌دل، 1391«سر به مهر» نشر جمهوری، 1393«جوهر جان» نشر هزاره ققنوس، 1393«زیر هر واژه آتشفشان است» نشر سوره مهر، 1394«قفس تنگی» نشر شهرستان ادب، 1395«پری روز» نشر شهرستان ادب، 1397«زن آتش» نشر ايهام، 1402كتاب پژوهشی«سرمشق: خوانش و تحليل بخش‌هايی از شعر امروز» نشر هزاره ققنوس، 1398«گزیدۀ مرصادالعباد»/ نشر گویا، 1400سبك شعریسبك شعری حسنا محمدزاده تركيبی از تغزل، نوآوری و توجه به موضوعات اجتماعی و تاريخی است. اشعار ايشان معمولاً با زبان ساده و روان، اما عميق و پرمفهوم، به بيان احساسات انسانی و تجربههای زندگی می پردازد. تنوع در وزن، تخیل و كشف‌های خارق‌العاده نشانۀ آگاهی و تسلط ادبی شاعر است. او تخیل خود را با سادگی به آرایه‌های ادبی می‌آمیزد تا آنچه در دنیای شعرش رخ می‌دهد ملموس باشد. بسیاری از منتقدان شعر امروز در انديشه‌مداری او رأی مسلم داده‌اند، در واقع اين شاعرِ پژوهشگر و منتقد با شاعرانه كردن انديشه‌های خود كوشيده تا از نظرگاه خود به عنوان يك انسان مدرن ايرانی به جهان بنگرد. كتاب‌های او تاكنون توسط منتقدان متعددی مورد بررسی قرار گرفته و در تابستان 1396 محفلی با رويكرد بررسی كارنامه ادبی و سير تحول قلم حسنا محمدزاده به همت اهالی هنر، برگزار شده است.مختصری از نقد و نظرات منتقدان به آثار حسنا محمدزاده به شرح زير است:حمیدرضا شکارسری می‌گوید: «غزل حسنا محمدزاده غزلی محتواگراست که یک تحول در درون‌مایه را به مخاطب اهدا می‌کند. ابیات را مستقل می‌بینید، اما در یک وحدت فضاست که متکی بر پریشانی نیست و خودش را از غزل سنتی جدا می‌کند»رضا اسماعیلی درباره شعر او می‌نویسد: «احساس زلال، فرهیختگی اندیشه، تخیل زیبا، فخامت کلام و نجابت زبان (بخصوص در عاشقانه سروده‌ها)، گستردگی دایره واژگان، بیان وصفی _ روایی (در پاره ای از غزل‌ها)، نگاه نو به پدیده‌ها و اشیاء و تنوع و تکثر اوزان عروضی، زبان غزل‌های حسنا محمدزاده را به زبان نسل اکنون نزدیک کرده است. همچنین مراقبه زبانی، دوری از تکلف و تصنّع و پرهیز از زبان بازی‌های فضل‌فروشانه، بر شیرینی و دلنشینی غزل‌های او افزوده است.»پژمان سرلك در يادداشتی مي‌گويد: «شعرِ حسنا محمدزاده پر است از ایهام و ایهام از نگاهِ بسیاری، ویژگی اعظم شعر است. «سگرمه‌های خیابان همیشه در هم بود/ که ردّ پای تو در داستان من کم بود» خیابان در حالت طبیعی و در نگاه انسان عادی اخم نمی‌کند، تحرک ندارد، تنها خیابان است و جا دهنده آدم‌ها و ماشین‌ها در خود؛ و این تفاوتِ بزرگ شاعر با انسانی عادی است. نكتۀ دیگری که در شعر او به چشم می‌خورد موسیقیِ درونی موجود در قالبِ قطعات است که به شعر وی حال و هوایی موسیقایی بخشیده‌است.»