<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سجاد زبرجدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_96338195</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 20:00:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4903775/avatar/L3kG31.jpg</url><title>سجاد زبرجدی</title><link>https://virgool.ir/@m_96338195</link></image><item><title>سیره اخلاقی شهید سجاد زبرجدی؛ درس‌هایی از تواضع و خدمت بی‌منت</title><link>https://virgool.ir/@m_96338195/سیره-اخلاقی-شهید-سجاد-زبرجدی-درس-هایی-از-تواضع-و-خدمت-بی-منت-uvqepmmkkri1</link><description>تصویر شهید مدافع حرم سجاد زبرجدیدر دنیایی که اغلبِ کارها برای «دیده شدن» انجام می‌شود، سیره اخلاقی شهدای مدافع حرم، مثل شهید سجاد زبرجدی، آیینه تمام‌نمای «خدمتِ بی‌منت» است. او همیشه تأکید می‌کرد که برای انجام کار خیر، نیازی به کارهای بزرگ نیست؛ گاهی همین کارهای کوچک است که آدم را عاقبت‌به‌خیر می‌کند.داستانِ باری که زمین گذاشته شد یکی از دوستان شهید تعریف می‌کرد: «یک روز گرم تابستان، وقتی سجاد مشغول کار در فضای سبز بود، پیرمردی با باری سنگین از کنارش رد شد. سجاد بلافاصله ابزار کارش را زمین گذاشت، جلو رفت و تمام مسیر تا خانه را بارِ پیرمرد را به دوش کشید.»سجاد وقتی برگشت، دلیلِ این کارش را خیلی ساده بیان کرد: «دیدم کمرش خم شده بود؛ فکر کردم اگر الان به او کمک نکنم، شاید تا چند دقیقه دیگر عمرش تمام شود و من حسرتش را بخورم.» نکته طلاییِ این روایت، در انتهای آن است؛ وقتی پیرمرد اصرار کرد نامش را بداند، سجاد فقط لبخند زد و گفت: «مهم نیست من کی هستم؛ مهم این است که آن بالا (خدا) حواسش هست که چه کسی بارِ چه کسی را زمین گذاشته است.»آیا ما هم در روزمرگی‌های زندگی، وقتی &#34;کمرِ کسی خم شده&#34; را می‌بینیم، حاضریم ابزارِ کارمان را زمین بگذاریم و باری از دوش او برداریم؟ سیره اخلاقی شهید سجاد زبرجدی، دعوتی است به مهربانی‌های بی‌منت.«پیشنهاد می‌کنم برای شناختِ بیشتر این شهید، [متن وصیت‌نامه شهید سجاد زبرجدی] و [تجربه حاجت گرفتن من] را هم بخوانید.»</description><category>سجاد زبرجدی</category><author>سجاد زبرجدی</author><pubDate>Sun, 12 Jul 2026 18:08:26 +0330</pubDate></item><item><title>حاجتی که سر قبر یک شهید برآورده شد؛ داستان واقعی خرید خانه‌ای که سال‌ها آرزویش را داشتم</title><link>https://virgool.ir/@m_96338195/حاجتی-که-سر-قبر-یک-شهید-برآورده-شد-داستان-واقعی-خرید-خانه-ای-که-سال-ها-آرزویش-را-داشتم-otpgdg5ga5gy</link><description>مزار شهید زبرجدی قطعه 50 بهشت زهرا سلام الله علیهاحاجتی که سر قبر یک شهید برآورده شد؛ داستان واقعی خرید خانه‌ای که سال‌ها آرزویش را داشتمخاطره‌ای واقعی از سفر تهران، زیارت شهید سجاد زبرجدی در بهشت زهرا، و اتفاقی که هنوز باورش برایم سخت استهوا داغ بود، از آن گرمای خشک و بی‌رحم جاده‌های اطراف دماوند. من و مصطفی و محمد راهی تهران شده بودیم؛ بهانه‌مان یک جلسه‌ی کاری درباره‌ی رشد کسب‌وکار بود، اما هیچ‌کدام‌مان نمی‌دانستیم این سفر قرار است چه چیزی برایم به ارمغان بیاورد.شروع سفر؛ یک لاستیک ترکیده و یک بیداری ناخواستهنزدیک‌های دماوند بودیم که صدای مهیبی آمد. لاستیک ماشین ترکیده بود. محمد که صندلی عقب نشسته بود و بعد از رانندگی طولانی به خواب رفته بود، با صدای ترکیدن لاستیک از خواب پرید. همه پیاده شدیم، زیر آن آفتاب سوزان، و با عجله زاپاس را انداختیم تا سفر ادامه پیدا کند.