https://virgool.ir/feed/@m_95872738fa2026-11-12 15:21:31https://files.virgool.ir/upload/users/2870647/avatar/vYdYxN.jpghttps://virgool.ir/@m_95872738https://virgool.ir/@m_95872738/۲جایی-که-یک-زن-بد-بخت-دیوانه-میشود-wuod07lkd0flآن روز صبح گِرلاند،رئیس انجمن بزرگان،کارهایش را آرام و با وسواس انجام داد.روز قربانی بک بار در سال بود.او دوست داشت در صفِ آرام و آهسته ی مردم تا خانه ب نفرین شده و بازگشت غم انگیز از آنجا،به بهترین شکلِ ممکن دیده شود.حتی بقیه ی بزرگان را هم به این کار تشویق مس کرو.به نظرش اینکه آدم خودش را جلوی توده ی مردم خوی نشان بدهد،اهمیت زیادی داشت.با دقت روی گونه های چروکیده اش سرخاب مالید و به چشم هایش سرمه کشید.دندان هایش را توی آیینه نگاه کرد که کثیف نباشند یا خرده غذایی لایان گیر نمانده باشد.عاشق آیینه اش بود؛تنها آیینه ی موجود در پروتِکتُرِیت.برای گرداند بزرگ ترین لذت دنیا این بود که چیزی فقط و فقط مال خودش باشد.او دوست داشت خاص باشد.انجمن بزرگان دارایی های زیادی داشتند که در پرتِکتُریت منحصر به فرد بودند.این از خوبی های شغل‌شان بود.پرتکتریت که بعضی به آن(پادشاهی علف دُم گربه ای)وبعضی(شهر غم ها)می گفتند،در محاصره ی دو چیز قرار گرفته بود از یک طرف جنگلی ترسناک و اسرار آمیز و از طرفی دیگر مردابی بزرگ.وسیله ی کسب و کار بیشتر مردم پروتکتریت همان مرداب بود.مادر ها به فرزندانشان می‌گفتند آینده در مرداب است.البته نه همه ی آینده،ولی از هیچی که بهتر بود. مرداب در فصل بهار پر از جوانه های گیاه زیرین"نوعی گیاه دارویی/غذایی"بود.در تابستان گل های زیرین،و در پاییز ریشه های خوراکی زیرین.همچنین از این مرداب مقدار زیادی مواد دارویی و گیاهانی با قدرت جادویی جمع آوری و بسته بندی می شد و به شهر های آزاد اطراف فروخته میشد.جنگل اما به شدت خطرناک بود و به همین خاطر تنها راهِ رفت و آمد جاده بود.و بزرگان صاحب جاده بودند.....NadiaNadiaTue, 05 Sep 2023 00:25:57 +0330https://virgool.ir/@m_95872738/دختری-ک-ماه-را-نوشید-k0tbphqqix1pجایی ک داستانی شروع می‌شودبله.یه جادوگر تو جنگله.همیشه یه جادوگر بوده.میشه یه بار هم که شده دست از شلوغ بازی برداری؟وای خدایا!تاحالا بچه ای به این سِرترقی ندیده بودم.نه عزیز دلم،تا حالا هیچکس ندیدتش.خیلی ساله.ما یه کارایی میکنیم تا هیچ وقت مجبور نشیم ببینیمش.کارای وحشتناک.مجبورم نکن بگم.تو که خودت میدونی.نمی دونم عزیزم.هیشکی نمی دونه اون چرا بچه هارو میخواد.نمی دونم چرا همیشه اصرار داره کوچک ترین عضو مارو ببره.نمی شه راحت ازش بپرسیم.کس تا حالا اونو ندیده.ما می خوایم خیالمون راحت باشه که هیچ وقت هم نمی بینیمش.معلومه که وجود داره.این چه سوالیه!یه نگاه به جنگل بنداز!خیلی خطرناکه!دود های سمی،چاه ها،آتشفشان های جوشان و هزار تا خطر دیگه هر طرفش هست.فکر میکنی اینا اتفاقیه؟نه!همه ی اینا به خاطر جادوگر و اگه به چیزی که میخواد عمل نکنیم،می دونی باهامون چی کار میکنه؟واقعاً می خوای برات توضیح بدم؟ترجيح میدم نگم.وای!ساکت!گریه نکن.از انجمن بزرگان کسی دنبال تو نمی آد.تو دیگه بزرگ شدی.از خونواده ی ما؟آره عزیزترینم.خیلی وقت پیش.قبل اینکه تو به دنیا بیای.چه پسر قشنگی بود.حالا دیگه شامت رو بخور و برو کارات و انجام بده.فردا صبح زود بیدار شیم.روز قربانی منتظر کسی نمی مونه.همه مون باید بریم و از اون بچه ای که قراره جونمونو نجات بده تشکر کنیم.برادرت؟چطوری می تونستن ازش دفاع کنم؟اگه این کارو میکردم،جادوگر همه مون رو میکشت.اون وقت چی؟یا یکی رو قربانی کن یا همه رو.این قانون دنیاس.ما هر کاری هن که بکنیم نمیتونیم عوضش کنیم.سوال بسه.برو دنبال کارت بچه جون. NadiaNadiaMon, 04 Sep 2023 23:55:04 +0330