دكتر حمزه محمدی در يادداشتی می‌گويد: «در غزل‌های حسنا محمدزاده با روایت‌های جذابی از جهان و انسان مواجهيم. راوی این ابیات گاهی از «من»، «تو» و «او»یِ شخصی فراتر می‌رود و به احوال من‌های انسانی می‌پردازد. پیش چشم این راوی همه ­چیز جان دارد و می‌تواند صورتی انسان‌گونه به خود بگیرد؛ از گل‌های شب‌بو گرفته تا مفاهیمی انتزاعی چون لبخند. گزاره‌های كلامی در غزل او نشان می‌دهند که شاعر، تسلیم هستی نیست و خود را به دست اتّفاقات ریز و درشت نسپرده‌است، بلکه هر جا لازم باشد دنیا را زیر و رو می‌کند و آن را با معیارهای خود می‌سازد. اصلا خاصیّت شعرهای مدرن اين است که سطح زبان را در هم می‌کوبند و به هستة آن می‌­رسند و برای واژگان، تباری خیالی می‌آفرینند. آغاز ابیات، معمولا ضرباهنگی محکم دارند و با بیانی حماسی و تأکیدی همراه هستند. او در شعرهای ملّی - میهنی‌اش هم نشان داده که در حماسه‌سرایی ید طولایی دارد.»اسماعيل مسيح گل در يادداشتی اشاره كرده است كه: «گره‌خوردگی عمیق خیال و معنا، شگردهای زباني خاص، خیال‌بندی‌های متفاوت شاعرانه و فراواقعی بودن برخی از آن‌ها، شعر حسنا محمدزاده را به مکتب سوررئاليسم فرانسه نزديک نموده‌است. چرا كه برای برخی تصويرها نمی‌توانیم نمودی در دنیای زیسته‌مان ‌بيابیم. انگار شاعر، چشم به جهان اوهام گشوده‌است تا دیده‌ها و شنیده‌هایش را برای آنهایی که در تنگنای واقعیت‌ها محصورند، بازگو‌کند و هدفش به هم ریختن تصورات سطحی مخاطب است و تمام اینها تجلی زبان ذهن شاعر در اشیایی‌ست که کمترین سهم را از عینیت دارند»رويكرد سبكی حسنا محمدزاده در كتاب زن آتشمهم‌ترین رويكردهای سبكی حسنا محمدزاده در اين كتاب عبارت است از:هنجارشكنی در فرم بیرونی از طریق ترکیب قالب‌های غزل، نیمایی، چهارپاره، مثنوی و شعر منثور به فراخور اندیشه و خیالکاربرد تشبیه، استعاره و نماد‌های نو و فضاهای تخیل‌محورکاربرد ویژۀ اسطوره‌هاروایتگریخلق ترکیب‌های نوواژه‌سازیکاربرد کلمات و اصطلاحات زبان گفتارجو فکری حاکم بر این اثر نشان از زن بودن شاعر و نوعی فمنیسم معتدل در اندیشۀ او دارد.كتاب زن آتش سرودۀ حسنا محمدزادهدكتر داودرضا كاظمي در مقاله ای به سبك حسنا محمدزاده در زن آتش پرداخته است. بخشی از يافته‌های پژوهش در حوزۀ فرم بيرونی به اين شرح است:ترکیب قالب‌های غزل و نیمایی: يكی از مهمترين فراروی‌های حسنا محمدزاده ابداع فرم‌های تازه‌ای مانند: «نیمایی- غزل» و «غزل- نیمایی»، و توسعه و تنوع آن است. در نیمایی- غزل‌ها (که در این مجموعه بسامد بالایی دارند و چنین به نظر می‌رسد که گویا فرم نیمایی- غزل در دستان محمدزاده گاهی چون موم نرم می‌شود)، شعر با نیمایی آغاز شده و به غزل می‌رسد و این تناوب ادامه پیدا می‌کند و گاهی بر عکس می‌شود. به رغم تناوب‌ها و به اعتبار آغاز شعر، چنین فرمی را نیمایی- غزل می‌نامیم. بدیهی‌ست که در «غزل- نیمایی»، مانند شعرهای «رستاخیز»، «بر باد داده» و «اقرار» در صفحه‌های ۵۷، ۱۰۶ و ۱۳۹، كتاب زن آتش شاعر با غزل آغاز می‌کند و به نیمایی می‌رسد و این تناوب گاه ادامه پیدا می‌کند و گاهی بر عکس می‌شود. به اعتبار آغاز شعر، چنین فرمی را غزل- نیمایی می‌نامیم.