بالاخره به تهران رسیدیم. جلسه در تالاری بسیار شیک و مجلل برگزار می‌شد، اما از پذیرایی خبری نبود؛ فقط یک لیوان آب! خوشبختانه محمد که قنادی دارد، از مشهد مقداری کلوچه با خودش آورده بود و همان کلوچه‌ها را بین حاضرین پخش کرد. راستش را بخواهید، آن جلسه برای مصطفی و محمد که همراهم آمده بودند، هیچ سودی نداشت. اما قرار بود ادامه‌ی این سفر، چیز دیگری برایمان رقم بزند.از قم تا بهشت زهرا؛ رفتن به سراغ یک وعدهبعد از آن جلسه، راهی قم شدیم. یک شب در قم ماندیم، زیارت کردیم و استراحتی کوتاه داشتیم. صبح دوباره به سمت تهران حرکت کردیم؛ اما این‌بار نه برای هیچ جلسه‌ای، بلکه برای دیدن کسی که در روایت‌های زائرانش نقل شده بود: «سر قبر من بیایید و حاجت‌های‌تان را بخواهید.»مقصدمان بهشت زهرا بود، قطعه ۵۰، مزار شهید سجاد زبرجدی.من یک حاجت بسیار خاص داشتم؛ حاجتی که سال‌ها روی دلم مانده بود. این حاجت، یک بدهی مالی ساده نبود؛ رویای خرید یک خانه‌ی هفتاد متری بود که سال‌ها برایم دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید.زیارتی که با یک خنده همراه شدهمراه دوستم محمد، که ارادت خاصی به شهید سجاد زبرجدی دارد، بر سر مزار حاضر شدیم. بعد از خواندن فاتحه، محمد گفت: «یک زیارت عاشورا بخوان و هدیه کن به روح شهید، ان‌شاءالله حاجتت برآورده می‌شود.»چند دقیقه گذشت. محمد دوباره برگشت و با لحنی نگران پرسید: «چرا جدی نگرفتی؟ سجاد خیلی حاجت می‌ده هااا!» خندیدم و گفتم که به او گفته‌ام این خانه را برایم جور کند. شاید راستش را بخواهید، خودم هم آن لحظه چندان جدی به این ماجرا نگاه نمی‌کردم. فکر نمی‌کردم واقعاً همان‌جا، کنار آن مزار ساده، اتفاقی در حال رقم خوردن باشد.زیارت تمام شد و راهی مشهد شدیم؛ بدون این‌که بدانم چند روز بعد چه خبری در انتظارم است.اتفاقی که باورش سخت است؛ خانه‌ای که از راه رسیدچند روز از رسیدن‌مان به مشهد نگذشته بود که یک بنگاه معاملات ملکی تماس گرفت. گفت: «خانه‌ای پیدا کرده‌ام که دقیقاً با شرایط شما جور است.»رفتیم و خانه را دیدیم. همه‌چیز جور شد و معامله را نهایی کردیم. البته باید بگویم که این خرید، آسان نبود. من فقط نیمی از پول خانه را داشتم. با کمک دوستانم، چک‌هایی امضا کردم، وامی جور کردم؛ با هر سختی که بود، بالاخره خانه را خریدم. الحمدلله همه‌ی چک‌ها هم به‌موقع پاس شد.آن روز که سند خانه دستم آمد، حس عجیبی داشتم؛ انگار باری بسیار سنگین از روی دوشم برداشته شده بود. باری که سال‌ها روی قلبم سنگینی می‌کرد.چیزی بیشتر از یک خانهامروز که به آن روزها فکر می‌کنم، این ماجرا برایم فقط داستان خرید یک خانه نیست. ارادتی که آن روز، کنار مزار شهید سجاد زبرجدی در قلبم شکل گرفت، چیزی است که هنوز با خودم دارم و شاید همیشه همراهم بماند.گاهی حاجت‌هایی که سال‌ها در دل‌مان نگه می‌داریم، در لحظه‌ای که کمترین توقع را داریم، جوابی می‌گیرند؛ آن‌هم از جایی که فکرش را هم نمی‌کردیم.«این خاطره، روایتی شخصی و واقعی از یک سفر، یک زیارت و حاجتی بود . اگر شما هم تجربه‌ای از توسل به این شهید عزیز یا حاجت‌روایی در قطعه ۵۰ بهشت زهرا دارید، در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید. نظرات شما برای ما ارزشمند است.