قالب تلفیقی «غزل ـ غزل» و «غزل ـ چهارپاره»: برخی دیگر از سروده‌ها، تلفیقی از دیگر قالب‌های سنتی‌اند. مانند شعر «نامه» در صفحۀ 67 كتاب که غزلی شش بیتی است که پس از بیت پنجم، سه بیت دیگر در قالب غزل با همان وزن، با قافیه و ردیفی دیگر، آمده است. شعر «آیینه پاره» در صفحۀ ۹۹ کتاب هم به همین شکل است. می‌توان این قالب تلفیقی را «غزل- غزل» نامید. همچنین برخی دیگر از سروده‌ها مانند «زیبایی خفته» در صفحه ۸۴ کتاب، تلفیقی از چهارپاره و غزل است (غزل- چهارپاره).تلفیق چند قالب سنتی: برخی از سرودها، در «زن آتش»، تلفیقی از چند قالب سنتی و فرم نیمایی‌اند، مانند: شعر «عروسک کوکی» و «معنی بی لفظ» در صفحات 54 و ۶۱ کتاب. به سختی می‌توان نامی برای این شکل از ارائه در نظر گرفت، چرا که افزون بر فرم نیمایی، ابیاتی از قالب‌های سنتی همچون مثنوی، غزل و حتی چهارپاره نیز در این سروده دیده می‌شود که می‌توان با عنوان «غزل ـ چهارپاره ـ غزل»، «مثنوی ـ نیمایی ـ غزل» و... از آن یاد کرد.تلفیق شعر منثور و شعر موزون: برخی از سرودها، در «زن آتش»، تلفیقی از شعر منثور، قالب‌های کلاسیک موزون و شعر نیمایی است: مانند شعر «الهۀ اندوه» در صفحه ۱۰۱. این سروده، با شعری منثور آغاز شده، سپس به مثنوی و غزل می‌رسد و با نیمایی ادامه پیدا می‌کند، آنگاه در فرجام کار خویش با غزلی دوباره، به اتمام می‌رسد.نکتۀ قابل توجه این است که در تردد میان قالب‌های سنتی و نو، در سروده‌های این مجموعه، که البته در نوع خود، حرکتی رو به جلو و نوآورانه است، بیان شاعر به گونه‌ای است که از نظر زبانی، اعوجاج چندانی در سخن به وجود نمی‌آید و تغییر فرم بیرونی (قالب)، اغلب به صورتی طبیعی و بدور از هرگونه تصنع و تکلفی روی داده‌است و انسجام زبانی در هر سه حوزۀ آوایی، واژگانی و نحوی، حفظ می‌شود. وقوع چنین امری، بیش از هر چیزی، نشان دهندۀ پختگی، استحکام و صلابت زبانی شاعر است و از درونی‌شدن چنین کنشی در ذهن و زبان شاعر خبر می‌دهد.جوايز و افتخاراتحسنا محمدزاده - دريافت چهل و دومين جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران تالار وحدت زمستان 1403كسب جايزه كتاب فصل جمهوری اسلامی ايران برای كتاب «هنوز قلب قلم درد می‌كند...برگرد!» سال 1389دريافت سرو زرين جشنواره بين‌المللی شعر فجر سال 1391نامزد دريافت جايزه كتاب فصل جمهوری اسلامی ایران برای كتاب «عشق های بی‌حواس» سال 1391كسب جايزه بين‌المللی شعر انقلاب برای كتاب «جوهر جان» سال 1391كسب جايزه كتاب سال قلم زرين برای كتاب «خورشيدهای توامان» سال 1392نامزد دريافت جايزه كتاب سال پروين اعتصامی برای كتاب «جوهر جان» سال 1395نامزد دريافت جايزه كتاب سال قلم زرين برای كتاب «قفس تنگی» سال 1396كسب جايزه بين‌المللی شعر انقلاب برای كتاب «سرمشق» سال 1397كسب جایزه کتاب سال الوند به انتخاب انجمن علمی نقد ادبی ايران برای كتاب «پری روز» 1398كسب جايزه بين‌المللی شعر انقلاب برای كتاب «پری روز» سال 1398كسب عنوان پژوهشگر برتر دانشگاه كاشان سال 1399نامزد دريافت جايزه حسين منزوی برای كتاب «پری روز» سال 1400كسب جايزه حسين منزوی برای كتاب پژوهشی آماده انتشار در زمينه شعر و جهان حسين منزوی سال 1402داور بخش دربارۀ شعر هجدهمين جشنواره بين المللی شعر فجر سال 1402كسب چهل و دومين جايزه كتاب سال جمهوری اسلامی ايران برای كتاب «زن آتش» سال 1403كسب رتبه نخست و جايزه نوزدهمين جشنواره بين‌المللی شعر فجر برای كتاب «زن آتش» سال 1403كسب عنوان پژوهشگر برتر دانشگاه كاشان سال 1403عضو كميته اجرايي و داور نوزدهمين همايش بين‌المللی انجمن ترويج زبان و ادب فارسی سال 1403كسب گواهينامه درجه يك هنری معادل دكتری افتخاری 1403كسب عنوان بانوی تأثيرگذار فرهنگ سال 1403 در رويداد محترم بانوشركت و شعرخوانی در فستيوال فرهنگی هنری برگزار شده در موسسه الرسالات كشور لبنان سال 2013حسنا محمدزاده - اختتاميه جايزه ملی غزل حسين منزوی - زنجان زمستان 1402حسنا محمدزاده ـ دريافت سرو زرين هفتمين جشنواره بين‌المللی شعر فجر ـ تالار وحدت بهمن 1391حسنا محمدزاده - اختتاميه جايزه ادبی پروين اعتصامیحسنا محمدزاده- دريافت جايزه كتاب سال قلم زرين - 14 تيرماه 1392نمونه اشعارزيباترين اشعار حسنا محمدزاده ـ ويرگولشعرهای مذهبی حسنا محمدزاده - پايگاه تخصصی امام حسين عليه السلامشعرهای نو حسنا محمدزاده ـ ويرگولاشعار حسنا محمدزاده ـ ادبستان شعر پارسیحسنا محمدزاده ـ رباعیحسنا محمدزاده ـ شعر مذهبی ـ پايگاه امام رضا (ع)حسنا محمدزاده - غزلسراحسنا محمدزاده - شعر عاشقانهتك بيت های منتخبمقالات علمیمقالات در نشريات علمی پژوهشیمقاله‌ی علمی پژوهشی «حسین منزوی از نوگرایی تا وقوع گرایی» منتشر شده در «مجلۀ مکتب‌های ادبی» پژوهشنامه مکتب‌های ادبی دانشگاه مازندران 1398مقاله علمی پژوهشی «گونه‌های نوآوری در غزل‌های منوچهر نیستانی» منتشر شده در «مجلۀ ادب فارسی» دانشگاه تهران، 1399مقالۀ پژوهشی «بررسی تطبیقی مؤلفه‌های مکتب وقوع در غزل های وحشی بافقی و محمدعلی بهمنی»، منتشر شده در مجلۀ «پژوهش‌های ادبی و بلاغی» دانشگاه پیام نور، 1399مقاله پژوهشی «بن مایه‌های فکری اثرگذار در شعر حکیم سنایی غزنوی» منتشر شده در فصلنامه «نقد، تحلیل و زیبایی شناسی متون»، 1400مقاله علمی پژوهشی «فراهنجاری‌های دستوری و شگردهای بلاغی پرکاربرد در غزل‌های نیستانی، بهمنی و منزوی» منتشر شده در مجله «پژوهش های دستوری و بلاغی دانشگاه قم» 1401مقاله علمی پژوهشی «زیبایی شناسی رباعی های بیژن ارژن از منظر نقد فرمالیستی » منتشر شده در «پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت» دانشگاه تهران 1401مقاله علمی پژوهشی «بررسی استعارۀ فضایی و طرح‌واره‌های تصويری در غزل‌های حسين منزوی» منتشر شده در مجله شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شيراز، 1402مقاله علمی پژوهشی «دگرديسی اسطوره در غزل حسین منزوی» منتشر شده در «فصلنامه علمی پژوهشی تفسير و تحليل متون زبان و ادبيات فارسی دهخدا»، 1403مقاله علمی پژوهشی «بلاغت تصوير در رباعی‌های بیژن ارژن» منتشر شده در مجله نامه فرهنگستان، 1403مقاله علمی پژوهشی «مضامين عرفاني در غزل‌های حسين منزوی» منتشر شده در «مجله عرفان‌پژوهی در ادبيات» دانشگاه دانشگاه علامه طباطبایی، 1403مقاله علمی پژوهشی «طرحواره‌های تصوّری در مجموعه واقعيت رؤيای من است سرودۀ بيژن نجدی» منتشر