</description><category>سجاد زبرجدی</category><author>سجاد زبرجدی</author><pubDate>Wed, 08 Jul 2026 18:12:36 +0330</pubDate></item><item><title>شهیدزبرجدی؛ وصیت‌نامه‌ای که راهگشاست</title><link>https://virgool.ir/@m_96338195/شهیدزبرجدی-وصیت-نامه-ای-که-راهگشاست-d50t0eldb3m8</link><description>شهید زبرجدی در حال دعا🌷✨وصیت تکان دهنده شهید عزیز و والامقام سجاد زبرجدی✨🌷 در بهشت زهرای تهران قطعه ۵۰، شهیدی خوابیده است که قول داده برای زائرانش دعا کند. سنگ قبر ساده او، حرفهای صمیمانه اش و قولی که به زائرانش می دهد دل آدم را امیدوار میکند. 📜فراز هایی از #وصیتنامه شهید: ✔️شما چهل روز دائم الوضو باشید. خواهید دید که درهای رحمت خداوند چگونه یک به یک در مقابل شما باز خواهد شد.  ✔️نمازهای #واجب خود را دقیق و اول وقت بخوانید، خواهید دید درهای #اجابت به روی شما باز میشود.  ✔️سوره #واقعه را هر شب یک مرتبه بخوانید. خواهید دید که چگونه فقر از شما روی برمی گرداند. از شما بزرگواران خواهشی دارم. بعد از نمازهای یومیه #دعای_فرج فراموش نشود و تا قرائت نکردید از جای خود بلند نشوید. زیرا امام منتظر دعای خیر شما است.  ✔️اگر درد دل داشتید و یا خواستید مشورت بگیرید بیایید سر مزارم. به لطف خداوند حاضر و پاسخگو هستم. من منتظر همه شما هستم. دعا می کنم تا هرکسی لیاقت داشته باشد #شهید شود. خداوند سریع الاجابه است پس اگر می خواهید این دعا را برای شما انجام دهم شما هم من را با خوشی یاد کنید.  خواندن فاتحه و یاد شما بسیار موثر است.   اگر دوست دارید با جنبه‌های متفاوتی از سبک زندگی ساده و باصفای این شهید عزیز آشنا شوید، پیشنهاد می‌کنم خاطره معروف &#34;موتور آبی &#34; را بخوانید.شما هم خاطره‌ای از سبک زندگی ساده و بی‌آلایش شهید سجاد زبرجدی دارید؟ خوشحال می‌شوم در بخش نظرات بخوانم.»</description><category>سجاد زبرجدی</category><author>سجاد زبرجدی</author><pubDate>Mon, 29 Jun 2026 18:05:41 +0330</pubDate></item><item><title>شهید سجاد زبرجدی موتور جانباز</title><link>https://virgool.ir/@m_96338195/خاطرات-شهید-سجاد-زبرجدی-موتور-آبی-rheyf5irr9jw</link><description>موتور شهید زبرجدی«موتور معروف بود. بهش می‌گفتند &#34;موتور جانباز&#34;. همه بچه‌ها با موتور آبی‌رنگ شهید سجاد زبرجدی خاطره داشتند، اما خود شهید بیش از همه. آن‌قدر با این موتور زمین خورده بود که دیگر برای همه عادی شده بود؛ وقتی زخم و زیلی می‌دیدنش، مطمئن می‌شدند دعوا نکرده و طبق معمول با موتورش زمین خورده!این موتور که یکی از نمادهای خاطرات شهید سجاد زبرجدی در جمع دوستان است، نه ترمز داشت، نه بوق و نه لاستیک درست‌وحسابی. چراغش را با نخ جعبه شیرینی بسته بود؛ درب و داغان و وصله‌دار! اما موتور برای سجاد کار راه‌انداز بود و پربرکت. او که همیشه سیره عملی شهید را در یاری رساندن به دیگران می‌دید، برای کار راه انداختنِ دوستانش بهانه نمی‌آورد. وقتی بچه‌ها شرمنده می‌شدند، او سریع موتورش را روشن می‌کرد؛ مخصوصاً وقت‌هایی که طلبه‌ای را می‌دید که بدون وسیله مانده است، سریع می‌ایستاد تا برساندش.»برای خواندن متن فرازی از وصیت‌نامه شهید، به این صفحه مراجعه کنید.شما هم خاطره‌ای از سبک زندگی ساده و بی‌آلایش شهید سجاد زبرجدی دارید؟ خوشحال می‌شوم در بخش نظرات بخوانم.</description><category>سجاد زبرجدی</category><author>سجاد زبرجدی</author><pubDate>Sun, 28 Jun 2026 17:03:13 +0330</pubDate></item></channel></rss>