شده در «مجله ادبيات پارسی معاصر» پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1403مقاله علمی پژوهشی «مؤلفه‌های سوررئالیستی در شعر بیژن نجدی» منتشر شده در «پژوهش‌نامۀ مکتب های ادبی» دانشگاه مازندران، 1403مقالات در كنفرانس‌های بين‌المللیمقاله «مقایسه تحلیلی شخصیت و جایگاه شیرین و منیژه در خسرو شیرین نظامی و بیژن و منیژه شاهنامه» ارائه شده در کنفرانس بین‌المللی زبان ادبیات تاریخ و تمدن، دانشگاه بين‌المللی ابن سینا گرجستان، 1399مقاله «نقد و تحليل جايگاه عشق، عاشق و معشوق در غزل‌هاي وحشي بافقي» ارائه شده در كنفرانس بين‌المللی مطالعات زبان و ادبيات، 1399مقاله «رويكردهای وقوعی در غزل‌های نو منوچهر نيستانی» ارائه شده در نوزدهمين همايش بين‌المللی انجمن ترويج زبان و ادب فارسی دانشگاه كاشان، 1403مقاله «بررسی تطبيقی ابتدانامه، اسرارالتوحيد و سيرت ابن خفيف» ارائه شده در نوزدهمين همايش بين‌المللی انجمن ترويج زبان و ادب فارسی دانشگاه كاشان، 1403يادداشت های علمی«شاعر ادیب یا ادیب شاعر؟ تحلیل «سال های بی ترانگی» سرودۀ محمدرضا ترکی»، نشريه چامه، پياپی 14، آبان و آذر 1399«و جهان یک مزرعه شد: بعد فکری و عرفانی واقعه عاشورا در شعر «خط خون» موسوی گرمارودی»، نشريه چامه، پياپی 21، دی و بهمن 1400«و عشق بی قاعده است: نگاهی به شعر و برخی تئوری های رضا براهنی»، نشريۀ چامه، پياپی23، ارديبهشت و خرداد 1401«حجم گرایی: بررسی دستاوردها برای ادبیات مدرن ايران»، نشريۀ چامه، پياپی 26، آبان و آذر 1401«طريقه عشق ورزيدن: مكتب وقوع در شعر محمدعلی بهمنی»، نشريۀ چامه، پياپی 35، پاييز 1403يادداشت های علمی حسنا محمدزاده در پايگاه سيويليكادكتر حسنا محمدزاده - دوره آموزشی نقد ادبی - پاييز 1403پيوند به بيرونمصاحبه اختصاصی با حسنا محمدزاده - شاعران پارسی زبانتوجه به قداست محتوا در شعر مذهبی ـ عقيقعشق در شعر معاصر همچنان نفس ميكشد - باشگاه خبرنگاران جوانروایت حسنا محمدزاده از شعر پست‌مدرن در گفت‌وگو با روزنامه بامداد جنوبگفتنی‌های کتاب «پری روز» - روزنامه سراجداور بخش «درباره شعر» جشنواره شعر فجر: باید از دریچه‌های تازه به شعر بنگریمشعر حقيقی به تكرار و تزيين منِ كليشه اي شاعرش مشغول نيست - نشريه چامه«زن آتش برآیندی از زنان تمام روزگاران است» - ايبنامعضل عدم آشنایی سپیدسرایان با پیشینۀ شعر- خبرگزاری مهردو دهه ناخوش احوالی شعر - روزنامه خراسانهنجارگريزی افراطی شعر را به هذيان شبيه ميكند ـ ايبنامگيران؛ رزومه علمی حسنا محمدزادهكتاب‌های حسنا محمدزادهكتاب‌های الكترونيكی حسنا محمدزادهسيويليكا؛ رزومه علمی حسنا محمدزادهعلم نت؛ فهرست مقالات و فعاليت های حسنا محمدزادهscholar.google.com/hosna mohamadzadeحسنا محمدزاده - دانشگاه شهيد چمران اهوازراه های ارتباطی با حسنا محمدزادهوبسايتاينستاگرامآپاراتتلگرام</description><category>شاعران معاصر</category><author>شاعران معاصر</author><pubDate>Fri, 04 Apr 2025 23:49:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>